و وقتی او مُرد من این میز رو به دفتر خودم آوردم و پدر بزرگم رو به من یاداوری میکند .


و این به من یاداوری میکند که گاهی چه چیزی در فضای خالی اطراف میگذرد . " " پروژه ای که من قصد دارم به شما امروز بگویم بازی صلح جهانی خوانده میشود و در حقیقت یک فضای خالی نیز هست


و دوست دارم به اون به عنوان میز خرد قرن ۲۱ نگاه کنید .


شروع این به۱۹۹۷ بر میگرده .


من یک جوان بودم که به طورنا منظم کالج می رفتم .


و پدر و مادر من بسیار صبور بودند و همچنین من به طور متناوب به هند برای جستجوهای عرفان سفر میکردم .


و آخرین بار یادم است که از هند برگشتم در یک ردای سفید با ریشی بلند و عینکی شبیه جان لنون . و به پدرم گفتم " پدر ، من فکر میکنم که به یک بصیرت معنوی یافتم "


و گفت بسیار خوب ، اما به یک چیز بیشتر برای یافتن نیاز داری . " " من گفتم " " اون چیه پدر ؟ " " " " یه شغل " " ( خنده ) و اونها از من خواستن که یک مدرکی بگیرم .


و من یک مدرک درباره آموزش گرفتم .


اون برنامه آموزشی آزمایشی بود .


اون میتونست دندان پزشکی باشه اما کلمه " " آزمایشی " " در اون بود و اون چیزی بود که من به سمتش رفتم .


و من برای یک مصاحبه شغلی در مدرسه دولتی ریچموند در ویرجینیا رفتم . یک کت شلوار سه تیکه خریدم — توش راحت بودم — ریش بلندم و و مرام افریقائی و تیپ کفشم حفظ کردم — بالاخره اون دهه هفتاد بود — و رفتم داخل نشستم و مصاحبه کردم .


و حدس میزدم که به سختی دنبال یک معلم هستند به خاطر این که سرپرست انجا که اسمش آنا بود گفت ما یک شغل معلمی برای آموزش بچه های با استعداد داریم .


و من هیجان زاده و حیرت زاده بلند شدم و گفتم " " ممنونم ، اما من چی کار باید بکنم ؟ " " ( خنده ) آموزش بچه های با استعداد خیلی جا نیفتاده بود و


ابزارهای زیادی برای انجام نداشت .


و من گفتم " " من چه کار باید بکنم ؟ " " و جواب اون من رو شگفت زاده کرد . من رو حیرت زاده کرد .


جواب او یک الگو شد برای تمام کارهای بعدی که من انجام دادم .


اون گفت " " چه کاری رو خودت میخواهی انجام بدی ؟ " " و اون سوال فضا رو تغییر داد .


نه برنامه راهنمائی ، نه دستورالعملی برای دنبال کردن و نه استانداردی برای آموزش بچه های با استعداد وجود داشت .


و فضایی رو برای من به وجود آورد که من تلاش کردم اون فضا رو برای دانش آموزانم فراهم کنم . یک فضای خالی ، به طوری که اونها بتوانند خلق کنند و درک خودشون رو معنی ببخشند .


این در سال ۱۹۷۸ اتفاق افتاد و من سالها بعد تدریس کردم و یکی از دوستانم من رو به یک فیلمساز جوان معرفی کرد


که نامش کریس فرینا است


و با خرج خودش امروز اینجاست .


کریس میتونی بلند شی و اجازه بدی ببیننت . یک فیلمساز جوان و با استعداد که فیلم رو ساخته .


( تشویق ) این فیلم " " جهان صلح و دیگر موفقیت های کلاس چهارم " " نامیده میشود . و این فیلم رو به من پیشنهاد کرد . یک عنوان عالی .


و به من این فیلم رو پیشنهاد کرد و من گفتم " " بله میتونه در تلویزیون محلی باشه و ما به دوستانمون سلامی بکنیم " " اما این فیلم جاهای زیادی رفت


و الان هم بدهی دارد اما کریس با فداکاری خودش مدیریتش کرده تا این فیلم تولید بشه .


ما فیلمی ساختیم که بیشتر از داستانی در باره من است ، بیشتر از داستانی در باره یک معلم .


این یک داستان در باره یک میثاق به معلمی و معلمهاست .


و این چیز زیبائی است


و چیز عجیبی که وقتی من این فیلم رو دیدم این بود که من چیزهای وهم انگیزی رو میدیدم . بعضی وقتها خودم ناپدید میشدم .


اونچه که میدیدم این بود که معلمهایم درون من میومدن .


من معلم هندسه خودم رو در دبیرستان میدیدم ، خنده آقای روسل به صورت کج از زیر سبیلش .


اون خنده ای که من هم استفاده میکنم . این خنده .


من برق چشمای جان پلو رو میدیدم .


اونها برق خشم نبود برق عشق بود ، عشق درونی به دانش آموزها .


و من بعضی وقتها اون برق رو دارم .


و من خانوم اتهل جی بنکس که مروارید می آویخت و کفش پاشنه بلند میپوشید در مدرسه ابتدائی هر روز میدیدم .


و میدونید که اون یک نگاه خیره قدیمی رو داشت .


اینجوری .


( خنده ) " " هیچوقت حتی پشت سر من صحبت نکنید چون که من یه چشم پشت سرم دارم . " " . ( خنده ) شما اون رو میشناسید ؟


من اون نگاه رو زیاد استفاده نکردم اما اون رو در ذهنم دارم .


و خانوم بانک به عنوان یک مربی برای من اونجا بود .


و سپس من اولین معلمینم ، اولیا ام رو دیدم .


پدر من تفکر خلاق و خارج از زمانی داشت .


اون برادرم مالکولم در سمت راست


و مادرم که معلم کلاس چهارم در یک مدرسه در ویرجینیا بود و کسی که الهام بخش به من بود .


و در حقیقت من فکر میکردم که دارم یک فیلم میبینم . من یک ژستی داشتم شبیه اونچه که اون داشت . من احساس میکنم که ادامه ژست های او هستم .


من یکی از ژستهای معلمی او هستم .


و زیبا این بود که من به دخترم در دبستان مادلین درس میدادم و


بنابراین تمام ژستهای مادرم در نسلهای بعدی ادامه پیدا میکند .


و این داشتن اصل ونسب احساس شگفت انگیزی است .


بنابر این من اینجا بر شانه های انسانهای بسیاری هستم .


من تنها نیستم .


آدمهای زیادی در روی این صحنه همراه من هستند .


و این بازی جهان صلح که من میخواهم در باره اون صحبت کنم .


اینطور شروع شد : یک صفحه ۴ در ۵ فوت نئوپان در یک مدرسه ایالتی در سال ۱۹۷۸ .


من یک درس برای دانش آموزان درباره آفریقا درست کرده بودم .


تمام مشکلات جهان را که در ذهنم بود انجا قرار دادم و اجازه دادم به اونها که اون ها رو حل کنند .


من درسی نمیدادم یا کتابی نمی خواندم .


من میخواستم که اونها در فکر فرو بروند و احساس یادگیری را با تمام وجود حس کنند .


و فکر میکردم که اونها دوست دارند بازی هم بکنند .


من یه همچین چیزی ساختم- نمیگم آموزش تعاملی ؛ ما همچین واژه ای در سال ۱۹۷۸ نداشتیم- اما یه همچین چیزی بود .


و ما بازی رو ساختیم و الان اون به یک صفحه پلاستیکی شیشه ای ۴ در ۴ فوت تکامل یافته است .


و چهار لایه پلاستیکی شیشه ای دارد .


یک فضای خارجی با سیاه چاله ها و ماهواره ها و سیاره های دیگر .


جو وفضایی که از ابرهائی پوشیده از کتان که ما در مرزهای هوائی و نیروهای هوائی قرار داده بودیم . یک زمین و سطح دریا با هزاران اجزای بازی بر آن — حتا سطح زیر دریا با زیر دریائی های و کاوشگرهای زیر دریا .


چهار کشور اطراف صفحه وجودداشتند .


بچه ها نام کشورها را میساختند . بعضی ثروتمند و بعضی فقیر بودند .


اونها دارائی ها ، اقتصاد و نیروی نظامی متفاوت داشتند .


و هر کشور یک کابینه داشت .


یک نخست وزیر داشتند . وزیر خارجه . وزیر دفاع و یک وزیر دارائی .


من نخست وزیر رو با اساس رابطه که با اونها داشتم انتخاب میکردم .


من به اونها شغل پشنهاد میکردم و اونها میتونستند اون رو تا آخر داشته باشند . و اونها کابینه خودشون رو انتخاب میکردند .


یک بانک جهانی ، فروشنده اسلحه و یک سازمان ملل وجود داشت .


همچنین یک الهه وجود داشت که نوسانات بازار سهام و آب و هواهای اتفاقی را کنترل میکرد .


( خنده ) همش این نبود .


یک سند ۱۳ صفحه ای مهم با ۵۰ مساله تاثیر گذار بر هم بود .


بنابراین اگر یکی از اونها تغییر میکرد همه چیز تغییر میکرد .


من اینها رو در این ماتریس پیچیده میگذشتم و اونها به من اعتماد میکردند چرا که ما دوستی عمیقی با هم داشتیم .


و با همه اینها تنش های کوچکی هم داشتیم ، نمونه های شیمیائی و هسته ای ، روند رو به افزایش انرژی هسته ای .


نشت نفت ، تخریب محیط زیست ، اختلافات آبی ، جدائی ملتها ، قحطی ، گونه های جانوری در خطر و گرم شدن هوا .


اگر الگور اینجا هست من میتونم بچه های کلاس چهارم از انگور-هورت و مدرسه ونیبل رو بفرستم پیشت چون که اونها مساله گرم شدن زمین رو در عرض یک هفته حل کردند .


( خنده ) ( تشویق ) و این کار رو چندین بار انجام دادند . ( خنده )


همچنین ما در این بازی یک خرابکار هم داشتیم . بعضی بچه ها اساسا خرابکار بودند . و من خرابکار خودم رو داشتم چرا که اونها واقعا وجود دارند چرا که اونها سعی میکردند دنیارا نگاه دارند و موقعیت خودشون رو حفظ کنند .


اما اونها سعی میکردند زیر آب همه چیز رو در بازی بزنند .


اونها پنهانی خبر نادرست میدادند و ابهام درست میکردند و سعی میکردند که باعث بشوند همه خیلی پیچیده فکر کنند .


خرابکار اینجاست و ما همچنین از سون تسی " " هنر رزم " " می خواندیم . کلاس چهارمی ها اون رو میفهمیدند ، بچه های نه ساله ، واونها اون رو به کار میگرفتند نه اینکه دنبال کنند — در ابتدا انها انجام میدادند — مسیری برای قدرت و تخریب ، مسیری برای جنگ .


اونها یاد میگرفتند که از کوتاه بینی اجتناب کنند و همینطور از عمل بدون فکر و به سمت بلند مدت فکر کردن و راههای نتیجه گرا بروند .


استوارت برند اینجاست و یکی از ایده ها برای بازی از اونه که در مقاله CoEvolution Quarterly درباره نیروهای صلح ارائه کرده است .


و در این بازی دانش آموزان حقیقتا نیروهائی از صلح بودند .


من فقط وقت نگهداربودم .


یک شفاف کننده بودم . یک تسهیل گر بودم .


دانش آموزان بازی را میچرخاندند .


من هیچ شانسی برای هیچگونه سیاستی وقتی بازی شروع میشود نداشتم .


پس من فقط این رو با شما قسمت میکنم .


( ویدئو ) پسر : بازی جهانی صلح خیلی جدی است .


شما واقعا یاد میگیرد که چطور از دنیا حفاظت کنید .


نگاه کن . آقای هونتر اون رو انجام میده برای اینکه به ما بگه زمانه اشفته ای داریم و داره تلاش میکنه بگه چطور مشکلات رو حل کنیم .


من به انها پیشنهاد دادم ( تشویق ) من چیزی به اونها نمیتونم بگم برای اینکه جواب اونها رو نمیدونم .


و من تصدیق کردم حقیقت پیش روی انهاست : من نمیدونم .


و چون من نمیدونستم انها خودشون جواب رو کاوش میکردند .


من از اونها معذرت خواستم


و گفتم " " من متاسفم ، پسرها و دخترها اما حقیقت این است که ما این دنیا رو برای شما در یک شکل وحشتناک باقی میگذریم و امیدواریم که شما اون رو درستش کنید و شاید این بازی به شما یاد بده که چطور این کار رو انجام بدید . " " این یک عذرخواهی صمیمانه بود و اونها این بازی رو با جدیت انجام دادند .


ممکنه این خیلی پیچیده به نظر بیاد .


وقتی ما بازی رو شروع کردیم این چیزی است که میبینید .


( ویدئو ) جان هونتر : بسیار خوب حالا ما میخواهیم مذاکره کنیم . بریم .


( پچ پچ کردن ) جان هونتر : سوال من از شما این است که چه کسی مسول این کلاس است ؟


این سوال جدی است : چه کسی واقعا مسول این کلاس است ؟


من آموختم که کنترل کلاس رو در گذر زمان به دانش آموزان بدم .


این یک اطمینان وشناخت و یک وقف به یک ایده ال است که من مجبور نبودم داشته باشم آنچه از من به عنوان یک معلم تازه کارانتظار میرفت : کنترل هر گفتگو و پاسخ در کلاس بود .


این غیر ممکن است . مجموعه خرد اونها بسیار بیشتر از ماست و من اون رو تحسین میکنم .


بنابراین من فقط چند داستان از چیزهای شگفتی که اتفاق افتاده است رو خیلی سریع با شما مطرح میکنم


در این بازی ما یک دختر کوچک داشتیم که وزیر دفاع فقیرترین کشور بود .


و وزیر دفاع نیروی هوائی و تانک داشت .


و اون در کنار یک کشور ثروتمند بود . همسایه نفتی .


بدون هیچ تحریکی اون ناگهان بر خلاف دستور نخست وزیر به کشور مجاور حمله کرد . به همسایه ای که نفت داشت .


اون به سرزمینهای نفتی رفت و اون رو محاصره کرد بدون آتشبازی و اونجا رو اشغال کرد .


و همسایه ناتوان بود که هرگونه عملیات نظامی رو انجام بده چون تولید نفت متوقف میشد .


ما همه مضطرب شدیم از کار او .


" چرا این کار رو انجام دادی ؟ این بازی جهانی صلح است . مشکلات چیه ؟ " ( خنده ) اون دختر کوچک نه ساله بود . قیافه حق به جانبی گرفت و گفت " " میدونم دارم چی کار میکنم ؟ " " به دوستش گفت .


یک نقص عهد اینجا افتاد .


و ما فهمیدیم که نمیشه از پس یک دختر نه ساله با تانکهاش بر بیایم .


( خنده ) انها مخالفان سرسختی بودند


و ما واقعا آشفته شده بودیم .


من فکر میکردم به عنوان یک معلم شکست خوردم . چرا اون این کار رو کرد ؟


اما بزار حلش کنیم . — چند روز که از بازی گذشت و ما در قالب یک تیم مذاکره میکردیم — واقعا یک دوره مذاکره با همه تیمها بود و هر تیمی یک نوبتی داشت و ما دوباره بر میگشتیم به مذاکره بارها و بارها و این نوبت در یک روز از بازی میگشت .


بنابراین چند روز پس از بازی برای ما روشن شد که این کشور اصلی که برنامه دفاعی داشت برای اینکه بر همه دنیا چیره بشود .


و تولید نفت هم داشته ؛ پس اونها بهش حمله کردند


اون دختر قادر بود که فلشها و روندها و مقاصد رو خیلی قبل از ما ببیند با بفهمد که چه چیزی در حال اتفاق است و یک تصمیم پیچیده برای حمله در بازی صلح بگیرد .


و اون یک جنگ کوچک راه انداخته است که از یک جنگ بزرگتر اجتناب کند . بنابرین ما توقف کردیم و یک بحث فلسفی کردیم که آیا این کار درست بوده است یا نه .


یک طرز تفکر بود که ما درونش قرار گرفته بودیم .


من نمیتونستم اون رو طراحی کنم یا درس بدم .


اون ناگهان در خلال خٍرد جمعی پدید آمده بود .


( تشویق ) مثال دیگر ، یک چیز جالب اتفاق افتاد .


ما یک نامه در بازی داشتیم .


اگر شما یک فرمانده نظامی بودید و به سربازان حقوق میدادید — اسباب بازیهای پلاستیکی روی برد — و شما اونها رو از دست میدادید . من یک نامه قرار دادم .


شما باید به پدر و مادرش نامه مینوشتید — یک نامه خیالی از سربازان خیالی — توضیح بدید انچه اتفاق افتاده و مراتب تسلیت خودتون رو بگید .


بنابراین شما باید یه کم بیشتر فکر میکردید قبل از اینکه مهیا باشد برای نبرد .


و تابستان گذشته در مدرسه اگنرهارت در ناحیه آلبمرال یک اتفاق افتاد . یکی از فرماندهان نظامی بلند شد که نامه رو بخونه و یکی دیگه از بچه ها گفت " " آقای هونتر میتونم بخوام — یکی از اولیا انجا است " " اون روز ، روز بازدید اولیا بود و در قسمت عقب اتاق نشسته بودند .


" " میشه اجازه بدید اون مادر


این نامه رو بخونه . خیلی واقعی تر است اگر ایشون بخونه . " " بنابراین ما این کار را کردیم و اون خانوم با جسارت نامه رو بر داشت


و گفت " " حتما " " و شروع به خوندن کرد . یک جمله رو خوند .


دو جمله .


با سومین جمله او غرق در اشک بود ،


من غرق در اشک بودم .


همه ما فهمیدیم وقتی کسی رو از دست میدیم برنده ها هم حسرت می خورند .


ما همه میبازم .


و این فهم و اتفاق بسیار شگفت انگیزی است .


من به شما نشان خواهم داد که دوستم دیوید در باره اون چی میگه .


او در بسیاری از نبردها بوده .


( ویدئو ) دیوید : ما واقعا به اندازه کافی جنگ داشتیم .


منظورم اینه که ما اغلب خوش شانس بودیم .


اما من احساس مرموزی دارم به خاطر اینکه ما دارم زندگی میکنم مثل انچه که سون تسی یک بار گفته است .


اون یه بار گفت " " اونهائی که به یک نبرد میروند و پیروز میشوند روزی میخواهند بر گردند و اونهائی که در نبرد شکست خوردند میخواهند بر گردند و پیروز شوند . " " ما الان در حال پیروزی هستیم و میخواهیم به نبردهای بیشتری برای پیروزی بریم .


و من فکر میکنم ما خیلی عجیب زندگی میکنیم همون طور که سون تسی گفته است .


جان هونتر : من خشکم میزنه هر وقت این رو میبینم .


این نوعی از تعهد که شما میخواهید اتفاق بیفتد .


من این رو نمیتونستم طراحی کنم نمیتونستم برنامه ریزی کنم و حتی نمیتونستم آزمایش کنم .


ولی این یک ارزیابی بدیهیست .


میدانیم این یک ارزیابی دقیق از آموزش است .


ما داده های زیادی داریم اما من فکر میکنم ما گاهی ورای داده ها باید برویم تا ببینیم واقعا چه چیزی در حال اتفاق افتادن است .


میخواهم فقط داستان سوم را با شما تقسیم کنم .


این در باره دوستم برنان است .


ما بازی رو برای چند قسمت بعد از مدرسه و برای چند هفته ، حدودا هفت هفته ، انجام دادیم . و برای ۵۰ بحران اصلی راه حل پیدا کردیم .


بازی اینجوری بود که برنده هر ۵۰ مشکل رو باید حل میکرد و ارزش دارائی هر کشور بالاتر از نقطه شروع میرفت .


بعضی ثروتمند بودند و بعضی فقیر . بیلیونها دارایی وجود داشت .


رییس بانک جهانی یک کلاس سومی بود .


او گفت " " یک تریلیون چند صفر داره ؟ من میخواهم این را همین الان محاسبه کنید . " " اون داشت یک سیاست مالی برای دبیرستانهایی در این بازی بودند میگذاشت .


بنابراین تیمی که فقیرترین بود فقیرتر شده بود .


راهی نبود که اونها برنده بشن .


و ما به ساعت چهار یعنی پایان کلاس نزدیک میشدیم ، فقط یک دقیقه از وقت مانده بود و ناامیدی داشت به اتاق مستولی میشود .


من فکر میکردم به عنوان یک معلم شکست خوردم .


من باید راهی پیدا میکردم که اونها هم میتونستند پیروز بشن .


اونها نباید اینجوری میباختن .


من اونها رو شکست داده بودم .


احساس ناراحتی و افسردگی میکردم .


و ناگهان ، برنان اومد به سمت صندلی من و زنگ رو زد ، زنگ نشانه یک تغیر یا دوباره جمع کردن کابینه بود و او برگشت به سرجاش ، زنگ رو زد .


همه به طرف صندلی او رفتن : هیاهو بود . نعره میزدند ، سوابق رو بررسی میکردند .


سوابق اونها پر از مدارک محرمانه بود .


اونها ادا در می آوردند ، مدام حرکت میکردند .


من نمیدونستم چه کار میکنند . کنترل کلاس رو از دست داده بودم .


مدیر آمد داخل . من هیچکاره بودم .


اولیا از پنجره نگاه میکردند .


و برنان به سمت جاش رفت . همه سر جاشون برگشتن .


دوباره زنگ رو زد . و گفت " " ما داریم " " — و ۱۲ ثانیه فقط مونده بود — " " ما همه ملتها روی هم


۶۰۰ بیلیون دلار داریم .


میخواهیم به کشور فقیر پیشنهاد اعطای کمک مالی دیم .


و اگر اونها قبول کنند دارائی اونها بالا میره و ما باهم پیروز بازی میشویم .


آیا قبول دارید ؟ " " و فقط سه ثانیه مونده بود .


همه به نخست وزیر کشور نگاه کردند و او گفت " " بله " " . و بازی پیروز شد .


شفقت خود به خودی که کسی نمیتونست برای اون برنامه ریزی کند غیر قابل انتظار و غیر قابل پیش بینی .


هر بازی که ما انجام می دهیم متفاوت است .


بعضی موضوعات اجتماعی است برخی اقتصادی


و برخی جنگ .


اما من سعی نمی کنم که وجود انسانیت رو انکار کنم .


من اجازه میدم به اونها که وارد بشن و تجربه کنند و یاد بگیرند که در راهی بدون خونریزی چطور نباید به چیزهای غلط توجه کنند .


و راه درست رو به روش خودشون بیابند .


و بنابراین در این بازی که من بسیار ازش آموختم و میتونم بگم اون میتواند ابزاری جهت بالا بردن تفکر خلاق و بحرانی باشد و این بازی اهرمی باشد از چیزهای خوب برای دنیایی که همه ما میتوانیم


حفظش کنیم .


و من از طرف تمام معلمها که بر شانه هایشان هستم اینجا ایستادم . ممنون.ممنون.ممنون.


( تشویق )


می خواهم در مورد یک داستان با شما حرف بزنم در مورد یک بچه از شهری کوچک .


من اسمش را نمی دانم اما داستانش را خوب می دانم .


او در روستایی کوچک در قسمت جنوبی سومالی زندگی میکند .


روستای او در نزدیکی موگادیشو است .


خشکسالی , این روستای کوچک را به فلاکت و گرسنگی کشانده است .


وقتی که دیگر چیزی در آنجا برای او باقی نمانده بود ، او آنجا را به قصد شهری بزرگ ترک می کند ، در این داستان ، این شهر موگادیشو ، پایتخت سومالی است .


وقتی به آنجا می رسد ، هیچ شانس و فرصتی برای او وجود ندارد . نه شغلی , نه راهی پیش رو .


او مجبور می شود در زاغه ای در حومه موگادیشو زندگی کند .


نزدیک یک سال میگذرد ، اما اتفاقی نمی افتد .


یک روز ، او با آقای محترمی رو به رو می شود که او را به ناهار دعوت می کند ، سپس به شام ، و به صبحانه .


او گرو فعالی از آدمها را ملاقات می کند ، و آنها به او فرصتی می دهند .


به او اندکی پول داده می شود تا برای خودش لباس های نو بخرد ، مقداری پول تا برای خانواده اش بفرستد .


او به این زن جوان معرفی می شود .


و در نهایت ازدواج می کند .


او زندگی جدید را شروع می کند .


او اکنون هدفی در زندگی دارد .


یک روز زیبا در موگادیشو ، زیر آسمان لاجوردی ، یک بمب در ماشینی منفجر می شود .


همان بچه روستایی با رویاهایی از شهری بزرگ بمب گذار انتحاری بود ، و آن گروه آدمهای پر جنب و جوش گروه الشباب بودند , یک سازمان تروریستی وابسته به القاعده .


خب , چطور می شود که داستان یک بچه روستایی که فقط تلاش می کند تا در شهر موفق باشد با منفجر شدنش به پایان می رسد ؟


او منتظر بود .


او منتظر یک فرصت بود ، منتظر بود تا آینده اش را شروع کند ، منتظر بود تا راهی پیش رویش باز شود ، و این اولین چیزی بود که سر راهش قرار گرفت .


این اولین وسیله بود تا او را از چیزی خارج کند که ما به آن دوران انتظار می گوییم .


و این داستان مدام در شهر های اطراف دنیا تکرار می شود .


این داستان کسانی است که از حقوق خود محروم شده اند ، جوانان بیکار شهری که آشوبی در ژوهانسبورگ بر پا میکند ، یا در لندن ، کسی که به دنبال دست آویزی برای بیرون آمدن از انتظار است .


برای جوانان , نوید یک شهر ، رویای شهر بزرگ به معنای فرصت ، شغل و توانگری است ، اما جوانان در رفاه شهرشان سهیم نیستند .


اغلب این جوانان هستند که از نرخ بالای بیکاری رنج می کشند .


تا سال ۲۰۳۰ ، ۳ نفر از هر ۵ نفری که در شهرها زندگی می کنند زیر سن ۱۸ سال خواهند بود .


اگر ما جوانان را به عنوان جزئی از رشد شهرهایمان در نظر نگیریم ، اگر برای آنها فرصت هایی را فراهم نکنیم ، داستان دوران انتظار ، که دروازه ای است به سوی تروریسم , خشونت و جنایت ، داستان شهر ها خواهد بود .


و در شهر محل تولد من ، موگادیشو ، ۷۰ درصد جوانان از بیکاری رنج می برند .


۷۰ درصد کار نمی کنند ، به مدرسه نمی روند .


آنها تقریبا هیچ کاری انجام نمی دهند .


من ماه گذشته به موگادیشو برگشتم ، و به بیمارستان مدینا سر زدم ، بیمارستانی که در آن متولد شدم .


به یاد دارم در حالی که جلوی آن بیمارستان که پر از جای گلوله بود ایستاده بودم به این فکر می کردم که ، چه میشد اگر من هرگز از آنجا نمی رفتم ؟


چه میشد اگر من به اجبار به وضعیتی مشابه دوران انتظار کشیده می شدم ؟


آیا من به یک تروریست تبدیل میشدم ؟


واقعا در مورد جواب مطمئن نیستم .


دلیل من برای بودن در موگادیشو در آن ماه در واقع میزبانی یک رهبر جوان و کارآفرین عالی رتبه بود .


من تقریبا ۹۰ نفر از جوانان پیشرو سومالی را گرد هم آورده بودم .


ما نشستیم و در مورد راه حل هایی برای بزرگترین چالش هایی که شهر با آنها روبه رو بود همفکری کردیم .


یکی از آن مردان جوان آن اتاق اَدِن بود .


او به دانشگاه موگادیشو رفته بود و فارغ التحصیل شده بود .


نه کاری بود نه فرصتی .


من این حرف های او را به یاد می آورم ، زیرا او یک فارغ التحصیل دانشگاه بود ، بی کار و نا امید ، چیزی که او را به یک هدف عالی برای الشباب تبدیل می کرد و یا برای سایر تشکیلات تروریستی تا جان تازه ای بگیرند .


آنها به دنبال یافتن کسانی مثل او هستند .


اما داستان او مسیر متفاوتی را پیش گرفت .


در موگادیشو , بزرگترین مانع برای رفتن از نقطه A به نقطه B , جاده ها هستند .


۲۳ سال جنگ داخلی سیستم راه های کشور را به طور کامل ویران کرده است ، و استفاده از موتور سیکلت می تواند ساده ترین راه برای رفتن به اطراف باشد .


ادن فرصتی را دید و آن را تصرف کرد .


او یک شرکت موتور سیکلتی تاسیس کرد .


و شروع کرد به اجاره دادن موتور سیکلت ها به ساکنان محلی که معمولا نمی توانستند هزینه خرید آن را تقبل کنند .


او به کمک خانواده و دوستان , ۱۰ موتور سیکلت خرید . و سرانجام در ۳ سال گذشته ، رویای او به صد ها موتور سیکلت تبدیل شد .


چطور این داستان متفاوت شد ؟


چه چیز داستان او را متفاوت کرد ؟


من معتقدم که علت آن توانایی او در تشخیص و استفاده از فرصت هاست .


توانایی کارآفرینی اش ، و من معتقدم کار آفرینی می تواند قوی ترین ابزار برای مقابله با دوران انتظار باشد .


آن جوانان را تقویت می کند تا آفریننده فرصت های اقتصادی بسیاری باشند آنها بسیار سخت و مستاصل جستجو می کنند


و شما می توانید جوانان را آموزش دهید تا کار آفرین شوند .


من می خواهم در مورد مرد جوانی با شما صحبت کنم که در یکی از جلسات من شرکت کرد ، محمد محمود ، یک گل فروش .


او داشت در آموزش برخی از جوانان به من کمک می کرد که به اوج کارآفرینی برسند و چطور خلاق باشند و چطور یک فرهنگ کار آفرینی ایجاد کنند .


او در واقع اولین گل فروشی است که در ۲۲ سال گذشته در موگادیشو دیده شده است ، و تا این اواخر نا قبل از اینکه محمد بیاید ، اگر شما برای مراسم عروسیتان گل می خواستید ، از دسته گل های پلاستیکی استفاده می کردید که از خارج از کشور آورده می شدند .


اگر از کسی می پرسیدید ، " آخرین باری که گل طبیعی دیدید کی بوده است ؟ "


برای بسیاری از آدمایی که در جنگ های داخلی بزرگ شده اند ، جواب این خواهد بود " " هیچ وقت " " . بنابراین محمد یک فرصت را دید .


او شروع کرد طراحی و ساخت یک شرکت پرورش گل .


او مزرعه ای در نزدیکی موگادیشو ساخت ، و شروع کرد به پرورش گل های لاله و زنبق ، که می گفت می توانند در آب و هوای نا ملایم موگادیشو دوام بیاورند .


او شروع کرد به فرستادن گل به مراسم عروسی ، ساخت باغچه در خانه ها و فعالت های تجاری در اطراف شهری ، و در حال حاضر او روی ساخت اولین پارک موگادیشو در ۲۲ سال گذشته کار می کند .


هیچ پارک عمومی در موگادیشو وجود ندارد .


او می خواهد مکانی را برای خانواده ها ، و افراد جوان بسازد تا بتوانند دور هم جمع شوند ، و , به قول خودش , عطر گل های رز را استشمام کنند .


البته او گل رز پرورش نمی دهد چون آنها به آب زیادی را احتیاج دارند .


بنابراین اولین قدم تشویق و الهام بخششی به جوانان است ، و در آن اتاق ، حضور محمد تاثیر بسیار عمیقی بر جوانان آنجا داشت .


آنها هیچ وقت به طور جدی به راه اندازی یک کسب و کار فکر نکرده بودند .


آنها به کار برای سازمان های غیر دولتی فکر کرده بودند ، یا کار برای دولت ، اما داستان او ، خلاقیت او ، واقعا تاثیر عمیقی روی آنها داشت .


او آنها را مجبور کرد تا به شهرشان به عنوان مکانی از فرصت ها نگاه کنند .


او آنها را تقویت کرد تا باور کنند که می توانند کار آفرین باشند ، که می توانند تغییر دهنده باشند .


در پایان روز ، آنها به راه حل های خلاقانه ای برای بزرگترین چالش هایی که شهرشان با آن روبه رو است دست یافتند


آنها به این نتیجه رسیدند تا راه کارهای کارآفرینی برای مسائل محلی به کار گیرند .


بنابراین تشویق جوانان و ایجاد فرهنگ کارآفرینی یک قدم واقعا بزرگ است ، اما جوانان به سرمایه احتیاج دارند تا بتوانند ایده هایشان را تحقق بخشند .


آنها به مهارت و مشاوره احتیاج دارند تا به شروع و توسعه کسب و کارشان راهنمایی شوند .


جوانان را به منابعی که احتیاج دارند متصل کنید ، برای آنها آنچه را لازم دارند فراهم کنید تا از خیال پردازی به سمت خلق چیزی پیش روند ، و در این صورت شما به رشد شهری سرعت می بخشید .


برای من ، کار آفرینی فراتر از فقط شروع یک کسب و کار است


بلکه آن به معنای ایجاد یک تاثیر اجتماعی است


محمد فقط گل نمی فروشد


من معتقدم او دارد امید می فروشد


پارک صلح او ، این اسمی است که او انتخاب کرده ، وقتی ساخته شود ، در واقع طرز نگاه مردم به شهرشان را دگرگون خواهد کرد .


ادن کودکان خیابانی را استخدام کرد تا در اجاره دادن و نگهداری متور سیکلت ها کمکش کنند .


او به آنها این فرصت را داد تا از رخوت دوران انتظار فرار کنند .


این کارآفرینان جوان تاثیر شگرفی بر شهرهایشان دارند .


بنابراین پیشنهاد من این است که جوانان را به کار آفرینی هدایت کنیم و خلاقیت ذاتی آنها را پرورش بدهیم و در این صورت شما داستان های بیشتر در مورد گل ها و پارک های صلح خواهید داشت تا بمب گذاری ماشین ها و دروان انتظار .


متشکرم .


( تشویق حضار )


خوب ، من هیچ تصوری از آنچه که میخواهم بنوازم ندارم .


و قادر نیستم به شما بگویم این چیست تا اینکه آن را بنوازم .


از قبل نمی دونستم که کمی موسیقی اجرا خواهد شد .


بنابر این فکر میکنم من با چیزی که به تازگی شنیدم شروع کنم .


( موسیقی ) ( تشویق تماشاگران ) خوب ، قبل از هر چیز ، اجاز دهید به آقای جامیر ویلیامز نوازنده درام ، خوب ، قبل از هر چیز ، اجاز دهید به آقای جامیر ویلیامز نوازنده درام ، ( تشویق تماشاگران ) و آقای برنیس تراویز نوازند باس ، ( تشویق تماشاگران ) و آقای کریستین ساندز نوازند پیانو خیر مقدم بگویم . ( تشویق تماشاگران )


خوب جایی که ما آن را محل اجرای موسیقی ، مینامم ، محل باورنکردنیست . خوب جایی که ما آن را محل اجرای موسیقی ، مینامم ، محل باورنکردنیست .


محل واقعاً مقدسی است .


و یکی از چیزهایی که واقعا در مورد آن مقدس است اینه که هیچ فرصتی برای فکر کردن به آینده و یا گذشته وجود ندارد . و یکی از چیزهایی که واقعا در مورد آن مقدس است اینه که هیچ فرصتی برای فکر کردن به آینده و یا گذشته وجود ندارد . و یکی از چیزهایی که واقعا در مورد آن مقدس است اینه که هیچ فرصتی برای فکر کردن به آینده و یا گذشته وجود ندارد .


تو واقعا درست در همان لحظه زنده هستی .


تصمیمات زیادی در زمانی که قدم بر محل اجرای موسیقی میگذاری وجود داره . تصمیمات زیادی در زمانی که قدم بر محل اجرای موسیقی میگذاری وجود داره .


ما هیچ تصوری از اینکه چه کلیدی را بنوازیم نداریم .


در میانه ( اجرا ) ، ما به نوعی راه خودمان را به جهت ترانه ای که ما آن را " " تایت بوم Titi Boom " " مینامیم ساخته ایم . در میانه ( اجرا ) ، ما به نوعی راه خودمان را به جهت ترانه ای که ما آن را " " تایت بوم Titi Boom " " مینامیم ساخته ایم . اما این میتونه اتفاق بیفته — شاید ، هم نیفته .


به هر شنونده ای ما پاسخ میدهیم .


شما زمانی برای طراحی ایده هایت نداری .


خوب ایده ای از یک اشتباه : از دیدگاه یک نوازنده جاز ، خیلی آسون تراست که راجع به اشتباهات یک نفر دیگه صحبت کنی . از دیدگاه یک نوازنده جاز ، خیلی آسون تراست که راجع به اشتباهات یک نفر دیگه صحبت کنی .


خُب روشی که من یک اشتباه را میفهمم زمانیست که درمحل اجرای موسیقی هستم — قبل از هر چیز ، ما واقعاً اون را یک اشتباه نمی بینیم .


تنها اشتباه نهفته در آن که من قادر به فهم آن نیستم ، اشتباهیست که فرد دیگری انجام داده . تنها اشتباه نهفته در آن که من قادر به فهم آن نیستم ، اشتباهیست که فرد دیگری انجام داده . تنها اشتباه نهفته در آن که من قادر به فهم آن نیستم ، اشتباهیست که فرد دیگری انجام داده .


هر " " اشتباه " " در موسیقی جاز یک فرصت و موقعیت است .


بنابراین بسیار مشکل است که توضیح دهیم که یک نُت بخصوص چگونه میبایستی باشد . بنابراین بسیار مشکل است که توضیح دهیم که یک نُت بخصوص چگونه میبایستی باشد .


برای مثال ، اگر من یک رنگ را اجرا کنم ، مثل اجرای ما در یک گام ، صدا مثل این خواهد بود ... برای مثال ، اگر من یک رنگ را اجرا کنم مثل اجرای ما در یک گام ، صدا مثل این خواهد بود ...


( موسیقی ) و اگر کریستین یک نت را بنوازد — مثلاً F را بنوازد . ( موسیقی )


میبینید ، همه اینها در کنار رنگ گام درست هستند .


اگر شما E را بنوازید .


میبینید ، اینها درست در کنار احساس کلی گام که ما خلق میکنیم نهفته اند . میبینید ، اینها درست در کنار احساس کلی گام که ما خلق میکنیم نهفته اند .


و اگر F را به سختی بنوازید ، ( ناهنجاری صدا ) در گوش اکثر مردم ، اونها این را یک اشتباه حس می کنند .


خُب قصد دارم بهتون نشان دهم ، برای چند ثانیه ما مینوازیم .


و بر روی این گام مینوازیم .


و در چند نقطه ، کریستین نت ها را نشان خواهد کرد .


و ما جواب آن را نمیدهیم .


او برای یک ثانیه اونها را خواهد نواخت و سپس این متوقف میشود ، و من برای چند ثانیه با هم صحبت میکنیم . او برای یک ثانیه اونها را خواهد نواخت و سپس این متوقف میشود ، و من برای چند ثانیه با هم صحبت میکنیم .


خواهیم دید که هنگامی که ما با این گام مینوازیم ، چه اتفاقی میافتند .


( موسیقی ) خُب شخصی به شکل مفهومی حس میکند که این یک اشتباه است .


تنها راهی که من میتونم بگویم این اشتباه است اینه که ما به آن واکنش و جوابی ندهیم . تنها راهی که من میتونم بگویم این اشتباه است اینه که ما به آن واکنش و جوابی ندهیم .


این فرصتی بود که از دست رفت .


خب این غیر قابل پیش بینی است . ما یکبار دیگر این را اجرا میکنیم .


او این را مینوازد . من نمی دونم که ما چطور واکنش نشون میدیم ، اما چيزي تغيير خواهد كرد .


ما این ایده را قبول میکنیم ، و یا نه .


( موسیقی ) خُب میبینید ، او این نت را نواخت .


و من به این یک ملودی رسیدم .


این بار بافت با وجود دِرام تغییر کرد .


این کمی ریتم بیشتری گرفت ، پاسخی کمی شدیدتر از چیزی که من به آن پاسخ دادم . این کمی ریتم بیشتری گرفت ، پاسخی کمی شدیدتر از چیزی که من به آن پاسخ دادم .


بنابر این هیچ اشتباهی در کار نیست .


تنها اشتباه اینه که من آگاه نباشم ، اگر هر نوازند خاص آگاه نباشد و برای پیوستگی با این ایده به اندازه کافی با همکار خودش همراهی نکند ما اجازه نمیدهیم خلاقیت ایجاد شود . اگر هر نوازند خاص آگاه نباشد و برای پیوستگی با این ایده به اندازه کافی با همکار خودش همراهی نکند ما اجازه نمیدهیم خلاقیت ایجاد شود . اگر هر نوازند خاص آگاه نباشد و برای پیوستگی با این ایده به اندازه کافی با همکار خودش همراهی نکند ما اجازه نمیدهیم خلاقیت ایجاد شود .


پس در جاز ، محل اجرای موسیقی کاملا شگفت انگیز است .


این یک تجربه خیلی خالص و پاک است .


و میدونم که من برای همه مان صحبت میکنم وقتی که بهتان میگویم که ما این را بعنوان یک اعطا شده فرض نمیکنیم .


ما میدونیم که شایسته و مستعد بودن برای به محل اجرای موسیقی رفتن و موسیقی نواختن یک موهبت است .


پس چگونه این با رفتار مالی ما مربوط میشه ؟


ما نوازندگان جاز هستیم ، و بطور کلیشه ای ما رابطه خوبی با مسائل مالی نداریم . ما نوازندگان جاز هستیم ، و بطور کلیشه ای ما رابطه خوبی با مسائل مالی نداریم .


( خنده تماشاگران ) به هر صورت ، من فقط می خواستم شیوه هایی را که ما نواختن را اداره میکنیم را بهتان نشان داده باشم .


و پویایی دیگر آن اینه که ما مدیریت خُرد برای نواختن نمیکنیم . و پویایی دیگر آن اینه که ما مدیریت خُرد برای نواختن نمیکنیم .


شما افرادی را دارید که اینکار را میکنند .


اما درواقع کاری که میکنند اینه که امکان های هنری را محدود میکنند . اما درواقع کاری که میکنند اینه که امکان های هنری را محدود میکنند .


اگر من بیام و به گروه دیکته کنم که من میخواهم اینگونه بنوازم و میخواهم که موسیقی اینطور باشه ، اگر من بیام و به گروه دیکته کنم که من میخواهم اینگونه بنوازم و میخواهم که موسیقی اینطور باشه ، من فقط پریدم درست وسط این ...


آماده اید ، فقط کمی بنوازیم .


یک ، دو ، یک ، دو ، سه ، چهار .


( موسیقی ) این یک نوع هرج و مرجه به دلیل اینکه من برای ایده ام قلدری میکنم .


من بهشون میگم ، " " شما با من بیاید از این راه " " اگر من واقعا بخواهم موسیقی به این جهت برود ، برای انجام آن ، بهترین راه برای من گوش دادن است . اگر من واقعا بخواهم موسیقی به این جهت برود ، برای انجام آن ، بهترین راه برای من گوش دادن است .


این علم گوش دادن است .


این خیلی فراتر از آنچه که من میتوانم درک کنم و سپس میتوانم آن را انجام دهم است . این خیلی فراتر از آنچه که من میتوانم درک کنم و سپس میتوانم آن را انجام دهم است .


بنابر این اگر بخواهم موسیقی به سطح معینی از شدت برود ، اولین گام برای من اینه که بنابر این اگر بخواهم موسیقی به سطح معینی از شدت برود ، اولین گام برای من اینه که صبور باشم ، و به چیزی که در حال نواختن است ، گوش فرا دهم و از چیزی که پیرامونم هست بیرون بکشم . صبور باشم ، و به چیزی که در حال نواختن است ، گوش فرا دهم و از چیزی که پیرامونم هست بیرون بکشم .


هنگامی که شما این کارانجام دهید ، شما درگیر و الهام بخش دیگر نوازندگان خواهید شد و آنها به شما بیشتر پاسخ میدهند ، و به تدریج آن را می سازند .


تماشا کنید . یک ، دو ، یک ، دو ، سه ، چهار .


( موسیقی ) تجربه کاملا متفاوتیست هنگامی که من ایده ام را میکشم .


این بسیار طبیعی واصلی تر است . خیلی ظریفتر است .


و از نگاه من این در مورد قلدری و یا هر چیز دیگری شبیه با این نیست .


این در باره اینه که در لحظه در اینجا حضور داشته باشید ، و یکدیگر را قبول کنید و اجازه دهید که خلاقیت جریان یابد . این در باره اینه که در لحظه در اینجا حضور داشته باشید ، و یکدیگر را قبول کنید و اجازه دهید که خلاقیت جریان یابد . این در باره اینه که در لحظه در اینجا حضور داشته باشید ، و یکدیگر را قبول کنید و اجازه دهید که خلاقیت جریان یابد .


بسیار سپاسگزارم .


( تشویق تماشاگران )


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ سخنرانی ها رو در اینترنت نمی گذاشتن


_ _ NULL _ _ در یک بسته DVD _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ در مورد بحران اقلیمی صحبت کرد .


_ _ NULL _ _ چون راستش اون دفعه فقط 18 دقیقه وقت داشتم .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( خنده حضار ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ و اگه مردم باورشون نمیشه ، فکر کنم باید بیشتر بیرون بیان .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ و ما باید با همون اضطرار با این بحران برخورد کنیم .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ همون طور که خیلی از سخنرانها هم ظرف این چند روز گفتند ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ یا اينکه اصلا استعدادی به اون صورت دارند يا نه .


او گفت : " " در جهان دو نوع آدم وجود دارند ، _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


اگه بهشون بگی : " " دیگه این کارو ادامه نده ، " " اونا نمی فهمند راجع به چی حرف می زنی . _ _ NULL _ _


( تشویق ) یکی از چالشهای اساسی ،


_ _ NULL _ _ اینه که فهمِ متعارف تعیین کننده همه چیزه ،


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( خنده حضار )


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


باید خودمان را از اسارت شيفنگی ( نسبت به گذشته ) رها کنيم . آن موقع است که می توانيم کشورمان را نجات دهیم . " " من عاشق این عبارتم ، " " رهایی از شيفتگی " " _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ که خیلی راحت قبول کرده ايم _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ اگه ساعت مچی دستتون هست ، دستتون رو بلند کنید .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ " چند تا کار انجام میده . " _ _ NULL _ _


اما می بینید ، در آموزش چیزهایی هست که ما شیفته شون شده ایم .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


تمام کسانی که در TED صحبت کردن به طور تلویحی یا _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ گفت " " همیشه ، من همیشه آتش نشان بودم . " "


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


یکی از معلم ها اصلا این رو جدی نمی گرفت .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ و با آتش نشان شدن استعدادم رو هدر می دهم . " " _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ " فکر کنم حالا احترام بيشتری برام قائل باشه . " _ _ NULL _ _ ( تشویق ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ نه فقط به یک نگاه تک بعدی به توانایی .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ بازسازی درک ما از توانایی و قابلیت


_ _ NULL _ _ یک جمله دیدم که به عنوان خط مشی مطرح شده بود ، _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( تشویق ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ برای ثبت نام در یک مهد کودک خوب ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( تشویق ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ تقریبا در همون سنی که اریک کلپتون اولین گیتارش رو گرفت .


و اگر شما چیزی رو که دوست دارید انجام بدهید و در اون ماهر هستید ، _ _ NULL _ _


می دونید چی می گم ، اگر کاری که دوست دارید رو انجام بدهید ، _ _ NULL _ _


باید درک کنیم که بالیدن انسان ها ، _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ اما با پشتیبانی بیرونی بر مبنای يک برنامه درسی منطبق با سوابق شخصی خود فرد .


_ _ NULL _ _ افرادی هستند که نماينده در رسانه ها و در اینترنت هستند .


_ _ NULL _ _ وقتی که با استعدادهای خارق العاده معلم ها ترکیب بشوند ، _ _ NULL _ _


اون این شعر رو برای معشوقه اش گفت _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


می خوام يك واقعيت رو ، رو راست بگم كه ، بعد از این سخنرانی ها و ایده های باور نکردنی که منتشر شده ، دست پاچه ام که امروز اینجام و می خوام درباره تلویزیون با شما صحبت کنم .


بیشتر افراد تلویزیون نگاه می کنند .


ما از تلویزیون خوشمون می یاد . بخش هایي از اون رو دوست داریم .


مردم در امریکا ، واقعاً عاشق تلویزیون هستند .


امریکایی ها به طور متوسط روزانه تقريباً 5 ساعت تلویزیون نگاه می کنند .


خوب ؟


این روزها من زندگیم رو در تلویزیون می گذرونم ، پس برای من ، این یک چیز خوبه .


ولی تعداد زیادی از مردم این رو خیلی دوست ندارند .


در حقیقت ، ، سرزنشش می کنند .


اونا تلویزیون رو مزخرف ، یا حتی یک چیزی بدتر از اون می دونن ، باور کنید .


وقتی بچه بودم ، مامانم ، به تلویزیون می گفت " " جعبه احمقانه " " ولی امروز من نمی خوام در این باره که آیا تلویزیون چیز خوبیه یا چیز بدیه بحث کنم ؛ ايده اي كه امروز می خوام بهتون بگم ، معتقدم كه تلویزیون دارای باطن است .


دلیل این که چرا من فکر می کنم تلویزیون دارای باطن و وجدان است اینه که من عقيده دارم تلویزیون مستقیماً نیازهای اخلاقی ، سیاسی ، اجتماعی و احساسی ملت ما رو منعکس می کند . تلویزیون چیزیه که به وسیله اون ماعملاً کل سیستم ارزشی مان را منتشر می کنیم .


پس تمام این چیزها منحصراً مربوط به انسان است ، و همه اونها به برداشت ما از باطن اضافه می شود .


امروز ما درباره خوبی و بدی تلویزیون صحبت نمی کنیم .


ما درباره تلویزیون محبوب صحبت می کنیم .


درباره 10 نمایش برتر که توسط نیلسن رتبه بندی شده در طول 50 سال صحبت می کنیم .


چطور این رتبه بندی های نیلسن نه تنها آنچه رو که درباره اش شنیدید ، که همان ایده ضمیر ناخودآگاه اجتماعی و جمعی ما است رو منعکس می کند ، بلکه چطور این 10 نمایش برتر رتبه بندی شده توسط نیلسن در طول 50 سال ایده ضمیر اجتماعی ما رو منعکس می کند ؟


تلویزیون در طول زمان چگونه تکامل یافته است ، و درباره جامعه ما چه می گوید ؟


صحبت از تکامل شد ، احتمالاً شما از زیست شناسی پایه ، به یاد دارید که قلمرو حیوانات ، از جمله انسان ها ، دارای 4 غریزه اولیه پایه هست .


گرسنگی ، جنسیت ، قدرت و میل به یادگیری داريد٠


به عنوان انسان آنچه مهم است به خاطر داشته باشیم این است که ما در طول زمان توسعه و تکامل یافته ایم تا این غرایز حیوانی پایه را رام کنیم .


ما ظرفیت خندیدن و گریه کردن رو داریم .


ما دارای احساس ترس و دلسوزی هستیم ،


اینها مجزاء از قلمرو حیوانی است .


مسئله دیگه در مورد انسان اینه که ما عاشق سرگرمی هستیم .


ما عاشق تماشا کردن تلویزیون هستیم .


این همان چیزی است که ما راه به وضوح از قلمرو حیوانی جدا می کند .


ممکن است حیوانات عاشق بازی کردن باشند ، اما آنها تمایلی به تماشا کردن ندارند .


به همین دلیل من تمایل دارم بفهمم چه چیزی از این رابطه منحصر به انسان بین برنامه های تلویزیون و باطن و ضمیر انسان برداشت می شه .


چرا سرگرمی تلویزیون در مسیری که هست تکامل پیدا کرده ؟


من یک جورایی فکر می کنم کارتون شیطان و فرشته روی شونه های ما نشسته .


آیا تلویزیون به معنای واقعی کلمه به عنوان باطن ما تعریف می شه ، که همزمان هم ما رو وسوسه می کنه و هم به ما پاداش می ده ؟


برای پاسخ به این سوالها ، ما یک مطالعه تحقیقاتي انجام دادیم .


ما 50 سال به عقب برگشتیم به فصل تلویزیون در سال های 1959 / 1960


ما در مورد 20 نمایش برتر رتبه بندی شده توسط نیلسن در هر سال از این 50 سال نظرسنجی کردیم — که می شد 1000 نمایش .


ما با بیش از 3000 نفر — حدوداً 3600 نفر — با سن 18 تا 70 سال صحبت کردیم . و ازشون پرسیدیم از لحاظ احساسی چه حسی داشتند .


وقتی هر کدام از این نمایش ها رو تماشا می کردید چه حسی داشتید ؟


آیا شما دچار حس ابهام اخلاقی می شدید ؟


آیا احساس خشم می کردید ؟ آیا می خندیدید ؟


این نمایش ها برای شما چه معنی داشت ؟


باید به شما حضار TED جهانی بگم که ، این یک مثال از ایالات متحده بود .


اما همان طور که می بینید ، در واقع این نیازهای احساسی جهانی است .


و بر اساس واقعیت ، بیش از 80 % از محبوب ترین نمایش ها در ایالات متحده به سرتاسر جهان صادر می شود .


به همین دلیل امیدوارم حضار جهانی ما بتونن ارتباط برقرار کنن .


قبل از اولین اسلاید می خوام 2 تا تشکر بکنم : اول برای الهام بخشیدن به من برای این که به موضوع باطن و فوت و فن هایی که باطن می تونه روزانه ، روی ما اجرا کنه ، فکر کنم ، از خاخام یهودی افسانه ای ، Jack Stem تشکر می کنم .


و دوم برای روشی که می خوام داده ها رو نمایش بدم ، می خوام از سوپر استار جامعه TED ، آقای Hans Rosling که ممکنه دیده باشیدش تشکر کنم .


بسیار خوب ، شروع می کنیم .


شما اینجا ، از سال 1960 تا 2010 ، 50 سال مورد مطالعه ما رو می بینید .


ما با 2 مسئله شروع می کنیم — قسمت الهام بخشی و قسمت ابهام اخلاقی ، كه ، برای این منظور ، ما الهام بخشی رو به عنوان نمایش های تلویزیونی که باعث تعالی من می شه ، وباعث می شه که من راجع به دنیا مثبت تر فکر کنم ، تعریف می کنیم .


ابهام اخلاقی نمایش های تلویزیونی هستند که که من در آنها فرق بین درست و غلط رو نمی فهمم .


در شروع ، شما می بینید که در سال 1960 الهام بخشی ثابت مانده .


این همان دلیل ما برای تماشای تلویزیون است .


ابهام اخلاقی شروع به صعود می کند .


دقیقاً در اواخر دهه 60 ، ابهام اخلاقی بالا می رود . و الهام بخشی یک جورایی رو به افول است .


چرا ؟


بحران موشکی کوبا ، جان اف کندی مورد اصابت گلوله قرار می گیرد ، جنبش حقوق مدنی ، شورش های نژاد پرستانه ، جنگ ویتنام ، مارتین لوتر کینگ و بابی کندی مورد اصابت گلوله قرار می گیرند ، رسوایی واترگیت .


ببینید چه اتفاقی می افتد .


در سال 1970 ، الهام بخشی کاهش می یابد .


ابهام اخلاقی اوج می گیرد .


و با هم برخورد می کنند ، اما Ronald Reagan ، رئيس جمهور خوش چهره توی دفتر کارشه .


تلاش برای بهبود اوضاع در حال صورت گرفتن است .


اما ببینید ، امکان پذیر نیست : ایدز ، ایران کنترا ، فاجعه گردنكشي ، چرنبيل٠


از سال 1990 تا 20 سال بعد ، ابهام اخلاقی به الگوی رفتاری غالب در تلویزیون تبدیل می شه .


نگاهی به این بندازید .


این نمودار قصد داره روند مشابهی رو نشون بده .


ولی در این مورد ، ما راحتی — حباب های قرمز — تفسیر اجتماعی و هتک حرمت رو با رنگ های آبی و سبز داریم .


این بار شما در تلویزیون " " bonanza " " رو دارید ، فراموش نکنید ، شما " " Gunsmoke " " رو دارید ، شما " " Andy Griffith " " رو دارید ، شما نمایش های خانوادگی که همه درباره آسایش و راحتی هستند رو دارید .


این موضوع در حال افزایش است . راحتی به صورت کامل باقی می ماند .


هتک حرمت شروع به بالا رفتن می کند .


تفسیر اجتماعی به طور ناگهانی افزایش می یابد .


شما به سال 1969 می رسید ، ببینید چه اتفاقی می افتد .


شما نه تنها راحتی ، هتک حرمت ، و تفسیر اجتماعی رو دارید ، که در جامعه ما مبارزه می کنند ، بلکه به معنای واقعی کلمه شما 2 تا نمایش استقراری دارید — " " Gunsmoke " " و " " Gomer Pyle " " — که در سال 1969 رتبه دوم و سوم رو در نظرسنجی نمایش های تلویزیونی کسب کردند .


شماره 1 چی بود ؟


نمایش هیپی که از لحاظ اجتماعی هتاکی و بی ادبی بود . " Rowan and Martin ' s Laugh-In "


همه آنها با هم زندگی می کنند ، درسته .


بینندگان به طور چشمگیری جواب داده بودند .


در صفحه نمایش به نمایش bellwether در سال 1966 نگاه کنید .


وقتی اصطلاح صنعتی " " ضربه ناگهانی " " رو می شنوید ، براتون چه معنی داره ؟


این بدین معنیه که در سال 1966 از فصل تلویزیون ، " " smothers Brothers " " يك دفعه ظاهر شد .


این اولین نمایشی بود که به بیننده اجازه می داد بگه ، " " خدای من ، من می تونم از طریق تلویزیون بگم درباره جنگ ویتنام ، همچنین در مورد ریاست جمهوری چه نظری دارم " " منظور ما از نمایش ناگهانی همینه .


در نتیجه ، درست مانند آخرین نمودار ، ببینید چه اتفاقی می افته .


در سال ١٩٧٠ ، سد منفجر می شه . سد منفجر می شه .


دیگه راحتی دلیل ما برای تماشای تلویزیون نیست .


هتک حرمت و تفسیر اجتماعی در طول دهه 70 افزایش یافتند .


حالا به این نگاه کنید .


دهه 70 یعنی چه کسی ؟ Norman Lear .


شما نمایش های " " All in the family " " ، " " Stanford and son " " و نمایشی که از همه برجسته تر بود — و جزو 10 تای برتر در کل دهه 70 بود — یعنی MASH رو داشتید .


در تمام این 50 سال از دوران تلویزیون که ما مطالعه کردیم ، هفت تا از 10 نمایش شدیداً برای هتک حرمتی که در طول جنگ ویتنام در هوا ظاهر شد ، و پنج تا از 10 تای برتر در طول دولت نیکسون رتبه بندی شدند .


تنها یک نسل ، در طول 20 سال ، و ما فهمیدیم ، ووو ! تلویزیون می تونه این کارو بکنه ؟


می تونه باعث شه من همچین احساسی داشته باشم ؟


می تونه ما رو تغییر بده ؟


برای این جمعیت خیلی خیلی دانا ، هم چنین می خوام به یاد داشته باشيد مردم دیجیتالی ، نفاق و از هم گسیختگی رو اختراع نکردند .


Archie Bunker رو از روی صندلی راحتیش راندند به همرا بقیه ما 40 سال پیش .


این یک نمودار سریعه . اینجا یک جنبه دیگه وجود داره : فانتزی و تخیل ، به نمایش هایی گفته می شه که ، " من رو از قلمرو روزمره خارج می کنه " و " " باعث می شه من احساس بهتری داشته باشم . " " فانتزی در برابر نقطه قرمز ، یعنی بی کاری ، که یک مثال ساده از آمار وزارت کار است ، قرار داره .


شما می بینید که هرگاه نمایش های فانتزی و تخیلی افزایش می یابد ، باعث افزایش بی کاری می شود .


آیا ما می خوایم نمایش هایی رو که درباره صرفه جویی پول توسط مردم و بیکاریشون هست رو ببینیم ؟


نه . در دهه 70 شما نمایش " " The Bionic WOman " " رو دارید که در سال 1973 ، به دنبال " " Six Million-Dollar Man " " و " " Charlie ' s Angels " " جزو 10 نمایش برتر شد . صعود دیگری در دهه 80 بود . — صعودی ديگر نمایش هایی درباره کنترل و قدرت .


اون ها چه نمایش هایی بودند ؟


فریبنده و غنی .


" " Dallas ، " " Fantasy Island " " .


به تصویر کشیدن غیر قابل باور روح ملی ما با بعضی حقایق سخت و سریع : بیکاری .


شما اینجایید ، در نمودار مورد علاقه من ، چون 20 سال آخر مطالعه ماست .


چه در زمینه کاری من فعالیت کنید چه نکنید ، مطمئناً درباره کاهش چیزی که طنزهای تلویزیونی 3 دوربینه نامیده می شه ، و افزایش واقعیت در تلویزیون شنیدید یا خوندید .


خوب ، همان طور که ما در تجارت می گیم ، تلاقی دو موضوع .


در دهه 90 — حباب های بزرگ طنز — ما " " Friends " " ، " " Frasier " " ، " " Cheers " " و " " Seinfeld " " رو تماشا می کنیم . همه چیز خوبه ، نرخ بیکاری پایینه .


اما نگاه کنید : تلاقی .


در سال 2001 ، در سپتامبر 2001 از فصل تلویزیون ، طنز یک بار و برای همیشه تسلیم داوری می شود .


چرا که نه ؟


ما انتخابات ریاست جمهوری در سال 2000 را داشتیم که توسط دیوان عالی کشور تصمیم گیری شد .


ما ترکیدن حاب تکنولوژی رو داشتیم .


ما 11 سپتامبر رو داشتیم .


سیاه زخم بخشی از لغت نامه اجتماعی می شه .


ببینید وقتی ادامه می دیم چه اتفاقی می افته .


در هنگام تغییر قرن ، اینترنت اوج می گیرد . واقعیت تلویزیون ادامه دارد .


اون موقع مردم از تلویزیونشون چی می خوان ؟


من فکر می کنم انتقام یا احساس غربت .


به من راحتی و آسایش بده ؛ دنیای من در حال از هم گسیختن است .


نه ، اونها داوری می خواهند .


می تونم شما رو از گروه بیرون کنم .


من می تونم باعث شم دختر Sarah Palin به رقصیدن ادامه بده .


من می تونم بت امریکایی بعدی رو انتخاب کنم . شما اخراجید .


همه این ها عالیه ، درسته ؟


بنابراین نمایش های تلویزیونی ، و سرگرمی های خالص در طول 50 سال گذشته به طور چشمگیری تغییر کرده اند . من با چی شروع کردم ؟ — یک غریزه پایه باقی می ماند .


ما حیوان هستیم ، ما به مادرانمان نیاز داریم .


هیچ دهه ای از تلویزیون بدون یک مادر تلویزیون غالب و قطعی وجود نداشته است .


دهه 1950 : " " June Cleever " " در نمایش راحتی اصلی ، " " Leave it to Beaver " " . Lucille Ball در دهه 60 با بالا بردن آگاهی اجتماعی به خنداندن ما ادامه داد .


Maude Findlay ، مظهر هتاکی در دهه 1970 ، کسی که در تلویزیون با سقط جنین ، طلاق ، حتی یائسگی مقابله کرد .


در دهه 1980 ، اولین گربه پشمالو ما در قالب Alexis Carrington به ما داده شد .


Murphy Brown وقتي ایده تک والدینی رو مطرح کرد ، معاون رییس جمهور شد .


مادر دوران ، Bree Van de Kamp .


حالا من نمی دونم این شیطانه یا فرشته که روی وجدان ما ، و روی شانه های تلویزیون نشسته ، ولی اینو می دونم که من قطعاً عاشق این تصویر هستم .


هم چنین عاشق همه شما هستم ، عاشق زنان و مردان TEDWomen ، و مخاطبان جهانی TEDWomen ، ممنون که اجازه دادید ایده ام در مورد باطن تلویزیون رو ارایه کنم .


اما اجازه بدبد هم چنین تشکر کنم از سازندگان باورنکردنی کسانی که در تمام طول دوران تلویزیون هر روز بلند می شوند تا ایده هایشان را روی صفحه تلویزیون ما بگذارند .


مطمئناً آنها باعث تداوم حیات تلویزیون می شوند ، اما این شما هستید که به عنوان بیننده ، از طریق وجدان های اجتماعی جمعی ، اجازه می دهید تلویزیون زندگی ، بقاء و قدرت داشته باشد یا نه .


خوب خیلی ممنون .


( تشویق حضار )


خوب همه ما میدانیم " " شبکه گسترده جهانی " " چاپ ونشر ، خبرگزاریها ، تجارت و ارتباطات اجتماعی را دگرگون کرده است ، چاپ ونشر ، خبرگزاریها ، تجارت و ارتباطات اجتماعی را دگرگون کرده است ، اما همه اینها از کجا آمده ؟


از این سه نفر نقل قول میکنم : " " وانوار بوش " " ، " " داگ اِنگلبارت " " و ' تیم برنرز " " .


خُب اجازه بدهید فقط راجع به این سه نفر بگوئیم .


این وانوار بوش است .


وانوار بوش مشاور علمی ارشد دولت ایالات متحده در طول جنگ بود .


و در سال 1945 ، او مقاله ای را در مجله به نام " " ماهنامه آتلانتیک " " منتشر کرد . و در سال 1945 ، او مقاله ای را در مجله به نام " " ماهنامه آتلانتیک " " منتشر کرد .


و نام مقاله " " شاید ما فکر کنیم " " بود . چیزی که " " وانوار بوش " " در آن میگفت این بود که روش ما برای استفاده از اطلاعات ناقص است . چیزی که " " وانوار بوش " " در آن میگفت این بود که روش ما برای استفاده از اطلاعات ناقص است .


ما مثل سیستمهای کتابخانه و کاتالوگ و غیره کار نمی کنیم . ما مثل سیستمهای کتابخانه و کاتالوگ و غیره کار نمی کنیم .


مغز با ارتباطات کار میکند .


با یک مورد در اندیشه خود ، فورا " " مورد بعدی جرقه میزند .


شیوه ای که اطلاعات بنا شده اند کاملا ناتوان در حفظ ارتباط با این فرآیند است . شیوه ای که اطلاعات بنا شده اند کاملا ناتوان در حفظ ارتباط با این فرآیند است .


بدین ترتیب او یک ماشین را پیشنهاد کرد ، که آن را " " مِمِکس " " نامید


و این " " مِمِکس " " اطلاعات رابه هم مرتبط میکند یک بخش از اطلاعات مرتبط با بخش دیگر از اطلاعات است و به همین ترتیب .


این سال 1945 بود .


استفاده از یک کامپیوتر در آن روزها یک خدمات مخفی برای رمزگشائی بود . استفاده از یک کامپیوتر در آن روزها یک خدمات مخفی برای رمزگشائی بود .


هیچ کس چیزی در مورد آن نمیدانست .


خب این قبل از اینکه کامپیوتر اختراع شود بود .


و او ماشینی که " " مِمِکس " " نام داشت را پیشنهاد کرد .


اویک بستر های نرم افزاری که در آن شما اطلاعات را با سایر اطلاعات مرتبط میکردید ، و سپس شما می توانستید آن را با اراده فرابخوانید را داشت .


خب با چرخش به جلو ، یکی از افرادی که این مقاله را خوانده بود به نام " " داگ اِنگلبارت " " که افسر نیروی هوایی ایالات متحده بود .


او آن را در کتابخانه شان ، در خاور دور خوانده بود .


و او از این مقاله الهام زیادی گرفت ، و به نوعی بقیه زندگیش را هدایت نمود .


و در اواسط دهه شصت ، او توانست این را عملی کند هنگامی که او در آزمایشگاه تحقیقات اِستانفورد در کالیفرنیا کار می کرد .


او یک سیستم ساخت .


گفته شد ، که سیستم برای تجمیع هوش انسان طراحی شده است .


و در فکر قبلی از داشتن جهان امروز برای ارائه خدمات اینترنتی و نرم افزاری ، سیستم او NLS نامیده شد برای سیستم آنلاین .


و این " " داگ انگلبارت " " است .


اودر یک سخنرانی درگردهمائی پائیزی کنفرانس کامپیوتر در سال 1968 این را ارائه داد . اودر یک سخنرانی درگردهمائی پائیزی کنفرانس کامپیوتر در سال 1968 این را ارائه داد .


چیزی که او نشان داد — یک صحنه مثل این را فراهم کرد ، و و این سیستم را نشان داد .


او میکروفن را مانند من روی سر خود گذاشت ..


و با این سیستم کار کرد .


همانطور که میبینید او بین اسناد و و گرافیک و غیره کار میکنه .


او همه اینها را با یک صفحه در اینجا ، و یک صفحه کلید پنج انگشتی و اولین ماوس کامپیوتر جهان هدایت میکنه ، که این را بطور خاص برای انجام آن سیستم طراحی کرده بود .


بنابر این ماوس هم از اینجا آمد .


خب این " " داگ انگلبارت " " است ،


مشکل با سیستم " " داگ انگلبارت " " این بود که کامپیوتر در آن روز چندین میلیون پوند هزینه داشت . مشکل با سیستم " " داگ انگلبارت " " این بود که کامپیوتر در آن روز چندین میلیون پوند هزینه داشت .


خب برای کامپتوتر شخصی ، چند میلیون پوندی مثل داشتن یک جت شخصی بود ؛ خب برای کامپتوتر شخصی ، چند میلیون پوندی مثل داشتن یک حت شخصی بود ؛ واقعا " " این خیلی عملی نبود .


اما با چرخش به ده هشتاد هنگامی که کامپیوتر شخصی رسید ، اما با چرخش به ده هشتاد هنگامی که کامپیوتر شخصی رسید ، سپس جا برای این نوع سیستم بر روی کامپیوتر شخصی بود .


و شرکت من ، " " فنآوری کامپیوتر اوُل OWL " " یک سیستم به نام " " رهنما Guide " " برای شرکت " " اَپل مکینتاش " " ساخت .


و ما اولین سیستم " " ابرمتن hypertext " " را به جهان تحویل دادیم .


و این شروع کرد به سرآمد شدن .


اّپل چیزی به نام " " ابر ارتباط HyperCard " " را معرفی کرد ، و کمی در مورد آن سر وصدا کردند .


آنها یک ضمیمه 12 صفحه ای در روزنامه وال استریت ژورنال در روزی که آن را راه اندازی کردند ، داشتند .


مجلات شروع به پوشش دادن آن کردند .


مجله بایت و ارتباطات در ACM نشریه ویژه  ای برای پوشش " " ابرمتن hypertext داشت .


ما یک نسخه از این محصول برای کامپیوتر شخصی همچنین یک نسخه از مکینتاش را ایجاد کردیم


و کامپیوتر شخصی ما خیلی سریع بالغ و کامل شد .


اینها برخی از نمونه هایی عملی از این سیستم در اواخردهه 1980 هستند .


شما قادر به ارئه مدارک بودید ، قادر بودید آن را از طریق شبکه  ها انجام دهید


ما یک سیستم که زبان نشانه گذاری را که مبتنی بر html بود راگسترش دادیم . ما یک سیستم که زبان نشانه گذاری را که مبتنی بر html بود راگسترش دادیم .


ما آن را " " زبان نشانه  گذاری ابر متنhml : hypertext markup language " " نام نهادیم .


و سیستم قادر به انجام سیستمهای بسیار بسیار بزرگ اسنادی از طریق شبکه  های کامپیوتری بود . و سیستم قادر به انجام سیستمهای بسیار بسیار بزرگ اسنادی از طریق شبکه  های کامپیوتری بود .


خب در اواخر نوامبر سال 1990 من این سیستم را به یک نمایشگاه تجاری در ورسای در نزدیکی پاریس بردم . خب در اواخر نوامبر سال 1990 من این سیستم را به یک نمایشگاه تجاری در ورسای در نزدیکی پاریس بردم .


من به یک مرد خوب و جوان به نام " " تیم برنرز- لی " " نزدیک میشدم که بمن گفت : " " شما یان ریچی هستید ؟ " " و من گفتم : بلی من به یک مرد خوب و جوان به نام " " تیم برنرز- لی " " نزدیک میشدم که بمن گفت : " " شما یان ریچی هستید ؟ " " و من گفتم : بلی گفت : " " لازم است که با شما صحبت کنم . " " و او به من در مورد سیستم پیشنهادی خود به نام " " شبکه گسترده جهانی " " صحبت کرد .


و من فکر کردم ، بسیار خوب ، یک نام پرمدعا گرفته ، به ویژه پس ازاینکه کل سیستم را بر روی کامپیوترش در دفتر کارش کار کرده .


او را کاملا متقاعدکرده بود که " " شبکه گسترده جهانی " " او میتواند در یک روز سراسر جهان را تسخیر کند . او را کاملا متقاعد شده بود که " " شبکه گسترده جهانی " " او میتواند در یک روز سراسر جهان را تسخیر کند .


و او تلاش میکرد که مرا متقاعد کند که برای آن یک جستجوگر بنویسم ، زیرا سیستم او هیچ سیستم گرافیکی ، فونت و یا طرحی نداشت ؛ آن فقط یک نوشته ساده بود .


خوب ، فکر کردم ، جالب است ، اما یک نفر از سازمان تحقیقات هسته ای اروپا نمیتواند اینکار را بکند .


بنابر این ما اینکار را نکردیم .


درطی دوسال بعد جامعه " " ابرمتن hypertext " " همچنین او را به رسمیت نشناخت


در سال 1992 ، مقاله او توسط کنفرانس ابرمتن رد شد .


در سال 1993 ، یک میز در کنفرانس سیاتل بود ، و مردی به نام مارک اندرسون او داشت مرورگر کوچک خود برای " " شبکه گسترده جهانی " " را نشان میداد .


من آن را دیدم و گفتم ، بله ، همینه ، به همین راحتی .


و در سال بعد ، در سال 1994 ، ما کنفرانسی اینجا در ادینبورگ داشتیم ، من هیچ مخالفتی برای اینکه " " تیم برنرز-لی " " به عنوان سخنران اصلی باشد ، نداشتم .


خب این مرا در یک شرکت بسیار برجسته و ممتاز قرار میدهد .


اینجا فردی به نام " " دیک رو " " بود که در ضبط و نشر موسیقی " " دکا Decca " " و پایین آوردن بیتلزنقش مهمی داشت .


مردی دیگری به نام " " گری کیلدل " " بود که با هواپیمایش پرواز کرد هنگامی که شرکت IBM دنبال سیستم عامل برای کامپیوترهای شخصی اش در IBM می گشت ، هنگامی که شرکت IBM دنبال سیستم عامل برای کامپیوترهای شخصی اش در IBM می گشت ، هنگامی که شرکت IBM دنبال سیستم عامل برای کامپیوترهای شخصی اش در IBM می گشت ، و و او آنجا نبود ، آنها رفتند که بیل گیتس را ببینید .


حدس میزنم ، دوازده ناشر هری پاتر " " جی . کی رولینگ " " را رد کردند . حدس میزنم ، دوازده ناشر هری پاتر " " جی . کی رولینگ " " را رد کردند .


از سوی دیگر ، این " " مارک اندرسون " " است که نوشت : اولین مرورگر برای " " شبکه گسترده جهانی " " .


و بر اساس مجله فورچون ، ثروت او 700 میلیون دلار است .


اماآیا اوشاد است ؟


( خنده تماشاگران ) ( تشویق تماشاگران )


در ١٩٩٤ ، من به زندانی در کامبوج گام نهادم ، و پسر ١٢ ساله ای را ملاقات کردم که شکنجه شده بود و از دسترسی به وکیل یا مشاور محروم شده بود .


و هنگامیکه من به چشمانش نگاه کردم ، فهمیدم که از صدها نامه ای که من نوشته بودم برای زندانیان سیاسی ، هرگز نامه ای برای او ننوشته بودم ، برای اینکه او پسر ١٢ ساله ای بود کار مهمی برای کسی انجام نداده بود .


او یک زندانی سیاسی نبود .


او یک پسر ١٢ ساله ای بود که یک دوچرخه دزدیده بود .


چیزی که در این موضوع درک کردم این بود که نه تنها کامبوج ، بلکه از ١١٣ کشور در حال توسعه در مورد شکنجه ، ٩٣ کشور قوانینی را وضع کرده اند که بیان می کند شما حق دارید وکیل داشته باشید و حق شما نیست که شکنجه شوید .


و چیزیکه من متوجه شدم آن بود که یک روزنۀ فرصت باورنکردنی برای ما وجود دارد که به عنوان یک انجمن جهانی گرد هم آییم و به شکنجه بعنوان یک ابزار بازجویی پایان دهیم .


ما اغلب اوقات به شکنجه به عنوان شکنجۀ سیاسی فکر می کنیم یا آن را برای بدترین موارد اختصاص دادیم ، اما ، در حقیقت ، امروزه ٩٥ درصد از شکنجه ها برای زندانیان سیاسی نیست .


آنها برای افرادی است که در سیستمهای قانونی از کارافتاده قرار دارند و متاسفانه شکنجه ارزانترین شکل بازجویی است — آن ارزان تر است از داشتن یک سیستم قانونی ، ارزانتر است از داشتن یک مشاور قانونی و دسترسی سریع به مشاوره — این است که در بیشتر مواقع اتفاق می افتد .


من معتقدم امروز که برای ما این امکان وجود دارد که به عنوان یک انجمن جهانی ، اگر ما تصمیم بگیریم ، گرد هم آییم و به شکنجه پایان دهیم به عنوان یک ابزار بازجویی در طول عمرمان ، اما آن به سه چیز احتیاج دارد .


اولین - مورد - آموزش ، توانمندسازی ، و ارتباط مدافعان در سراسر جهان .


دومین - مورد - این است که تضمین می کند که وجود دارد روش اصولی دسترسی سریع به مشاوره .


و سومین - مورد - تعهد و الزام به انجام آن است .


بنابراین ، در سال ٢٠٠٠ من به این فکر افتادم ، چه می شود اگر ما به دور هم جمع شویم ؟


آیا ما می توانیم کاری انجام دهیم برای این ٩٣ کشور ؟


و من " " پل های بین المللی به سوی عدالت " " را تاسیس کردم که ماموریت ویژه ای برای پایان دادن به شکنجه به عنوان یک ابزار بازجویی دارد و اجرای حقوق دادرسی در ٩٣ کشور مورد نظر با قرار دادن وکلای آموزش دیده در مرحله اولیه در ایستگاههای پلیس و در دادگاه ها .


اولين تجربيات من ، از كامبوج است ، و در آن زمان من به خاطر مى آورم اولين گروهی که به كامبوج آمدند در ١٩٩٤ بود ، و كمتر از ١٠ وکیل مدافع در کشور وجود داشت زیرا " " خمرهای سرخ " " همۀ آنها را کشته بود .


و حتی ٢٠ سال بعد ، فقط ١٠ وکیل در کشور وجود داشت ، در نتیجه شما وارد یک زندان می شدید و فقط پسرهای ١٢ ساله را ملاقات می کردید ، شما زنانی را ملاقات می کردید و می گفتید ، " " چرا شما اینجا هستید ؟ " " زنان می گفتند ، " " خب من برای ١٠ سال است که اینجا هستم چون همسرم مرتکب جرمی شد ، اما آنها نتوانستند او را پیدا کنند . " " آنجا مکانی است که حاکمیت قانون اصلا موجود نبود .


اولین گروه مدافعان گرد هم آمدند و من هنوز زمانی را که آموزش می دادم به یاد می آورم ، گفتم ، " خب ، شما برای یک بازجویی چه می کنید ؟ "


و سکوت بود در کلاس ، و سرانجام یک خانم برخاست ، [ نام نامفهوم ] ، و او گفت " " کروو " " ، که معنی می شود " " معلم " " . او گفت ، " " من برای بیش از یک صد نفر دفاع کرده ام ، و من هرگز هیچ یک را بازجویی نکرده ام ، برای اینکه آنها همه با اعترافاتشان می آیند " " . و در این مورد ، به عنوان یک کلاس صحبت کردیم ، حقیقت شمارۀ یک ، اعترافات ممکن قابل اطمینان نباشند ، اما شمارۀ دو ، ما نمی خواستیم که پلیس را تشویق به ادامه دادن اینکار کنیم ، بویژه هنگامیکه آن حالا در برابر قانون بودند .


شجاعت بسیاری برای این مدافعان طلبید تا تصمیم بگیرند که شروع به مقاومت کرده و در اجرای این قوانین همدیگر را حمایت کنند .


و من هنوز به یاد می آورم اولین دعاوی را که آنها آمدند ، همه ٢٥ نفر با هم ، او - آن خانم - می ایستاد ، و آنها در پشت - او - بودند ، و آنها او را حمایت می کردند ، و قضات پیوسته می گفتند ، " " نه ، نه ، نه ، نه ، ما قصد داریم موارد را دقیقا به همان روشی که انجام می داده ایم انجام دهیم . " " اما یک روز یک پروندۀ قضایی عالی رسید ، و آن خانمی بود که سبزی فروش بود ، او می نشست بیرون از یک خانه .


او گفت که در حقیقت او شخصی را دیده که فرار می کرده کسی که او تصور میکند دزدیده باشد طلا و جواهرآلاتی ، اما پلیس آمد ، آنها آن خانم را گرفتند ، هیچ چیزی نبود با آن خانم .


در آن زمان آن خانم باردار بود . آن خانم آثار سوختگی سیگار را داشت . او بچه اش را سقط کرده بود .


و زمانیکه آنها پروندۀ قضایی او را آوردند برای قاضی ، برای اولین مرتبه قاضی ایستاد و گفت ، " " بله ، هیچ گواهی و مدرکی وجود ندارد جزء اعتراف تحت شکنجۀ شما ، و شما آزاد خواهید شد . " " و وکلای مدافع شروع کردند به گرفتن پرونده های قضایی بارها و بارها و شما خواهید دید ، آنها مرحله به مرحله شروع به تغییر دادن جریان تاریخ در کامبوج کردند .


اما فقط کامبوج نیست .


من فکر می کردم ، ایا این فقط در کامبوج اتفاق می افتد ؟


یا کشورهای دیگری هم هستند ؟


اما در خیلی از کشورهای دیگر هم هست .


در بروندی - کشوری در آفریقا - من به زندانی رفتم و این بار به جای یک پسر ١٢ ساله ، یک پسر ٨ ساله بود برای دزدیدن یک گوشی موبایل .


یا یک زن ، من بچه اش را بغل کردم ، یک بچۀ واقعا جذاب ، من گفتم " " بچۀ شما خیلی با نمک است . " " آن یک نوزاد نبود ، آن دختر بچه سه ساله بود .


و آن زن گفت " " آره ، ولی من به خاطر این دختربچه اینجا هستم . " " برای اینکه او محکوم شده به دزدی دو عدد پوشک و یک اطو برای نوزادش و هنوز در زندان می بود .


و زمانیکه من رسیدم به مدیر زندان ، گفتم ، " " شما باید آن زن را آزاد می کردید .


یک قاضی اجازه داد که آن زن آزاد شود . " " و او گفت ، " " خیلی خوب ، ما می توانیم در بارۀ آن صحبت کنیم ، اما به زندان من نگاه کن . هشتاد درصد از دو هزار نفری که اینجا هستند وکیل مدافع ندارند . چه کار می توانیم انجام دهیم ؟ " " بنابراین وکلای مدافع شروع به ایستادگی شجاعانه ای کنار هم کردند به منظور سازماندهی یک سیستم که بتوانند پروند های قضایی را بگیرند .


اما ما تشخیص دادیم که فقط آموزش وکلای مدافع نیست ، بلکه ارتباطی است با وکلای مدافع که تغییری را ایجاد می کند .


برای مثال ، در کامبوج بود که [ نام نامفهوم ] به تنهایی نرفت بلکه آن زن ٢٤ وکیل به همراه خودش داشت که با هم هستند . و در روشی مشابه ، در چین ، آنها همیشه به من می گویند ، " " ما شبیه به یک باد تازه در بیابانیم هنگامیکه می توانیم گرد هم آییم . " " یا در زیمباوه ، جائیکه من بی گناهانی را به یاد می آورم ، بعد از خارج شدن از زندان ، در آنجا می ایستادند و می گفتند ، " " من برای یک سال ، هشت سال ، ١٢ سال بدون یک وکیل مدافع در اینجا بوده ام " " ، وکیل مدافع آمد و با هم یک دورۀ آموزشی داشتیم و او گفت ، " " من شنیده ام که گفتند " " — چونکه پچ پچ مردم


و غرغرشان را شنیده بود — " " شنیده ام گفتند که ما نمی توانیم به ایجاد عدالت کمکی کنیم چونکه ما منابع نداریم . " " و سپس او گفت ، " " ولی می خواهم شما بدانید که فقدان منابع هرگز یک عذر برای بی عدالتی نیست . " " و با این وجود ، او با موفقیت ٦٨ وکیل را سازماندهی نمود که به صورت سیستماتیک - اصولی - پرونده های قضایی را می گرفتند .


نکته ای که ما می بینیم ، به هر جهت ، آموزش است و بعد دسترسی سریع - وکیل مدافع- .


من اخیرا در مصر بودم ، و ترغیب شدم گروه دیگری از وکلا را ملاقات کنم ، و آنچه که آنها به من گفتند این بود ، " " هی ، ببین ، اکنون ما پلیس در خیابان ها نداریم . پلیس ها یکی از دلایل اصلی بودند که ما انقلاب کردیم . آنها همواره همه مردم را را شکنجه می کردند . " " گفتم ، " " اما ده ها میلیون دلار اخیرا صرف برای بهبود سیستم قانونی اینجا شده است .


جریان چیست ؟ " " من با یکی از بنگاه های توسعه ملاقات کردم ، و آنها آموزش دادستان ها و قضات را میدادند ، که یک تمایل طبیعی است ، برای مقابله با مدافعان .


و آنها به من کتابچه دستورالعمل را که حقیقتا یک دستورالعمل بسیار عالی بود را نشان دادند .


گفتم ، " " من این را کپی می کنم " " . این همه چیز را در بر گرفته بود . وکلا می توانند به ایستگاه پلیس بیایند . این عالی بود .


دادستان ها بسیار عالی آموزس دیده بودند .


اما به آنها گفتم ، " " من تنها یک سوال دارم ، که ، زمانیکه آنها به دفتر دادستان برده میشوند ، چه اتفاقی برایشان می افتاد ؟ " " و پس از یک مکث ، گفتند ، " " آنها شکنجه می شده اند " " .


خُب این نمونه ها نه تنها آموزش وکلا هستند ، بلکه ما روشی را پیدا می کنیم برای اجرای سیستماتیک - اصولی - دسترسی سریع به مشاوره ، چون آنها دراین سیستمها مثل ناجی هستند برای افرادی که شکنجه می شوند .


و همانطور که من این را به شما می گویم ، من همچنین آگاه هستم به این حقیقت که اینگونه به نظر می رسد ، " " اوه ، خوب ، به نظر می آید می شود این کار را انجام داد ، اما آیا واقعا می توانیم این کار را انجام دهیم ؟ " " برای اینکه آن بزرگ به نظر می رسد .


و دلایل بسیار زیادی وجود دارند که من اعتقاد دارم شدنی است .


دلیل اول مردمی روی زمین هستند که راه های خلق معجزات را به دلیل تعهدات و الزامات شان می یابند .


فقط درمورد بی گناهان نیست ، کسانی که من درباره اش به شما گفتم در زیمباوه ، اما مدافعان در سراسر دنیا به دنبال این نمونه ها می گردند .


ما برنامه ای داریم که " " سازندگان عدالت " " نامیده می شود ، ما متوجه شدیم افرادی وجود دارند که شجاع هستند و می خواهند که کارهایی انجام دهند ، اما ما چگونه می توانیم آنها را حمایت کنیم ؟


خب دعوی آنلاینی هست که فقط پنج هزار دلار هزینه دارد اگر شما پیدا کنید یک روش خلاقانۀ اجرای عدالت را .


و ٣٠ سازندۀ عدالت وجود دارند در سراسر دنیا ، از سریلانکا تا سوئیس تا جمهوری دموکراتیک کنگو ، که با پنج هزار دلار کارهای جالبی انجام می دهند ، از طریق برنامه های سرویس پیغام کوتاه ، از طریق برنامه های مشاوران حقوقی ، از طریق هر کاری که آنها می توانند انجام دهند .


و نه تنها اینها سازندگان عدالت هستند ، بلکه می بینیم که مردم شجاعانه ، شبکه ارتباطی خود را پیدا می کنند و اینکه چگونه می توانند به سمت جلو حرکت کنند .


خُب برای مثال در چین ، قوانین بسیار خوبی وضع می شوند که بیان می کند پلیس نمی تواند مردم را شکنجه کند در غیر اینصورت آنها تنبیه خواهند شد .


و من پهلو به پهلوی یکی از وکلای بسیار پر جرأتمان نشسته بودم ، و گفت ، " " چگونه ما می توانیم این را منتشر کنیم ؟ چگونه ما می توانیم مطمئن شویم که این اجرا شده ؟


این خارق العاده است " " . و به من گفت ، " " خب ، آیا شما پول دارید ؟ " " و من گفتم ، " " نه " " . و او گفت ، " " خوب است ، ما هنوز می توانیم تصمیم بگیریم " " . و در ٤ دسامبر ، او سه هزار عضو " " لیگ جوانان کمونیست " " را ، سازماندهی کرد از ١٤ مدرسه برتر حقوق ، که آنها پوسترهایی درارتباط با قوانین جدید را سازماندهی و گسترش دادند و به ایستگاه های پلیس رفتند و شروع به کارکردند آنچه که او آن را انقلاب غیر خشونت آمیز و قانونی جهت حفاظت از حقوق شهروندی می نامد .


بنابراین من در رابطه با این حقیقت حرف می زنم که ما نیازبه آموزش و حمایت وکلای مدافع داریم .


ما به اجرای سیستماتیک - اصولی - دسترسی سریع به مشاوره نیاز داریم .


اما سومین و مهمترین چیز این است که ما به این متعهد باشیم .


و مردم اغلب به من می گویند ، " " می دانید ، این عالی است ، اما بصورت افراطی آرمانگرایانه است .


هرگز عملی نمی شود " " . و دلیلی که من فکر می کنم که این حرف ها جالب هستند این است که آنها از همان نوع حرف هایی بودند که برای کسانی که تصمیم گرفتند به برده داری ، یا به آپارتاید پایان دهند ، استفاده می شد .


این ( مبارزه با آپارتاید یا برده داری ) با گروه کوچکی از مردمی که تصمیم گرفتند متعهد باشند شروع شد .


این یکی از شعرهای مورد علاقه ما از وکلای مدافع است ، که آنها آن را با یکدیگر در میان می گذارند : " " ازدوستانت شهامت بگیر ، جاده اغلب طولانی است ، راه هرگز آسان نیست ، و موانع بسیار بلند هستند ، اما و در قلبت بدان ، شما تنها نیستید " " . و من معتقدم که اگر ما بتوانیم گرد هم آئیم به عنوان یک مجمع جهانی نه تنها برای حمایت از وکلای مدافع ، بلکه هرکسی را دراین سیستم که به دنبال آن است ، می توانیم به شکنجه به عنوان یک ابزار بازجویی پایان دهیم .


من همیشه زود تمام می کنم ، چراکه من مطمئن هستم سوالاتی هستند — و خوشحال می شوم که با شما در هر زمینه ای صحبت کنم — ( سوال این است ) " " ولی واقعا چه کاری می توانم انجام دهم ؟ " " خوب ، من این را می گویم . اولاً ، شما می دانید که چه کار می توانید انجام دهید . اما دوماً ، شما با داستان " " ویشنا " " ، ترک میکنم کسی که حقیقتاً مشوق من برای شروع کردن " " پل های بین المللی به سوی عدالت " " بود .


" " ویشنا " " یک پسربچه ٤ ساله بود وقتی که من او را ملاقات کردم که در یک زندان کامبوجی به دنیا آمده بود در استان " " کاندال " " . از آنجائیکه او در زندان به دنیا آمده بود ، همه او را دوست داشتند ، حتی نگهبانان ، بنابراین او تنها کسی بود که اجازه داده شده بود که بیاید داخل و خارج میله ها .


خب ، شما می دانید ، موانعی هستند . و زمانیکه " " ویشنا " " بزرگتر می شد ، که یعنی چه بزرگتر شد ؟ سر شما بزرگتر می شود .


خب او می آمد به اولین میله ، دومین میله و سپس سومین میله ، و بعد خیلی آرام سرش را رد کرد بنابراین می توانست رد بشود ، و برگردد ، سومی ، دومی ، اولی . و می گرفت انگشت کوچک من را ، برای اینکه آنچه او می خواست هر روز انجام دهد این بود که او می خواست برای ملاقات برود .


می دانید ، او هرگز واقعاً - ملاقات - نکرد همۀ آنها را هر روز ، اما او می خواست که ملاقات کند تمامی ١٥٦ زندانی را . و من او را بغل می کردم ، و او انگشتانش را داخل - سلول ها - می کرد .


یا اگر آنها سلولهای تاریکی بودند ، شبیه به - ورقۀ - آهن موجدار بود ، و او انگشتانش را داخل می کرد .


و اغلب زندانیان می گفتند که او عالی ترین لذت آنها و طلوع خورشیدشان بود ، و آنها به دنبال او می گشتند . و من اینگونه بودم ، " " ویشنا " " اینجا است . او یک پسربچه 4 ساله است .


او در زندان به دنیا آمده است با تقریباً هیچ چیز ، بدون هیچ دارایی ، اما او داشت حس سفر قهرمانانۀ خودش را ، که من معتقدم همۀ ما با آن به دنیا می آئیم . او گفت ، " " شاید من نتوانم همه کار را انجام دهم .


اما من یکی هستم . من می توانم کاری انجام دهم .


و من انجام خواهم داد یک کاری که می توانم انجام دهم " " . بنابراین من متشکرم از شما برای داشتن تصور پیامبر گونه در به تصویر کشیدن ایجاد یک دنیای جدید با ما با هم ، و شما رابه این سفر به همراه خودمان دعوت می کنم .


متشکرم از شما .


( تشویق ) متشکرم از شما . ( تشویق ) متشکرم از شما . ( تشویق )


این تصویر رو مجسم کنید : صبح دوشنبه است توی دفتر کارتون هستید _ _ NULL _ _ و همکاری که به سختی او رو میشناسید از انتهای سالن به سمت شما میاد و صندلی شما رو برمیداره


بدون اینکه کلمه ای بگه با خودش میکشه و میره .


درباره اینکه چرا از بین همه صندلی های که اونجا هست صندلی شما رو میبره چیزی به شما نمیگه .


هیچ اعتنایی به این موضوع نداره که شما ممکنه برای انجام کارهای روزانه به صندلیتون احتیاج داشته باشید .


شما هم آروم نمی ایستید و یک واکنش جدی نشون میدید .


اون فرد رو تا اتاقکش دنبال می کنید و میگین : « چرا صندلی من ؟ » خب . حالا صبح سه شنبه ست و شما توی دفترتون هستید و دعوتنامه یه جلسه روی تقویمتون باز میشه .


( خنده حضار ) و از طرف خانمی هست که انتهای سالن میشینه و به سختی میشناسینش و عنوان دعوتنامه اشاره به پروژه ای داره که اندکی درباره ش شنیدید


اما هیچ دستورجلسه ای وجود نداره .


هیچ اطلاعاتی درباره اینکه چرا شما به این جلسه دعوت شدین هم موجود نیست .


و با این حال دعوت رو قبول میکنید و به جلسه میرید .


و زمانی که این جلسه به شدت به درد نخور به پایان رسید ، به پشت میزتون برمیگردید روی میزتون میشینید و با خودتون میگین : « اوه پسر ! کاش میتونستم این دو ساعت رو پس بگیرم ، همونطور که دلم میخواست صندلیم رو پس بگیرم . » ( خنده حضار ) هر روز ما اجازه میدیم که همکارانمون کسانی که در عین حال آدمهای بسیار بسیار نازنینی هم هستند ، از ما دزدی کنند .


و من دارم درباره چیزی به مراتب با ارزشتر از مبلمان اداری صحبت میکنم .


درباره زمان حرف میزنم . زمان شما .


در واقع من اعتقاد دارم ما درگیر یک بیماری واگیر جهانی هستیم یک بیماری وحشتناک به نام MAS سندروم پذیرش بدون تفکر .


( خنده حضار ) علامت اصلی سندرم پذیرش بدون تفکر تنها پذیرش دعوت به جلسه ایه که دفعتا روی تقویمتون باز میشه . ( خنده حضار )


این یک واکنش غیر ارادیه : دینگ ، کلیک ، ببینگ ! توی تقویم شماست . باید برم ! همین الانش هم واسه جلسه دیر کردم ! ( خنده حضار ) جلسات مهم هستند . درست ؟


و همکاری کلید موفقیت هر سازمانی هست .


_ _ NULL _ _


اما در دوره جهانی شدن و فراگیر شدن فناوری اطلاعات روشهای کاری ما واقعا به طور چشمگیری در چند سال اخیر تغییر کردن .


و ما بیچاره شدیم . ( خنده حضار ) و ما بیچاره شدیم نه به خاطر اینکه دیگران جلسات رو خوب اداره نمی کنند بلکه به خاطر MAS ، سندروم پذیرش بدون تفکر ما که زخمی از جانب خودمان است .


در واقع من برای اثبات اینکه MAS یک واگیر جهانی هست مدرک دارم .


اجازه بدین بگم چرا .


چند سال پیش من یک ویدئو در یوتیوب قرار دادم و در این ویدئو هر افتضاحی رو که توی یک کنفرانس تلفنی تا حال بوده رو بازی کردم .


این ویدئو برای ۵ دقیقه ادامه داره و شامل همه چیزهایی میشه که در یک جلسه بد میتونیم ازش متنفر باشیم .


مجری که نمیدانست چطور باید جلسه را اداره کنه .


شرکت کنندگانی که نمیدونند برای چه اونجا هستند .


و همه با عصبانیت زیادی جلسه رو ترک می کنند .


به نوعی خنده داره .


( خنده حضار ) بیاید نگاهی مختصر بهش بندازیم .


( در ویدئو ) هدف ما امروز دستیابی به یک توافق درباره یک پیشنهاد بسیار مهم هست .


به عنوان یک گروه نیاز داریم اگر ... _ _ NULL _ _ سلام . کی به جمع ما اضافه شد ؟


سلام جو هستم . امروز کارها رو از خونه انجام میدم .


( خنده حضار ) _ _ NULL _ _


پس اجازه بدین از حضور و غیاب صرفنظر کنیم و مستقیم میرم سر اصل مطلب . هدف ما امروز دستیابی به یک توافق درباره یک پیشنهاد بسیار مهم هست .


به عنوان یک گروه نیاز داریم اگر ...


بلوپ بلوپ _ _ NULL _ _ ( خنده حضار ) سلام . کی به ما اضافه شد ؟


کسی نیست ؟ من تصور کردم که صدای بیپ شنیدم . ( خنده حضار ) به نظر آشنا میاد نه ؟


بله برای من هم آشنا به نظر میرسه .


چند هفته بعد از اینکه من این ویدئو را آپلود کردم ۵۰۰ ٫ ۰۰۰ نفر از ده ها کشور بله منظورم ده ها کشور هست این ویدئو رو تماشا کردند .


و سه سال بعد هنوز هم هر ماه هزاران بازدید کننده داره .


تا الان نزدیک به یک میلیون شده .


و در واقع بعضی از بزرگترین شرکتهای دنیا شرکتهایی که نام نمیبرم ولی شما میشناسیدشون از من اجازه خواستند تا این ویدئو رو برای آموزش کارکنان جدیدشون استفاده کنند تا به کارکنان جدید یاد بدن چگونه نباید در جلسات شرکت رفتار کنن .


و اگر این اعداد- یک میلیون بازدید کننده و استفاده کننده از این ویدئو توسط همه این شرکتها داریم- برای اثبات اینکه ما یک مشکل جهانی با جلسات داریم کافی نیست ، هزاران هزار کامنت ذیل این ویدئو پست شده .


هزاران نفر چیزهایی مثل این رو نوشتند : اوه خدای من ! این امروز من بود !


هر روز من همین شکلی هست !


زندگی من اینطوریه !


یکی نوشته بود : « خنده داره ، چون واقعیت داره !


واقعیتی مهیب ، غمگین و افسرده کننده .


من رو اونقدر خندوند تا جایی که به گریه افتادم .


و گریه کردم و گریه کردم و باز گریه کردم » ( خنده حضار ) بیچاره میگفت : « این زندگی روزانه من هست تا بازنشستگی و یا مرگ . آه ! »


اینها نقل قول واقعی هستند و غم واقعی .


تم مشترکی که در تمام این نظرات جریان داره این اعتقاد عمیق که ما قدرتی نداریم تا کاری جز شرکت در این جلسات و رنج کشیدن از برگزاری ضعیف اونها بکنیم و زندگی میکنیم تا روز دیگه ای دوباره همدیگر رو ملاقات کنیم .


اما واقعیت این هست که ما به هیچوجه ناتوان نیستیم


در واقع درمان MAS همینجا در دستان ماست .


به معنای واقعی کلمه درست در نوک انگشتان ما هست .


چیزی که من بهش میگم : No MAS ! ( در اسپانیایی یعنی : کافی دیگه ! )


( خنده حضار ) که اگه از اسپانیایی دوران دبیرستان به خاطر داشته باشم به این معنی بود که : « به اندازه کافی هست ، بس دیگه ! » No MAS اینطوری کار میکنه . خیلی ساده س .


اول از همه دفعه بعدی که یک دعوت نامه به جلسه داشتین که اطلاعات کافی به هیچ وجه درون اون نبود دکمه مشروط رو کلیک کنید .


مشکلی نیست . شما اجازه این کار رو دارید . برای همین اونجاست .


_ _ NULL _ _


یا دکمه شاید ، یا هر دکمه دیگه ای که به شما اجازه میده فورا قبول نکنید .


بعد با فردی که از شما دعوت کرده تماس بگیرید .


بهش بگین که خیلی مشتاقین که از کار اونها حمایت کنید سوال کنید که هدف از برگزاری این جلسه چی هست و بهش بگید علاقه مندید که بدونید که چطور میتونید برای رسیدن به هدف کمکشون کنید .


و اگر ما این کار رو به اندازه کافی انجام بدیم و با احترام انجامش بدیم ممکنه دیگران شروع کنن به اینکه درباره شیوه ای که برای سرهم کردن دعوتنامه ها استفاده میکنند ، اندکی با ملاحظه تر عمل کنند .


و شما میتونید تصمیم اندیشمندانه تری درباره پذیرش اون بگیرید .


شاید حتی دیگران شروع کنند به ارسال دستورجلسه . تصور کنید !


یا ممکنه دیگه جلسه تلفنی با شرکت ۱۲ نفر برگزار نکنند که قرار بوده درباره موقعیتی _ _ NULL _ _


شاید دیگران شروع به تغییر رفتارشون کنند چون شما رفتارتون رو تغییر دادید .


و شاید همچنین صندلی شما رو هم پس بدن . ( خنده حضار ) ( No MAS ) کافی دیگه !


سپاسگزارم .


_ _ NULL _ _ پیدان کردن یک شی بین کهکشانها از سیاره کریپتون _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ لذا در عوض سفری را در زمینه دانش واقعی آغاز کردم ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ با یک تحقیق سی ساله ی دانشگاه یو-سی برکلی _ _ NULL _ _ و تلاش کرده بود رفاه و موفقیت های آنها را در زندگی


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ متوسط 72.9 سال زندگی می کنند درصورتی که بازیکنانی که لبخند های شاد دارند به _ _ NULL _ _


( خنده حضار ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ و عموما بیشتر در خواب لبخند می زنند


حتی کودکان نابینا نیز به صدای انسان ها لبخند می زنند .


_ _ NULL _ _ برای ابراز احساسات در تمام انسان ها است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ کاملا از دنیا و فرهنگ غرب جدا بوده اند ، _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


یک تحقیق جدید در دانشگاه اپسالا در سوئد _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ لذا ما می توانیم بفهمیم که حس و حالت روحی


_ _ NULL _ _ دانشگاه کلرمونت فراند در فرانسه ، از شرکت کننده سوال می شود تا بگوید که زمانی که یک مداد در دهان خود نگاه می داشتند


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ مضاف بر اعلام تئوری " " منشاء کائنات " " توسط چارلز داروین ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ قبل و بعد از تزیریق بتوکس ( شک کننده عضلات )


نتایج به دست آمده ، تئوری داروین را تایید می کند _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ به شکلی که به ما برای داشتن احساس بهتر کمک شود .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ مغز ما را تحریک کند .


( خنده حضار ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ شما نه تنها دوست داشتی تر و مودب به نظر می آیید ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ یا احساس کنید که شما در حقیقت یک انبار از شوکوات با کیفیت دارید _ _ NULL _ _ یک پاکت با بیست و پنج هزار دلار پول در جیب یکی _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


بعضی افراد فکر می  کنند که یک فرمول برای سخنرانی تد هست : " روی قالیچه قرمز گرد صحبت کن . "


" یک خاطره از دوران بچگی تعریف کن . "


" برای اثرگذاری با جمله  ای الهام بخش تمام کن . "


نه .


این راه درستی برای فکر کردن به سخنرانی TED نیست .


اما یک چیز هست که در تمام سخنرانی  های عالی TED مشترک است ٬ و من می  خواهم آن را با شما تقسیم کنم . چون در طول ۱۲ سال گذشته ٬ کنار صحنه نشسته بوده  ام ٬ و به صدها سخنران جذاب TED مثل این  ها ٬ گوش می  دادم .


اولین بار ، من به آنها کمک کرده  ام تا سخنرانی  اولیه شان را آماده کنند ٬ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ کاملا با هم فرق دارد ٬ اما آنها واقعا یک نکته کلیدی مشترک دارند ٬


و آن این است : اولین وظیفه شما به عنوان یک سخنران این است که به ذهن شنوندگان یک هدیه بسیار عجیب را انتقال دهید ... یک چیز عجیب و زیبا به نام « ایده » .


اجازه بدهید منظورم را به شما نشان دهم .


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ و بی تعارف ٬ وحشت کرده است .


( ویدیو ) ارائه دهنده : هیلی ون دایک !


( تشویق حضار ) در طول مدت ۱۸ دقیقه ٬ ۱ ٫ ۲۰۰ نفر ٬ که اکثر آنها هیچ وقت قبلا همدیگر را ندیده  اند ٬ متوجه می  شوند که مغزهایشان در حال مرتبط شدن با مغز هایلی و با یکدیگر است .


در حقیقت در حال نمایش دادن الگوهای یکسان امواج مغزی هستند .


و منظور من فقط این نیست که احساس یکسانی دارند .


چیزی حتی شگفت انگیزتر در حال وقوع است .


برای یک لحظه بیایید به داخل مغز هایلی نگاهی بیاندازیم .


میلیاردها نورون در هم آمیخته  اند و با هم در ارتباط هستند .


اما اینچا را ببینید ٬ درست اینجا — چند میلیون از آنها طوری به هم وصل شده  اند که یک ایده خاص را نمایان می  کنند .


و باور کردنی نیست که در واقع دقیقا همین الگو در ذهن افراد شنونده هم شکل می  گیرد .


درست است ؛ در تنها چند دقیقه ٬ اگویی که میلیون  ها نورون را در بر می  گیرد در میان ۱ ٫ ۲۰۰ نفر انتقال یافته است ٬ تنها با گوش کردن به یک صدا و نگاه کردن به یک چهره .


اما صبر کنید — به هر حال یک ایده چیست ؟


خوب ٬ می  توانید به آن به عنوان الگویی از اطلاعات نگاه کنید که به شما کمک می  کند دنیا را درک و هدایت کنید .


ایده  ها در همه شکل و اندازه  ای وجود دارند ٬ _ _ NULL _ _ تا ساده و ظریف .


این  ها مثال  هایی هستند که از صحنه TED به اشتراک گذاشته شده  اند .


سر کن رابینسون — خلاقیت ، کلید دستیابی بچه  های ما به آینده است .


( ویدیو ) سر کن رابینسون : بحث من این است که امروزه خلاقیت به اندازه سواد خواندن و نوشتن در آموزش اهمیت دارد ٬ و باید جایگاهی یکسان برای آنها در نظر بگیریم .


کریس اندرسون : الورا هاردی — ساختمانی از بامبو زیبا است .


( ویدیو ) الورا هاردی : در همه جا در اطراف ما رشد می  کند ٬ _ _ NULL _ _


ک اِی : چیماماندا آدیچی — مردم بیش از یک هویت تنها هستند .


( ویدیو ) چیماماندا آچیچی : یک داستان به تنهایی یک کلیشه را به وجود می  آورد ٬ _ _ NULL _ _ بلکه این است که آنها کامل نیستند .


ک اِی : ذهن شما آبستن ایده  ها است ٬ و نه فقط به شکل تصادفی .


آنها با دقت به هم مرتبط شده  اند .


با همدیگر آنها یک ساختار پیچیده و جذاب را می  سازند که جهان بینی شخصی شما را شکل می  دهد .


این سیستم عامل مغز شما است .


شما این طوری دنیا را هدایت می  کنید .


و این از میلیون  ها ایده  ی مجزا تشکیل شده است .


خوب ٬ برای مثال ٬ اگر یک جزء کوچک از جهان بینی شما این ایده باشد که گربه  ها ملوس هستند ٬ پس وقتی این را ببینید ٬ این طور واکنش نشان می  دهید .


اما اگر جزء دیگری از جهان بینی شما این ایده باشد _ _ NULL _ _ پس وقتی این را ببینید ٬ کمی متفاوت واکنش نشان خواهید داد .


پس کاملا واضح است چرا ایده  هایی که جهان بینی شما را می  سازند بسیار مهم هستند .


شما به آنها احتیاج دارید تا بتوانید تا جای ممکن قابل اتکا باشید — یک راهنما ٬ _ _ NULL _ _


حالا ٬ جهان بینی افراد مختلف می  تواند به شکلی چشم  گیر تفاوت داشته باشد .


برای مثال ٬ جهان بینی شما چگونه واکنش نشان می  دهد وقتی این تصویر را می  بینید : ( ویدیو ) دالیا مجاهد : چه فکر می  کنید وقتی به من نگاه می  کنید ؟


" " زن ایمان ٬ " " " " یک حرفه  ای ٬ " " شاید حتی " " یک خواهر " " ؟


یا " " مظلوم ٬ " " " " شست و شوی مغزی شده ٬ " " " " یک تروریست " " ؟


ک اِی : جوابتان هرچه باشد ٬ میلیون  ها نفر آن بیرون هستند که ممکن است واکنشی متفاوت نشان دهند .


پس به این دلیل است که ایده  ها واقعا اهمیت دارند .


_ _ NULL _ _ نحوه نگرش یک نفر به جهان را تغییر دهند ٬ و به فعالیت  هایش در زمان حال و آینده شکل جدیدی ببخشند .


ایده  ها قدرتمندترین نیروی شکل دهنده به فرهنگ انسان  ها هستند .


پس اگر قبول دارید که اولین وظیفه شما به عنوان سخنران ایجاد یک ایده در ذهن مخاطبانتان است ٬ این  ها چهار دستورالعمل برای انجام دادن این کار هستند : یک ٬ سخنرانی خود را به تنها یک ایده اصلی محدود کنید .


ایده  ها چیزهای پیچیده  ای هستند ؛ باید محتوایتان را محدود کنید تا بتوانید بر روی آن ایده خاص که به آن اشتیاق دارید تمرکز کنید ٬ و این شانس را به خودتان بدهید که همان یک چیز را به شکلی مناسب تشریح کنید .


باید زمینه سازی کنید ٬ مثال بزنید ٬ نکته را شفاف بیان کنید .


پس یک ایده را انتخاب کنید ٬ و آن را به خط مسیر کل سخنرانی  تان تبدیل کنید ٬ طوری که هرچه می  گویید به نحوی به آن مرتبط باشد .


دو ٬ به مخاطبان دلیلی بدهید تا اهمیت بدهند .


قبل از اینکه بتوانید شروع به ساختن چیزی در ذهن شنوندگانتان کنید ٬ باید نظر آنها را جلب کنید تا از شما استقبال کنند .


و ابزار اصلی رسیدن به آن ؟


کنجکاوی .


کنجکاوی مخاطبان را تحریک کنید .


از سوال  های جذاب و محرک استفاده کنید تا نشان دهید که چرا چیزی با عقل جور درنمی  آید و نیاز به توضیح دارد .


اگر بتوانید یک شکاف را در جهان بینی کسی آشکار کنید ٬ آنها برای پل زدن بر آن شکاف دانایی احساس نیاز می  کنند .


و وقتی که آن میل را برانگیختید ٬ خیلی آسان  تر می  توانید شروع کنید و ایده خودتان را بسازید .


سه ٬ ایده خودتان را قطعه قطعه بسازید . از مفاهیمی استفاده کنید که مخاطبان از قبل با آن آشنا هستند .


از قدرت زبان استفاده کنید و مفاهیمی که از قبل در ذهن مخاطبان وجود دارند را به هم ببافید — اما نه زبان خودتان ٬ زبان آنها .


از جایی که آنها هستند شروع کنید .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


حالا ٬ استفاده از استعاره نقش بسزایی در کنار هم چیدن قطعه  ها دارد ٬ چون آنها شکل مورد نظر الگو را بر اساس ایده  ای که شنونده آن را متوجه می  شود مشخص می  کنند .


برای مثال ٬ وقتی جنیفر کان می  خواست بیوتکنولوژی جدید و خارق  العاده  ای به نام CRISPR را شرح دهد ٬ گفت ٬ " " مثل این است برای اولین بار ٬ یک پردازنده جهانی برای ویرایش DNA داشته باشیم .


CRISPR به شما اجازه می  دهد تا اطلاعات ژنتیکی را به سادگی ببرید و بچسبانید . " " حالا ٬ یک توضیح روشن مثل این به محض اینکه در جای خود در ذهن ما بچسبد ٬ آن لحظه  ی رضایت بخش دانستن را القا می  کند .


چهار ٬ این نکته آخر است : کاری کنید که ایده  تان ارزش به اشتراک گذاشتن داشته باشد .


منظورم این است که ٬ از خودتان بپرسید : _ _ NULL _ _


و لازم است که با خودتان رو راست باشید .


اگر آن ایده فقط به شما یا سازمان شما خدمت می  کند ٬ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ یا نگرش کس دیگری را بهتر کند _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


مترجم شفاهی : پیانو ، " " p " " نماد مورد علاقه من از موسیقی است .


به معنای نواختن آرام موسیقی است .


اگر آلت موسیقی را بنوازید و متوجه " " p " " آن شوید نیاز دارید که آرام  تر بنوازید .


دو تا " " p " " حتی آرام  تر .


چهار " " p " " — به شدت آرام .


این طرح من از درخت " " p " " هست ، که نشان می  دهد مهم نیست که چند هزار پی آنجا هست ، بلکه شما هرگز به سکوت کامل نخواهید رسید .


این تعریف من از سکوت هست : یک صدای بسیار مبهم .


می  خواهم کمی تاریخ زبان اشاره آمریکایی ، ASL ، به اضافه کمی از پیشینه خودم را با شما به اشتراک بگذارم .


زبان اشاره فرانسوی در اوایل قرن هجدهم به آمریکا آورده شد ، و با گذشت زمان ، با زبان اشاره محلی مخلوط شد ، و این به زبانی که امروز ما به آن ای اس ال-ASL می  گویم تکامل یافت .


خُب این تاریخی ۲۰۰ ساله دارد .


من ناشنوا به دنیا آمدم ، و به من آموزش داده شد که صدا جایی در زندگی من ندارد .


و من باور کرده بودم که حقیقت همین هست .


بله ، اما اکنون درک می  کنم که اصلا اینطور نیست .


صدا بخشی از زندگی من هست ، واقعا ، هر روز در ذهنم هست .


به عنوان فردی ناشنوا که در دنیای صدا زندگی می  کند ، مثل این میماند که در کشور خارجی زندگی می  کنم ، کورکورانه قوانین ، رسوم ، رفتارها و هنجارهای اجتماعی را دنبال می  کنم بدون اینکه پرسشی از آنها کنم .


چگونه من صدا را درک می  کنم ؟


خب ، من نگاه می  کنم مردم چگونه به صدا واکنش نشان داده و با آن رفتار می  کنند .


شما مانند بلندگو و آمپلی  فایر ( تقویت کنند صدا ) من هستید .


من این رفتار را یاد می  گیرم و انعکاس می  دهم .


و در همان زمان ، فهمیدم که من صدا هم تولید می  کنم ، و پاسخ و واکنش مردم به خودم را دیده  ام .


خُب من آموخته ام ، برای مثال ...


" در را محکم به هم نزن ! "


" وقتی چیپس می  خوری زیاد صدا نده ! "


( خنده ) " " آروغ نزن ، و وقتی می  خوری ، مطمئن شو که ظرف غذا را خراش ندهی . " " همه این چیزهای را من از " " آداب صدا " " یاد گرفتم . شاید من درباره آداب صدا بیشتر از متوسط مردم شنوا بدانم .


هوشیاریم نسبت به صدای اطرافم بسیار زیاد است .


و همیشه با اشتیاق شکننده  ای در انتظار پیش بینی صدای پیرامونم هستم و اینکه صدای بعدی چه خواهد بود .


از این رو ، طرح را کشیدم .


TBD ، تصمیم گرفته شده .


TBC ، ادامه داده شده .


TBA ، اعلام شده


و شما خطوط حامل را تشخیص می  دهید — هیچ نُتی روی خطوط نیست .


زیرا خطوط از قبل بواسطه لکه  های دقیق حاوی صداها هستند .


در فرهنگ ناشنوایی ، حرکت معادل صداست .


این یک نشانه برای " " خطوط حامل " " در ASL هست


یک خط حامل شامل پنج خط هست .


با این حال برای من ، بالا بودن انگشت شصت مثل این طبیعی احساس نمی  شود .


به همین دلیل هست که من با چهار خط روی کاغذ کار کردم .


در سال ۲۰۰۸ ، من فرصتی داشتم که به برلین در آلمان سفر کنم ، که اقامتگاهی برای هنرمندان دارد .


تا قبل از آن زمان ، من نقاشی کار می  کردم .


در طول آن تابستان ، من موزه ها و نگارخانه  های مختلفی را دیدم ، و از موزه  ای به موزه بعدی رفتم ، متوجه شدم که هنر تجسمی در آنجا نبود .


در آن زمان ، به صدا گرایش یافتم و و با آن برخورد کردم ...


هیچ هنر تجسمی نبود ، همه چیز سمعی بود .


دیگ صدا وارد گستره  ی هنری من شده .


آیا این باعث پیش رفتن من در هنر می  شودشده ؟


درک کردم که نباید اصلا مورد خاصی باشد .


در واقع من صدا را می  شناسم .


آنقدر خوب آن را می  شناسم که نیازی نیست تنها از طریق گوش  هایتان آن را تجربه کنید .


در واقع من می  توانم آن را از طریق لامسه تجربه کنم ، یا بصورت تصویری ، یا حتی به عنوان ایده .


خُب تصمیم گرفتم که مجددا صدایی را که بر روی هنرم گذاشته بودم را ادعا کنم .


و همه آنچه که مورد صدا یاد گرفته بودم را تصمیم گرفتم کنار بگذارم و نادیده بگیرم .


تصمیم گرفتم هنر نوی را یاد بگیرم .


و هنگامی که این را به جامعه هنری ارائه دادم ، از میزان توجه و حمایتی که به من شد سرم از تعجب سوت کشید .


متوجه شدم : صدا مانند پول هست . قدرت ، کنترل — پول رایج جامعه هست .


در پس ذهنم ، همواره احساس می  کردم که صدا مال شماست ، صدا برای افرادی است که توانایی شنیدن دارند .


صدا بسیار قدرتمند هست حتی می  تواند قدرت من و اثر هنری  ام را نیز کم کند ، و یا قدرتمندم کند .


و من انتخاب کردم که قدرتمند شوم .


فرهنگهای عظیمی پیرامون زبان گفتاری وجود دارد .


و تنها به دلیل اینکه من از صدا به معنای لغوی برای گفتگو کردن استفاده نمی  کنم ، در چشم جامعه اینطور هست که من اصلا صدایی ندارم .


خُب من نیاز داردم با افرادی کار کنم که که مرا برابر با ( افراد شنوا ) حمایت کنند و صدای من شوند .


و با این شیوه ، من قادرم که نسبتا در جامعه امروز باقی بمانم .


خُب در مدرسه ، در محل کار و موسسات ، من با مترجمین زیاد ASL کار کردم .


و صدای آنها صدای من و هویت من شد .


آنها به من کمک کردند تا به جلو بروم .


صدای آنها ارزشمند و پول رایج من شد .


از قضا ، با قرض گرفتن صدای آنها ، می  توانم پول موقتا قرض کنم . یک جوری مثل این است که وامی با بهره بسیار بالایی بگیری .


اگر من این تمرین را ادامه نمی  دادم ، احساس می  کردم که به فراموشی می روم و هیچ یک از پول جاری اجتماعی حفظ نمی  شد .


خب با وجود صدا در هنرم من در دنیای موسیقی شروع به کاوش کردم .


من از مشابه  های بین موسیقی و ASL شگفت زده شدم .


برای مثال ، یک نُت موسیقی نمی  تواند کاملا روی کاغذ آمده و بر روی آن بیان شود .


و صادقانه بگویم برای مفهوم ASL همانطور است .


هر دو آنها به شدت فضایی و تغییر پذیرند بدین معنا که یک تغییر نامحسوس می  تواند تاثیر بر کل معنا زبان اشاره و موسیقی بگذارد .


می  خواهم با شما استعاره ای از پیانو را به اشتراک بگذارم ، برای اینکه درک بهتری از چگونگی کار ASL پیدا کنید .


یک پیانو را تصور کنید .


ASL به پارامترهای گرامری مختلفی شکسته شده است .


اگر پارامترهای مختلفی را برای هر انگشتی که با آن پیانو می  نوازید طراحی کنید — مانند بیان با چهره ، حرکات بدن ، سرعت ، شکل دست و چیزهای دیگر ، همانطور که پیانو می  نوازید — انگلیسی زبان خطی است ، یعنی در هر زمان یک کلید قشار داده می  شود .


با اینجال ، ASL بیشتر شبیه یک قوس هست — هر ده انگشت نیاز دارد تا همزمان پائین بیایند . تا یک مفهوم یا ایده را در ASL به وضوح بیان کند .


اگر تنها یکی از این کلیدها این قوس را تغییر دهند ، معنایی کاملا متفاوت میآفریند .


مانند همین کار در موسیقی برای دانگ صدا ، نوا و بلندای صدا .


در ASL ، با بازی با این پارامترهای مختلف گرامری ، می  توانید ایده  های مختلفی را بیان کنید .


برای مثال ، زبان اشاره " " نگاه کن " " .


این زبان اشاره " " نگاه کن " " هست .


من به شما نگاه می  کنم .


به شما خیره می  شوم .


( خنده ) ( خنده ) آه — خرد شدم . ( خنده )


آه .


به چی نگاه می  کنی ؟


عه ، بس کن .


( خنده ) سپس من شروع به فکر کردن کردم ، " اگر به ASL از طریق لنز موسیقایی نگاه کنم چه ؟ "


اگر من یک زبان اشاره می  شاختم و آن را بارها و بارها تکرار می  کردم ، می  توانست مانند یک قطعه موسیقی بصری باشد .


برای مثال ، این زبان اشاره برای " " روز " " هست ، زمانی که خورشید طلوع و غروب می  کند .


این " " همه  ی روز " " است . اگر این را تکرار و آهسته می  کردم ، این یک قطعه موسیقی بصری می  شد .


همه  ی ... روز .


حقیقتا من همین حس رابرای " " همه  ی شب " " می  کردم . " همه  ی شب . "


این " " همه  ی شب " " در این طرح نماش داده شده .


و منجر شد به اینکه من درباره سه نوع شب فکر کنم ؛ " شب گذشته " " یک شبِ " ( اشاره ) " " در طول شب " " ( خنده ) احساس می  کنم سومی بیشتر از آن دو تا موسیقیایی هست . ( خنده )


ابن نشان می  دهند که چگونه زمان در ASL بیان می  شود و چگونه فاصله با بدن تو می  تواند زمان را تغییر دهد .


برای مثال ، 1H یک دست هست 2H دو دست هست ، زمان حال در نزدیک بدن ، جلو بدنت نشان داده می  شود ، آینده در جلو بدن و گذشته در پشت تو .


پی اولین مثال " " خیلی سال پیش " " هست . سپس " " گذشته ، " " " عادت داشته " و آخری ، که مورد علاقه من هست ، با مفهوم عاشقانه و دراماتیک در آن " روز روزگاری "


( خنده ) " زمان مشترک " یک اصطلاح موسیقیایی هست با زمان مشخصی از چهار ضرب .


با این حال هنگامی که من واژه " " زمان مشترک " " را می  بینم آنچه که بی اختیار به ذهنم می  رسد ا " " در همان زمان " " هست . پس می فهمم RH برای دست راست وLH برای دست چپ .


ما خط حامل را دراز سر تا قفسه سینه را داریم .


[ سر : RH ، فلش پنجه ] [ زمان مشترک ] [ قفسه سینه : RH ، فاش پنجه ] می  خواهم یک شکل با دست را نشان دهم که به آن " " فلش پنجه " " می  گویند می  شود لطفا با من اینکار را بکنید ؟


همه ، دست  ها بالا .


ما این را با سر و قفسه سینه حالا انجام می  دهیم . مانند " " زمان مشترک " " یا در همان زمان .


بله ، درسته .


این بدان معنا  ست " " عاشق شدن " " زبان اشاره بین المللی .


( خنده ) زبان اشاره به عنوان یک نُت ، یک ابزار بصری برای کمک به گفتگو و ارتباط برقرار کردن درسراسر فرهنگ  ها و زبان های اشاره در سراسر جهان هست .


دومین چیزی که دوست دارم نشان دهم — لطفا پشت سر من دوباره انجام دهید .


و حالا این .


این " " استعمار " " در ASL هست .


( خنده ) حالا سومی — لطفا دوباره من را دنبال کنید .


و دوباره .


این در ASL " " روشنگری " " هست .


بگذارید همه را با هم انجام دهیم .


" عاشق شدن " " استعمار " و " " روشنگری . " " همگی ، عالی بود .


( خنده ) متوجه شدید که چفدر این سه واژه اشاره با هم مشابه هستند ، همه اینها با سر و قفسه سینه اتفاق می  افتد ، اما آنها سه معنای کاملا متفاوت را انتقال می  دهند .


خُب این خیلی جالب هست که ببینید چگونه ASL مانند موسیقی شکوفا و زنده است .


با این حال ، امروزه ، ما در جهانی بسیار صوتی - محور زندگی می  کنیم .


و به دلیل اینکه ASL صدایی در آن ندارد ، بطور خودکار تبدیل به پول رایج اجتماعی می  شود .


ما نیاز داریم که درباره تعریف پول اجتماعی بیشتر فکر کنیم و اجازه دهیم که ASL در شکل پولی خودش شکل بگیرد — بدون صدا .


و این امر ممکن است منجر به یک گامی برای جامعه فراگیرتر شود .


و شاید مردم درک کنند که نیازی نیست ناشنوا باشی تا تا ASL را یادبگیری ، و نیازی نیست تا شنوا باشی تا موسیقی را یاد بگیری .


ASL مانند یک میراث گرانبهاست که دوست دارم شما هم تجربه مشابهی از آن داشته باشید .


و دوست دارم از شما دعوت کنم که گوش  هایتان را باز کنید ، چشمهایتان را بازکنید ، و بخشی از فرهنگ من را انتخاب کرده و زبان بصری  مان را تجربه کنیم .


و شما نمی  دانید ، شاید روزی عاشق ما شوید .


( تشویق ) سپاسگزارم


دنیس کاهلر - براتن : هی ، این من هستم .


( تشویق )


درود ، من مایکل شرمر هستم ، مدیر انجمن شک  گرایان ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ و مهملات قدیمی را مورد بررسی قرار می  دهیم .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( خنده ) _ _ NULL _ _


من به شما نمونه  ای از یک ایده بد را نشان خواهم داد .


اون — اون توسط شرکت Quadro در ویرجینیای غربی تولید شده است .


یک تکه پلاستیک همراه یک آنتن رادیو شاک متصل به آن می  باشد .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( خنده ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ نه ، آن — خب ، یه جورایی تمایل به سمت راست داره .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ولی در علم ، ما باید خطاها را مورد توجه قرار دهیم ، نه فقط اتفاقات را .


این تنها یک نمونهٔ کوچک خنده دار از کارهایی  ست که ما انجام می  دیم .


نسبتاً چیز عجیبی ست .


این پرسش مانند این است که بگوییم ، آیا علم و لوله  کشی سازگار هستند ؟


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


و پیش از اینکه ما سخنی دربارهٔ چیزی که در خارج از این جهان است بگوییم ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ این اسلاید کاملا استدلال  های طراحی هوشمند را بی  مصرف می  کند .


_ _ NULL _ _ که به پاسادنا نگاه می  کند .


و اگر این بسیار شبیه یک قالپاق است ، به این دلیل است که همان است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


تنها چیزی که نیاز دارید کسی است که خارج از محدوده عکس بایستد و آماده پرتاب یک قالپاق باشد .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ یا توهم یا چیزی در همین مایه  ها باشند و برخی از آن  ها واقعی هستند ، _ _ NULL _ _


در مورد گالیله ، او با دو مشکل زمانیکه تلسکوپ خود را به سمت زحل می  چرخاند ، مواجه بود .


_ _ NULL _ _ « من دورترین سیاره را که سه بخش دارد مشاهده کرده  ام . »


_ _ NULL _ _ نمی  توانید نظریهٔ خوبی داشته باشید .


و آن در واقع ، به نظر معلوم شده که درست است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( خنده ) _ _ NULL _ _


او پیشاپیش پنج تا برای دیدن راهبهٔ کلوچه  ای شارژ می  کرد _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ یا از اینجا در بالای جاده ؟


_ _ NULL _ _ و دارای خال  های سیاه و سفید است و می  توانید نقش و نگارها را در آن جستجو کنید — _ _ NULL _ _


اینجا مریم باکره در یک طرف پنجرهٔ شیشه  ای در سائوپائلو است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( خنده )


ولی واقعا شبیه کیست ، مریم باکره ؟ _ _ NULL _ _


من واقعاً رفتم تا این یکی رو ببینم .


تعداد زیادی از مردم اونجا بودن — مومنان آمده بودند تا آنجا باشند —


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


مریم باکره در آن پشت است ، که آن  ها شروع به پاک کردن آن کرده  اند .


( خنده ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( خنده )


_ _ NULL _ _ یک داستان عاشقانه است — اون به نوعی نورا جونزِ انگلیس است . — _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


با وجود این که خانواده  ام همیشه با فقر دست و پنجه نرم می کردند ، همیشه دوستم داشتند و بیشتر از همه مورد توجه بودم ، زیرا من تنها پسر خانواده بودم و کوچک ترین فرزند .


اما در سال ۱۹۹۴ قحطی بزرگی رخ داد .


من چهار ساله بودم .


من و خواهرم هیزم جمع می کردیم ساعت ۵ صبح شروع می کردیم و بعد از نیمه  شب برمی  گشتیم .


یادم می آید یک بار که در خیابان  ها دنبال غذا می  گشتم ، پسربچه  ای را دیدم که به پشت مادرش بسته شده بود و داشت چیپس می  خورد ، و من می خواستم چیپس های او را بدزدم .


گرسنگی خفت آور است . گرسنگی نا امیدی است .


برای یک کودک گرسنه ، سیاست و آزادی مفاهیمی بی معناست .


در تولد نه سالگیم ، والدینم حتی نتوانستند غذایی برای خوردن به من بدهند . در تولد نه سالگیم ، والدینم حتی نتوانستند غذایی برای خوردن به من بدهند .


اما با وجودی این که بچه بودم ، می توانستم سنگینی غمی که در دلشان بود را حس کنم . اما با وجودی این که بچه بودم ، می توانستم سنگینی غمی که در دلشان بود را حس کنم .


در آن قحطی بیش از یک میلیون از مردم کره ی شمالی از گرسنگی تلف شدند ، و در سال ۲۰۰۳ ، وقتی ۱۳ ساله بودم ، پدر من هم از گرسنگی مرد .


او جلوی چشمم ذره ذره آب شد و مرد .


همان سال ، یک روز مادرم ناپدید شد ، بعد خواهرم گفت که به چین می  رود تا پولی به دست آورد ، و به زودی با پول و غذا برمی  گردد .


از آن جا که هیچ وقت از خواهرم جدا نشده بودم ، و فکر می  کردم که همیشه با هم خواهیم بود ، وقتی که می  رفت حتی بغلش نکردم .


این بزرگ ترین اشتباه زندگی من بود .


اما راستش نمی  دانستم که این وداع برای مدتی بسیار طولانی است . اما راستش نمی  دانستم که این وداع برای مدتی بسیار طولانی است .


از آن به بعد دیگر مادر و خواهرم را ندیدم .


ناگهان ، یتیم و بی  خانمان شده بودم .


زندگیم بسیار سخت شد ، اما بسیار ساده و بی آلایش .


هدفم این بود که تکه نان خاک گرفته  ای را در زباله  ها پیدا کنم .


اما این طور نمی شد زنده ماند .


من کم کم فهمیدم ، گدایی کردن راه حل خوبی برای رفع گرسنگی نیست .


بنابراین کم کم شروع کردم به دزدی کردن از چرخ های خرید فروشگاه های غیر مجاز .


گاهی اوقات ، کار های کوچکی پیدا می کردم که در ازای آن به من غذا می دادند .


یک مرتبه ، من دو ماه از زمستان را در یک معدن ذغال سنگ کار کردم . یک مرتبه ، من دو ماه از زمستان را در یک معدن ذغال سنگ کار کردم . 33 متر زیر زمین بدون هیچگونه وسایل ایمنی ، و به مدت 16 ساعت در روز .


چنین کار هایی غیر معمول نبود .


خیلی یتیم های دیگر مثل من از همین راه زنده ماندند ، یا حتی راه های بدتر .


گاهی اوقات که از شدت سرما یا گرسنگی نمی توانستم بخوابم ، گاهی اوقات که از شدت سرما یا گرسنگی نمی توانستم بخوابم ، آرزو می کردم که ای کاش ، صبح روز بعد ، خواهرم بیاید و من را بیدار کند ، و غذای مورد علاقه ام را برایم بیاورد .


این امید مرا زنده نگه داشت .


من نمی گویم که این رؤیای خیلی بزرگی بود .


این امیدی بود که باعث می شد باور داشته باشم که شاید در سطل آشغال بعدی بتوانم تکه ای نان پیدا کنم ، اگرچه معمولاً نانی پیدا نمی شد .


اما اگر چنین باوری نداشتم ، حتی تلاش هم نمی کردم ، و در این صورت می مردم .


امید مرا زنده نگه داشت .


هر روز ، به خودم می گفتم ، مهم نیست شرایط چقدر سخت شوند ، من باید زنده بمانم .


بعد از سه سال منتظر ماندن برای برگشتن خواهرم ، تصمیم گرفتم خودم به چین بروم تا شاید بتوانم او را پیدا کنم .


کم کم به این نتیجه رسیدم که دیگر نمی توانم با این کار ها زنده بمانم .


می دانستم که این سفر سراسر خطر خواهد بود ، اما من چه با ماندن و چه با رفتن زندگی خودم را در خطر قرار می دادم .


می توانستم مثل پدرم از شدت گرسنگی در کره ی شمالی بمیرم ، یا این که با فرار کردن به چین ، حداقل برای یک زندگی بهتر تلاش کنم .


من فهمیدم که خیلی از مردم شبانه تلاش می کنند تا از مرز کشور با چین بگذرند ، تا دیده نشوند .


نگهبانان مرزی کره ی شمالی معمولاً به کسانی که بدون مجوز می خواهند از مرز بگذرند شلیک می کنند و آن ها را می کشند .


سرباز های چینی نیز این افراد را می گیرند و دوباره به کره ی شمالی می فرستند ، و آن ها نیز با مجازات های سنگینی استقبال خواهند شد .


من تصمیم گرفتم که در روز از مرز بگذرم ، اول به خاطر این که من بچه بودم و از تاریکی می ترسیدم ، و دوم به خاطر این که می دانستم دارم خطر بزرگی می کنم ، و چون افراد زیادی در طول روز از مرز نمی گذرند ، با خودم فکر کردم که شاید بتوانم بدون دیده شدن از مرز بگذرم . با خودم فکر کردم که شاید بتوانم بدون دیده شدن از مرز بگذرم .


من بالأخره در 15 فوریه ی سال 2006 به چین رسیدند .


من در آن زمان 16 سال داشتم .


من فکر می کردم همه چیز در چین راحت تر است ، چون در آن جا غذای بیشتری پیدا می شد .


من فکر می کردم افراد بیشتری به من کمک خواهند کرد .


اما زندگی کردن در آن جا به مراتب از زندگی در کره ی شمالی سخت تر بود ، چون من یک مهاجر غیر قانونی بودم .


من همیشه می ترسیدم که دستگیر شوم و به کره ی شمالی برگردانده شوم . من همیشه می ترسیدم که دستگیر شوم و به کره ی شمالی برگردانده شوم .


6 ماه بعد ، به طور معجزه آسایی ، کسی را ملاقات کردم که یک پناهگاه زیرزمینی برای مردم کره ی شمالی می ساخت ، کسی را ملاقات کردم که یک پناهگاه زیرزمینی برای مردم کره ی شمالی می ساخت ، و اجازه داشت که در آن جا زندگی کند و برای اولین بار در عرض چند سال قبلی غذا های معمولی بخورد .


بعداً ، در همان سال ، یک فعال سیاسی به من کمک کرد تا از چین فرار کنم و به عنوان یک پناهنده به آمریکا بروم .


من بدون این که حتی یک کلمه انگلیسی بلد باشم به آمریکا رفتم ، ولی مددکار اجتماعی من می گفت که باید به دبیرستان بروم .


حتی در کره ی شمالی ، من یک دانش آموز خیلی ضعیف بودم .


( خنده ی حاضرین ) و به زحمت دبستان را تمام کرده بودم .


و یادم می آید در مدرسه روزی چند بار دعوا می کردم .


کتاب ها و کتابخانه محل بازی من نبودند .


پدرم سخت تلاش کرد تا من را به درس خواندن ترغیب کند ، ولی این کار او بی نتیجه ماند .


و پس از مدتی ، پدرم دست از تلاش برداشت .


او گفت ، " " تو دیگر پسر من نیستی . " " من تنها 11 یا 12 سال داشتم ، اما به شدت از این حرف آزرده شدم .


اما انگیزه ی من به درس خواندن ، تا زمان مرگ او بدون تغییر ماند .


در آمریکا ، این که به من می گفتند باید به دبیرستان بروم ، واقعاً مسخره بود .


من حتی به مدرسه ی راهنمایی نرفتم .


من تصمیم گرفتم به دبیرستان بروم ، تنها به خاطر این که آن ها این طور می خواستند ، ولی هیچ تلاشی نمی کردم .


اما یک روز ، من به خانه آمدم و مادر خوانده ام برای شام بال مرغ درست کرده بود .


و در حین شام ، یک بال مرغ دیگر از او خواستم ، اما فهمیدم غذا به اندازه ی کافی برای همه نبوده است ، بنابراین منصرف شدم .


اما وقتی به بشقابم نگاه کردم ، دیدم آخرین بال مرغی که مانده بود ، پدرخوانده ام از سهم خود در بشقاب من گذاشته است .


خیلی خوشحال شدم .


به او نگاه کردم که در کنار من نشسته بود .


او نگاه محبت آمیزی به من کرد ، اما چیزی نگفت .


ناخود آگاه به یاد پدر واقعیم افتادم .


کوچک ترین عمل محبت آمیز پدرخوانده ام مرا به یاد پدرم می انداخت ، که وقتی که به شدت گرسنه بود ، دوست داشت غذایش را با من تقسیم کند .


من از این که در آمریکا این قدر غذا داشتم ، ولی پدرم از گرسنگی جانش را از دست داد ، احساس خیلی بدی داشتم .


تنها آرزویم در آن شب این بود که بتوانم غذایی برای او بپزم ، و همین طور با خودم فکر کردم چه کار دیگری می توانم انجام دهم تا او به من افتخار کند .


تنها چیزی که به ذهنم رسید این بود که با خودم عهد کنم تا سخت درس بخوانم و بهترین تحصیلات را در آمریکا کسب کنم تا این از خود گذشتگی او را پاس بدارم .


از آن به بعد در مدرسه با جدیت درس خواندم ، و برای اولین بار در زندگیم ، جایزه ای رسمی به خاطر پشتکار و تلاش در درس گرفتم ، و از اولین ترم دبیرستان جزء بهترین دانش آموزان دبیرستان بودم .


( تشویق حاضرین ) آن بال مرغ زندگی مرا دگرگون کرد .


( خنده ی حاضرین ) امید یک چیز شخصی است . کسی نمی تواند به شما امید بدهد . امید یک چیز شخصی است . کسی نمی تواند به شما امید بدهد .


شما باید خود ، بخواهید که به امید باور پیدا کنید .


شما باید خودتان این کار را انجام دهید .


در کره ی شمالی ، من خودم ، به خودم امید می دادم .


امید مرا به آمریکا آورد .


اما در آمریکا ، من نمی دانستم دیگر چه کار کنم ، زیرا من بیش از اندازه آزادی داشتم .


پدرخوانده ام آن شب سر شام ، به من یک هدف داد ، و مرا تحریک کرد و مسیر جدیدی را برای زندگی در آمریکا به من نشان داد . و مرا تحریک کرد و مسیر جدیدی را برای زندگی در آمریکا به من نشان داد .


من به تنهایی به این جا نرسیدم .


من امید داشتم ، اما امید به تنهایی کافی نبود .