افراد زیادی بودند که به من کمک کردند تا به این جا برسم .


مردم کره ی شمالی سخت می جنگند تا زنده بمانند .


آن ها خودشان را مجبور می کنند تا زنده بمانند ، تا امید داشته باشند که زنده بمانند ، اما نمی توانند این کار را به تنهایی و بدون کمک انجام دهند .


این پیغامی برای شماست .


امید داشته باشید ، اما به یکدیگر هم کمک کنید .


زندگی برای همه می تواند سخت باشد ، هر جا از جهان که زندگی کنید .


پدرخوانده ی من نمی خواست زندگی من را دگرگون کند .


شما نیز ، همین طور می توانید زندگی یک نفر را ، با کوچک ترین عمل محبت آمیزی دگرگون کنید .


یک تکه نان می تواند گرسنگی شما را برطرف کند ، و امید ، به شما نان می دهد ، تا زنده بمانید .


اما من قاطعانه باور دارم عشق و توجه شما می تواند جان " " جوزف " " دیگری را نجات دهد و زندگی هزاران " " جوزف " " دیگر که هنوز امیدی به زندگی دارند را دگرگون کند .


متشکرم .


( تشویق حاضرین ) آدریان هونگ : جوزف ، بابت این که داستان زندگی شخصی و فوق العاده زیبایت را با ما در میان گذاشتی واقعاً ممنونیم . آدریان هونگ : جوزف ، بابت این که داستان زندگی شخصی و فوق العاده زیبایت را با ما در میان گذاشتی واقعاً ممنونیم .


می دانم که خواهرت را ، طبق گفته ی خودت ، نزدیک به ده سال است که ندیده ای ، می دانم که خواهرت را ، طبق گفته ی خودت ، نزدیک به ده سال است که ندیده ای ، و می خواستم هرچند احتمالش کم است ، اما اگر کوچک ترین شانسی وجود دارد که او بتواند این سخنرانی را ببیند ، و می خواستم هرچند احتمالش کم است ، اما اگر کوچک ترین شانسی وجود دارد که او بتواند این سخنرانی را ببیند ، به تو این شانس را بدهم که از این طریق پیغامی را به او برسانی .


جوزف کیم : به زبان کره ای ؟


آدریان : می توانی به زبان انگلیسی بگویی ، بعد به زبان کره ای همان را بگویی .


( خنده ی حاضرین ) جوزف : خیلی خب ، من دیگر آن را به زبان کره ای نمی گویم چون فکر نمی کنم بتوانم این کار را انجام دهم بدون این که بغضم بشکند .


نونا ، حدود 10 سال است که تو را ندیده ام . نونا ، حدود 10 سال است که تو را ندیده ام .


فقط می خواستم بگویم دلم برایت تنگ شده است ، و این که دوستت دارم ، و این که لطفاً دوباره پیشم برگرد و زنده بمان .


و مـ — خدایا ...


من هنوز امیدم را برای دیدن تو از دست ندادم .


من با شادی زندگی خواهم کرد و سخت درس خواهم خواند تا زمانی که تو را ببینم . و قول می دهم که دیگر گریه نکنم .


( خنده ی حاضرین ) من بی صبرانه منتظر دیدن تو هستم ، و حتی اگر نتوانستی مرا پیدا کنی ، من همچنان به دنبال تو می گردم ، و امیدوارم بالأخره یک روز تو را ببینم .


می توانم پیغام کوتاهی نیز به مادرم بدهم ؟


آدریان : بله ، البته .


جوزف : من زمان زیادی را با تو نبودم ، اما می دانم که تو هنوز مرا دوست داری ، و شاید هنوز برای من دعا کنی و به من فکر کنی .


فقط می خواستم بگویم که از تو ممنونم که اجازه دادی به این دنیا بیایم .


_ _ NULL _ _


چند نفر از شما تاکنون فرمهای اینترنتی رو پر کردید وقتی که از شما خواسته میشه کاراکترهای بهم ریخته ای مثل این رو بخونید


چه تعداد از شما اون رو ناراحت کننده یافتید


بسیار خوب من اون رو اختراع کردم


خنده حضار ویا من جزو افرادی بودم که این کار رو انجام دادن


که با نام فایل ( کپچا ) میشناسیم


و دلیل اون اینکه مطمئین شوند کسی که فرم رو پر میکنه واقعا یک انسانه و نه یک نوع برنامه کامپیوتری که برای ارسال فرم میلیون ها و میلیون ها بار نوشته شده بود .


دلیل کار اون به خاطر انسانهاست حداقل انسانها بدون مشکل میتوانند کلمات متوالی بهم ریخته را بخوانند و از آنجا که برنامه ها ی کامپیوتری هنوز نمیتوانند آن را به خوبی بخوانند


برای مثال ، در این وب سایت فروش بلیط دلیل نوشتن این کلمات بهم ریخته ممانعت سارقان از نوشتن برنامه هایی است که میتونن میلیونها بلیط رو در یک لحظه خرید کنند .


کپچا در تمامی صفحات وب استفاده میشود


بنابراین اغلب از آنها استفاده میشود به صورت توالی دقیقی از کاراکترها به صورت تصادفی که به کاربر نشان داده میشوند که بسیار هم خوب نیست


این یک مثالی است از صفحه ثبت نام یاهو


کاراکترهای تصادفی که به کاربر نشون داده میشه -W , A.I , T-است که به معنی منظر باش میباشد


اما بخش خوب این پیام اینه که بعد 20 دقیقه کمک یاهو فعال میشه


متن : کمک کنید من 20 دقیقه است که منتظرم ولی اتفاقی نمی افتد خنده حضار این شخص فکر میکنه که باید منتظر باشه


البته این یکی به بدی این شخص بیچاره هم نیست


خنده حضار پروژه کپچا چیری است که ما انجام میدهیم در کارنگی میلون در این 10 سال گذشته و این استفاده میشود در همه جا


حالا اجازه بدید در مورد پروژه ای بگم که در چند سال گذشته شروع کردیم که نوعی از انقلاب در کپچا به حساب می اید


این پروزه به اسم ری کپچای است که ما در کارنگی ملون شروع کرده اییم وسپس آن را به عنوان یک شرکت شروع کردیم


و حدود یکسال ونیم گذشته شرکت گوگل مالک آن شد


حالا به من اجاز بدهید این پروژه چگونه شروع شد


این پروژه از تحقیق زیر شروع شد به نظر میرسه که حدود 200 میلویون کپچا داشته باشیم که روزانه توسط مردم نوشته میشوند


زمانی که من این رو شنیدم ، به خودم افتخار کردم


من فکر کردم ، به تاثیر تحقیقات من نگاه کن


اما بعد احساس بدی داشتم


به این نگاه کن ، هر زمان که شما یک کپچا رو مینویسید حداقل 10 ثانیه زمان صرف میکنید


و اگه شما اونو ضرب در 200 میلیون کنید 500000 ساعت نفر در روز زمان از دست رفته داریم تایپ این کپچای آزار دهنده است


بنابر این من حس خوبی نداشتم


خنده حضار و من شروع به فکر کردن کردم ، خوب ، البته ، ما نمیتونیم از شر کپچا خلاص شویم برای اینکه امنیت بخشی از وب سایت به او نبستگی داره


اما سپس شروع به فکر کردن کردم ، آیا راهی وجود داره که بتونیم از این حرکت استفاده کنیم چیری که برای بشریت مفید باشد ؟


پس ببینید این اون چیز است


زمانی که شما یک فایل کپچا رو مینویسید در زمان 10 ثانیه مغز شما کار جالبی انجام میده


مغز شما کاری رو انجام میده که هنوز هیچ رایانه ای قادر به انجام اون نیست


پس ما کاری میکنیم که درون این 10 ثانیه کار مفیدی انجام بشه


چیزی که قرار دادیم مشکل بسیار بزرگی است که هنوز هیچ رایانه ای قادر به حل مشکل نشده ما میتونیم 10 ثانیه رو به دوقسمت تقسیم کنیم زمانی که هر شخص زمانی رو برای حل کپچا انجام میده آنها درارند بخشی از این مشکل رو حل میکنند


و جواب اون ، بله است ، واین چیزی است که ما داریم انجام میدهیم


بنابر این اون چیزی که ممکنه شما تا حالا ندونید اینه که زمانی که شما کپچا رو مینویسید فقط شما خودتون رو به عنوان یک انسان معرفی نمیکنید بلکه شما کمک میکنید تا ما کتابها رو الکترونیکی کنیم


اجازه بدبد توضیح بدم


تا حالا پروژه های زیادی وجود داشته که جهت الکترونیکی کردن کتابها بوده


گوگل یکی از اونها بود.بایگانی اینترنتی یکی دیگر


آمازو ن با کیندل ( kindle ) سعی در الکترونیکی کردن کتابها داره


اساسا راهی که این ، کار میکنه اینکه شما با یک کتاب قدیمی شروع میکنید


شما اونو دیدید ، درسته ؟ شبیه یه کتاب قدیمی


خنده حضار بنابر این شما با یک کتاب شروع میکنید ، و شما اونو اسکن میکنید


حالا شروع به اسکن کتاب کنید که شبیه یک عکس دیجیتالی از هر صفحه از کتاب است .


اون به شما دیدیگاه میده از هر صفحه از کتاب


این یک تصویر از متن هر صفحه از کتابه


مرحله بعد پردازش داده ها است که کامپیوتر نیاز داردبه اینکه قادر باشد هر کلمه رو تشخیص بدهد


این تکنولوژی رو ocr میگویند جهت تشخیص نوری کاراکترها که از متن عکس گرفته شده است و سعی میکنه شکل متن رو تشخیص بده


حالا مشکل اینه که ocr ها عالی عمل نمیکنند


خصوصا برای کتابهای قدیمی جایی که جوهر کمرنگ شده و صفحات زرد است ocr نمیتونه خیلی از این کلمات رو تشخیص بدهد


برای مثال ، برای چیزی که ما 50 سال گذشته نوشتیم کامپیوتر نمی تونه 30 درصد اونارو تشخیص بدهد


پس ما باید چکار کنیم آیا غیر از اینه که ما میتونیم کلماتی رو تشخیص بدیم که کامپیوتر نمیتونه و ما از انسانها استفاده میکنیم تا انها رو برای ما بخونن زمانی که اونها یک فایل کپچا رو در اینترنت مینویسن .


پس زمانی که شما یک فایل کپچا رو مینویسید ، این کلمه که شما مینویسید واقعا بخشی از یک کتاب هستند که در حال الکترونیکی شدن هستند و کامپیوترها هم قادر به تشخیص اون نیستند


و دلیل اینکه ما دو کلمه رو کنار هم به جای یک کلمه قرار میدیم اینکه ، همانطور که میبینید ، یک کلمه کلمه ای است که کامپیوتر از کتاب بدست آورده اون نمیدونه که کلمه چیه و اون و به شما ارائه کرده


اما زمانی که اون جواب رو نمیدونه ، نمیتونه به شما امتیاز بده


پس ما یک کلمه دیگر رو در اختیار شما قرار میدیم کلمه ای که سیستم جواب اونو میدونه


ما به شما نمیگیم که این کلمه دوم کدومه ، م میگیم ، لطفا هر دو را بنویسید


و زمانی که شما کلمه صحیح رو بنویسید برای کلمه ایی که کامپیوتر جواب اونو میدونه به نظر میرسه که شما یک انسانید همچنین سردرگمی خواهد بود برای کلمه دوم که شما اونو نوشتید


و اگه ما اینو برای 10 شخص دیگه بفرستیم و تمامی اونا توافق داشته باشن بر روی اینکه اون کلمه چیست پس ما تونستیم به طور صحیحی یک کتاب رو دیجیتالی کنیم


پس این روشی است که سیستم کار میکنه


و به صورت اولیه ، زمانی که ما اونو از سه یا چهار سال پیش عرضه کردیم خیلی از وبسایتها کپچای خودشونو به این سیستم تغییر دادند از کپچایی قدیمی که مردم وقت خودشونو بیهوده صرف میکردند به کپچای جدیدی که مردم کمک میکنند به الکترونیکی کردن کتابها


برای مثال سایت فروش بلیط


زمانی که شما یک بلیط میخرید کمک میکنید تا یک کتاب دیجیتالی شود


فیس بوک : زمانی که شما یک دوستو ادد میکنید یا به دوستتون اشاره میکنید ( poke ) شما دارید به دیجیتالی کردن یک کتاب کمک میکنید


تویتر و حدود 350000 از سایتهای دیگر در حال استفاده ازری کپچا هستند


در واقع تعداد سایتهای که از ری کپچا استفاده میکنند بسیار بالاست که تعداد کلملتی که ما در حال دیجیتالی کردن هستیم در هر روز بسیار ، بسیار بالاست


چیزی در حدود 100 میلیون در روز که برابر چیزی حدود دو ونیم میلیون کتاب در سال


و تمامی این زمانی انجام میشه که یک کلمه نوشته میشه زمانی که مردم یک کپچا رو تایپ میکنن در اینترنت .


تشویق حضار البته چونکه ما تعداد زیادی از کلمات را هر روز بکار میبریم اتفاق خنده داری میتونه بیوفته .


و این درسته زیرا ما به مردم دو انتخاب تصادفی از کلمات نزدیک به هم را در انگلیسی انتخاب میکنیم .


خُب اتفاق خنده داری میتونه بیفته .


برای مثال ما این دو کلمه رو میدیم


کلمه کریستین که مشکلی در اون نیست


اما اگه شما یک کلمه تصادفی دیگه رو بدید اتفاق بد خواهد افتاد


ما اینو بدست میاریم ، کریستین بد . اما بدتره ، به دلیل اینکه برخی وب سایتها که نشون دادیم اتفاق افتاده به عنوان سفارت شاهان خدایی


خنده حضار وای خنده حضار


حالا یه مورد بد دیگه


JohnEdwards.com لیبرال لعنتی خنده حضار پس ما داریم چپ و راست به مردم توهین میکنیم


البته ، ما به مردم توهین نمیکنیم


اینو ببینید ، زمانی که ما دو حرف تصادفی را انتخاب میکنیم یه چیز جالب اتفاق می افته


خُب در واقع این به عنوان یک مشارکت بزرگ در اینترنت که هزاران انسان در آن مشارکت دارند که به عنوان هنر کپچا معروف است ، افزایش یافته است


من مطمئین هستم برخی از شما در مورد آن شنیده اید


بدین صورت کار میکند


تصور کنید شما از اینترنت استفاده میکنید و یک کپچا میبینید که فکر میکنید تا حدی عجیب و غریب است مانند این کپچا : توستر نامرئی بعد شما باید چکار کنید ، آنچه که باید انجام دهید این است که یک تصویر از آن داشته باشید


و البته فایل کپچا را پر کنید برای اینکه شما کمک میکنید به ما جهت الکترونیکی کردن کتاب


اما سپس ، اول شما یک عکس از آن میگیرید و چیزی را که به اون مرتبط است را رسم میکنید .


خنده حضار که چگونه آن کار میکند


هزاران مورد از این وجود دارد


برخی از آنها بسیار زیبا هستند متن : اونو گره بزن خنده حضار برخی هم سرگرم کننده


بنیانگذاران سنگسار شده خنده حضار و برخی ازآنها مانندpaleontological shvisle حاوی Snoop Dogg هستند خنده حضار


بسیار خوب این عدد مورد علاقه من در باز نویسی کپچاست


این چیز مورد علاقه ام در کل پروژه است


این تعداد مردم متمایز از هم است که دارند به ما کمک میکنند در الکترونیکی کردن کتابها توسط ری کپچا 750 میلیون انسان چیزی کمی بیشتر از 10 درصد جمعیت جهان که دارند کمک میکنند به ما برای الکترونیکی کردن دانش انسانها


و این عددی است که در راس تحقیقات موجب افزایش انگیزه من است


سوالی که باعث برانگیختن تحقیق من شده اینه : اگر شما نگاهی به دستاوردهای بشریت در مقیاس بزرگ کنید این دستاوردهای بسیار بزرگ که بشریت با کمک هم و در طول تاریخ بدست آورده اند مانند ساخت اهرام مصر ویا کانال پاناما ویا فرستادن انسان به ماه واقعیت جالبی در مورد آنها وجود دارد و آن این است که تمامی آنها به همان تعداد از انسانها انجام شده


خیلی عجیبه ، تمامی آنها توسط 100000 انسان انجام شده


و دلیل اون اینکه ، قبل از اینترنت هماهنگی بین بیش از 100000 نفر عملا غیر ممکن بود


اما الان با اینترنت ، فقط به شما یه پروژه نشان دادم ما تونستیم از همکاری 750 میلیون انسان استفاده کنیم برای کمک به ما برای الکترونیکی کردن دانش بشر


پس سوالی که باعث تحقیقات من شد اینه که اگه ما میتونیم یک انسان رو به کمک 100000 نفر به ماه بفرستیم با 100 میلیون چکاری میتوانیم بکنیم


پس بر پایه این سوال ما پروژه های زیادی خواهیم داشت که میتوانیم بر روی ان کار کنیم


اجازه بدید در باره چیزی حرف بزنم که برام خیلی جالب بود


این چیزی است که به صورت نیمه ساکت بر روی آن داریم کار میکنیم برای یک سال و نیم گذشته ویا بیشتر


در حال حاضر ارائه نشده ، پروژه ای است به نام دولینگو


از زمانی که هنوز انتشار نیافته


خنده حضار بله من مطمئن هستم که شما میتونید اونو انجام بدید


و این اون پروژه است ، و توضیح خواهم داد


شروع شد با طرح سوال به دانشجوی کارشناسی ارشدم استیو هاکر Severin Hacker


بسیار خوب سوالم را به استیو هکر فرستادم .


ضمنا ، شما به حرف اسمی که گفتم توجه کردید فامیلیش هکر بود


این سوالو برای اون ارسال کردم ما چطوری میتونیم به 100 میلیون انسان دسترسی داشته باشیم ترجمه وب به مهمترین زبانها به صورت رایگان


بسیار خوب ، چیزای زیادی وجود داره که در باره این سوال میشه گفت


اول همه ، ترجمه وب


همین الان بخشهای وب تقسیم شده به چندین زبان


بخش بزرگی از اون به زبان انگلیسی است


اگه شما انگلیسی ندونید نمیتونید به او ن دسترسی پیدا کنید


اما بخش بزرگی نیز به سایر زبانها اختصاص داره اگه شما اون زبانها روندونید شما هم نمیتونید به اونها دسترسی داشته باشید


بنابراین من دوست دارم تمامی وب رو ترجمه کنم ، یا حداقل بخشی از اونو به هر یک از زبانهای مهم


پس چه کاری من باید انجام بدم


ممکنه خیلی از شما بگید چرا از مترجم کامپیوتری استفاده نکنیم ؟


چرا ما از ترجمه ماشینی استفاده نکنیم ؟


ترجمه ماشینی یک ترجمه جسته و گریخته است


چرا ما نمیتونیم از اون برای ترجمه تمامی صفحات وب استفاده کنیم ؟


مشکل اینه که به اندازه کافی برای ترجمه وب مناسب نیستن و احتمالان هم برای 15 تا 20 سال آینده استفاده نخواهند شد


اون خیلی مشکلات داره


زمانی که مشکلی کوچک ایجاد میشه تا مشکلات بزرگ ، شما نمیدونید که آیا باید به اون اطمینان کنید یا نه


یه مثالی رای شما بیارم شخصی که در حال ترجمه با یک کامپیوتر است


و واقعا پستی بوده که در یکی از فرومهای گفتگو بوده


شخصی بود که در مورد جاوا اسکریپت سوالی داشته


اون از زبان ژاپنی به انگلیسی ترجمه کرده بود


حالا میخوام که بخونید


اون شخص عذر خواهی کرده بود برای ترجمه ای که توسط کامپیوتر صورت گرفته بوده


وقصد دارم مقدمه ای برای سوال باشه


اون فقط چیزی رو توصیف کرده بود


به یاد دارید اون سوالی رو در باره جاوا اسکریپت داشته


متن : اغلب ، خطا در زمان نصب یک بز تحوع آوره خنده حظار حالا به بخش اول سوال میرسیم


چند بار شبیه باد ، قطب و اژدها بوده اید ؟ خنده حضار حالا به بخش مورد علاقه سوالم میرسیم


این توهین به سنگ پدران است ؟ خنده حضار وبه پایان میرسیم ، که قسمت مورد علاقه من از همه چیز است .


متن : لطفا عذرخواهی کن برای احمقیت خودت .تشکرهای زیادی در این حالت وجود دارد . خنده حضار بسیار خوب ، ترجمه های ماشینی زیاد خوب نیستن


به سوال برمیگردیم


ما به مردمی نیاز داریم که همه وب رو ترجمه کنند


بنابر این سوال بعدی شما اینه چرا ما نمیتونیم حقوق مردم رو برای اینکار بپردازیم ؟


ما میتونیم به حرفه ایها حقوق بدیم تا همه وب رو ترجمه کنن


ما میتونیم اینو انجام بدیم


متاسفانه این کار هزینه بالایی داره


برای مثال ، ترجمه یه بخش خیلی ، خیلی کوچک از وب یعنی ویکیپدیا به زبان دیگری مثل اسپانیایی


که ویکیپدیا به زبان اسپانیای هم وجود دارد خیلی کوچیکه در مقایسه با زبان انگلیسی


چیزی در حدود 20 درصد زبان انگلیسی


اگه ما بخواهیم ترجمه کنیم 80 درصد دیگه رو به اسپانیایی هزینه اون شامل 50 میلیون دولار خواهد بود و یک حالت استثماری برای برون سپاری کارها در یک کشور دیگه


پس هزینش خیلی بالاست


پس کار ما اینجا استفاده از همون 100میلیون انسانه برای ترجمه وب به هر زبان مهم دیگه به صورت رایگان


حالا اگه این چیزی باشه که میخواهیم انجام بدیم شما خیلی سریع دو مشکل خیلی بزرگ رو شناسایی خواهید کرد دو مشکل بزرگ


مشکل اول کمبود اشخاصی است که به دوزبان تسلط داشته باشن


خُب حتی من هم نمیدونستم اگر 100 میلیون انسانی که وجود دارند که از وب استفاده میکنند تسلط کامل به دو زبان را دارند که در کار ترجمه به ما کمک کنند


این یک مشکل بزرگ است


مشکل دوم کمبود انگیزه انجام این کار است


چگونه میتوانیم ایجاد انگیزه کنیم تا به صورت رایگان وب را ترجمه کنند


به صورت عادی باید هزینه این کار پرداخت شود


پس ما چگونه باید این کار رو انجام بدیم


زمانی که به این موضوع فکر کردیم به این دومانع برخورد کردیم


اما ما فهمیدیم که راحی برای این کار وجود دارد برای حل این دومشکل با یک راه حل


راهی که با یک تیر دونشون بزنیم


و اون انتقال زبان ترجمه به چیزی است که میلیونها انسان میخواهند آن را نجام دهند و اون همچنین کمک میکنه به کمبود دوزبانه ها و اون آموزش زبانه


پس به نظر میرسه که امروز چیزی بیش از 1میلیارد و 200 میلیون انسان وجود داره برای یادگیری زبانهای خارجی


مردمی که واقعا دوست دارند زبان خارجی رو یاد بگیرند


و این فقط به خاطر اینکه آنها مجبور به انجام این کار در مدرسه نیست .


برای مثال فقط در امریکا بیش از 5 میلیون نفر وجود دارند که رقمی حدود 500 دلار میپردازند برای نرم افزارهایی برای یادگیری یک زبان جدید


خُب مردم واقعا دوست دارند که یه زبان دیگه رو یاد بگیرند


بنابراین اون چیزی که ما طی این یک سال و نیم بر روی ان کار میکنیم یک وب سایت است با نام دولینگو Duolingo یک ایده ساده جهت یادگیری رایگان زبان جدید زمانی که همزمان در حال ترجمه هستند


توسط کاری که انجام میدهند آموزش هم میبینند


بنابراین راهی که این کار میکند اینکه زمانی که شما یک مبتدی هستید ما به شما جمله های خیلی ، خیلی ساده میدهیم


البته مشخصه که خیلی از جمله های ساده موجود بر روی وب


ما به شما جملات بسیار ساده ای میدهیم همراه با اینکه هر کلمه به چه معنی است


و زمانی که شما اونارو ترجمه میکنید ، و شما ترجمه سایرین رو همیبینید شما شروع به یادگیری زبان میکنید


و زمانی که شما پیشرفت میکنید ما به شما جملات پیچیده تری میدهیم


در تمام اوقات شما در حال یادگیری عملی زبان هستید


روش جالب در این روش اینه که این روش واقعا جواب میده


اول از همه مردم واقعا یه زبان رو یاد میگیرن


ما تقریبا ساخت اون رو تموم کردیم ، و در حال آزمایش اون هستیم


مردم واقعا با اون میتونن زبان رو یاد میگیرن


و آنهایک زبان را یاد میگیرند از طریق یک نرم افزار پیشرو در زبان آموزی


پس مردم واقعا یک زبان رو یاد میگیرن


فقط این نیست که اونا یاد میگیرن بلکه یک کار خیلی جالبه


برای اینکه در این وب سایت مردم با محتویات واقعی آموزش میبینند


در مقابل متنهایی که ساخته میشوند مردم با محتویات واقعی یاد میگیرند ، که اساسا خیلی جالبه


اما شاید بیشتر نکته جالب ترجمه هایی که ما از مردم توسط وب سایت بدست می آوریم حتی اگر آنها مبتدی باشند صحت ترجمه آنها مانند افراد حرفه ای است که خیلی جالب توجه


اجازه بدهید یه مثال به شما نشان بدهم


این متنی است که از آلمانی به انگلیسی برگردانیده شده است


بالایی آلمانی است


وسط ترجمه انگلیسی است که توسط یک فرد حرفه ای انگلیسی زبان ترجمه شده است که ما 20 سنت برای ترجمه آن پرداخت کرده ایم


و قسمت پائین ترجمه کاربر ما در وب سایت دولینگو Duolingo است هیچ یک از انها المانی نمیانستند قبل از شروع استفاده ازاین وبسایت


همانطور که میبینید یک ترجمه کامل است


البته ما یک ترفند بکار برده ایم برای انجام اینکه ترجمه ها به خوبی یک فرد حرفه ایی باشد


ما ترجمه های چند مبتدی رو با هم ترکیب کردیم برای اینکه کیفیت یک مترجم حرفه ای رو بدست بیاوریم


حالا هر موقع که ما ترجمه ها رو ترکیب میکنیم سایت واقعا میتونه سریع یک ترجمه رو انجام بدهد


حالا اجازه بدهید به شما چیزی را نشان بدم این تخمین ماست که چقدر سریع میتونیم یه سایت مثل ویکیپدیا رو ترجمه کنیم از انگلیسی به اسپانیایی


به یاد داشته باشید ارزش این کار 50 میلیون دلار بود


پس اگر ما بخواهیم ویکیپدیا رو به اسپانیایی ترجمه کنیم ما میتونیم این کارو توسط100000کاربر فعال و طی 5 هفته انجام بدیم


وما میتونیم این کارو توسط یک میلیون کاربر ظرف 80 ساعت انجام بدهیم


از زمانی که پروژه رو شروع کردیم گروه ما چیزی در حدود یک میلیون کاربر را ثبت نام کرده است ما امیدواریم که ما توانایی ترجمه خیلی سریع با این پروژه را داشته باشیم


حالا چیزی که در دولینگو Duolingo مرا هیجان زده میکند من فکر می کنم این مدل کسب و کار عادلانه ایی را برای آموزش زبان فراهم می کند


و اون اینه مدلهای فعلی بتجاری رای آموزش زبان بر پایه پرداخت هزینه توسط دانشجو است . خصوصا ، دانشجویان برای Rosetta Stone ( شرکت آموزش زبان ) 500 دلار پرداخت میکنند


خنده حضار این مدل تجاری فعلی است


مشکل مدل تجاری فعلی اینه که 90 درصد جمعیت جهان 500 دلار ندارند


پس این در مورد افراد بی پول کاملا غیر عادلانه است


این سیستم بر پایه افراد ثروتمند است


میبینیم که در وب سایت دولینگو ما برای اینکه شما یاد میگیرید شما واقعا ایجاد ارزش میکنید شما چیزهای مختلفی رو ترجمه میکنید که برای مثال ما میتونیم پرداختی داشته باشیم برای ترجمه های یک شخص


پس این چیزی است که ما میتونیم پولی کنیم


زمانی که مردم ایجاد ارزش میکنند در حین اینکه آموزش زبان میبینند اونا با پول پرداخت نمیکنند بلکه از طریق صرف زمان هزینه رو پرداخت میکنند


کار جادوی در اینجا پرداخت هزینه با صرف زمان است به هر حال زمانی که در اینجا صرف میشه یادگیری زبان است


پس اتفاق خوب در مورد وب سایت دولینگو اینه که یک مدل تجاری عادلانه رو ایجاد میکنه که در مورد مردم فقیر تبعیض قائل نیست


و این وب سایت ما است .با تشکر


تشویق حضار اینم وب سایت


ما هنوز اونو منتشر نکردیم اما اگه شما به این وب سایت مراجعه کنید میتونید به عنوان کاربر آزمایشی ثبت نام کنید که احتمالا ظرف یهیا چهار هفته آینده شروع به کار میکنه


ما هنوز سایت دولینگو را منتشر نکردیم


اما به هر حال من اولین کسی هستم که در مورد اون صحبت میکنه اما حقیقتا یک تیم کاملا خبره بر روی دولینگو کار میکنه که برخی از اونها هم اینجا هستن


از شما سپاس گذارم .


تشویق حضار


در دهه ۱۹۵۰ در شهر آکسفورد ، پزشک فوق العاده ای که خیلی هم عجیب بود ، بنام " " آلیس استوارت " " زندگی می  کرد .


و البته بخشی از عجیب بودن آلیس به این خاطر بود که او یک زن بود ، چیزی که در سالهای ۱۹۵۰مسئله نادری بود .


و او بی نظیر بود ، یکی از جوان ترین کسانی بود که در اون زمان در کالج پزشکان رویال پذیرفته شد .


از این نظر هم عجیب بود که پس از ازدواج به کار خود ادامه داد ، و همچنین بعد از اینکه بچه دار شد ، و حتی پس از اینکه متارکه کرد و تنها سرپرست فرزندانش بود ، به کار پزشکی  اش ادامه داد .


او استثنایی بود ، چون علاقه زیادی به علم جدید داشت ، رشته نوظهور اپیدمیولوژی ( بیماریهای واگیر دار ) ، مطالعه ساختارهای بیماری .


اما همانند هر دانشمندی ، او آگاه بود که برای کسب شهرت ، لازمه که یه مسئله سختی را پیدا و آنرا حل کند . برای کسب شهرت ، لازمه که یه مسئله سختی را پیدا و آنرا حل کند .


مسئله سختی که آلیس انتخاب کرد شیوع روزافزون سرطان در کودکان بود .


اکثر بیماریها با فقر رابطه دارند ، اما در مورد سرطان در دوران کودکی ، کودکانی که در حال مرگ بودند به ظاهر از خانواده های مرفه آمده بودند . کودکانی که در حال مرگ بودند به ظاهر از خانواده های مرفه آمده بودند .


بنابراین او می خواست دلیل این ناهنجاری را بداند . بنابراین او می خواست دلیل این ناهنجاری را بداند .


حالا ، آلیس برای انجام تحقیقاتش مشکل دریافت بودجه داشت .


در نهایت ، او فقط ۱۰۰۰ پوند از جایزه یادبود « لیدی تاتا » گرفت . در نهایت ، او فقط ۱۰۰۰ پوند از جایزه یادبود « لیدی تاتا » گرفت .


و این بدان معنی بود که او فقط یک شانس برای جمع آوری اطلاعاتش داشت . و این بدان معنی بود که او فقط یک شانس برای جمع آوری اطلاعاتش داشت .


حالا ، اصلا نمی  دانست به دنبال چه چیزی باشد .


این نوع تحقیق واقعا مثل قضیه  ی یه سوزن در انبار کاه بود ، بنابراین هر چیزی را که به فکرش می  رسید ، می  پرسید .


آیا کودکان آب  نبات خورده بودند ؟


آیا نوشیدنی  های رنگ دار مصرف کرده بودند ؟


آیا ماهی و سیب زمینی سرخ  کرده خورده بودند ؟


از لوله کشی خارجی بهره  مند بودند یا داخلی ؟


رفتن به مدرسه را از چه زمانی در زندگی آغاز کردند ؟


و وقتی نسخه های سوالات وی به او برگشتند یه چیز و تنها یه چیز به چشم خورد با نوعی شفافیت آماری که بیشتر دانشمندان تنها رویای آن  را دارند .


مادر یک کودک از هر دو کودکِ مرده ، در طول دوران بارداری در معرض اشعه ایکس قرار گرفته بود . مادر یک کودک از هر دو کودکِ مرده ، در طول دوران بارداری در معرض اشعه ایکس قرار گرفته بود . مادر یک کودک از هر دو کودکِ مرده ، در طول دوران بارداری در معرض اشعه ایکس قرار گرفته بود .


حالا این یافته ، دیدگاهِ عموم را به چالش گرفت .


دیدگاهِ عموم بر این اصل است که هر چیزی تا یه حد و مرزی ، دارای امنیت است .


اون یافته ، دیدگاهِ عموم را به چالش گرفت . که شوقِ فراوان برای استفاده از تکنولوژی جدید جالبی در اون دوران بود ، همان دستگاه اشعه ایکس . که شوقِ فراوان برای استفاده از تکنولوژی جدید جالبی در اون دوران بود ، همان دستگاه اشعه ایکس .


و اون ، عقیده پزشکان در مورد خودشان را به چالش کشید اینکه اونها افرادی هستند که به بیماران کمک کرده و به آنها آزاری نمی رسانند . اینکه اونها افرادی هستند که به بیماران کمک کرده و به آنها آزاری نمی رسانند .


با این وجود ، آلیس استوارت بسرعت یافته های ابتدایی خود را در سال ۱۹۵۰در مجله پزشکی " " لانسِت " " به  چاپ رساند .


مردم خیلی به هیجان آمدند ، صحبت از جایزه نوبل بود ، و آلیس واقعا سعی می  کرد تا بسرعت هر چیزی رو در هرموردی از سرطان که در کودکان می  یافت ، قبل از ناپدید شدنشان مطالعه کند .


در حقیقت ، لازم نبود عجله کند .


این دست کم ۲۵ سالی قبل از این بود که نظام پزشکی انگلیس — نظام پزشکی انگیس و آمریکا — انجام اشعه ایکس بر روی زنان باردار را ممنوع کنه .


اطلاعات اون بیرون ، علنی و بطور رایگان در دسترس بود اما هیچکس مایل به دونستن نبود .


هفته ای یک کودک از بین می رفت اما هیچ تغییری رخ نمی داد .


صراحت به تنهایی قادر به ایجاد تغییر نیست .


بدین ترتیب آلیس مدت ۲۵ سال درگیر جنگ بزرگی بود .


پس چطور به صحت گفته هایش پی برد ؟


خُب ، اون یه روش عالی برای فکر کردن داشت .


او با یه آمارگر بنام « جورج نیل » همکاری کرد ، و جورج تقریبا زمین تا آسمون با آلیس فرق داشت .


خُب ، آلیس اجتماعی و خوش مشرب بود ٬ و جورج گوشه گیر بود .


آلیس با بیمارانش بسیار خونگرم و همدل بود .


جورج بی  رودروایسی ، ارقام را به افراد ترجیح می داد .


اما اون این جمله فوق العاده را درمورد رابطه کاری  شان گفت .


او گفت : « کار من اینه که ثابت کنم دکتراستوارت اشتباه می کند . » او با تلاشِ زیاد بدنبال عدم تایید بود .


نگاهی متفاوت به الگوهای او داشت ، راههای متفاوتی برای پردازش داده  ها داشت تا از این طریق او را نفی کند .


او به کارش ، به دیده ایجاد اختلاف پیرامون تئوریهای آلیس نگاه می  کرد .


چون تنها از این راه که نتونه اشتباه آلیس را ثابت کنه ، چون تنها از این راه که نتونه اشتباه آلیس را ثابت کنه ، جورج می تونست اعتماد به نفسی که آلیس برای درک صحت کارهایش لازم داشت را به وی بدهد . جورج می تونست اعتماد به نفسی که آلیس برای درک صحت کارهایش لازم داشت را به وی بدهد .


این یه روش فوق العاده برای همکاری است - شرکای فکری که تایید کننده  ی هم نیستند .


در عجبم چند تا از ما چنین همکارانی داشته یا جرأت داشتنش را داریم . در عجبم چند تا از ما چنین همکارانی داشته یا جرأت داشتنش را داریم .


آلیس و جورج خوب جر و بحث می کردند .


آنها جر و بحث را به چشم تفکر می دیدند .


این نوع جر و بحث سازنده ، چه چیزی لازم داره ؟


خُب ، اول از همه ، لازمه افرادی را بیابیم که تفاوت زیادی با ما داشته باشند . خُب ، اول از همه ، لازمه افرادی را بیابیم که تفاوت زیادی با ما داشته باشند .


بدان معنی که می بایست در برابرِ این کشش نوروبیولوژیکی مقاومت کنیم ، که باعث می  شه واقعا افرادی که بیشتر شبیه ما هستند را ترجیح بدهیم ، و اینو می  گه که باید در جستجوی افرادی باشیم که سابقه متفاوت ، اصول متفاوت ، روشهای متفاوت فکری و تجربه های متفاوت دارند ، و راهی برای ارتباط با آنها بیابیم .


این کار مستلزم صبر فراوان و انرژی زیادی است .


و هر چه بیشتر به آن می  اندیشم ، بیشتر باور می کنم که اون براستی یه جور عشقه .


چون اگه واقعا براتون مهم نباشه ، اونقدر انرژی و زمان صرف نمی  کنید . چون اگه واقعا براتون مهم نباشه ، اونقدر انرژی و زمان صرف نمی  کنید .


و همچنین بدان معنی است که باید برای تغییرِ ذهنیتمان آماده باشیم .


دخترِ آلیس بهم گفت هر وقت که آلیس با یه همکار دانشمند برخورد می کرد ، باعث می شد بیشتر و بیشتر مجددا فکر کنه .


او گفت ، « مادرم ، جدال را دوست نداشت ، ولی خوب می  جنگید . » او گفت ، « مادرم ، جدال را دوست نداشت ، ولی خوب می  جنگید . » پس این در روابط دونفره یک کارِ ضروری  ست .


اما بخاطرم رسید بزرگترین مشکلی که با آن روبه رو هستیم ، اکثر مصیبت های بزرگی که به سرمان آمده ، غالبا از طرف اشخاص وارد نشده ، بلکه از طرف نهادهایی است که برخی از آنها بزرگتر از کشورها هستن ، بلکه از طرف نهادهایی است که برخی از آنها بزرگتر از کشورها هستن ، و بیشتر آنها قابلیت تأثیر گذاری بر صدها ، هزاران و بلکه میلیونها زندگی را دارند .


سازمان  ها چطورفکر می  کنند ؟


خُب ، بیشتر مواقع فکری نمی  کنند .


و دلیلش عدم تمایلشان نیست ، واقعا به این خاطره که قادر نیستند .


دلیل این عدم توانایی اینه که کارکنان داخلی آنها بیش از حد از کشمکش می  ترسند . دلیل این عدم توانایی اینه که کارکنان داخلی آنها بیش از حد از کشمکش می  ترسند .


در نظر سنجی مدیران اروپایی و آمریکایی ، دست کم ۸۵ درصد آنها اذعان داشتند که مسائل و مشکلاتی در محیط کار داشتند که از ابراز آن می  ترسیدند . که مسائل و مشکلاتی در محیط کار داشتند که از ابراز آن می  ترسیدند .


ترس از مشاجره ای که باعث تحریک شود ، ترس از درگیر شدن در جروبحث  هایی که نمی  دونستند چطور حل و فصلش کنند ، ترس از درگیر شدن در جروبحث  هایی که نمی  دونستند چطور حل و فصلش کنند ، و احساس می  کردند که آنرا می بازند .


۸۵ درصد ، براستی رقم بالایی است .


معنی اش اینه که نهادها غالبا نمی  توانند کاری که آلیس و جورج خیلی پیروزمندانه انجام دادند را انجام دهند .


نمی توانند هماهنگ و همصدا فکر کنند .


و این بدان معنی است که افرادی مثل اکثر ما ٬ که نهادی را اداره کرده ایم ، و خیلی از خودمون مایه گذاشتیم تا سعی در یافتن بهترین افراد بکنیم ، اکثرا در استفاده بهینه از آن افراد شکست خوردیم .


پس چطور مهارت های لازم را گسترش دهیم ؟


چون اینکار ، مهارت و تمرین نیز لازم دارد .


اگه قصد ترس از بحث و بگو مگو را نداریم ، می بایست به آن بصورت یه راه برای اندیشیدن نگاه کنیم ، و سپس باید در آن  کار براستی تبحر پیدا کنیم .


بدین ترتیب ، اخیرا با مدیری بنام « جو » همکاری کردم ٬ و جو برای یه شرکت پزشکی کار می کرد .


جو دربارۀ وسیله  ای که روی آن کار می کرد ، بسیار نگران بود .


فکر می  کرد خیلی پیچیده است ، و فکر می کرد پیچیدگی آن باعث ایجاد فضایی برای خطا بشه که مردم را واقعا در معرض خطر قرار بده . و فکر می کرد پیچیدگی آن باعث ایجاد فضایی برای خطا بشه که مردم را واقعا در معرض خطر قرار بده .


می ترسید به بیمارانی که قصد کمک به اونها رو دارد ، آسیبی وارد کند .


اما وقتی به دور و بر شرکتش نگاهی انداخت ، اصلا هیچ کس بنظر نگران نمی  آمد .


بنابراین ، واقعا دلش نمی  خواست چیزی بگه .


تازه ، ممکن بود اونا چیزی بدونند که او نمی  دونست .


شاید احمق بنظر می رسید .


اما بازم در اون مورد نگران بود ، و اونقدر نگران بود که به جایی رسید که فکر کرد تنها کاری که می تونه بکنه اینه که کاری رو که عاشقش بود ، رها کنه .


در نهایت ، جو و من راهی براش پیدا کردیم تا نگرانی اش را ابراز کنه . در نهایت ، جو و من راهی براش پیدا کردیم تا نگرانی اش را ابراز کنه .


و چیزی که اون  موقع اتفاق افتاد ، چیزی بود که تقریبا همیشه در چنین مواردی رخ می دهد . و چیزی که اون  موقع اتفاق افتاد ، چیزی بود که تقریبا همیشه در چنین مواردی رخ می دهد .


معلوم شد که همه ، دقیقا سوالات و شبهه های مشابهی داشتند . معلوم شد که همه ، دقیقا سوالات و شبهه های مشابهی داشتند .


پس حالا جو دوستانی داشت . می  تونستند با هم فکر کنند .


و البته ، کشمکش و جرو بحث و اختلاف نظر زیادی وجود داشت ولی باعث شد همه کسانیکه دور میز نشسته بودند ، خلاق باشن ، مسئله را حل کرده ، و دستگاه را تغییر بدن . خلاق باشن ، مسئله را حل کرده ، و دستگاه را تغییر بدن .


جو کسی بود که خیلی ها ممکنه به اون بچشم زیرآب  زن نگاه کنند ، جو کسی بود که خیلی ها ممکنه به اون بچشم زیرآب  زن نگاه کنند ، جز اینکه او بر عکس تمام زیرآب  زن  ها ، اصلا غُد و خودرای نبود . جز اینکه او بر عکس تمام زیرآب  زن  ها ، اصلا غُد و خودرای نبود . او خود را با تمام وجود وقف کمپانی و اهداف بالای خدماتی آن کرده بود . او خود را با تمام وجود وقف کمپانی و اهداف بالای خدماتی آن کرده بود .


اما خیلی از کشمکش ترسیده بود ٬ تا جائیکه سرانجام ترسش از سکوت بیشتر از ترسش از کشمکش شد .


و وقتی جرأت سخن  گفتن پیدا کرد ، بیشتر از آنچه تصور می کرد به درون خود و انعطاف پذیری سیستم پی برد . بیشتر از آنچه تصور می کرد به درون خود و انعطاف پذیری سیستم پی برد .


و همکارانش او رو خودرای نمی  دانند .


او را یک راهبر می  دانند .


خُب چطور چنین گفتگوهایی را راحت  تر و متداول  تر داشته باشیم ؟ خُب چطور چنین گفتگوهایی را راحت  تر و متداول  تر داشته باشیم ؟


دانشگاه دلفت ، دانشجویان پزشکی  اش را ملزم کرده دانشگاه دلفت ، دانشجویان پزشکی  اش را ملزم کرده تا پنج بیانیه در آمادگی خود برای دفاعیه ارائه دهند .


زیاد مهم نیست که بیانیه  ها در چه موضوعی است ، آنچه مهمه اینه که داوطلبان آماده حضوری محکم در برابر صاحب نظران هستند . آنچه مهمه اینه که داوطلبان آماده حضوری محکم در برابر صاحب نظران هستند .


فکر کنم سیستم فوق العاده  ای است ، اما فکر کنم با محدودکردنش به داوطلبان دانشجوی دکترا ، تعداد خیلی کمی را دربرگرفته ، و این مقطع برای این  کار خیلی دیره .


معتقدم لازمه این مهارتها را به کودکان و بزرگسالان و در همه مقاطع رشدشون آموزش دهیم ، معتقدم لازمه این مهارتها را به کودکان و بزرگسالان و در همه مقاطع رشدشون آموزش دهیم ، اگر علاقه  مند به داشتن نهادهای معقول و جامعه  ای اندیشمند هستیم . اگر علاقه  مند به داشتن نهادهای معقول و جامعه  ای اندیشمند هستیم .


حقیقت اینه که اکثر فجایع عظیمی که شاهد آنها بوده  ایم بندرت ناشی از اطلاعات سری یا پنهانی بوده اند .


آنها ناشی از اطلاعاتی بودند که آزادانه در دسترس و اون بیرون وجود داشته ، اما ما آگاهانه چشمانمان را بروی آنها بستیم ، چون از پسِ کشمکش  هایی که در پی آنهاست بر نمی  آییم ، نمی  خواهیم که برآییم ، چون از پسِ کشمکش  هایی که در پی آنهاست بر نمی  آییم ، نمی  خواهیم که برآییم ،


ولی وقتی جرأت می  کنیم که سکوت را بشکنیم ، یا وقتی جرأت می  کنیم که ببینیم ، و کشمکش ایجاد می  کنیم ، توانایی بهترین تعمق را برای خود و اطرافیانمان فراهم می  کنیم . توانایی بهترین تعمق را برای خود و اطرافیانمان فراهم می  کنیم .


اطلاعات عمومی عالیست ، ارتباطات عمومی ضروریست .


اما حقیقت باعث رهایی ما نمی  شود ، مگر اینکه مهارتها و عادت و استعداد و شهامت اخلاقی را برای کاربرد آن ، پرورش دهیم . مگر اینکه مهارتها و عادت و استعداد و شهامت اخلاقی را برای کاربرد آن ، پرورش دهیم .


صراحت ، پایان راه نیست .


آغاز راه است .


( تشویق حاضرین )


مرسی


دو سال پیش من روی صحنهٔ TED ( تد ) در آروشا ، تانزانیا ایستادم .


من حرف کوتایی راجبع به یکی از افتخارآمیزترین ابتکاراتم زدم


ماشین ساده ای که زندگیم را عوض کرد .


قبل از آن زمان هرگز دور از خانه  ام در مالاوی نبودام


هرگز کامپیوتر استفاده نکرده بودم


هرگز اینترنت ندیده بودم


آن روز در روی صحنه ، من خیلی دستپاچه بودم .


اینگلیسییم گم ، می  خواستم بالا بیارم .


( خنده ) هرگز با آنقدر ازونگو احاطه نشده بودم سفید پوست ( ازونگو ) . ( خنده )


آن موقع داستانی بود که نمیخواستم براتون بگم .


ولی  ، الان خوشحالم .


می   خواهم آن داستان را حالا بهتون بگم .


در خانوادهٔ من ، هفتا بچه بودم .


همه اشون خواهر ، بجز من .


این من و پدرم هستیم وقتیکه من پسر کوچکی بودم .


قبل از این که من حیرت علم را کشف بکنم من فقط یک کشاورز ساده ای بودم در کشور کشاورز  های فقیر .


مثل دیگران ، زرت زراعت می   کردیم .


یک سال طالع ما دگرگون شد


در سال دو هزار و یک ( ۲۰۰۱ / ۱۳۸۰ ) ما قحطي وحشتناكی تجربه کردیم


در پنج ماه همهٔ مالاوها از گرسنگي میمردن


خانوادهٔ من فقط روزی یک وعده غذا در شب می   خوردیم


فقط سه  لقمه نسیما برای هر کودممان .


غذا از بدنمون رد می   شد .


وزن ما تقریباً به هیچ رسید .


در مالاوی ، برای رفتن به مدرسه راهنمایی باید شهریه بدیم .


بخاطر گرسنگی ، مجبور شدم مدرسه را ترک کنم .


به پدرم نگاه کردم ، و به مزرعهٔ خشک نگاه کردم .


این آینده یی بود که نمیتوانستم قبول بکنم


در مدرسه راهنمایی خیلی خوشحال بودم مصمم بودم که هر جور شده دانش بگیرم .


من به کتابخانه رفتم .


کتاب خوندم ، کتابهای علمی ، مخصوصا فیزیک .


من اینگلیسی خوب نمیخوندم .


من از شکلهای هندسي و عکسها استفاده می   کردم که کلمات دورشان را یاد بگیرم


یک کتاب دیگر آن دانش را گذاشت در دست من .


می   گفت که آسیاب باد می   تواند هم آب بکشد و برق ایجاد کند .


آب کشیدن به معنای آبیاری . جلوگيري از گرسنگی ، که در آن موقع ما تجربه می   کردیم .


خوب من تصمیم گرفتم که یک آسیاب بادی برای خودم بسازم .


ولی  مصالح نداشتم که استفاده بکنم . رفتم محله اوراق جائی  که مصالح را پیدا کردم .


خیلی مردم ، مادرم هم همینطور ، میگفتن من دیوانه هستم .


( خنده ) پنکه تراکتور پیدا کردم كمك فنر لولهای پ و س ( PVC )


استفاده از بدنه دو چرخه و دینام کهنه دوچرخه ، ماشینم را ساختم .


اول یک لامپ .


و بعد چهار ( ۴ ) لامپ ، با سوئیچ ، و حتّی با جعبه سوئیچ ، از روی مدل زنگ برقی ساختم .


ماشین دیگر آب میکشه برای آبیاری .


مردم شروع کردن صف بستن دم خانهٔ من ( خنده ) که تلفن دستیشان را شارژ بکنن .


( دست زدن ) از شرشون نمیتونستم خلاص بشم .


( خنده ) خبرنگارها هم آمدن ، که هدایت شد به طرف بلگگرز که آن هدایت شد به تلفنی از طرف یک چیزی به نام TED ( تد ) .


قبلاً ، هرگز هواپیما ندیده بودم .


هرگز در هتل نخوابیده بودم


آن روز روی صحنه در آروشا اینگلیسییم گم ، یه چیزی گفتم مثل ، " سعی  کردم . و ساختم . "


حالا میخواهم یک چیزی بگم به همهٔ آنها مثل من ، به افریقأیها ، و فقیرها ، که دارین با امید تان دست و پا می   زنید ،


خدا بركت


شاید یک روزی شما این را روی اینترنت ببینید .


من به شما می   گویم ، به خود اطمينان داشته باشید و به خود باور کنید .


هرچی شد هیچ وقت امید تان از دست ندهید .


مرسی


( دست زدن )


در دهه هشتاد میلادی در آلمان شرقی کمونیستی اگر صاحب یک دستگاه تایپ بودید ، باید به دولت اطلاع می دادید


شما مجبور بودید یک صفحه نمونه تایپ شده توسط دستگاه تایپ خودتان را به ثبت برسانید .


و این به این خاطر انجام می شد تا دولت بتواند متن های تایپ شده را ردگیری کند .


تا چنانچه آنها برگه ای پیدا کردند که در آن افکار نادرستی ! مطرح شده بود بتوانند رد کسی را که آن متن را تایپ کرده بگیرند .


و ما در غرب نمیتوانستیم درک کنیم چطور کسی میتواند چنین کاری بکند ، و آزادی بیان را آنقدر محدود کند .


ما هرگز در کشورهای خودمان چنان کاری را انجام نمیدادیم .


ولی امروزه در سال 2011 اگر شما یک پرینتر لیزری بخرید از هر سازنده معروف پرینتر و چیزی پرینت کنید ، آن متن نهایتا روی تمام صفحه ها دارای نقاط ریز زرد رنگی خواهد بود که مختص به پرینتر شما و شما است .


این چیزی است که در حال رخ دادن است .


و ظاهرا هم کسی اعتراضی ندارد .


این فقط یک نمونه از راه هایی است که در آن ، دولت های ما تکنولوژی را علیه شهروندان به کار می برند .


و این یکی از سه منشا اصلی مشکلات آنلاین امروزی است .


اگر نگاهی به چیزی که واقعا در حال اتفاق افتادن در دنیای اینترنت است بیاندازیم . میتوانیم حملات انجام شده را بر اساس حمله کنندگان دسته بندی کنیم .


ما سه دسته اصلی داریم .


مجرمان آنلاین


مثل آقای دیمیتری گلوبف از کیف در اکراین .


و انگیزه های مجرمان آنلاین به سادگی قابل درک است .


این افراد کسب درآمد میکنند .


آنها از حملات آنلاین استفاده میکنند برای اینکه پول زیادی به دست بیاورند ، پول بسیار بسیار زیاد .


درواقع افراد متعددی از میلیونر های آنلاین ، مولتی میلیونر ها ( به دلار ) وجود دارند که پولشان را از راه حمله هایشان به دست آورده اند .


این ولادیمیر ساستین از تارو در استونی است .


این آلفرد گونزالز است .


این استفان وات است .


این بیورن ساندین است .


این متیو اندرسون است ، طارق الدائور و ... و ... و


این افراد تمام دارائیشان را آنلاین کسب میکنند ولی از راه های غیر قانونی مثل تروجان ( بد افزار ) های بانکی برای دزدیدن از حسابهای بانکی ما زمانی که مشغول استفاده از خدمات بانکی اینترنتی هستیم . یا با برنامه های ثبتواژه ( کی-لاگر ها ) برای دزدیدن اطلاعات کارت اعتباری زمانی که مشغول خرید آنلاین توسط یک کامپیوتر آلوده هستیم


سازمان سرویس مخفی آمریکا ، دو ماه پیش حساب بانکی آقای سم جین در سویس را متوقف کرد . وموجودی این حساب بانکی در زمان توقف 14.9 میلیون دلار بود .


آقای جین در حال حاضر فراری است ، و کسی نمیداند کجاست .


من ادعا میکنم همین الان احتمال اینکه هر کدام از ما تبدیل به قربانی یک جرم اینترنتی بشویم بسیار بیشتر از این است که قربانی یک جرم در دنیای واقعی باشیم .


و خیلی واضح است که وضعیت بدتر هم خواهد شد .


در آینده ، اکثر جرمها آنلاین اتفاق خواهند افتاد .


دسته دوم حمله کنندگان آنلاین که امروزه دیده میشوند به خاطر پول دست به این کار نمیزنند .


آنها با چیز های دیگری انگیخته شده اند — با اعتراضات ، با عقاید ، یا محض خنده .


گروه هایی مثل انانیموس در طول 12 ماه گذشته پا گرفته اند و تبدیل به بازیگران اصلی حمله های آنلاین شده اند .


پس اینها سه گروه اصلی حمله کنندگان هستند : مجرمانی که به خاطر پول این کار را میکنند ، هکتیویست هایی مثل انانیموس که برای اعتراض این کار را میکنند ، ولی دسته سوم دولت ها هستند ، حکومت ها هم جزء حمله کنندگانند .


و در این دسته با مواردی مثل اتفاقی که برای دیجینوتار افتاد مواجهیم .


این یک نمونه اساسی از اتفاقاتی است که وقتی دولت ها به شهروندان حمله میکنند ، رخ میدهد .


دیجینوتار یک شرکت صادر کننده گواهی از هلند است — یا در اصل ، یک شرکت بود .


پاییز گذشته در حال وارد شدن به دوران ورشکستگی بود . برای اینکه هک شده بود ،


یک نفر وارد سیستم شده بود ، و به صورت ماهرانه ای آنرا هک کرده بود


من هفته پیش در یک جلسه با نماینده های دولت هلند از یکی از سرتیم های آنها سوال کردم که آیا امکان اینکه افرادی به دلیل هک شدن دیجینوتار کشته شده باشند وجود دارد ؟


و جواب او مثبت بود .


خوب چطور امکان دارد افرادی در نتیجه چنین هکی کشته شوند ؟


دیجینوتار یک صادرکننده گواهی نامه امنیتی است .


آنها گواهی میفروشند .


شما با گواهی چکار میکنید ؟


خوب اگر شما وبسایتی دارید که https دارد ، و خدمات رمزگذاری شده SSL ارائه میکند به یک گواهی نیاز دارید . مثل سرویس جی میل


حالا همه ما ، یا بسیاری از ما ، از جیمیل یا یکی از رقبایش استفاده میکنیم ، ولی این سرویسها بخصوص در کشورهایی با حکومت توتالیتر ( تمامیت خواه ) مثل ایران ، طرفدار زیادی دارد ، چرا که مخالفان حکومت میدانند که جیمیل و امثال آن نسبت به جایگزین های محلی بیشتر قابل اعتماد هستند و توسط پروتکل SSL رمزگذاری شده اند ، بنابر این دولت محلی نمیتواند در ارتباطات آنها نظارت و دخالت کند .


البته نمیتواند مگر اینکه یک شرکت صادر کننده گواهی نامه امنیتی خارجی را هک کند .


و گواهی های جعلی صادر کند .


و این دقیقا اتفاقی بود که برای دیجی نوتار افتاد .


در مورد بهار عربی و اتفاقاتی که در حال رخ دادن هستند ، برای مثال در مصر چطور ؟


خوب در مصر ، معترضین دفاتر مرکزی پلیس مخفی مصر را غارت کردند . در آوریل 2011 ، و مدارک زیادی به دست آوردند .


بین این مدارک یک پوشه با نام فینفیشر بود و در آن پوشه یاد داشتهایی از یک شرکت در آلمان بود که یک سری ابزار برای ردگیری تمام ارتباطات شهروندان مصری — در ابعاد بسیار گسترده به دولت مصر فروخته بود . فروخته بود .


آنها یک ابزار به قیمت 280000 یورو به دولت مصر فروخته بودند .


دفتر مرکزی این شرکت درست همینجا است .


پس دولت های غربی در حال تهیه ابزار برای حکومت های تمامیت خواه هستند تا این کارها را علیه شهروندان خودشان انجام دهند .


ولی دولت های غربی در حال انجام این کار با شهروندان خودشان هم هستند .


برای مثال در آلمان ، چند روز پیش یک بدافزار دولتی پیدا شده ، یک بد افزار به کار گرفته شده توسط مقامات دولت آلمان برای تحقیق در مورد شهروندان آلمانی .


اگر شما یک مظنون در یک مورد کیفری باشید . خوب کاملا واضح است که تلفنتان شنود خواهد شد .


ولی امروزه ، مسئله فراتر از این است ،


آنها ارتباطات اینترنتی شما را شنود خواهند کرد .


آنها حتی از ابزارهای مثل بدافزار دولتی برای آلوده کردن کامپیوتر شما استفاده خواهند کرد که آنها را قادر به نظارت بر تمام ارتباطات شما شنود گفت گو های آنلاین شما و به دست آوردن رمز های شما ، میکند


حالا وقتی کمی عمیقتر در مورد این مسائل فکر میکنیم جواب واضح از طرف مردم باید این باشد که " " بسیار خوب این به نظر بد می رسد ولی تاثیری بر زندگی من ندارد چرا که من یک شهروند قانون مدار هستم .


چرا من باید نگران باشم ؟


من که چیزی برای پنهان کردن ندارم . " " و این نقطه نظر اصلا منطقی نیست


حریم شخصی یک حق بدیهی است .


حریم شخصی چیزی نیست که بخواهیم در مورد آن بحث کنیم .


این یک مسئله در مورد حریم شخصی علیه امنیت نیست .


این یک مسدله در مورد آزادی علیه کنترل است .


و در حالی که شاید ما به دولت های خودمان الان در سال 2011 اعتماد داشته باشیم هر حقی که از دست بدهیم با نیت خیر از دست می دهیم .


آیا ما به هر دولتی در آینده اعتماد میکنیم ؟ کورکورانه اعتماد میکنیم ؟ دولتی که شاید پنجاه سال بعد از این سر کار می آید ؟


و اینها سوالاتی هستند که باید برای پنجاه سال آینده نگران آنها باشیم .


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


ما فقط 25 در صد از چیزی را که می شنویم حفظ می کنیم .


_ _ NULL _ _ به او قول دادم که هر روز به او _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ ( سر و صدا ) با این جريان بدآهنگ گوش سپردن كار دشواري است . گوش دادن خسته کننده است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


و هنر گفتگو _ _ NULL _ _


دنیایی که هیج یک از ما به یکدیگر اصلا " " گوش نسپاريم ، _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ كه بتوانيد گوشهایتان را دوباره تنظيم كرده و كوك كنيد _ _ NULL _ _


درباره لذت بردن از صداهاي جهان است .


به عنوان مثال ، این خشک کن گردان من است .


بنابراین صداهای جهان می تواند واقعا جالب باشند اگر شما به آنها توجه کنید . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


اكنون صدا همه اشتیاق و علاقه من است ، زندگی من است .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( موزیک ) ♪ ( تشویق ) ( موزیک ) ♪ ( تشویق )


من قصد دارم امروز درباره روابط بین دانش و ارزش های انسانی صحبت کنم .


خوب ، این به صورت عمومی درک شده و در جامعه جا افتاده است که سوال از معنویات ، -پرسش از خوبی و بدی ، درستی و نادرستی- سوالاتی هستند که دانش درباره آنها هیچ نظری ندارد .


این یک تفکر است که دانش می تواند به ما کمک کند تا به چیزهایی که با ارزش می دانیم ، دست یابیم . اما این هیچگاه نتوانسته که به ما بگوید ما چه چیزی را باید با ارزش بدانیم .


و در نتیجه ، بیشتر مردم ، فکر می کنم بیشتر مردم شاید حتی اینجا ، فکر می کنند که دانش هیچگاه به مهمترین پرسش ها در زندگی بشر پاسخ نخواهد داد : سوالاتی مانند : چه چیزی ارزش آن را دارد که برای آن زندگی کنیم ؟ چه چیزی ارزش آنرا دارد که برایش بمیریم ؟


چه چیزی بنای زندگی خوب را می گذارد ؟


لذا من قصد دارم که استدلال و ثابت کنم که جدایی بین دانش و ارزش های انسانی یک خیال باطل است . و در حقیقت کاملا خطرناک است اگر از منظر تاریخچه بشری به آن نگاه کنیم .


خوب ، گاهی گفته می شود که دانش نمی تواند به ما یک شالوده برای موضوعات اخلاقی و ارزش های انسانی بدهد چرا که دانش با واقعیت ها سر و کار دارد . و واقعیت ها و ارزش ها ، به نظر می رسد که از دو قلمرو متفاوت هستند .


گاهی به نظر می آید که هیچ شرحی و توضیحی برای اینکه جهان چگونه است تا بتواند که بگوید جهان باید چگونه باشد ، وجود ندارد .


اما من فکر می کنم که این عقیده کاملا غلط است .


ارزش ها ، انواع مسلمی از واقعیت ها هستند .


درباره رفاه موجودات دارای آگاهی واقعیت هایی وجود دارند .


چرا ما هیچ تعهد اخلاقی به صخره ها ( به عنوان مثال یک موجود غیر زنده ) نداریم ؟


چرا ما هیچ احساس دلسوزی برای صخره ها نداریم ؟


این به این دلیل است که ما تصور نمی کنیم که ممکن است صخره ها رنج ببینند . و اگر ما بیشتر دلواپس پستانداران هم رده خودمان هستیم تا اینکه نگران حشره ها باشیم ، همانطوری که در واقعیت نیز اینگونه است ، به این دلیل است که ما تصور می کنیم آنها بیشتر در معرض و تیررس شادی ها و رنج های بیشتری هستند .


اکنون مساله بسیار مهمی که باید در نظر گرفته شود این است که آیا این ادعایی واقعی است : این چیزی است که ما می توانیم درباره آن اشتباه کنیم یا حق به جانب ما باشد.و اگر ما دچار یک سوتفاهم در رابطه بین پیچیدگی حیات و امکان رخداد تجربه ها شویم ، بعد از آن ممکن است که ما دچار اشتباه درباره زندگی حشرات شویم .


و هیچ اندیشه ای وجود ندارد ، هیچ نسخه ای از اخلاق انسانی و ارزش های انسانی که من تا کنون برخورده ام که از جهتی قابل تقلیل داده شدن به یک نگرانی در رابطه با تجربه وجدان باشد و این یک تغییر امکان پذیر است .


حتی اگر شما ارزش هایی که دارید را از یک مذهب گرفته باشید ، حتی اگر معتقد باشید که خوبی و بدی بی نهایت هستند در رابطه با شرایط پس از مرگ- — چه ابدی بودن رستگاری با خدا یا ابدی بودن عذاب جهنم — شما همچنان به هوشیاری و تغیراتش اهمیت می دهید .


و باید بگویم که تغیرات اینچنینی می تواند بعد از مرگ نیز به عنوان یک ادعای حقیقی باقی بماند که ، البته ، این می تواند درست یا نادرست باشد .


خوب ، اکنون برای صحبت در باره شرایط رفاه در این زندگی و برای یک زندگی انسانی ، ما می دانیم که یک زنجیره ای از واقعیت ها وجود دارد .


ما می دانیم که این امکان وجود دارد که به شکل یک شکست خورده زندگی کرد ، در شرایطی که هر چیزی که می تواند نادرست باشد ، نادرست بشود ، در جایی که مادر نتواند به فرزندش غذا بدهد ، در جایی که یک شخص غریب نتواند یک محیط مسالمت آمیز برای همکاری و کار مشترک بیابد ، در جایی که انسان ها یکسره و یکجا کشته می شوند .


و این را می دانیم که این ممکن است که جلوتر از این زنجیره اتفاقات حرکت کرد ، به سوی دست یافتن به جایی که کاملا بهتر و قابل تحمل تر است ، به سوی داشتن جایی مانند این که در آن کنفرانس هایی مانند این کنفرانس برگزار می شود .


و ما می دانیم ، می دانیم که جواب های درست و غلطی وجود دارد به اینکه چگونه به یک اینچنین محیطی دست یابیم .


آیا اضافه کردن عامل بیماری وبا به آب آشامیدنی ، ایده درست و خوبی است ؟


شاید نه .


آیا این ایده خوبی است که هر کسی به چشم شور اعتقاد داشته باشد ، و در نتیجه زمانی که اتفاق بدی برای آنها افتاد آنها به سرعت همسایه خود را سرزنش کنند ؟ احتمالا نه .


اینها واقعیتی هایی است که باید دانسته شود درباره اینکه چگونه اجتماع انسانی پیشرفت می کند ، فارغ از اینکه ما این حقایق را بدانیم یا ندانیم .


و اخلاق در ارتباط با این واقعیت ها است .


پس ، در زمان صحبت درباره ارزش ها ، ما درباره واقعیت ها صحبت می کنیم .


اکنون ، جایگاه ما در دنیا می تواند در چندین سطح دانسته شود ، — گردامده از سطح ژن ها ، تا سطح سیستم اقتصادی و نظام سیاسی .


اما اگر ما می خواهیم درباره رفاه انسان ها صحبت کنیم ، باید که ، لزوما " " ، از مغز انسان ها سخن بگوییم .


به دلیل اینکه ما می دانیم که تجربه ما از دنیا و خودمان در داخل مغزمان درک می شود . — فارغ از هر اتفاقی که بعد از مرگ ما می افتد .


حتی اگر یک بمب گذار انتحاری 72 به دختر باکره بعد از مرگش برسد ، در این زندگی ، شخصیت او — او یک شخصیت بدبختی دارد — - این محصول مغز اوست .


لذا ، — این نتیجه فرهنگ است — اگر فرهنگ ما را عوض می کند- که البته اینکار را قطعا انجام می دهد ؛ فرهنگ این تغییر را با تغییر در مغز و با تغییر تفکر ما انجام می دهد .


و لذا هر دگرگونی فرهنگی که اینجا داریم که چگونه باعث رشد گونه انسانی می شود می تواند ، حداقل در مبادی اصولی با کمک علم پیشرفته در زمینه مغز ، درک شود . — -علومی مانند روان شنانسی و اعصاب و غیره —


لذا ، چیزی که من درباره آن بحث می کنم این است که ارزش ها قابل استحاله کردن [ تبدیل کردن ] به واقعیت ها هستند و می شود ارزش ها را مساوی واقعیت ها قلمداد کرد . — به واقعیت های درباره تجربه وجدانی و آگاهی — واقعیت های چون آگاه بودن .


و در نتیجه ما می توانیم محیطی را متصور شویم که در آن امکان تجربه این تغییرات وجود دارد .


و من به این تغییرات به چشم دورنمای اخلاقی نگاه می کنم ، با فراز و نشیب هایی که ارتباط با تفاوت هایی از رفاه در تفکر موجودات ، وجود دارد ، هم شخصی و هم اجتماعی .


وشاید نکته ای که باید متذکر شد این است که انواع حالات رفاهی است که ما واقعا به آن دسترسی داریم ، درر واقع تعداد کمی از انسان ها به آن دسترسی دارند .


و اینها منتظر کشف شدن توسط ما هستند .


و شاید تعدادی از این حالات به درستی عرفانی و یا روحانی خوانده شوند .


شاید تعدادی از از حالات وجود داشته باشد که ما به آن دسترسی نداشته باشیم ، چراکه مغز ما به این شکل ساختار یافته است اما مغزهای دیگر امکان دسترسی به آن حالات را داشته باشند .


اکنون ، اجازه بدهید که به صورت شفاف بگویم من چه چیزی منظورم نیسـت ، منظور من این نیست که علم تضمین می کند که این محیط را ترسیم کند ، یا ما دانشمندانی خواهیم داشت که به تمام سوالات ما جواب های امکان پذیر و اخلاقی خواهند داد .


من تصور نمی کنم ، به عنوان مثال ، که شما یک روز مجبور شوید که با یک کامپیوتر درباره داشتن فرزند دوم مشورت کنید ، یا مثلا یک کامیپیوتر در باره بمباران مراکز اتمی ایران به ما پاسخ داد ، یا اینکه می توانید در باب کسر قسمتی از هزینه هایی که صرف کنفرانس های تد می شود ، با کامپیوتر ها مشورت کنید !


خنده حضار اما اگر سوال رفاه انسانی را تحت تاثیر قرار بدهد ، آنگاه دانشمندان جواب آن را خواهند داشت ، چه ما آن ها را بیابیم یا نه .


و تنها تصدیق این ، — - تنها تصدیق اینکه جواب غلط یا درست به این سوالات که چگونه انسان ها رشد می کنند — این تصدیق باعث تغییر در اینکه چگونه با اخلاقیات برخورد کنیم ، خواهد شد ؛ و در نتیجه تمام انتظارات ما را از همکاری انسان ها در آینده تغییر خواهد داد .


به عنوان مثال ، بیست و یک ایالت در کشور ( آمریکا ) ما وجود دارد که تنبیه بدنی در انها در کلاس های درس قانونی است : بدین معنی که آموزگار حق دارد که با تخته چوبی کودکان را کتک بزند ، بشدت کتک بزند ، و می تواند که شدت تنبیه را بالا ببرد ، تا جایی که بدن کودک تاول زند و پوست پاره شود ،


و علاوه بر آن ، صدها هزار کودک ، محکوم به تنبیه بر اساس قانون یاد شده هستند .


فکر می کنم روشنگری در این باره ، شما را شگفت زده نخواهد کرد ،


ما درباره ایالت کانکتیکت صحبت نمی کنیم ،


و به صورت کاملا روشنی ، پایه و اساس قانون تنبیه کودکان در مدارس بر اساس ادیان بنا شده است .


آفریدگار هستی خودش به ما گفته است که از کتک زدن مضایقه نکنید ، ( مبادا که ما به کودکان ( رو ) بدهیم ) : این از آیات 13 و 20 و 23 ( انجیل ) است .


و اما ما می توانیم یک سوال بسیار واضح بپرسیم : به صورت کلی ، آیا این ایده خوبی است ، که به بچه ها عذاب و خشونت و تحقیر در انظار بدهیم ؟ آن هم به عنوان یک روش سالم رای تشویق و توسعه احساسات آنها و تشویق آنها به رفتار خوب است ؟


( خنده حضار ) آیا هیچ شک و تردیدی وجود دارد که این سوال دارای جواب است ، و این مساله مهمی است ؟


و اکنون ، چند نفر از شما ممکن است که نگران باشید که تفکر رفاه واقعا تعریف نشده است و به صورت مداوم بر روی تعریف مجدد ، باز است .


و در نتیجه چگونه می تواند یک تعریف کاملا عینی از رفاه وجود داشته باشد ؟


خوب ، اگر قیاس را در نظر بگیریم ، مفهوم سلامت جسمانی .


مفهوم سلامت جسمانی نیز تعریف نشده است .


همانطوری که ما از ( مایکل سپکتور-دانشمند و خبرنگار مجلات علمی ) شنیده ایم ، این مفهوم در طی سالها عوض شده است .


زمانی که این تندیس کنده کاری شده است ( این مفهوم تعریف شده است ) متوسط عمر بشر حدود سی سال بوده است .


که اکنون حدود هشتاد سال در کشورهای پیشرفته است .


و ممکن است زمانی باشد که ما با دستکاری ژن هایمان به روشی که اگر شخصی نتوانند در سن دویست سالگی در مسابقات دو ماراتن شرکت کنند ، به عنوان یک آدم معلول شناخته شوند .


و مردم برای شما به عنوان آدم های ناتوانی خواهند شناخت و برای شما کمک های خیریه خواهند فرستاد .


( خنده حضار ) این را در نظر داشته باشید که واقعیت مفهوم سلامتی باز است و واقعا می شود در آن تجدید نظر کرد و تجدید نظر در آن ، آنرا پوچ نخواهد کرد .


تفاوت قایل شدن بین یک فرد سالم و یک فرد مرده ، همانقدر که شفاف و مهم است که دیگر تصمیمات ما در حیطه علم .


و نکته حائز توجه این است که قله های زیادی در محدوده اخلاق وجود دارد : ممکن است که روش های متعدد و برابری برای رسیدن به کامیابی وجود داشته باشد ؛ ممکن است روش های برابر و متعددی برای نظم بخشی به جامعه انسانی نیز وجود داشته باشد که جامعه را به بیشترین حد تعالی برساند .


اکنون ، چرا این موضوع ( وجود راه های متعدد ) ، به صورت کاملا مشخصی بنیان اخلاقیات را به لرزه در می آورد ؟


خوب ، با تصور اینکه ما چگونه راجع به غذا فکر می کنیم : من هیچ وقت هوس این نخواهم کرد که با شما بحث کنم در رابطه با اینکه فقط یک غذا باید به عنوان غذای سالم وجود داشته باشد !


به صورت کاملا مشخص بازه گسترده ای از مواد وجود دارد که می تواند به عنوان غذای سالم مورد استفاده قرار گیرد .


اما با این وجود تفاوت زیادی و مرز مشخصی بین غذا و سم وجود دارد .


این واقعیت که تعداد زیادی پاسخ صحیح وجود دارد به این سوال که : ( غذا چیست ؟ ) جواب سوال فوق ، ما را به هوس این نخواهد انداخت که بگوییم هیچ حقیقتی درباره تغذیه نوع بشر کشف نشده است .


بسیاری از مردم نگران هستند که اخلاقیات همه گیر نیاز به یک قانون و قاعده ای دارند که هیچ استثنایی را نپذیرد .


خوب ، به عنوان مثال ، دروغ گویی بسیار بد است ، و دروغ گفتن همیشه باید کار اشتباهی باشد ، و اگر شما بتوانید یک استثنا پیدا کنید ، دیگر چنین چیزی به عنوان یک اخلاق حقیقی نخواهد بود .


چرا ما چنین فکر می کنیم ؟


با در نظر گرفتن بازی شطرنج به عنوان یک مثال ،


خوب ، اگر شما قصد دارید که شطرنج بازی کنید ، اصولی شبیه این : ( وزیر نباید خورده شود ) ، چیز بسیار خوبی برای دنبال کردن است .


ولی به صورت واضحی این یک استثنا را می پذیرد .


زمانی وجود خواهد داشت که از دست دادن وزیر ، کار بسیار عالی خواهد بود .


زمانی وجود خواهد داشت که از دست دادن وزیر تنها کار خوب موجود خواهد بود .


و اکنون ، شطرنج یک محدوده ای است که در آن بدون احساس تصمیم گیری خواهد شد .


این واقعیت که استثناهایی در اینجا وجود دارد ، همه چیز را عوض نخواهد کرد .


خوب ، این ما را به سمت تغییراتی سوق خواهد داد که مردم تمایل دارند تا یک فضای اخلاقی به وجود بیاورند .


با در نظر گرفتن تفاوت هایی که در بدن زنان است : در این رابطه ما چه باید بکنیم ؟


خوب یک کاری است که شما در این رابطه می توانید انجام دهید ، شما می توانید این واقعیت را پنهان کنید .


خوب ، این یک حالت است ، اما اگر به صورت کلی بخواهیم در نظر بگیریم ، جامعه روشنفکری که ما شاید شباهتی به آنها نداشته باشیم ، ممکن است که این کار را غلط بدانند در ( بوستون ) و ( یا پالو آلتو ) کسانی که ما آنها را افرادی خواهیم دانست که از تعلق خود به فرهنگی باستانی مفتخر هستند ، آنها به خاطر مجبور کردن همسران یا دخترانشان به پوشیدن چادر در اشتباه هستند .


و کسانی که ما آنها را دارای اشتباه می خوانیم که حتی اگر زنان از پذیرش سکوت در مقابل آنها سر باز زنند با چوب یا کابل فلزی زنان را کتک می زنند ، یا به صورت آنها اسید می پاشند .


خوب ، ما چه کسانی را در اشتباه نخواهیم دانست ؟


آیا ما کسانی هستیم که وانمود می کنیم که آنقدر فهم ما از رفاه کم است که که ما باید درباره رفتارهای اینچینی با زنان پیشداوری نکنیم ؟


من درباره پوشیدن اختیاری و بر حسب علاقه چادر صحبت نمی کنم — چه آنکه زنان باید مختار باشند چیزی را که می خواهند بپوشند ، تا جایی که به من مربوط است . —


اما آیا پوشیدن به اختیار به معنای این در جامعه است که زمانی که دختری مورد تجاوز قرار گرفت ، پدرش اول باید فورا " " برای کشتن او به منظور پاک کردن لکه ننگ اقدام کند ؟


اجازه بدهید که این واقعیت برای یک لحظه در مغز شما صدا کند که : دختر شما مورد تجاوز قرار گرفته است ، و کاری که شما می خواهید انجام دهید ، کشتن او است .


این رفتار چه چیزی را از قله تکامل انسانی نمایندگی می کند ؟


اکنون ، برای گفتن این نکته که ، و البته این نکته نه که ما بهترین راه حل برای ساختن جامعه انسانی داریم .


به عنوان مثال ، این مانند خبری است که همه جا در دنیای مدرن وجود دارد .


اکنون ، برای بسیاری از مردان نیاز به یک مدرک دانشگاهی فلسفه است تا بتوانند بفهمند که یک چیزی در این تصاویر اشتباه است !


( خنده حضار ) و اما اگر ما خوب فکر کنیم ، می توانیم بپرسیم ، ( ( آیا این یک سیما و تجلی از تعادل روانشانسی است با توجه به وجود متغییر هایی مانند جوانی و یا زیبایی و یا بدن زنان ؟ ) ) منظور من این است که ، آیا این یک محیط بهینه است برای پرورش کودکانمان ؟


محتملا " " نه ، خوب ، لذا ممکن است مکان هایی وجود داشته باشد در این طیف موجود بین این دو نقطه افراط و تفریط که برای ما نشان دهنده یک مکانی از تعادل بهتر است .


( تشویق حضار ) و البته تعداد زیادی مکان مانند این وجود دارد — مجددا " " ، با دادن شانس به فرهنگ انسان ها ممکن است که قله های زیادی در زمینه اخلاقیات وجود داشته باشد .


اما نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد این خواهد بود تعداد زیادی راه برای رسیدن به آن قله وجود نخواهد داشت .


خوب ، جالب توجه اینکه ، از منظر من تنها اشخاصی با من همعقیده خواهند بود و تنها اشخاصی می پندارند جواب غلط و درست به اخلاقیات وجود دارد ؛ افراد مذهبی هوچی گر یکی از آنها خواهند بود .


و البته آنها تصور خواهند کرد که خودشان جواب درست را به سوالات اخلاقی خواهند داشت چرا که انها این سوالات را از گردباد گرفته اند ( منظور وحی است ) ، به به دلیل اینکه آنها یک سری محاسبات هوشمندانه راجع به به شرایط و دلایل رفاه برای انسان ها و حیوانات انجام داده اند .


در حقیقت تحمل و پایداری مذاهب به عنوان یک ذره بینی که بسیاری از مردم سوالات اخلاقی را می بینند ، بسیاری از مباحث اخلاقی را از زجر دادن به انسان ها و حیوانات جدا کرده است .


و دلیل اینکه ما وقتمان را برای مباحثی چون ازدواج همجنس خواهان می گذاریم و به جای صحبت کردن در رابطه با نسل کشی و یا تکثیر سلاح های هسته ای و یا فقر یا مسایل اساسی دیگر !


اما هوچی گر های مذهبی راجع به یک چیز درست فکر می کنند ، ما به به یک مفهموم جهانی برای ارزش های انسانی نیاز داریم .


اکنون ، چه چیزی راه ما را سد کرده است ؟


خوب ، یک چیز که جلب توجه می کند این است که انجام کاری متفاوت با آنچه در رابطه با اخلاقیات صحبت می کنیم — -به خصوص کارهایی سکولار ، دانشگاهی و یا علمی . — -


زمانی که ما در رابطه با اخلاقیات صحبت می کنیم ما به تفاوت دیدگاه ها ارزش می گذاریم به شکلی که ما در دیگر زمینه های زندگیمان این ارزش گذاری را انجام نمی دهیم .


لذا ، برای مثال ، ( دالایی لاما ) هر روز صبح بیدار می شود و شروع به مدیتیشن از روی شفقت و دلسوزی می کند ، و او فکر می کند که این به دیگر انسانها به عنوان اجزای کاملی از شادی انسانی کمک می کند .


از طرفی ما شخصی مانند ( تد باندی ) داریم : ( تد باندی ) بسیار علاقه به ربودن ، تجاوز و شکنجه و کشتن زنان داشت .


لذا ، به صورت واضحی ما اینجا تفاوت دیدگاه درباره استفاده سودبخش از عمر و وقت خودمان داریم !


خنده حضار بسیاری از روشنفکران غربی به این موقعیت به این شکل نگاه می کنند و می گویند : ( خوب ، واقعا هیچ دلیلی ندارد که کار ( دالایی لاما ) واقعا کار صحیحی باشد — واقعا صحیح باشد — یا کار ( تد باندی ) واقعا غلط باشد بشکلی که با آن دلیل بشود وارد یک بحث واقعی شد بصورتی که واقعا آن بحث بتواند پایه های علم را به لرزه بیاندازد .


او شکلات دوست دارد ، او وانیل دوست دارد .


هیچ چیزی وجود ندارد که یکی از آنها بتواند به دیگری بگوید و دیگری را وادار به تقلید ازخودش کند . با در نظر گرفتن این نکته که ما در علم چنین کاری نمی کنیم .


در سمت چپ شما ( ادوارد ویتین ) را دارید .


او تئوریسین نظریه ریسمان است .


اگر شما از باهوش ترین فیزیکدان بپرسید که چه کسی باهوش ترین فیزیکدان است ، بر اساس تجربه من نیمی از آنها خواهند گفت ( ادوارد ویتین ) .


و نیمی دیگر به شما خواهند گفت که این سوال را دوست ندارند .


( خنده حضار ) لذا ، چه اتفاقی در یک کنفرانس فیزیک خواهد افتاد اگر من در آنجا حاضر شوم و بگویم : " " نظریه ریسمان نظریه ای قلابی است " "


این اعلام جعلی بودن نظریه ریسمان از من آدم مهمی نخواهد ساخت . مساله این نیست که من چگونه انتخاب می کنم که دنیا را در مقیاس کوچک ببینم .


من یک ادم دارای طرفداران سینه چاک نخواهم شد ! ( خنده حضار ) خوب ، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد ، چرا که من یک فیزیکدان نیستم ، و من نظریه ریسمان را درک نمی کنم .


من تد باندی [ قاتل ذکر شد ] در عرصه نظریه ریسمان هستم .


خنده حضار من مایل نیستم که به هیچ کدام از باشگاه های نظریه ریسمان که ممکن است مرا به عنوان یک عضو بپذیرند ، تعلق داشته باشم .


اما این فقط یک نکته است .


چیزهایی که ما درباره آن صحبت می کنیم ، حقیقت هایی هستند از دیدگاه های کاملا مطمئن که باید مستثنی شوند .


که این چیزی که باید برایش حوزه افراد متخصص وجود داشته باشد .


که در آن حیطه علم است که حساب می شود .


ما چگونه خودمان را راضی می کنیم که در بازه اخلاقیات ، افراد متخصصی به عنوان متخصصین اخلاق وجود ندارند ، یا افراد با استعدادی در زمیه اخلاقیات ، یا نابغه هایی در زمینه اخلاقیات ؟ ما چگونه خودمان را قانع می کنیم که


هر دیدگاهی باید شمرده شده و به حساب اورده شود ؟ چگونه خودمان را قانع می کنیم که


هر فرهنگی دارای یک نقطه نظری درباره این موضوع ( اخلاقیات ) است که ارزش در نظر گرفته شدن را دارد ؟


آیا طالبان درباره فیزیک نقطه نظری دارند که ارزش دیده شدن داشته باشد ؟ نه .


( خنده حضار ) چگونه نادانی آنها درباره رفاه انسانی کمتر قابل دیده شدن از نادانی آنها در باره فیزیک است ؟


( تشویق حضار ) لذا ، من تصور می کنم که چیزی که دنیا الان نیاز دارد .


دنیا به اشخاصی چون ما نیاز دارد تا تصدیق کنند که جواب های درست و غلطی به سوال پیشرفت نوع بشر وجود دارد ، و اخلاقیات در رابطه با یک سری واقعیت ها هستند .


این ممکن است برای هر فرهنگی ، حتی برای کل فرهنگ ها تا درباره چیزهای غلط نگران باشند : که این را باید گفت ، این امکان برای فرهنگ ها وجود دارد که تا اعتقاد و اشتیاق داشته باشند ، که انسان ها را به صورت مناسبی از آزار بی نیاز می کند .


بجاست که تصدیق شود این باعث تغییر در مباحثه ما درباره اخلاقیات می شود .


ما در دنیایی زندگی می کنیم که مرزبندی بین ملت ها در حال کاهش هر روزه است و در بالاخره یک روزی مرز بین کشورها حذف خواهد شد .


ما در دنیاییی زندگی می کنیم که پر شده از تکنولوژی برای نابود کردن است ، و نمی شود جلوی این تکنولوژی ویرانگر را گرفت . خراب کردن همیشه بسیار راحت تر از درست کردن است .


در نتیجه به نظرم این کاملا واضح است که ما بیشتر از این نمی توانیم احترام بگذاریم و گذشت کنیم از تفاوت بسیار زیادی که برای رفاه انسانی بین ملت های مختلف است ، البته که ما می توانیم احترام بگذاریم به اختلاف فاحش بین اینکه چگونه ملت ها با قضیه گسترش بیماری ها برخورد می کنند ، یا در رابطه با استانداردهای ایمنی ساختمانها یا هواپیماها .


ما باید خیلی ساده به این نکته توجه کنیم که که چگونه ما به سوالات اساسی درباره زندگی بشر پاسخ می دهیم .


و برای انجام این کار ، ما باید تصدیق کنیم که برای این سوالات پاسخ وجود دارد .


بسیار متشکرم .


( تشویق حضار ) کریس اندرسون : خوب یک سری اطلاعات قابل توجه اینجا است .


چه آدم هایی که در این سالن هستند و چه در سرتاسر دنیا که این سخنرانی را می شنوند ، ممکن است با صدای بلند به شما بعد از شنیدن برخی از صحبت های شما اعتراض کند .


نحوه و لهجه صحبت بسیار مهم است .


زمانی که شما درباره چادر صحبت می کنید ، شما زنان محجبه را به کسانی که در کیسه هستند ، تشبیه می کنید ،


من در دنیای مسلمانان زندگی می کنم ، با بسیاری از زنان مسلمان صحبت کرده ام .


و بسیاری از آنان ممکن است چیز دیگری بگویند . آنها ممکن است بگویند ، " " نه ، می دانید ، حجاب یک احترام به ویژه بودن زنان است ، این به زنان کمک می کند و واقعیت این چیز دیگری است ... " " و یک بحث پیچیده از دیدگاه روانی وجود دارد ، " که شهوت مردان قابل اعتماد نیست . "


منظور من این است که آیا شما می توانید وارد بحثی با این نوع زنان بدون دیدن این مولفه ها و واقعیت های بسیار اثر گذار فرهنگی شوید .


( سام هریس ) : خوب ، من فکر می کنم که تلاش کرده ام این جمله اختلاف برانگیز مطرح کنم در زمانی که مشغول تماشای حرکت عقربه ساعت بودم ، اما سوال این است که ، مفهوم داوطلبانه چیست و افراد کجا توقع دارند ، و شما تضمین می کنید که به روش خاصی با شما برخورد شود اگر شما خودتان را در چادر نپوشانید ؟


و لذا ، اگر کسی در این اتاق می خواهد که چادر بپوشد ، یا یک کلاه خیلی مسخره ، یا یک تاتو بر روی صورتش داشته باشد ، من فکر می کنم که ما باید آزاد باشیم تا هرچه می خواهیم انجام دهیم ، اما باید که درباره اجبار و فشاری که به این زنان وارد می شود ، صادق باشیم .


و لذا من فکر می کنم که ما نباید زیاد مشتاق باشیم که این صحبت را را از این زنان جدی بگیریم و باور کنیم ، خصوصا زمانی که هوای بیرون 50 درجه است و آنها باید حجاب کامل با روبنده داشته باشند .


( کریس اندرسون ) : تعداد زیادی از مردم بر این اعتقادند که مفهوم اخلاقیات پیشرفت می کند و کامل می شود .


آیا شما می توانید این پیشرفت را با عقیده خود تطبیق دهید ؟


من فکر می کنم که شما را درک می کنم که ممکن است که تطبیق آن با دنیا تمام واقعیت ها را نشان نخواهد داد ، در جایی که همه ما مجبوریم به یک شیوه فکر کنیم .


تصور خودتان را از دنیای پنجاه سال بعد نقاشی کنید ، همینطور از تصور خودتان در یکصد سال بعد ، شما مایلید که چگونه تصوری از دنیا داشتته باشید ، با تعادل بین اخلاقیات و ثروتمند بودن .


( سام هریسون ) : خوب ، من تصور می کنم شما با تصدیق اینکه ما به این سمت در حال حرکتیم که با درک کردن خودمان در سطوحی از مغز ، در برخی از جزییات مهم ، سپس شما باید تصدیق کنید که ما قصد داریم همه کیفیت های مثبت و منفی خودمان را با جزییات بیشتر درک کنیم .


لذا ، ما قصد داریم که هیجان مثبت جامعه را درک کنیم ، احساساتی مانند دلسوزی و یکدلی ، و ما قصد داریم فاکتورهایی را درک کنیم که آنها را تشویق می کند — - فارغ از اینکه ژنتیکی است ، یا چگونه مردم با هم صحبت می کنند ، یا سیستم اقتصادی آنها چگونه است . — تا جایی که ما شروع به روشنگری به نقطه ای که ناچار به صحبت در مورد آن هستیم .


لذا ، همه چیز قرار نیست که برای ما حاضر باشد .


شبیه این نیست که من دخترم را مجبور به پویشیدن چادر از لحظه تولد کنم بلکه باید به او آموزش دهم تا هم اعتماد به نفس بیابد و هم خوب این مفهوم را درک کند که با این مفهوم که مردان هستند که مشتاق زنان هستند .


منظورم این است که من فکر نمی کنم که ما نیاز به یک مدرک دانشگاهی داشته باشیم تا بدانیم که حجاب اجباری ایده بدی است ، اما از جهتی ما در آینده قادر خواهیم بود که به بررسی مغز تمام کسانی که درگیر این ماجرا هستند و و واقعا از آنها تحقیق کنیم .


آیا آنها دختران خود را دوست دارند فقط به اندازه ای که در سیستم آنها ممکن است ؟


و من فکر می کنم واقعا جواب مشخصی به آن وجود دارد .


( کریستین اندرسون ) : و اگر نتیجه یاد شده معلوم شود که معمولا میشود ، آیا شما آماده هستید که قضاوت کنونی خودتان را در برخی از این موارد عوض کنید ؟


( سام هریس ) : خوب ، بله ، مثلا در یک حقیقت واضح که شما ممکن است کسی را دوست داشته باشید ، با وجود اینکه توسط یک نظام فریبنده گمراه شده باشید .


لذا ، شما می توانید بگویید : به دلیل اینکه من می دانستم پسرم همجنس گرا است و در صورت یافتن دوست پسر به جهنم خواهد رفت ، من خودم سر او را از تن جدا خواهم کرد و این دلسوزانه ترین کاری است که من می توانم انجام دهم . اگر شما همه این تکه ها را پیش هم بچینید ، بله ، فکر می کنم شما ممکن است بتوانید حس عشق را لمس کنید .


ولی مجددا " " ، باز نیز نیاز داریم که درباره رفاه در ابعاد و مفهوم بزرگتری بحث کنیم .


اینکه همه ما یکجا جمع باشیم ، یک نفر به تنهایی احساس وجد نخواهد کرد و و در وسط یک اتوبوس انفجار انتحاری نخواهد کرد .


( کریستین اندرسون ) : این مباحثه ای است که من مشتاقم آنرا برای ساعتها ادامه دهم .


متاسفانه ما این زمان را نداریم ، شاید وقتی دیگر . از حضور شما در ( TED ) بسیار متشکریم .


( سام هریس ) : این افتخار من بود ، متشکرم .


( تشویق حضار )


( موسیقی ) ( تشویق حضار ) بسیار متشکرم . ( تشویق حضار ) متشکرم .


چند هفته پیش ، من یک ویدئو در یوتوب دیدم که درمورد نماینده کنگره گابریئل گیفوردز در مراحل اولیه بهبودی او از یک گلولهٔ مهیب بود .


این گلوله وارد نیمکرهٔ چپ مغزی او شده ، و بخش بُرکای آن ، که مرکز توانایی صحبت کردن مغز است را آسیب داده .


و در این ویدیو ، گَبی ( گابریئل ) با یک متخصص گفتاردرمانی کار می  کرد ، و به سختی تلاش می  کرد که بعضی کلمات بسیارابتدایی را بیان کند ، و می توانستید ببینید که بیشتر و بیشتر پریشان حال می  شد ٬ تا بالاخره بدون هیچ کلامی درآغوش درمانگرش می  شکنه وبا هق هق زیرگریه می  زنه . بدون هیچ کلامی درآغوش درمانگرش می  شکنه وبا هق هق زیرگریه می  زنه .


و پس از چند لحظه ، درمانگرش یک رویه جدید را امتحان می  کنه و اونها با هم شروع به آوازخوندن می کنند و گبی در میان اشک ریختن شروع به خوندن می  کنه ، وشما می  تونید بشنوید که گبی کلمات آهنگی که احساسش را توصیف می کنه ، به راحتی می  تونه تلفظ کنه ، وشما می  تونید بشنوید که گبی کلمات آهنگی که احساسش را توصیف می کنه ، به راحتی می  تونه تلفظ کنه ، ودریک ترتیب نُت نزولی می  خوند " " بذار بدرخشه ، بذار بدرخشه ، بذار بدرخشه . " " ودریک ترتیب نُت نزولی می خوند " " بذار بدرخشه ، بذار بدرخشه ، بذار بدرخشه . " "


و این یک یادآوری بسیار موثر وتلخیست که زیبایی موسیقی اینه که وقتی کلمات شکست میخورند ، موسیقی توانایی گفتگو کردن داره . در این مورد ، واقعاً گفتگو . زیبایی موسیقی اینه که وقتی کلمات شکست میخورند ، موسیقی توانایی گفتگو کردن داره . در این مورد ، واقعاً گفتگو .


دیدن این ویدیوی گبی گیفوردز ، منو به یاد کارهای دکترگُتفریدشلاگ ، که یکی ازبرجسته ترین عصب شناس هاست انداخت دیدن این ویدیوی گبی گیفوردز ، منو به یاد کارهای دکترگُتفریدشلاگ ، که یکی ازبرجسته ترین عصب شناس هاست انداخت که مطالعه ش دردانشگاه هاروارد درمورد رابطهٔ موسیقی و مغزاست ، حامی درمانی ست که به آن ملودی درمانی زیر و بَمی صدا می  گویند که مطالعه ش دردانشگاه هاروارد درمورد رابطهٔ موسیقی و مغزاست ، حامی درمانی ست که به آن ملودی درمانی زیر و بَمی صدا می  گویند که حالا در موسیقی درمانی بسیار محبوب شده .


شلاگ کشف کرد که مریضان سکته مغزی او که زبان  پَریشی دارند ، نمی  تونند جملات سه یا چهار کلمه ای را تکلّم کنند ، ولی میتونند متن ترانه های موسیقی مورد علاقهٔ شان  را بخوانند ، نمی تونند جملات سه یا چهار کلمه ای را تکلّم کنند ، ولی میتونند متن ترانه های موسیقی مورد علاقهٔ شان را بخوانند ، چه آهنگ تولدت مبارک باشه یا یکی از آهنگهای مورد علاقهٔ شان از ایگلز یا رولینگ استونز . چه آهنگ تولدت مبارک باشه یا یکی از آهنگهای مورد علاقهٔ شان از ایگلز یا رولینگ استونز .


و بعد از۷۰ ساعت تمرین متمرکز درس خوانندگی ، آن متوجه شد که موسیقی قادربه اینست که سیم کشی مغزمریضانش را عوض کرده و یک مرکز گفتارمتشابه در بطن راست مغز بسازد که آسیبی را که به بطن چپ خورده جبران کند . و یک مرکز گفتارمتشابه در بطن راست مغز بسازد که آسیبی را که به بطن چپ خورده جبران کند . و یک مرکز گفتارمتشابه در بطن راست مغز بسازد که آسیبی را که به بطن چپ خورده جبران کند .


وقتی ۱۷ساله بودم ، یک روز رفتم لابراتوار دکتر شلاگ او بعضی از پژوهش های پیشرو در مورد موسیقی و مغز را به من شرح داد که چگونه نوازندگان ، ساختار مغز کاملا متفاوت از غیر موسیقی دانان دارند ، که چگونه نوازندگان ، ساختار مغز کاملا متفاوت از غیر موسیقی دانان دارند ، که چگونه موسیقی ، و گوش دادن به موسیقی ، می تواند مغز ما را تماماً از قشر پشت پیشانی تا به مخچه را فعال کند ، که چگونه موسیقی ، و گوش دادن به موسیقی ، می تواند مغز ما را تماماً از قشر پشت پیشانی تا به مخچه را فعال کند ، که چگونه موسیقی ، و گوش دادن به موسیقی ، می تواند مغز ما را تماماً از قشر پشت پیشانی تا به مخچه را فعال کند ، که چگونه موسیقی در حال حاضر به عنوان یک روش درمانی در روانشناسی عصبی استفاده می  شود که به کودکان مبتلا به دَرخودماندِگی یا اوتیسم ، و کسانی را که از استرس و اضطراب و افسردگی رنج میبرند کمک می  کند که به کودکان مبتلا به دَرخودماندِگی یا اوتیسم ، و کسانی را که از استرس و اضطراب و افسردگی رنج میبرند کمک می  کند تا چه عمقی بیماران مبتلا به پارکینسون ، بعد از اینکه به موسیقی گوش دادند لرزش و راه رفتن خود را استوارخواهند کرد ، تا چه عمقی بیماران مبتلا به پارکینسون ، بعد از اینکه به موسیقی گوش دادند لرزش و راه رفتن خود را استوارخواهند کرد ،


و چگونه بیماران مبتلا به آلزایمرکه درمراحل دیر بیماری و زوال عقل پیشرفته هستند و دیگر نمی  توانند خانواده خود را تشخیص دهند ، و چگونه بیماران مبتلا به آلزایمرکه درمراحل دیر بیماری و زوال عقل پیشرفته هستند و دیگر نمی  توانند خانواده خود را تشخیص دهند ، می  توانند هنوزهم یک آهنگ پیانوی شوپن که آنها در زمان کودکی آموخته بودند را تشخیص دهند . می  توانند هنوزهم یک آهنگ پیانوی شوپن که آنها در زمان کودکی آموخته بودند را تشخیص دهند .


اما من انگیزه دیگری از بازدید گاتفرید شلاگ داشتم ٬ و آن این بود : که زندگی من در تقاطع یک دورراهی قرارگرفته بود ، وباید بین موسیقی و طب یکی را انتخاب میکردم .


من بتازگی دوره لیسانس را تکمیل کرده ، و مشغول کاربه عنوان یک دستیار پژوهشی در آزمایشگاه دنیس سلکو بودم ، من بتازگی دوره لیسانس را تکمیل کرده ، و مشغول کاربه عنوان یک دستیار پژوهشی در آزمایشگاه دنیس سلکو بودم ، درموقع مطالعهٔ بیماری پارکینسون در دانشگاه هاروارد ، من عاشق علوم عصب  شناسی شده ٬ می  خواستم جراح بشم . درموقع مطالعهٔ بیماری پارکینسون در دانشگاه هاروارد ، من عاشق علوم عصب  شناسی شده ٬ می  خواستم جراح بشم .


من می  خواستم یک پزشکی مانند پل فارمر و یا ریک هودس بشم ، مردان بی باکی که به مناطقی مثل هائیتی یا اتیوپی رفته و با بیمارانی که مبتلا به ایدز بوده و سل مقاوم به چند دارو دارند ، مردان بی باکی که به مناطقی مثل هائیتی یا اتیوپی رفته و با بیمارانی که مبتلا به ایدز بوده و سل مقاوم به چند دارو دارند ، یا با کودکان مبتلا به سرطان هایی که ظاهرآنها را تغییرمیدهد کار می  کنند .


من می  خواستم یکی ازاون دکترهای صلیب سرخ بشم ، پزشکان بدون مرز . من می  خواستم یکی ازاون دکترهای صلیب سرخ بشم ، پزشکان بدون مرز .


از طرف دیگر ، من تمام عمرم ویولن میزدم .


موسیقی برای من بیشتر از یک شور و شوق بود . اون یه عشق بود . اکسیژن بود .


من خوش شانس بودم که در مدرسه جولیارد درمحلهٔ منهتن درس خونده بودم و اولین حضور صحنه ای من با زوبین مهتا و ارکستر فیلارمونیک اسرائیل در تل آویو بود ، و اولین حضور صحنه ای من با زوبین مهتا و ارکستر فیلارمونیک اسرائیل در تل آویو بود ، بعداً من فهمیدم که گاتفرید شلاگ به عنوان یک نوازنده ارگ در کنسرواتوار وین تحصیل می  کرده ، بعداً من فهمیدم که گاتفرید شلاگ به عنوان یک نوازنده ارگ در کنسرواتوار وین تحصیل می  کرده ، اما عشق به موسیقی اش را برای دنبال کردن حرفهٔ پزشکی ترک کرده بود ، و در آن بعد از ظهر ، ازش پرسیدم که " " چه احساسی داشت وقتی آن تصمیم را گرفت ؟ " " و در آن بعد از ظهر ، ازش پرسیدم که " " چه احساسی داشت وقتی آن تصمیم را گرفت ؟ " "


گفت که بعضی وقتها آرزو داره که می  تونست به عقب برگرده ومثل سابق ارگ بزنه ، گفت که بعضی وقتها آرزو داره که می  تونست به عقب برگرده ومثل سابق ارگ بزنه ، که برای من ، دانشکده پزشکی می تونه صبر کند ، ولی ویولن نمی  توانست . که برای من ، دانشکده پزشکی می تونه صبر کند ، ولی ویولن نمی  توانست .


و پس از دو سال تحصیل در رشته موسیقی ، تصمیم گرفتم که قبل ازنوشتن آزمون ورودی دانشکده پزشکی که مثل یک پسرخوب هندی دکترگوپتای بعدی بشم ( خنده حضار ) ، برای غیر ممکن اقدام کنم . تصمیم گرفتم که قبل ازنوشتن آزمون ورودی دانشکده پزشکی که مثل یک پسرخوب هندی دکترگوپتای بعدی بشم ( خنده حضار ) ، برای غیر ممکن اقدام کنم . تصمیم گرفتم که قبل ازنوشتن آزمون ورودی دانشکده پزشکی که مثل یک پسرخوب هندی دکترگوپتای بعدی بشم ( خنده حضار ) ، برای غیر ممکن اقدام کنم . و من تصمیم گرفتم برای غیر ممکن تلاش کرده وبرای آزمایش هنرمند ، درارکستر مشهور فیلاهارمونیک لس آنجلس اقدام کنم . و من تصمیم گرفتم برای غیر ممکن تلاش کرده وبرای آزمایش هنرمند ، درارکستر مشهور فیلاهارمونیک لس آنجلس اقدام کنم .


این اولین آزمایش هنرمندی من بود ، ودرهفتهٔ آزمایشی ، پس از سه روزنواختن پشت یک پنجره ، به من پیشنهاد کار دادند . این اولین آزمایش هنرمندی من بود ، ودرهفتهٔ آزمایشی ، پس از سه روزنواختن پشت یک پنجره ، به من پیشنهاد کار دادند .


که این یک رویای من بود ، رویایی که دریک ارکسترنوازنده باشم ، در سالن زیبای کنسرت والت دیسنی با رهبری گوستافو دودامل معروف بنوازم ، اما برای من مهم تر این بود که من در میان موسیقی دانان و مربیانی باشم که بعداً مثل که خانواده من شدند ، اما برای من مهم تر این بود که من در میان موسیقی دانان و مربیانی باشم که بعداً مثل که خانواده من شدند ، در خانه جدید پرازموسیقی من .


اما حدود یک سال بعد ، با یک موسیقیدان دیگری که او هم درآموزشگاه موسیقی جولیارد تحصیل کرده بود ، آشنا شدم اما حدود یک سال بعد ، با یک موسیقیدان دیگری که او هم درآموزشگاه موسیقی جولیارد تحصیل کرده بود ، آشنا شدم کسی که عمیقا به من برای یافتن صدا وهویتم به عنوان یک موسیقیدان کمک کرد .


ناتانیل آیرز نوازنده گیتار بیس دوسر در جولیارد بود ، او در سالهای اولیهٔ ۲۰ سالگیش ازیک سری حوادث روانی رنج برده بود ، با داروی تئورازین در بیمارستان بلویو تحت درمان قرار گرفته ، و سرانجام بعد از۳۰ سال ، بی خانمان در خیابان های محله اسکیدرودرمرکزشهرلوس آنجلس زندگی می  کرد . و سرانجام بعد از۳۰ سال ، بی خانمان در خیابان های محله اسکیدرودرمرکزشهرلوس آنجلس زندگی می  کرد .


همانطورکه کتاب و فیلم " " تکنواز " " گفته بودند ، داستان ناتانیل مثل یک فانوس دربارهٔ بی خانمانی و حمایت بهداشت روانی در سراسر ایالات متحده شده بود ، همانطورکه کتاب و فیلم " " تکنواز " " گفته بودند ، داستان ناتانیل مثل یک فانوس دربارهٔ بی خانمانی و حمایت بهداشت روانی در سراسر ایالات متحده شده بود ، همانطورکه کتاب و فیلم " " تکنواز " " گفته بودند ، داستان ناتانیل مثل یک فانوس دربارهٔ بی خانمانی و حمایت بهداشت روانی در سراسر ایالات متحده شده بود ، ولی من دوستش ، و من معلم ویولنش شدم ، و بهش گفتم که اگراون ویولن همراش بود و من ویولن همرام بود ، یک درس با هم می  نوازیم . و بهش گفتم که اگراون ویولن همراش بود و من ویولن همرام بود ، یک درس با هم می  نوازیم .


و من مواقع زیادی ناتانیل را دراسکیدرو دیدم و شاهد بودم که چگونه موسیقی قادر بود که اونو از لحظات بسیار تاریک و شاهد بودم که چگونه موسیقی قادر بود که اونو از لحظات بسیار تاریک که از نظر من غیر متخصص شروع روان گسیختگی بود به زندگی برگردونه . که از نظر من غیر متخصص شروع روان گسیختگی بود به زندگی برگردونه .


با نواختن برای ناتانیل ، موسیقی معنای عمیق تری به خودش گرفت ، چون در مورد یک مکالمه بود ، با نواختن برای ناتانیل ، موسیقی معنای عمیق تری به خودش گرفت ، چون در مورد یک گفتگو بود ، گفتگویی که کلمات در آن شکست خورده بودند ، گفتگوی پیامی که از کلمات عمیق تر بود که درسطح بنیادی روان ناتانیل ثبت می  شد ، گفتگوی پیامی که از کلمات عمیق تر بود که درسطح بنیادی روان ناتانیل ثبت می  شد ، و برای من به عنوان یک پیشکش واقعی موسیقی بود .


ومن بیشترو بیشترناراحت میشدم که کسی مثل ناتانیل به خاطرمریضی روانی دراسکیدرو بی خانمان باشه و چند ها هزار نفردیگه فقط دراسکیدرو ( مرکز شهر لوس  انجلس ) هستند که داستانهای همچنان غم انگیزی دارند دراسکیدرو بی خانمان باشه و چند ها هزار نفردیگه فقط دراسکیدرو ( مرکز شهر لوس  انجلس ) هستند که داستانهای همچنان غم انگیزی دارند دراسکیدرو بی خانمان باشه و چند ها هزار نفردیگه فقط دراسکیدرو ( مرکز شهر لوس  انجلس ) هستند که داستانهای همچنان غم انگیزی دارند ولی هرگز کتاب یا فیلمی در موردشان ساخته نخواهد شد که بتونه اونها را از خیابان ها برداره ؟ ولی هرگز کتاب یا فیلمی در موردشان ساخته نخواهد شد که بتونه اونها را از خیابان ها برداره ؟


و در درون این بحران داخلی ، من احساس کردم که به نحوی زندگی موسیقی من را انتخاب کرده بود ، و در درون این بحران داخلی ، من احساس کردم که به نحوی زندگی موسیقی من را انتخاب کرده بود ، یک جور به سادگی و بی تکلفی ، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره ، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل . یک جور به سادگی و بی تکلفی ، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره ، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل . یک جور به سادگی و بی تکلفی ، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره ، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل .


اما در پایان ، این ناتانیل بود که به من نشان داد که اگر من واقعا علاقهمند به تغییرهستم ، اما در پایان ، این ناتانیل بود که به من نشان داد که اگر من واقعا علاقهمند به تغییرهستم ، واگر من می خواستم یک تفاوتی ایجاد کنم ، من ابزار مناسب آن را در دست دارم ، که موسیقی پل متصلی ست بین جهان من و او .


رابرت شومان آهنگسازعاشقانه آلمانی در یک گفتاورد زیبا می  گوید : رابرت شومان آهنگسازعاشقانه آلمانی در یک گفتاورد زیبا می  گوید : ارسال نور به تاریکی قلب آدم ها  ، چنین است وظیفه یک هنرمند . ارسال نور به تاریکی قلب آدم ها ، چنین است وظیفه یک هنرمند . و این نقل   قول به خصوص تلخ است زیرا شومان خود مبتلا به روان  گسیختگی ( اسکیزوفرنی ) بود و در تیمارستان فوت کرد . زیرا شومان خود مبتلا به روان  گسیختگی ( اسکیزوفرنی ) بود و در تیمارستان فوت کرد .


و با الهام از آنچه که من از ناتانیل یاد گرفته بودم ، من یک سازمان نوازندگان را در محلهٔ اسکیدرو آغازکردم به نام سمفونی خیابان ، که نورموسیقی را به جاهای تاریکی آورده ، به نام سمفونی خیابان ، که نورموسیقی را به جاهای تاریکی آورده ، و برای بی خانمان ها و بیماران روانی در پناهگاه  ها و درمانگاه  های محلهٔ اسکیدرو وبرای کهنه سربازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ، برای زندانیان و کسانی که به عنوان جرم جنایی به آنها برچسب دیوانگی خورده بود ، اجرا می  کردیم . برای زندانیان و کسانی که به عنوان جرم جنایی به آنها برچسب دیوانگی خورده بود ، اجرا می  کردیم .


بعد از یکی از محافل ما در بیمارستان دولتی پاتون در سان برناردینو ، یک خانم با چشمان پر از اشک به طرف ما آمد ، یک خانم با چشمان پر از اشک به طرف ما آمد ، یک نوع فلج داشت و بدنش می  لرزید ، وبا یک لبخند زیبایی گفت که او تا به حال موسیقی کلاسیک نشنیده بود ، او فکر نمی  کرد که هیچوقت آن ( نوع موسیقی ) را دوست داشته باشه ، وهرگزصدای ویلون نشنیده بود ، اما شنیدن این موسیقی مانند شنیدن درخشش خورشید بود ، و این که کسی هیچ وقت برای بازدید آنها نمی  رود و برای اولین باردرمدت شش سال ، لرزهٔ تنش بعد از شنیدن ( موسیقی ما ) بدون دارو متوقف شده بود .


ناگهان آنچه ما با این کنسرت ها کشف کردیم ، بعد از صحنه و چراغ های صحنه و لباسهای رسمی ، نوازندگان تبدیل شدند به مجراهایی برای ارائه منافع فوق العادهٔ موسیقی ، نوازندگان تبدیل شدند به مجراهایی برای ارائه منافع فوق العادهٔ موسیقی ، برای درمان مغز به مخاطبانی که هرگز به این فضا دسترسی پیدا نمی  کردند ، برای درمان مغز به مخاطبانی که هرگز به این فضا دسترسی پیدا نمی  کردند ، وهرگز دسترسی به این نوع موسیقی که ما می ساختیم نداشتند .


همانطورکه علم پزشکی تلاش میکند که اندامهای بیشتری از بدن را شفا دهد ، همانطورکه علم پزشکی تلاش میکند که اندامهای بیشتری از بدن را شفا دهد ، قدرت و زیبایی موسیقی ، فراتر ازنوای " " E " " ماینور در وسط مخفف عزیزمان می باشد . قدرت و زیبایی موسیقی ، فراتر ازنوای " " E " " ماینور در وسط مخفف عزیزمان می باشد .


موسیقی به تنهایی اززیبایی شناختنی برتری دارد .


وقتی اُپرای واگنر ، یا سمفونی برامس ، یا موسیقی مجلسی بتهوون را می  شنویم این هماهنگی احساسات است که ما تجربه می  کنم وقتی اُپرای واگنر ، یا سمفونی برامس ، یا موسیقی مجلسی بتهوون را می  شنویم این هماهنگی احساسات است که ما تجربه می  کنم وقتی اُپرای واگنر ، یا سمفونی برامس ، یا موسیقی مجلسی بتهوون را می  شنویم این هماهنگی احساسات است که ما تجربه می  کنم ما را واداربه یادآوری انسانیت مشترک ، حس عمیق آگاهی جمعی و تفهُم همدلانهٔ مشترک ما می  کند ، ما را واداربه یادآوری انسانیت مشترک ، حس عمیق آگاهی جمعی و تفهُم همدلانهٔ مشترک ما می  کند ، که روانشناس عصبی آین مِگلکرایست می گوید عضو سیم کشی نیمکره راست مغز ما است . که روانشناس عصبی آین مِگلکرایست می گوید عضو سیم کشی نیمکره راست مغز ما است .


و برای کسانی که به علت بیماری روانی شان درشرایط بسیارغیر انسانیِ بی خانمانی و حبس زندگی می  کنند ، و برای کسانی که به علت بیماری روانی شان درشرایط بسیارغیر انسانیِ بی خانمانی و حبس زندگی می  کنند ، موسیقی و زیبایی موسیقی به آنها فرصتی برای فراترشدن از جهان اطرافشان ارائه می دهد ، موسیقی و زیبایی موسیقی به آنها فرصتی برای فراترشدن از جهان اطرافشان ارائه می دهد ، که به خاطر داشته باشند که آنها هنوز ظرفیت تجربهٔ زیبایی را دارند و بشریت آنها را فراموش نکرده است . که به خاطر داشته باشند که آنها هنوز ظرفیت تجربهٔ زیبایی را دارند و بشریت آنها را فراموش نکرده است .


و جرقهٔ آن زیبایی ، جرقهٔ بشریت تبدیل به امید می  شود ، و جرقهٔ آن زیبایی ، جرقهٔ بشریت تبدیل به امید می  شود ، چه ما راه موسیقی را انتخاب کنیم یا راه پزشکی را ، و ما می  دانیم که اولین چیزی که ما بایست در جوامع ما ، و درمخاطبان مان القاء کنیم ، الهام شفا از درون است . و ما می  دانیم که اولین چیزی که ما بایست در جوامع ما ، و درمخاطبان مان القاء کنیم ، الهام شفا از درون است . و ما می  دانیم که اولین چیزی که ما بایست در جوامع ما ، و درمخاطبان مان القاء کنیم ، الهام شفا از درون است .


من می  خواهم این سخنرانی را با یک نقل   قول از کیتس ، شاعرعاشقانه انگلیسی بسیار مشهوری ، من می  خواهم این سخنرانی را با یک نقل   قول از کیتس ، شاعرعاشقانه انگلیسی بسیار مشهوری ، که من مطمئنم که شما همه آنرا میشناسید به پایان بیاورم .


کیتس خود نیزحرفهٔ پزشکی را برای شاعرشدن ترک کرد ، اما وقتی که یک سال از من بزرگتر بود فوت کرد . کیتس خود نیزحرفهٔ پزشکی را برای شاعرشدن ترک کرد ، اما وقتی که یک سال از من بزرگتر بود فوت کرد .


و کیتس گفت : زیبایی حقیقت است ، وحقیقت زیبایی ست . این همه آن است که از دنیا می  دانید ، و همهٔ آن است که نیاز به دانستن آن دارید .


و کیتس گفت : زیبایی حقیقت است ، وحقیقت زیبایی ست . این همه آن است که از دنیا می  دانید ، و همهٔ آن است که نیاز به دانستن آن دارید . ( موسیقی ) ( تشویق حضار )


( موسیقی ) ( تشویق ) از حضور شما ممنونم .


می گویم « از حضور شما ممنونم » ، چون من ۱۷ سال روزه سکوت داشتم ،


اولین بار در واشینگتون دی سی بود که سکوتم را شکستم و صحبت کردم ، در بیستمین سالگرد روز زمین .


خانواده و دوستانم جمع شده بودند تا صحبت های من را بشنوند .


من گفتم : « از حضور شما ممنونم » مادرم که بین جمعیت نشسته بود از جا پرید و گفت : « هاللویا ، جانی داره حرف می زنه ! »


( خنده ) تصورش را بکنید که ۱۷ سال ساکت بوده باشید ، و مادر شما بین جمعیت باشد .


پدرم به من گفت : « این شد یک چیزی » من بعداً این را توضیح می دهم .


من برگشتم و پشت سرم را نگاه کردم چونکه صدای خودم را نشناختم ،


۱۷ سال بود که صدای خودم را نشنیده بودم . برگشتم و پشت سرم را نگاه کردم و گفتم : « خدا ! کی دارد چیزهایی که من فکر می کنم را می گوید »


بعد متوجه شدم که خودم هستم ، و خنده ام گرفت .


پدر را دیدم که می گفت : « آره ، این پسر واقعا خل است » خوب من می خواهم شما را همراه خودم به یک سفر ببرم .


من معتقدم که این سفر ، مثالی از تمام سفرهای ما است .


به همین دلیل اگر چه این سفر خیلی غیر عادی است ، من می خواهم از شما خواهش کنم به سفر خودتان فکر کنید .


سفر من سال ۱۹۷۱ شروع شد . من در آن موقع شاهد تصادف دو تانکر نفت زیر پل دروازه طلایی ( گلدن گیت - روی دهانه خلیج سان فرانسیسکو ) بودم که باعث شد نیم میلیون گالن نفت خام درون خلیج ریخته بشود .


این اتفاق آنقدر برای من ناراحت کننده بود که من تصمیم گرفتم دیگر سوار وسایل نقلیه موتوری نشوم .


این کار توی کالیفرنیا خیلی کار بزرگی است .


مخصوصا در شهر کوچکی مثل پوینت ریز استیشن در کالیفرنیا . چون که در آن زمان کل جمعیت این شهر در زمستان ها حدود ۳۵۰ نفر بود . این قضیه مال سال ۱۹۷۱ است .


برای همین وقتی من شروع به پیاده روی کردم ، مردم فورا متوجه شدند که قضیه چی است .


مردم با ماشین کنار من که داشتم پیاده می رفتم می آمدند و می گفتند : « جان ! چی کار داری می کنی ؟ » و من می گفتم : « من دارم برای حفظ محیط زیست پیاده روی می کنم » و آنها می گفتند : « نه ! تو پیاده روی می کنی که ما را بد جلوه بدی ! نه ؟


تو می خواهی کاری بکنی که ما احساس ناراحتی بکنیم . » شاید بی ربط هم نمی گفتند . چون که من فکر می کردم اگر من شروع به پیاده روی بکنم همه مردم همین کار را خواهند کرد .


به خاطر نفت ، اون موقع همه از آلودگی صحبت می کردند .


به همین خاطر من با مردم در این مورد بحث می کردم . و بحث می کردم و بحث می کردم .


من به پدر و مادرم زنگ زدم


و گفتم : « من دیگر سوار ماشین نمی شوم » پدرم گفت : « چرا ۱۶ ساله که بودی این کار را نکردی ؟ » ( خنده ) خوب من اون موقع در مورد محیط زیست چیزی نمی دانستم .


خانواده من در فیلادلفیا زندگی می کنند .


بعد به مادرم گفتم : « با این کار من خوشحالم . واقعا خوشحالم » مادرم گفت : « پسرم اگر خوشحال بودی نیازی نداشتی که بگویی که خوشحالی » مادرها اینجوری هستند .


روزی که ۲۷ ساله شدم ، به خاطر اینکه خیلی بحث می کردم ، و خیلی حرف می زدم ، تصمیم گرفتم که به مدت یک روز حرف نزنم . یک روز حرف نزنم و استراحت کنم .


و همین کار راه هم کردم .


صبح که از خواب بیدار شدم دیگر یک کلمه حرف نزدم .


باید به شما بگم که این کار من را خیلی تحت تاثیر گذاشت . برای اولین بار بود که من بعد از مدتها شروع به گوش کردن کردم .


چیزهایی که می شنیدم به نوعی من را ناراحت می کرد .


چرا که قبل از آن ، من عادت داشتم که این طور گوش بکنم که فقط شروع حرف مردم را گوش بکنم آنقدر که بفهمم می خواهند چه چیزی بگویند و همین که فکر می کردم می دانم که اینها چه چیزی می خواهند بگویند بقیه حرفهایشان را گوش نمی کردم .


و شروع می کردم به اینکه در ذهن خودم از آنها جلو بزنم . و به این فکر کنم که در جواب آنها چه چیزی می خواهم بگویم . در حالی که هنوز حرف طرف مقابل تمام نشده بود .


و بلادرنگ به طرف حمله می کردم .


خوب این کار عملا مکالمه و مفاهمه را غیر ممکن می کرد .


روز اول من واقعا شروع کردم به حرف مردم گوش بکنم .


من از اینکه این همه سال از عمرم گذشته بود ، و در این سالها فرصتهای زیادی که برای یادگرفتن داشته ام را از دست داده ام خیلی ناراحت شدم .


آن روز من ۲۷ ساله بودم . فکر می کردم که همه چیز را می دانم .


ولی واقعیت این بود که نمی دانستم .


با خودم گفتم که یک روز دیگر هم به این سکوت ادامه بدهم . بعد یک روز دیگر ، و یک روز دیگر و همینطور تا اینکه نهایتا به خودم قول دادم یک سال روزه سکوت بگیرم . چونکه بیشتر و بیشتر یاد می گرفتم احساس نیاز به یادگیری هم در من زیادتر می شد .


پس تصمیم گرفتم که یک سال ساکت باشم ، فکر کردم که روز تولدم در سال بعد ، یک سال گذشته و چیزهایی که آموخته ام را بررسی کنم و شاید از آن به بعد دو مرتبه شروع به حرف زدن بکنم .


خوب این ماجرا ۱۷ سال طول کشید .


در این ۱۷ سال من پیاده روی می کردم و بانجو می زدم . و نقاشی می کردم و خاطراتم را می نوشتم ، و سعی می کردم در مورد محیط زیست مطالعه کنم .


به نظرم رسید بهتر است در زمینه محیط زیست ادامه تحصیل بدهم .


برای همین پیاده به اشلند اورگون رفتم . برای اینکه دانشگاه آنجا رشته مطالعات محیط زیست دارد .


و خوب خیلی هم دور نبود ، حدود ۸۰۰ کیلومتر فاصله بود .


من رفتم دفتر ثبت نام دانشگاه و ... چی ؟ چی ؟ چی ؟


من یک بریده از روزنامه در مورد خودم به آنها نشان دادم .


اوه . پس شما واقعا می خواهید اینجا درس بخوانید ؟


شما ... ؟


ما برای شما یک رشته مخصوص داریم .


من طی دو سال اولین مدرک دانشگاهی ام که لیسانس بود را گرفتم .


پدرم به دیدنم آمد و خیلی خوشحال بود .


پدرم گفت : گوش کن . پسر ، ما خیلی به تو افتخار می کنیم . اما لیسانس به چه درد تو می خورد ؟


تو سوار ماشین نمی شوی ،  حرف هم نمی زنی ، باید دست از این کارها برداری . ( خنده ) من شانه هایم را بالا انداختم و کوله پشتی ام را برداشتم . و شروع به پیاده روی کردم .


من پیاده تا بندر تاونسند در ایالت واشینگتون رفتم و آنجا یک قایق چوبی ساختم . با همان قایق از آبراه پوژه گذشتم ، و پیاده از عرض واشینگتون و آیداهو رفتم تا میسولا در ایالت مونتانا .


دو سال قبل از آن یک نامه به دانشگاه مونتانا نوشته بودم . که من می خواهم برای ادامه تحصیل آنجا بیایم .


و حدودا دو سال طول می کشد تا به آنجا برسم .


( خنده ) و بالاخره بعد از دو سال به دانشگاه رسیدم . این داستان را برای این تعریف می کنم که آنها واقعا به من کمک کردند .


دو ماجرا در مونتانا رخ داد .


اول اینکه من هیچ پولی نداشتم . این علامت را زیاد استفاده می کردم .


و آنها به من گفتند که نگران این مساله نباش . مدیر آموزشی گروه به من گفت که فردا پیش من بیا . و به من ۱۵۰ دلار داد ، و گفت با این پول یک واحد درس ثبت نام کن .


تو قرار است به آمریکای جنوبی بروی درست است ؟ من گفتم : رودخانه ها ، دریاچه ها ، آبگیرها ، آمریکای جنوبی .


و من ثبت نام کردم .


مدیر آموزشی رفت و برگشت ، و به من گفت : خوب جان ، حالا که یک واحد درس پیش ما گرفته ای ، ما می توانیم به تو یک اتاق بدهیم ، تو دانشجوی ما هستی . و در نتیجه می توانی از کتابخانه هم استفاده کنی .


و حالا ما از استادها خواهش می کنیم ، اجازه بدهند تو بدون اینکه ثبت نام کنی سر کلاسها حاضر بشوی .


و آنها به تو نمره خواهند داد . بعدا که راهی برای تامین پول لازم برای گذراندن درسها پیدا کردیم . تو رسما درسها را می گیری و نمره ها برای تو ثبت می شود . می دانید ، هیچ کس در رشته های تحصیلات تکمیلی این کار را نمی کند .


اما من این داستان را برای این می گویم که آنها واقعا می خواستند به من کمک بکنند .


آنها می فهمیدند که من واقعا علاقمند به محیط زیست هستم ، و واقعا می خواستند که به من در این راه کمک بکنند .


در این مدت من بدون اینکه حرف بزنم چند کلاس برگزار کردم .


اولین کلاس من ۱۳ دانشجو داشت . من وارد کلاس شدم و


یکی از دوستانم که می توانست زبان اشاره من را ترجمه کند برای دانشجویان توضیح داد که من جان فرانسیس هستم و دور دنیا پیاده روی می کنم ، و من حرف نمی زنم و این آخرین باری است که یک مترجم زبان اشاره سر کلاس حاضر می شود .


همه دانشجو ها یک دفعه این طوری شدند ...


( خنده ) من می دیدم که همه دنبال برنامه کلاس می گشتند که ببینند کی کلاس تمام می شود که خلاص بشوند .


آنها مجبور بودند که آن کلاس را با من بگذرانند .


دو هفته بعد همه دانشجو ها می خواستند وارد کلاس ما بشوند .


من خیلی چیزها از آن کلاس یاد گرفتم . مثلا من یک چنین کاری می کردم ...


و دانشجو ها دور هم جمع می شدند و می گفتند منظورش از این حرکت چه بود ؟ نمی دانم ، شاید منظورش بریدن درختان جنگل ها باشد . آره حتما منظورش محو جنگل ها است .


نه ، نه ، نه منظورش محو جنگل ها نیست آخه این علامت اره دستی است


و با اره دستی که نمی شود جنگل را محو کرد .


چرا نمی شود ؟


نه ، به نظر من منظورش جنگل سازی انتخابی است .


خوب این کلاس قرار بود کلاس بحث باشد و ما داشتیم بحث می کردیم .


فقط نکته این بود که من خودم را از بحث کنار کشیده بودم و از اینکه مشتها گره بخورد جلوگیری کرده بودم .


ولی من فهمیدم که بعضی وقتها من یک علامتی نشان می دهم ، و دانشجو ها چیزهایی می گویند که من اصلا به ذهنم هم نمی رسیده است که بگویم در حالی که باید می گفته ام .


و فهمیدم که اگر شما معلم هستید ، و در حین درس دادن خودتان چیزی یاد نمی گیرید ، احتمالا خوب درس نمی دهید .


من به همین ترتیب ادامه دادم .


پدرم برای مراسم فارغ التحصیلی من دو مرتبه آمد . و می دانید من دوباره همان کار را کردم . پدرم گفت پسرم ما خیلی به تو افتخار می کنیم ولی ... شما بقیه ماجرا را می دانید . پدرم گفت تو باید دومرتبه شروع به رانندگی کنی تو باید حرف بزنی


فوق لیسانس به چه دردی می خورد اگر حرف نزنی ؟ و شانه هایم را بالا انداختم و کوله پشتی ام را برداشتم و به سمت دانشگاه ویسکانسین رفتم .


من آنجا دو سال در مورد آلودگی نفتی آبها چیز نوشتم .


هیچ کس به آلودگی آبها به نفت علاقمند نبود .


اما یک اتفاق مهم رخ داد . واقعه نشت نفت اکسون والدز .


و در آن موقع من تنها فردی بودم که در کل امریکا در مورد نشت نفت چیز می نوشتم .


پدرم دوباره سراغم آمد .


گفت : من نمی دانم که تو چطور این کار را می کنی پسر . تو رانندگی نمی کنی . حرف هم نمی زنی .


خواهر گفته که من باید تو را به حال خودت بگذارم ، چرا که ظاهرا این طوری موفق تری ، وقتی حرف نمی زنی موفق تری ، ( خنده ) خوب من دو مرتبه کوله پشتی را برداشتم .


بانجو را در دست گرفتم و به سمت ساحل شرقی راه افتادم . رفتم تا اینکه پا در اقیانوس اطلس گذاشتم . گذر از عرض امریکا برای من هفت سال و یک روز طول کشید .


روز زمین ، سال ۱۹۹۰ بیستمین سالگرد روز زمین ، من بالاخره دو مرتبه شروع به صحبت کردم .


همان موقع بود که گفتم « از حضور شما ممنونم » این هم مثل آن درختی است که در جنگل می شکند ، اگر شاهدی حاضر نباشد آیا سقوط درخت صدایی دارد ؟


من از شما متشکرم و از خانواده ام هم متشکرم . چرا که آنها آمده بودند که حرفهای من را بشنوند .


و این یعنی مکالمه و ارتباط .


و آنها به من یاد دادند که گوش کنم ، و آنها به من گوش کردند .


و این یکی از نتایج سکوت من بود . گوش کردن به هم .


جداً ، خیلی مهم است . ما نیاز داریم که به هم گوش کنیم .


خوب سفر من ادامه پیدا کرد .


پدرم گفت : « این شد یک چیزی » و من هنوز این مساله را رها نکرده بودم .


من مدتی در گارد ساحلی کار کردم . بعدا من سفیر صلح سازمان ملل شدم .


من برای آمریکا قانون نوشتم . من قوانین مربوط به آلودگی و نشت نفت در آبها را نوشتم .


منظورم این است که اگر بیست سال پیش کسی به من می گفت که : « جان ! دلت می خواهد یک کار مفید برای حفظ محیط زیست بکنی ؟ »


« بله ! من می خواهم که یک کار مفید بکنم »


جواب می داد : « به سمت شرق برو ، از ماشینت پیاده شو ، و پیاده به سمت شرق حرکت کن » . و اگر من گوش می کردم و شروع به پیاده روی می کردم همین که چند قدمی دور می شدم طرف داد میزد : « ضمنا خفه شو ! ( خنده ) این طوری یک کار مفید انجام داده ای ، دوست من »


من چه احساسی پیدا می کردم ؟  چطور چنین چیزی ممکن است ؟


چطور چنین کار ساده ای مثل پیاده روی و حرف نزدن می تواند مفید باشد ؟


خوب ،  آن مدتی که من با گارد ساحلی بودم خیلی خوب بود .


من یک سال در گارد ساحلی بودم و بعد از آن من با خودم گفتم کافی است . برای من یک سال کار در گارد ساحلی کافی است . من سوار یک قایق مسافرتی شدم و به سمت کارائیب رفتم . و پای پیاده از همه جزیره ها گذشتم تا به ونزوئلا رسیدم .


وای ، من مهمترین چیز را فراموش کردم ، و آن این بود که من اصلا چرا شروع به حرف زدن کردم .


من دو مرتبه شروع به صحبت کردم چون که من خیلی راجع به محیط زیست مطالعه کرده بودم .


من محیط زیست را در سطح دانشگاهی مطالعه کرده بودم . ولی یک سطح دانش عادی در مورد محیط زیست هم وجود دارد .


در این سطح عادی — من در مورد مردم خیلی چیزها یاد گرفتم و اینکه ما کی هستیم و چه می کنیم .


و برای من محیط زیست دیگر محدود به درختان و پرندگان و گونه های رو به انقراض نبود بلکه برای من مهم نحوه ی برخورد ما با هم بود .


اگر ما خودمان محیط زیست هستیم ، تنها کاری که باید بکنیم این است که به دور و بر خود نگاه کنیم ، و ببینیم با خودمان چه کرده ایم و با یکدیگر چه طور برخورد می کنیم .


و این پیامی بود که من داشتم .


و با خودم گفتم : خوب من باید این پیام را انتشار بدهم . به همین خاطر سوار قایق مسافری ام شدم و به سمت کارائیب رفتم . البته این قایق متعلق به من نبود . من در واقع روی این قایق کار می کردم . تا اینکه به ونزوئلا رسیدم و شروع به پیاده روی کردم .


این آخرین قسمت داستان من است . بعد از این به سفر من به این کنفرانس می رسیم . من هنوز از وسایل نقلیه موتور دار استفاده نمی کردم .


من پیاده از الدورادو رد می شدم ، الدورادو به خاطر زندانش مشهور است . نمی دانم که چطور یک دفعه به من الهام شد . البته من معمولا این طور نیستم .


ولی آنجا من داشتم از یک دروازه می گذشتم و یک نگهبان جلوی من را گرفت و در حالی که ام ۱۶ را به طرف من گرفته بود گفت پاسپورت ؟ پاسپورت ؟


من نگاهی به طرف انداختم و گفتم : پاسپورت ؟  هه هه !


من نیاز ندارم به تو پاسپورت نشان بدهم . پاسپورتم توی کوله پشتی ام است .


من دکتر فرانسیس هستم . من سفیر سازمان ملل هستم . من دارم دور دنیا را پیاده می روم . و به راهم ادامه دادم .


نمی دانم چرا این کار را کردم .


این مسیر وارد یک جنگل می شد .


طرف به من تیر اندازی نکرد .


و من بالاخره از این وضع نجات پیدا کردم . خدای قادر را شکر می کنم که از این وضع نجات پیدا کردم . نمی دانم چه اتفاقی برای من افتاده بود .


۲۰۰ کیلومتر طول کشید که من در درون خودم احساس کردم که من زندانی شده ام .


من اسیر شده ام و باید فرار کنم .


من اسیر این شده بودم که رانندگی نمی کردم ، و سوار وسایل موتور دار نمی شدم .


چرا چنین اتفاقی افتاده بود ؟


وقتی من این کار را شروع کردم به نظرم این کار خیلی منطقی بود که از وسایل نقلیه موتور دار استفاده نکنم .


ولی حالا شرایط عوض شده بود . من هر سال ، روز تولدم ، از خودم می پرسیدم که آیا به سکوت ادامه بدهم ؟ ولی هیچ وقت از خودم در مورد پیاده روی سوال نکرده بودم .


و هیچ وقت فکرش را هم نمی کردم که روزی سفیر سازمان ملل بشوم .


فکرش را هم نمی کردم که یک روز دکتری بگیرم .


و به این نتیجه رسیدم که من در قبال دیگران هم مسوولیت دارم . و من باید خودم را تغییر بدهم .


می دانید که ما می توانیم خودمان را تغییر بدهیم .


من باید عوض می شدم .


ولی می ترسیدم که عوض بشوم . چون اینقدر به این مساله که من آدمی هستم که همیشه پیاده می روم عادت کرده بودم .


اینقدر به این مساله عادت کرده بودم که نمی توانستم خودم را کنترل کنم .


نمی دانستم اگر عوض بشوم چه کسی خواهم بود .


ولی فهمیده بودم که باید عوض بشوم .


من می دانستم که باید عوض بشوم چون که این تنها راهی بود که من می توانستم مثلا خودم را به این کنفرانس برسانم .


و من می دانم خیلی وقتها ما با تلاش به جای خوبی رسیده ایم ولی جاهای دیگری هست که باید به آنها هم برسیم .


و برای این کار باید امنیت موقعیت فعلی را رها کنیم و به سمت موقعیت های جدید برویم .


و به این خاطر من می خواهم همه شما را تشویق کنم که به جای بعدی بروید . به خودتان اجازه بدهید که از هر زندانی که ممکن است در آن اسیر باشید بیرون بیایید . هر چند که این زندان راحت به نظر برسد ، چرا که ما باید همین حالا اقدام بکنیم .


ما باید همین حالا تغییر بکنیم


همانطور که معاون رییس جمهور سابق گفته است ، ما باید همه فعال باشیم .


پس اگر صدای من می تواند موثر باشد ، اگر رفتار من می تواند موثر باشد ، اگر حضور من در اینجا می تواند بر شما موثر باشد بگذارید که باشد .


بدانید که همه شما در این مدتی که من اینجا بودم ، من را تحت تاثیر قرار داده اید .


پس بیایید از اینجا که بیرون رفتیم . و پا به دنیای واقعی گذاشتیم این توجه و دلسوزی و عشق را که اینجا در TED به هم نشان داده ایم ، به بقیه دنیا هم تقدیم کنیم .


چون که ما خودمان محیط زیست هستیم . و نحوه برخورد ما با یکدیگر است که نشان می دهد ما با محیط زیست چه خواهیم کرد .


من از شما به خاطر حضورتان تشکر می کنم . و حرفهایم را با پنج ثانیه سکوت خاتمه می دهم .


متشکرم .


( تشویق )


فرض کنید که در یکی از خیابان های آمریکا هستید و یک ژاپنی پیش شما می آید و می گوید ، " ببخشید اسم این بلوک چیه ؟ "


شما جواب می دهید ، " " این جا خیابان اک و آن هم خیابان الم است .


این جا شماره 26 و آن جا هم شماره 27 است . " " و او جواب می دهد ، " " خوب اسم بلوک چیه ؟ " " و شما پاسخ می دهید ، " " خوب بلوک ها که نام ندارند .


خیابان ها نام دارند ولی بلوک ها فقط فضاهای بدون نامی در میان خیابانها هستند . " " و او ناامید و سرگردان می رو.د.


خوب ، حالا فرض کنید که در خیابانی در ژاپن ایستاده اید ، رو به سمت فرد کنار دستی تان می کنید و می گویید ، " ببخشید ، اسم این خیابان چیه ؟ "


و او جواب می دهد ، " " خوب آن جا بلوک 17 و این هم بلوک 16 است . " " و شما پاسخ می دهید ، " " خوب اما اسم خیابان چیست ؟ " " و پاسخ می شنوید ، " " خیابان ها که اسم ندارند .


فقط بلوک ها نام دارند .


به نقشه گوگل نگاه کن . بلوک 14 ، 15 ، 16 ، 17 ، 18 ، 19


تمام این بلوک ها نام دارند . خیابان ها تنها فضاهای بدون نامی در میان بلوک ها هستند .


و شما پاسخ می دهید ، " " خوب پس چطور آدرس خانه تان را می دهید ؟ " " او می گوید ، " " خوب ساده است ، این ناحیه 8 است .


این جا بلوک 17 و پلاک 1 است . " " شما جواب می دهید ، " " بسیار خوب ولی وقتی داشتم این دور و اطراف قدم می زدم ، متوجه شدم که پلاک خانه ها به ترتیب نیست . " " و او پاسخ می دهد ، " " البته که به ترتیب است . به همان ترتیب ساخته شدن شماره گذاری شده اند .


اولین خانه ای که در یک بلوک ساخته می شود پلاک 1 در آن بلوک است .


دومین خانه پلاک دو .


سومین خانه پلاک سه . ساده و مشخص است . " " خوب ، من عاشق اینم که گاهی اوقات ما نیاز داریم به یک گوشه دیگر دنیا برویم و با فرضیاتی آشنا شویم که تا به الان نمی دانستیم ، عکس آن فرضیات هم می توانند وجود داشته باشند و صحیح باشند .


برای مثال دکتر هایی در چین هستند که باور دارند این شغل آن هاست که شما را سلامت نگه می دارد .


پس در هر ماهی که سلامت بودید باید مبلغی را به آن ها پرداخت کنید ، و اگر مریض شدید دیگر پولی به آن ها پرداخت نمی کنید چون که آن ها در شغلشان ناموفق عمل کرده اند . بنابراین اگر شما سالم و سلامت باشید آن ها پول بیشتری دریافت می کنند .


( تشویق حاضران ) در موسیقی ما لفظ " " یک " " را به عنوان نقطه آغاز می شناسیم . یک ، دو ، سه ، چهار .


ولی در موسیقی آفریقای غربی لفظ " " یک " " به عنوان لفظ پایانی شناخته می شود . مانند نقطه ای که در پایان جمله گذاشته می شود .


بنابراین در پایان شمارش برای خاتمه موسیقی به کار می رورد . دو ، سه ، چهار ، یک .


و این مطلب در مورد این نقشه هم صدق می کند .


( خنده حاضرین ) یک ضرب المثل است که می گوید هر آن چه که در مورد هند درست باشد ، عکس آن هم در مورد هند صادق است .


پس ، هیچ وقت فراموش نکنیم که ، در هر کجایی که هستیم ، و برای هر ایده درخشانی که به ذهنتان می رسد یا می شنوید ، ممکن است عکس آن هم صحیح باشد .


از همه شما متشکرم ( به زبان ژاپنی )


من شروع به کار با پناهنده گان کردم چون میخواستم تغییر ایجاد کنم ، و تغییر ایجاد کردن با گفتن داستانهای آنها شروع می شود .


خُب هنگامی که پناهندگان را می بینم ، همیشه از آنها سوالاتی می پرسم .


چه کسی خانه شما را بمباران کرد ؟


چه کسی پسر شما را کشت ؟


آیا بقیه اعضای خانواده زنده ماندند ؟


چگونه با زندگی در تبعید مقابله می کنید ؟


اما پرسشی هست که به نظر من همیشه از همه گویاتر بوده ، این است که : چه چیزی را با خودتان برداشتید ؟


هنگامی که بمب ها بر شهر شما منفجر می شدند ، و نیروهای مسلح به خانه شما ریختند ، چی از همه مهمتر بود که می باید با خودتان بر می داشتید ؟


پسری سوری را می شناسم که به من گفت بدون هیچ درنگی هنگامی که زندگیش در خطر قریب الوقوع بود


مدرک دیپلم دبیرستانش را برداشت ، و بعدا به من گفت چرا .


او گفت ، " " من مدرک دیپلم دبیرستانم را برداشتم چونکه زندگیم در گرو آن بود " " او زندگیش را به خطر انداخت تا دیپلمش را بردارد .


در راه مدرسه ، او باید از هدف گیری تک تیراندازها جاخالی میداد .


گاهی کلاس درسشان با صدای مهیب بمب ها و گلوله باران می لرزید ، و مادرش به من گفت ، " " هر روز ، هر روز صبح به او می گفتم ، ' عزیزم ، لطفا به مدرسه نرو . ' " " و هنگامی که پافشاری او را می دید ، گفت ، " او را طوری در آغوش می گرفتم شاید این آخرین بار باشد . "


ولی او به مادرش می گفت ، " " ما همه می ترسیم ، اما عزم ما برای تحصیل قوی تر از ترس ماست . " " یک روز ، خانواده اش خبر بسیار بدی را شنیدند .