Ons attente personeel staat voor je klaar .


Ze komen uit allerlei tijdperken , inclusief de jaren tachtig , die gozer aan het eind komt uit het zeer recente verleden .


Onze werknemers van de maand , waaronder Genghis Khan , Charles Dickens .


We hebben echt geweldige mensen onder ons .


Dit zou je onze apotheekafdeling kunnen noemen .


We hebben gepatenteerde medicijnen : _ _ NULL _ _ communistische zeep waarop staat ; _ _ NULL _ _ Onze slushmachine ging op de openingsavond kapot _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ wat niet uitgesloten was in het geval van deze architect . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ " " Buiten gebruik . Kom gisteren terug " " . ( Gelach ) En dat was veel grappiger dan die slushies , _ _ NULL _ _


Mammoetbrokken . Ze wegen per stuk ruim drie kilo .


Barbarenafweermiddel . Zit vol sla en potpourri — dingen waar barbaren een hekel aan hebben .


Dode talen .


( Gelach ) Bloedzuigers , de kleinste doktoren uit de natuur .


En Vikingluchtjes , beschikbaar in diverse heerlijke geuren : teennagels , zweet en verrotte groenten , brandstapels .


Want wij vinden dat Axe Bodyspray alleen thuishoort op het slagveld , niet onder je oksels . ( Gelach ) Dit zijn robot-emotiechips , zodat robots liefde of angst kunnen voelen .


Onze verkooptopper is Schadenfreude . Heel onverwacht . ( Gelach ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ We hadden nooit gedacht dat dat zou gebeuren .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Er is een kwartaalblad _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ We hebben release-feestjes waar ze taart eten en hun ouders voorlezen _ _ NULL _ _


Het is een hele bijzondere plek , omdat het zo ' n rare ruimte aan de voorkant heeft .


De grap is geen grap .


_ _ NULL _ _ en dat vind ik fantastisch . _ _ NULL _ _


Er bestaat een term : ' metafictie ' . Dat zijn verhalen over verhalen , _ _ NULL _ _


De laatste opleving was in de jaren zestig , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


En één metafictieve techniek is het doorbreken van de vierde wand . _ _ NULL _ _


Dat is wanneer een acteur zich tot het publiek richt en zegt : " " Ik ben acteur , _ _ NULL _ _ En zelfs dat quasi eerlijke moment , staat in dienst van de leugen . Het is bedoeld om het kunstmatige van de fictie naar de voorgrond te brengen .


Ik hou zelf meer van het tegenovergestelde .


Als ik een vierde wand naar beneden haal dan wil ik dat de fictie ontsnapt en in de echte wereld terechtkomt .


Ik wil dat een boek een geheime deur is die opengaat en verhalen de werkelijkheid binnenlaat .


Dus dat probeer ik in mijn boeken .


Hier is een voorbeeld .


Dit is het eerste boek dat ik maakte .


Het heet " " Billy Twitters and his Blue Whale Problem " " . _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Het wordt de volgende dag bezorgd door FedUp


( Gelach ) En hij moet hem mee naar school nemen .


Hij woont in San Francisco — _ _ NULL _ _


Veel heuvels en je betaalt de hoofdprijs voor een woning .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ waarmee je 30 dagen vrijblijvend een blauwe vinvis krijgt toegestuurd . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


En kinderen schrijven echt .


Hier is een brief . Er staat " " Beste mensen , ik wil wedden om een tientje dat jullie me geen walvis sturen .


Eliot Gannon ( 6 jaar ) " " . ( Gelach ) ( Applaus ) Dus wat Eliot en andere kinderen die iets sturen , terugkrijgen is een brief , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ waarin staat dat hun walvis , vanwege gewijzigde invoerwetten. wordt vastgehouden in Sognefjord , een prachtig fjord , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ je walvis graag iets van je hoort .


Hij heeft een telefoonnummer , en je kunt bellen om een bericht achter te laten .


Als je belt om een bericht achter te laten hoor je , op het uitgaande bericht , alleen wat walvisgeluiden en dan een piep , wat ook precies als een walvis klinkt .


Ze krijgen ook een foto van hun walvis .


Dus dit is Randolph , en Randolph is van een jongen die Nico heet , die een van de eersten was die belde . Ik zal wat van Nico ' s berichten laten horen .


Dit is het eerste bericht dat we ooit van Nico kregen .


( Audio ) Nico : Hallo , met Nico .


Ik ben jouw baasje , Randolph . Hallo .


Dit is de eerste keer dat ik met je kan praten . En misschien spreken we elkaar snel weer . Doei .


Mac Barnett : Dus een uur later belde Nico weer .


( Gelach ) Dit is nog een berichtje van Nico :


( Audio ) Nico : Hallo Randolph , met Nico .


Ik heb je al een tijd niet meer gesproken , maar ik heb je op zaterdag of zondag gesproken , ja , zaterdag of zondag . Dus nu bel ik weer om gedag te zeggen en ik vraag me af wat je aan het doen bent , waarschijnlijk bel ik je morgen of vandaag weer . Dus ik spreek je later . Doei .


MB : Dat deed hij ook , hij belde later die dag terug .


Hij heeft in vier jaar tijd ruim 25 berichten achtergelaten voor Randolph .


Je komt van alles over hem te weten over zijn oma , waar hij van houdt en over de oma die hij iets minder lief vindt — ( Gelach ) — over de kruiswoordpuzzels die hij maakt , en dit — ik laat jullie nog een berichtje van Nico horen .


Dit is een kerstboodschap van Nico .


[ Piep ] ( Audio ) Nico : Hallo Randolph , sorry dat ik je zo lang niet gesproken heb .


Ik heb het zo druk gehad , school is weer begonnen , maar dat weet je misschien niet , waarschijnlijk , aangezien je een walvis bent , weet je dat niet . En ik bel je alleen even om je prettige Kerstdagen te wensen .


Dus , prettige Kerstdagen en doei , Randolph . Dag .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ maar twee dagen terug liet hij een bericht achter .


Zijn stem is compleet veranderd , maar hij gaf de telefoon even aan zijn babysitter en zij was ook heel aardig tegen Randolph .


Nico is de beste lezer die ik me had kunnen wensen .


Ik zou willen dat iedereen voor wie ik schrijf emotioneel zo kan openstaan voor de dingen die ik maak .


Ik voel me een bofkont . Kinderen zoals Nico zijn de beste lezers , en ze verdienen de beste verhalen die wij ze kunnen geven .


Enorm bedankt .


_ _ NULL _ _


( Muziek ) ( Applaus ) Dank je . Poeh , ik sta hier : Kalmeer , kalmeer ... Terug in m ' n lichaam . ( Gelach ) Meestal als ik optreed , is het eerste wat gebeurt dat mensen roepen : " " Wat is ze aan het doen ? " " Ik speel op rockshows en sta dan doodstil op het podium , terwijl zij vragen : " Wat doet ze ? Wat doet ze ? ! "


Dan doe ik — ( Vvvwow ! ) — en zij : " " Whoa ! " " ( Gelach ) Ik denk dat je je afvraagt hoe dit ding werkt .


Nou , ik bepaal de toonhoogte met mijn linkerhand .


Hoe dichterbij deze antenne , hoe hoger de toon — ( Portamento ) — en je kan hem ook heel laag krijgen .


Met deze hand bepaal ik het volume , dus hoe verder weg mijn hand is , hoe luider het klinkt .


( Tonen ) Dus met beide handen bepaal je de toonhoogte en het volume en creëer je de illusie dat je afzonderlijke noten speelt , terwijl het ononderbroken zo gaat ...


( Tonen ... biep ) ( Gelach ) Soms verras ik mezelf : dan vergeet ik dat hij aan staat en ik leun voorover om iets op te rapen , en dan doet hij — ( Bliep ) — " " Oh ! " " Als een vreemd geluidseffect dat je achtervolgt als je hem niet uitzet . ( Gelach )


Misschien moeten we maar het volgende liedje doen , want ik ben volledig kwijt waar dit heengaat .


We doen een nummer door David Mash , getiteld : " " Listen : the words are gone " " , en misschien komen straks de woorden wel weer terug , als ik kan ontspannen .


( Muziek ) ( Applaus ) Ik probeer me wat vragen te herinneren die veel gesteld worden ; er zijn er zo veel .


Ik kan je wel iets vertellen over de geschiedenis van de theremin .


Hij is uitgevonden in de jaren 1920 . De uitvinder , Léon Theremin — naast uitvinder was hij tevens musicus — kreeg het idee voor de theremin volgens mij toen hij aan kortegolf-radio ' s aan het werken was .


Daar heb je dat geluid in het signaal — zoiets : ( Gekrijs ) — en hij dacht : als ik dat geluid nou eens beheers , en er een instrument van maak , want er zitten toonhoogtes in . Door dat verder te ontwikkelen , kwam hij uit bij de theremin zoals hij nu is .


Vaak refereren zelfs kinderen tegenwoordig aan de theremin , door " " Whoo-hoo-hoo-hoo " " te zeggen , want in de jaren 1950 werd het gebruikt in griezelfilms , dat geluid dat klinkt als ... ( Woo-hoo-hoo ) ( Gelach ) Het is een stom , grappig geluid om te doen .


Soms als ik teveel koffie op heb , loopt mijn vibrato uit de hand .


Je bent je heel bewust van je lichaam en zijn functies als je achter dit ding staat .


Je moet zó stil staan als je de meeste controle wil hebben .


Het herinnert me aan de balanceer-act van Michael Moshen — want je vecht zo hard om in balans te blijven en om de tonen zuiver te houden , en tegelijkertijd wil je niet de hele tijd focussen op zuivere tonen ; je wil de muziek voelen .


Ook probeer je heel , heel stil te blijven staan want de kleinste bewegingen met andere lichaamsdelen veranderen de toon ; of soms als je een lage noot aanhoudt — ( Toon gaat omhoog ) — en je ademt ...


( Gelach ) Als ik flauwval bij het volgende nummer ... ( Gelach )


Ik zie het bijna als een Yoga-instrument omdat het je zo bewust maakt van elk klein ding dat je lichaam doet , of wat je níet wil dat het doet tijdens het spelen ; je wil geen plotselinge bewegingen .


Als ik optreed in een club , zeggen mensen : " Hier , drink wat van ons ! "


Dan denk ik : " " Nou , ik moet zo op ... ik wil niet — ( onvaste tonen ) — weet je ? " " Het weerspiegelt echt je stemming van dat ogenblik en is vergelijkbaar


met een vocalist , behalve dat het niet uit je keel komt . Je controleert het in de lucht zonder echt referentiepunt ; je vertrouwt altijd maar op je oren en stuurt voortdurend bij .


Je moet je constant aanpassen aan wat er gebeurt en je realiseren dat er foute tonen tussen zullen zitten , ernaar luisteren , bijstellen en weer verder , anders loop je vast en word je gek ... Net als ik .


Ik denk dat we nog een nummer spelen .


Ik ga " " Lush life " " doen . Eén van mijn favoriete liedjes om te spelen .


( Muziek ) ( Applaus )


128 jaar geleden schafte het laatste land op de wereld de slavernij af en 53 jaar geleden gaf Martin Luther King zijn beroemde " " Ik heb een droom " " -toespraak .


Maar we leven nog altijd in een wereld waarin de kleur van onze huid niet alleen een eerste indruk geeft , maar een blijvende indruk .


Ik ben geboren in een kleurrijke familie .


Mijn vader is de zoon van een meid , van wie hij een intens donkere chocoladetint erfde .


Hij werd geadopteerd door de mensen die ik als mijn grootouders ken .


De matriarch , mijn oma , heeft een porseleinen huid en katoenachtig haar .


Mijn opa zat ergens tussen vanillekleur en aardbeienyoghurt , net als mijn oom en mijn neef .


Mijn moeder is de kaneelkleurige dochter van een oorspronkelijke Braziliaanse , met een snuifje hazelnoot en honing , en een man die een mix is van koffie en melk , maar met veel koffie .


Ze heeft twee zussen .


De ene heeft een huid van geroosterde pinda en de ander , die ook geadopteerd is , neigt meer naar beige , als een pannenkoek .


( Gelach ) Doordat ik in deze familie opgroeide , was kleur nooit belangrijk voor mij .


Maar buitenshuis liep het al snel anders .


Kleur had vele andere betekenissen .


Ik herinner me mijn eerste tekenlessen op school als een pak tegenstrijdige gevoelens .


Het was spannend en creatief , maar ik heb nooit begrepen waarom er maar één vleeskleurig potlood was .


Ik was van vlees maar ik was niet roze .


Mijn huid was bruin en mensen zeiden dat ik zwart was .


Ik was zeven jaar oud en had een allegaartje van kleuren in mijn hoofd .


Later , toen ik mijn neef naar school bracht , dachten ze meestal dat ik de oppas was .


Als ik in de keuken hielp op een feestje bij een vriend , dachten ze dat ik de meid was .


Ik werd zelfs als prostituée behandeld omdat ik alleen op stap was op het strand , met Europese vrienden .


Het kwam vaak voor , als ik mijn oma of mijn vrienden opzocht in sjieke gebouwen , dat men me vroeg om de hoofdlift niet te gebruiken .


Want het komt erop neer dat ik , met deze kleur en dit haar , niet kan thuis zijn op sommige plaatsen .


In zekere zin raakte ik eraan gewend en accepteerde ik het ten dele .


Maar iets vanbinnen blijft zich roeren en verzetten .


Jaren later trouwde ik met een Spanjaard .


Niet zomaar een Spanjaard .


Ik koos er een uit met de huidskleur van een zonverbrande kreeft .


( Gelach ) Sindsdien word ik geplaagd door een nieuwe prangende vraag :


welke kleur zullen onze kinderen hebben ?


Je snapt wel dat dat de minste van mijn zorgen is .


Maar toen ik erover nadacht , met mijn voorgeschiedenis , putte ik uit mijn verhaal een persoonlijke oefening als fotografe .


Zo werd Humanae geboren .


Het streefdoel van Humanae is onze ware kleuren te doen oplichten , eerder dan de onware kleuren wit , rood , zwart of geel die met ras worden geassocieerd .


Het is een soort spel om onze codes in vraag te stellen .


Het is een werk dat op weg is van een persoonlijk naar een mondiaal verhaal .


Ik portretteer mijn onderwerpen tegen een witte achtergrond .


Dan kies ik een vierkant van 11 pixels op de neus , kleur de achtergrond en ga op zoek naar de overeenkomstige kleur in Pantone , het industriële palet .


Ik begon met mijn familie en vrienden , toen doken meer en meer mensen met ons in het avontuur , dankzij openlijke oproepen via de sociale media .


Ik dacht dat het internet de belangrijkste plaats was om mijn werk te tonen , omdat ik een open concept wil dat iedereen uitnodigt om op de ' Delen ' -knop te klikken , op hun computer en in hun hoofd .


De sneeuwbal ging aan het rollen .


Het project werd goed onthaald — uitnodigingen , tentoonstellingen , fysieke vormen , galeries en musea ...


het kwam vanzelf .


En dit is mijn favoriet : als Humanae openbare plaatsen inneemt en in het straatbeeld verschijnt , voedt het een openbaar debat en zorgt het voor een gemeenschapsgevoel .


Ik heb portretten gemaakt van meer dan 3.000 mensen in 13 verschillende landen , 19 verschillende steden op de wereld .


Ik noem er een paar — van iemand op de Forbes-lijst tot vluchtelingen die per boot de Middellandse Zee overstaken .


In Parijs , van het UNESCO-hoofdkwartier tot een opvanghuis .


En studenten in Zwitserland en in favelas in Rio de Janeiro .


Allerlei geloofsovertuigingen , genderidentiteiten of fysieke beperkingen , een pasgeborene of een terminaal zieke .


Allemaal samen vormen we Humanae .


Die portretten doen ons anders nadenken over hoe we elkaar zien .


Als de moderne wetenschap het concept ' ras ' in vraag stelt , wat betekent het dan voor ons om zwart , wit , geel , rood te zijn ?


Is het het oog , de neus , de mond , het haar ?


Of heeft het te maken met onze oorsprong , nationaliteit of bankrekening ?


Deze persoonlijke oefening draaide uit op een ontdekking .


Ik besefte plots dat Humanae nuttig was voor vele mensen .


Het is een soort spiegel voor diegenen die zichzelf niet weerspiegeld zien in een label .


Het was geweldig dat mensen hun ideeën over het werk met me gingen delen .


Ik heb er zo honderden , ik zal er twee met jullie delen .


Een moeder van 11 jaar — Een moeder van een meisje van 11 schreef me : " " Een prima hulpmiddel om aan haar zelfvertrouwen te werken , want afgelopen weekend had ze ruzie met één van haar vriendinnen : ze zou hier niet thuishoren en zou niet in Noorwegen mogen wonen .


Jouw werk heeft dus een heel bijzondere plek in mijn hart en het is erg belangrijk voor mij . " " Een vrouw deelde haar portret op Facebook en schreef : " " Mijn leven lang al hadden mensen van over de hele wereld moeite om me in een groep te plaatsen , een stereotype , een vakje .


Misschien moeten we daarmee stoppen .


In plaats van haar een plaats te geven , kan je het individu vragen : " Welk label zou je jezelf geven ? " Dan zou ik zeggen : " " Hallo . Ik ben Massiel .


Ik ben Dominicaans-Nederlands , ik groeide op in een gemengd gezin en ik ben een biseksuele vrouw . " " Behalve deze onverwachte en ontroerende reacties vindt Humanae een tweede leven in een ander soort domeinen .


Hier zijn een paar voorbeelden : illustratoren en kunststudenten gebruiken het als referentie voor schetsen en voorstudies .


Het is een verzameling gezichten .


Onderzoekers in de antropologie , de natuurkunde en de neurowetenschappen gebruiken Humanae vanuit verschillende wetenschappelijke benaderingen in verband met menselijke ethniciteit , optofysiologie , gezichtsherkenning of de ziekte van Alzheimer .


Eén van de belangrijkste vormen van impact van het project is dat Humanae werd uitgekozen voor de voorpagina van Foreign Affairs , één van de meest vooraanstaande politieke tijdschriften .


Nu we het over buitenlandse zaken hebben , ik ontdekte de perfecte ambassadeurs voor mijn project ...


leerkrachten .


Zij gebruiken Humanae als hulpmiddel voor educatieve doeleinden .


Hun passie moedigt me aan om terug te gaan naar de tekenles , deze keer als leerkracht .


Mijn studenten , volwassenen en kinderen , schilderen hun zelfportret , en gaan daarbij op ontdekkingsreis naar hun eigen unieke kleur .


Als fotograaf besef ik dat ik een kanaal kan zijn langswaar anderen communiceren .


Als individu , als Angélica , heb ik , telkens als ik een foto maak , het gevoel dat ik bij de therapeut zit .


Alle frustratie , angst en eenzaamheid die ik ooit voelde ...


wordt liefde .


Het laatste land — het laatste land ter wereld dat de slavernij afschafte , is het land waar ik geboren ben , Brazilië .


We moeten nog hard werken om discriminatie af te schaffen .


Dat blijft wereldwijd een algemene praktijk en het zal niet vanzelf verdwijnen .


Dankjewel .


( Applaus ) Dankjewel .


Ik tref het dat ik hier mag zijn .


Ik voel me ook gelukkig .


Ik ben onder de indruk van de vriendelijkheid die mij is betoond .


Ik belde mijn vrouw Leslie en ik zei : “ Weet je , er zijn zo veel welwillende mensen die zoveel goeds proberen te doen .


Het voelt alsof ik in een groep engelen ben beland . ” Zo voelt het écht .


Maar laten we beginnen – ik zie dat de tijd vliegt .


Ik ben leraar op een openbare school en ik wil eventjes het verhaal van mijn hoofdlerares vertellen .


Ze heet Pam Moran en ze komt uit Albemarle County , Virginia , aan de voet van Blue Ridge Mountains .


Ze is een high tech-hoofdlerares .


Ze gebruikt smartboards , ze blogt , ze twittert , ze doet aan Facebook , ze doet van alles met die technologische dingen .


Ze neemt het voortouw in technologie en in onderwijs .


Maar op haar kantoor staat een oude , houten , verweerde tafel , een keukentafel – met schilfers van groene verf , het ding is een beetje wankel .


Dus ik zei : “ Pam , je bent een moderne , hedendaagse persoon .


Waarom heb je deze oubollige tafel op je kantoor ? ” Ze vertelde me : “ Weet je , ik ben opgegroeid in het Zuidwesten van Virginia , in de koolmijnen en op de akkers in het platteland van Virginia , en deze tafel stond in de keuken van mijn grootvader .


Als wij binnenkwamen van het buiten spelen en hij van het ploegen en werken , dan zaten we aan die tafel , elke avond .


Toen ik daar opgroeide , hoorde ik zo veel wetenswaardigheden en zo veel inzichten en zo veel wijsheden voorbijkomen aan deze tafel , dat ik de tafel de wijsheidstafel begon te noemen .


Daarna , toen hij heenging , nam ik de tafel mee naar mijn kantoor . Ze herinnert me aan hem .


Ze doet me denken aan wat er soms in een lege ruimte kan gebeuren . ” Het project waarover ik ga vertellen , heet het Wereldvredespel en eigenlijk is dat ook een lege ruimte .


Ik doe net alsof het een wijsheidstafel is van de 21e eeuw , echt waar .


Het begon allemaal in 1977 .


Ik was een jongeman en ik ging met tussenpozen naar de universiteit .


Mijn ouders waren erg geduldig , maar ik ben een paar keer in India geweest voor een spirituele reis .


Ik herinner me de laatste keer dat ik terugkwam uit India – in mijn lange , witte , golvende gewaad met mijn lange baard en mijn John Lennon-bril . Ik zei tegen mijn vader : “ Pa , ik denk dat ik spirituele verlichting heb gevonden , ”


waarop hij reageerde met “ Dan moet je nog maar één ding vinden . ” Ik vroeg : “ Wat dan , pa ? ” “ Een baan . ” ( Gelach ) Ze hebben me gesmeekt om een diploma in wat dan ook te halen .


Dat heb ik dus gehaald , en dat was dus een diploma in onderwijs .


Het was een experimenteel onderwijsprogramma .


Tandheelkunde had ook gekund , maar het woord ‘ experimenteel ’ zat erin , dus dat is waar ik voor wilde gaan .


Ik ging naar een sollicitatiegesprek , naar de Richmond Public Schools in Virginia , de hoofdstad , kocht een driedelig pak – mijn enige toegeving aan de conventies , want ik liet mijn lange baard staan en mijn afro en mijn plateauzolen – het waren toen de jaren 70 – en ik liep naar binnen , ging zitten en begon het gesprek .


Waarschijnlijk hadden ze te weinig leraren , want de supervisor , ze heette Anna Aro , zei dat ik de klas met hoogbegaafde kinderen kreeg .


Ik was zo in shock , zo verlamd , dat ik opstond en zei : “ Okay , hartelijk dank , maar wat ga ik dan doen ? ” ( Gelach ) Hoogbegaafdenonderwijs was toen nog niet zo gebruikelijk .


Er was toen niet veel lesmateriaal of dingen om te gebruiken .


Ik zei : “ Wat moet ik doen ? ” En ik schrok van haar antwoord . Het verraste me .


Haar antwoord gaf me de blauwdruk voor mijn hele latere carrière .


Ze antwoordde : “ Wat wíl je doen ? ” Die vraag gaf mij alle ruimte .


Er was geen opgelegd programma , geen handleiding die ik moest volgen , geen standaard in hoogbegaafdenonderwijs op zo ’ n manier .


Ze gaf me dus zoveel ruimte , dat ik vanaf dat moment heb getracht om een ruimte te creëren voor mijn leerlingen , een lege ruimte , waar zij van alles konden verzinnen en van daaruit betekenis konden halen vanuit hun eigen begrippen .


Dit was in 1978 . Vele jaren daarna gaf ik nog les . Een vriend van mij stelde me voor aan een jonge filmmaker .


Hij heet Chris Farina .


Chris Farina is bij ons vandaag , geheel op eigen kosten .


Chris , zou je op kunnen staan en jezelf laten zien – een jonge filmmaker met visie die een film heeft gemaakt .


( Applaus ) Deze film heet “ Wereldvrede en andere exploten van 9-jarigen ” . Hij stelde me voor deze film te maken – het is inderdaad een geweldige titel .


Hij stelde me voor deze film te maken en ik reageerde door te zeggen : “ Ja , misschien komt hij op de regionale zenders , kunnen we gedag zeggen tegen onze kennissen . ” Echter , de film is overal geweest .


Nu draait de film nog steeds verlies , maar Chris heeft het voor elkaar gekregen , door zichzelf op te offeren , om de film alsnog uit te brengen .


Dus we hebben de film gemaakt en uiteindelijk is het meer geworden dan een verhaal over mij , meer dan een verhaal over één leraar .


Het is een verhaal geworden dat een ode is aan het lesgeven en de lesgevers .


En het is schitterend geworden .


Het hele vreemde is , dat wanneer ik de film bekijk – ik krijg een huiveringwekkend gevoel wanneer ik het zie – dat ik mezelf letterlijk zie verdwijnen .


Wat ik zag , waren mijn leraren die via mij in beeld kwamen .


Ik zag mijn wiskundeleraar op de middelbare school , meester Rucell ’ s scheve lach onder zijn krulsnor .


Dat is de lach die ik gebruik – da ’ s zijn lach .


Ik zag Jan Polo ’ s knipperende ogen .


Dat knipperen was niet uit boosheid , maar ze knipperden uit warmte , intense warmte voor haar leerlingen .


Soms heb ik ook zo ’ n soort knippering in mijn ogen .


Ik zag juffrouw Ethel J. Banks , die elke dag parels en hoge hakken droeg op de basisschool .


Weet je , ze had zo ’ n klassieke leraressenblik .


Je kent die wel .


( Gelach ) “ En tegen jullie achter me hoef ik niks te zeggen , want ik heb ook ogen achterin mijn hoofd . ” ( Gelach ) Jullie kennen die lerares ?


Ik gebruikte die blik niet vaak , maar ik heb hem in mijn repertoire .


Juffrouw Banks was een fantastische mentor voor mij toen .


Ik zag mijn eigen ouders , mijn allereerste onderwijzers .


Mijn vader , zeer vindingrijk , een ruimtelijk denker .


Da ’ s mijn broer Malcolm , daar rechts .


En mijn moeder , die me als 9-jarige les gaf op rasgescheiden scholen in Virginia , die was mijn inspiratie .


Echt waar , ik voel het alsof , wanneer ik de film zie – ik heb een gebaar van haar , zoiets – ik heb het gevoel dat ik haar gebaar doorgeef .


Ik ben één van haar onderwijzende gebaren .


Het mooie was , ik leer dat gebaar aan mijn dochter op de basischool , Madeline .


Dus gaat dat gebaar van mijn moeder voort via vele generaties .


Het is een geweldig gevoel om deel uit te maken van zo ’ n familiestamboom .


Dus ik sta hier op de schouders van vele mensen .


Ik ben hier niet alleen .


Er staan nu velen met mij op dit podium .


Dus dit Wereldvredespel , daar wil ik graag even over vertellen .


Het begon als volgt : het is slechts een multiplex bord van één meter twintig bij één meter vijftig op een school in de binnenstad in 1978 .


Ik was een les over Afrika aan het voorbereiden voor leerlingen .


We hadden alle problemen van de wereld daar geplaatst en ik dacht , laten we het hen maar laten oplossen .


Ik wilde geen preek houden of simpeltjes een boek lezen .


Ik wilde ze laten opgaan in het spel en ik wilde ze leren hoe het is om via hun lichamen te leren .


Dus ik dacht , nou , ze vinden spelletjes spelen leuk .


Ik ga iets maken – ik zei niet interactief . Die term hadden we niet in 1978 – maar iets dat interactief is .


Vervolgens maakten we het spel , en van toen af aan is het uitgegroeid tot een structuur van één meter twintig bij één meter twintig bij één meter twintig in plexiglas .


Het heeft vier niveaus van plexiglas .


Er is een niveau van het heelal met zwarte gaten en satellieten en onderzoekssatellieten en mijnbouw op asteroïden .


Er is een niveau van de lucht en de ruimte met wolken die grote stukken katoen zijn die we rondbewegen , en gesloten luchtruimtes en meerdere luchtmachten , een niveau van grond en zee waar duizenden spelstukken op staan – zelfs een onderzeeniveau met onderzeeërs en onderzeese mijnbouw .


Er zijn vier landen op het bord .


De kinderen verzinnen de namen van de landen – sommige zijn rijk , sommige zijn arm .


Ze hebben verschillende goederen , commercieel en militair .


En elk land heeft een kabinet .


Er is een premier , staatssecretaris , minister van defensie en een financieel bestuurder of controller .


Ik kies de premier op basis van mijn verhouding tot hen .


Ik bied ze de baan aan , ze mogen ze afwijzen , en daarna kiezen ze hun eigen kabinet .


Er is een Wereldbank , er zijn wapenhandelaren en een Verenigde Naties .


Er is ook een weergodin die de willekeur van de aandelenmarkten en het weer bepaalt .


( Gelach ) Da ’ s nog niet alles .


En dan is er nog een 13 pagina ’ s tellend crisisdocument met 50 met elkaar verweven problemen .


Dus , als één ding verandert , verandert al het andere mee .


Ik gooi ze in een complexe matrix . Ze vertrouwen me , omdat we een diepe en rijke verhouding tot elkaar hebben .


En met al deze crises hebben we – even kijken – etnische en minderheidsproblemen ; we hebben chemisch en nucleaire afvallozingen , nucleair wapenontwikkeling .


Er zijn olierampen , natuurrampen , conflicten met betrekking tot het recht op water , afgescheiden republieken , hongersnood , bedreigde diersoorten en de opwarming van de aarde .


Als Al Gore hier is , dan stuur ik je mijn 9-jarige leerlingen van de Agnor-Hurt and Venable school , want die hebben de opwarming van de aarde opgelost binnen een week .


( Gelach ) ( Applaus ) En ze hebben het zelfs meerdere keren gedaan . ( Gelach )


Dus ik heb ook een saboteur in het spel – één of ander kind – het is simpelweg een lastpost – en ik heb mijn saboteur in het spel omdat ze , zo lijkt het , proberen de wereld te redden en hun plek in het spel .


Maar ze proberen ook al het andere in het spel te ondermijnen .


Ze doen het stiekem , door verkeerde informatie te geven en vaagheden en irrelevante dingen , om zo iedereen dieper te laten nadenken .


De saboteur is er en we lezen ook uit Sun Tzu ’ s “ De kunst van de oorlog " " . Leerlingen van negen jaar begrijpen het , en ze handelen ernaar en gebruiken het om te begrijpen hoe ze niet blindelings – in het begin doen ze het wel – de weg naar macht en vernietiging , het pad naar oorlog kunnen volgen .


Ze leren om kortetermijnreacties en impulsief denken na te laten en meer op lange termijn , met verantwoordelijkheidszin te denken .


Steward Brand is hier . Eén van de ideeën voor dit spel kwam van hem , via een artikel in Coevolution Quarterly over een vredeskorps .


In het spel vormen leerlingen soms daadwerkelijk een vredeskorps .


Ik let slechts op de tijd .


Ik verduidelijk enkel . Ik ben maar een facilitator .


De leerlingen bepalen het spel .


Ik heb geen enkele invloed op wat voor beleid dan ook wanneer ze beginnen te spelen .


Dus laat ik het volgende zien …


( Video ) Jongen : Het Wereldvredespel is echt .


Je leert echt iets over hoe je over de wereld zorgt .


Kijk , meester Hunter doet dit , omdat hij zegt dat zijn generatie veel fout heeft gedaan en hij probeert ons te vertellen hoe we dit probleem kunnen oplossen .


John Hunter : Ik bood ze – ( Applaus ) Eigenlijk kan ik ze niks aanbieden , omdat ik het antwoord niet heb .


Ik geef ze meteen de waarheid toe : ik weet het niet .


En omdat ik het niet weet , zullen zij het antwoord moeten vinden .


Ik verontschuldig me ook tegen hen .


Ik zeg : “ Het spijt me , jongens en meisjes , maar de waarheid is dat we jullie de wereld in zo ' n trieste en vreselijke staat hebben achtergelaten , en dat we hopen dat jullie hem voor ons kunnen repareren . Misschien zal dit spel jullie helpen leren hoe het moet . ” Het is een oprechte verontschuldiging en ze nemen het heel serieus .


Op dit moment zullen jullie je afvragen hoe zulke complexiteit eruit ziet .


Nou , wanneer we het spel beginnen , ziet het er als volgt uit .


( Video ) JH : Okay , en de onderhandelingen beginnen nu . Start .


( Gekakel ) JH : Mijn vraag voor jullie is , wie is de baas in dat lokaal ?


Het is een serieuze vraag : wie heeft er echt de leiding ?


Ik heb geleerd de controle in het lokaal af te staan aan de leerlingen in de loop der tijd .


Er is een vertrouwensband , wederzijds begrip en toewijding aan een ideaal . Ik hoef simpelweg niet meer te doen wat ik als beginnend leraar nodig vond : toezien op elk gesprek en antwoord in de klas .


Da ’ s onmogelijk . Hun collectieve wijsheid is veel groter dan de mijne en ik geef het meteen toe aan hen .


Ik zal snel een paar voorbeelden met jullie delen van een paar magische momenten die zijn voorgevallen .


In het spel speelde een klein meisje mee , die minister van defensie was van het armste land .


De minister van defensie had een landmacht , luchtmacht , enz .


Ze zat naast een zeer welvarend , olierijk buurland .


Zonder enige provocatie begon ze plotseling aan te vallen , tegen het bevel in van haar premier , richting de olievelden van dat buurland .


Ze viel de olieveldreserves binnen , omsingelde het gebied , zonder een enkel schot af te vuren , bemachtigde het en hield het vast .


Dat buurland had geen enkele mogelijkheid meer om enige vorm van militaire operaties uit te voeren , omdat hun aanvoer van brandstof volledig was afgesloten .


We waren allemaal boos op haar . “ Waarom doe je zoiets ?


We zijn het Wereldvredespel aan het spelen . Wat is er mis met jou ? ” ( Gelach ) Dit was een klein meisje , negen jaar oud , ze hield vast aan haar speelwijze en zei : “ Ik weet wat ik aan het doen ben . ” Dat zei ze dan tegen haar vriendinnetjes .


Da ’ s een breekpunt op dat moment .


We leerden toen dat je nooit een gevecht moet aangaan met een negen jaar oud meisje in het bezit van tanks .


( Gelach ) Dat zijn de zwaarste tegenstanders .


We waren ontzettend van streek .


Ik dacht dat ik faalde als leraar . Waarom zou ze zoiets willen doen ?


Maar ik kwam er achter , een paar speeldagen later – er zijn beurten waarbij elk team de onderhandelingen voert – eigenlijk is er een onderhandelingsperiode met alle teams , waarbij elk team een beurt neemt , dan gaan we weer in onderhandeling , elke keer weer , zodat de speeldag om is als iedereen een beurt heeft gehad .


Dus een paar speeldagen later kwam aan het licht dat we erachter kwamen dat dat grote land een militaire aanval aan het plannen was om de hele wereld over te nemen .


Hadden ze brandstofvoorraad gehad , dan was het ze gelukt ook .


Zij kreeg het voor elkaar om de richtingen , trends en bedoelingen te zien lang voordat één van ons dat kon . Ze had begrepen wat er aan de hand was en nam de filosofische beslissing om aan te vallen in een spel over vrede .


Nu gebruikte ze een kleine oorlog om een grote oorlog te voorkomen , dus stopten we en hadden een zeer waardevolle filosofische discussie over of dit terecht was , of voorwaardelijk terecht , of niet terecht .


Met zo ' n denkwijze confronteren we hen via deze situaties .


Ik had dit niet kunnen bedenken in wat voor vorm van lesgeven dan ook .


Het kwam spontaan uit hun collectieve wijsheid .


( Applaus ) Nog een voorbeeld : een schitterend voorval .


We hebben een brief in het spel .


Als je militair bevelhebber bent en je voert je troepen ergens naar toe – de kleine plastic speelgoedpoppetjes op het bord – en je verliest ze , dan leg ik een brief neer .


Je moet dan een brief schrijven aan hun ouders – de fictieve ouders van je fictieve troepen – om uit te leggen wat er is gebeurd en om hen te condoleren .


Dus je denkt iets meer na voordat je de strijd aangaat .


En de volgende situatie kwam bovendrijven – vorige zomer , op de Agnor Hurt school in Albemarle County . Eén van onze militaire bevelhebbers stond op om de brief voor te lezen en één van de andere kinderen zei : “ Meester Hunter , vraag of – daar zit een ouder . ” Eén van de ouders was op bezoek die dag , die zat achterin het lokaal .


“ Vraag of die moeder de brief wilt lezen .


Het is meer echt als zij het leest . ” Dus dat deden we , we vroegen het haar , en ze nam de brief sportief aan .


“ Natuurlijk . ” Ze begon met lezen . Ze las de eerste zin .


Ze las de tweede zin .


Bij de derde zin begon ze te huilen .


Ik begon te huilen .


Iedereen begreep dat wanneer we iemand verliezen , de winnaars zich niet verkneukelen .


We verliezen allemaal .


Het was een wonderbaarlijke openbaring en een geweldig inzicht .


Ik laat jullie zien wat mijn vriend David hierover te zeggen heeft .


Hij heeft veel gevochten .


( Video ) David : We hebben echt genoeg van mensen die aanvallen .


Ik bedoel , we hebben [ meestal ] geluk .


Maar nu voel ik me vreemd , omdat ik voel wat Sun Tzu een week geleden zei .


Een week geleden zei hij : “ Zij die ten strijde gaan en winnen , komen terug voor meer , en zij die ten strijde gaan en verliezen , komen terug om te winnen . ” En dus win ik mijn gevechten , dus vecht ik meer en nog meer .


Ik vind het vreemd om te voelen wat Sun Tzu zei .


JH : Ik krijg rillingen elke keer als ik dat zie .


Dat is het soort beleving dat je wilt zien .


Dat kan ik niet ontwerpen , dat kan ik niet plannen , dat kan ik zelfs niet toetsen .


Maar het is een vanzelfsprekende beoordeling .


We weten dat het een authentieke beoordeling is binnen het leren .


We hebben een hoop data , maar ik denk dat we soms verder gaan dan de data om de echte waarheid te zien over wat er aan de hand is .


Dus vertel ik maar een derde verhaal .


Dit gaat over mijn vriend Brennan .


We hadden het spel gespeeld één sessie na school , vele weken lang , ongeveer zeven weken , en we hadden werkelijk alle 50 verweven crises opgelost .


Het spel is gewonnen als alle 50 problemen zijn opgelost en het bnp van elk land boven het startpunt is gestegen .


Sommige zijn arm , andere zijn welvarend . Er zijn miljarden .


De Voorzitter van de Wereldbank was een keer een 8-jarige .


Hij vroeg : “ Hoeveel nullen zitten er in een biljoen ? Ik moet dat meteen berekenen . ” Maar hij stippelde het fiscale beleid uit in het spel voor middelbare scholieren die met hem aan het spelen waren .


Dus het team dat het armst was was nog armer geworden .


Er was geen enkele manier meer om te winnen .


We naderden vier uur , onze stoptijd – er was nog een minuut over – en er was wanhoop in de zaal .


Ik dacht : ik schiet tekort als leraar .


Ik had het zo moeten brengen dat ze hadden kunnen winnen .


Ze mogen niet verliezen op deze manier .


Ik heb hen teleurgesteld .


En ik voelde me zo verdrietig en teneergeslagen .


Plotseling liep Brennan naar mijn stoel en hij pakte de bel , de bel die ik luid om een verandering aan te geven of een hervatting van de kabinetten , en hij rende terug naar zijn stoel en liet de bel klinken .


Iedereen rende naar zijn stoel , er was geschreeuw , er was gegil , dossiers wapperden in de lucht .


Ze krijgen dossiers vol geheime documenten .


Ze waren gebaren aan het maken , ze waren aan het rondrennen .


Ik wist niet wat ze zouden doen . Ik verloor de controle over de klas .


Kwam de directeur binnen , dan verloor ik mijn baan .


De ouders keken door het raam .


Brennan rent terug naar zijn stoel . Iedereen rent terug naar zijn stoel .


Hij laat de bel weer klinken . Hij zegt : “ We hebben ” – en er zijn nog 12 seconden over op de klok – “ we hebben alle landen hun geld bij elkaar laten brengen .


En we hebben 600 miljard dollar .


We zullen dit aanbieden als donatie aan dit arme land .


Als ze het accepteren , zal het hun bnp verhogen en winnen we het spel .


Neem je het aan ? ” Er staan nog drie seconden op de klok .


Iedereen keek naar de premier van dat land , en hij antwoordde : “ Ja . ” En het spel is gewonnen .


Spontane compassie , totaal ongepland , dat was onverwacht en onvoorspelbaar .


Elke sessie die we spelen gaat anders .


Sommige sessies gaan meer over sociale problemen , sommige over economische problemen .


Sommige sessies gaan meer over oorlogsvoering .


Maar ik probeer ze niet de werkelijkheid van het mens zijn te ontnemen .


Ik laat het toe dat ze ergens naartoe gaan en via hun eigen ervaringen leren ze , zonder bloed te vergieten , om de dingen niet te doen die zij als fout ervaren .


Ze ontdekken zelf wat goed is , op hun eigen manier , zijzelf .


In dit spel heb ik er zoveel van geleerd . Ik zou willen zeggen , dat als ze een methode van kritisch denken overhouden , of een methode van creatief denken aan dit spel , en ze iets goeds teweegbrengen voor deze wereld , dat ze ons dan allemaal kunnen redden .


Als .


Namens alle leraren op wiens schouders ik sta , dank ik u . Dank u wel . Dank u wel .


( Applaus )


Ik vertel je graag een verhaal over een dorpsjongen .


Ik ken z ' n naam niet , maar wel z ' n verhaal .


Hij woont in een klein dorp in Zuid-Somalië .


Z ' n dorp ligt vlakbij Mogadishu .


De droogte brengt het dorp tot armoede en tot op de rand van uithongering .


Er is niks meer te halen , dus hij trekt naar de grote stad , _ _ NULL _ _ in dit geval , Mogadishu , de hoofdstad van Somalië .


Wanneer hij aankomt , zijn er geen mogelijkheden , geen banen , geen weg vooruit .


Hij gaat leven in een tentenkamp in de buitenwijken van Mogadishu .


Een jaar verstrijkt . Niets .


Op een dag wordt hij benaderd door een meneer die hem uitnodigt voor een lunch , dan een diner , en een ontbijt .


Hij ontmoet een dynamische groep mensen , en ze geven hem een kans .


Hij krijgt wat geld om nieuwe kleren te kopen , geld om op te sturen naar z ' n familie .


Hij maakt kennis met een jonge vrouw .


Hij trouwt .


Hij start z ' n nieuwe leven .


Hij heeft een doel in het leven .


Op een mooie dag in Mogadishu , onder een strakblauwe hemel , gaat er een autobom af .


Die dorpsjongen met de grote dromen was de zelfmoordterrorist , en die dynamische groep mensen was Al-Shabaab , een terroristische organisatie gelinkt met Al Qaida .


Hoe kan het verhaal van een dorpsjongen die het probeert te maken in de grote stad eindigen in z ' n eigen zelfmoord ?


Hij wachtte .


Hij wachtte op een kans , wachtte op z ' n toekomst , wachtte op een weg vooruit , en dit was het eerste dat langskwam .


Dit was het eerste dat hem weghaalde uit dat voortdurende wachten .


Z ' n verhaal herhaalt zich in stedelijke centra over de hele wereld .


Het is het verhaal van de rechteloze , werkloze , stedelijke jeugd die rellen veroorzaken in Johannesburg , rellen veroorzaken in Londen , die iets verzinnen tegen dat wachten .


Voor jonge mensen gaat de belofte van de grote stad over kansen , over banen , over welvaart , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ maar jonge mensen delen niet in de voorspoed van hun steden .


Het is de jeugd die gebukt gaat onder de hoogste werkloosheidscijfers .


In 2030 zullen drie op de vijf stedelingen jonger dan 18 jaar zijn .


Als we jonge mensen niet meenemen in de groei van onze steden , als we ze niet voorzien van kansen , dan zal dat voortdurende wachten , de weg naar terrorisme , geweld , gangs , het verhaal zijn van steden 2.0 .


In mijn geboortestad , Mogadishu , gaat 70 procent van de jonge mensen gebukt onder werkloosheid .


70 procent werkt niet , gaat niet naar school .


Ze doen eigenlijk niets .


Ik ben vorige maand teruggegaan naar Mogadishu . Ik bezocht het Madina Hospital , het ziekenhuis waarin ik ben geboren .


Ik herinner me dat ik stond voor dat beschoten ziekenhuis , en ik dacht : wat als ik nooit was weggegaan ?


Wat als ik ook voortdurend had moeten wachten ? _ _ NULL _ _


Was ik dan een terrorist geworden ?


Ik weet het antwoord daarop niet .


Ik was die maand in Mogadishu om een top te organiseren over leiderschap en ondernemerschap . _ _ NULL _ _


Ik bracht 90 jonge Somalische leiders bij elkaar .


We hebben gebrainstormd over oplossingen over de grootste problemen in hun stad .


Een van de jongemannen in de kamer was Aden .


Hij studeerde af aan de universiteit in Mogadishu .


Er waren geen banen , geen kansen .


Ik weet nog dat hij zei dat hij als afgestudeerde , werkloos , gefrustreerd , het perfecte doel was voor Al-Shabaab en andere terroristische organisaties .


Ze pikten mensen als hem eruit .


Maar zijn verhaal neemt een andere wending .


De grootste barrière om in Mogadishu van punt A naar punt B te gaan , zijn de wegen .


23 jaar van burgeroorlog heeft het wegennet compleet vernietigd . Een motor is de makkelijkste manier om ergens te komen . _ _ NULL _ _


Aden zag een kans en greep hem .


Hij startte een motorbedrijf .


Hij begon motors te verhuren aan omwonenden die ze niet kunnen betalen .


Hij kocht 10 motors met de hulp van familie en vrienden , Hij kocht 10 motors met de hulp van familie en vrienden , en z ' n droom is om uit te breiden naar een paar honderd in de komende drie jaar .


Hoe is dit verhaal anders ?


Wat maakt zijn verhaal anders ?


Ik denk dat het z ' n vermogen is om een nieuwe kans te identificeren en te grijpen . _ _ NULL _ _


Het is ondernemerschap , en ik geloof dat ondernemerschap het krachtigste middel is tegen dat wachten .


Het stelt jonge mensen in staat om de economische kansen te creëren waar ze zo wanhopig naar op zoek zijn .


Je kunt jonge mensen opleiden tot ondernemers .


Ik wil het met je hebben over een jongeman die een van mijn zittingen bijwoonde , Mohamed Mohamoud , een bloemist .


Hij hielp me jonge mensen te trainen bij de top over ondernemerschap en innovatie , _ _ NULL _ _ en hoe je een cultuur van ondernemerschap creëert .


Hij is zelfs de eerste bloemist in Mogadishu in meer dan 22 jaar , en tot voor kort , totdat Mohamed langskwam , moest je voor bloemen op je bruiloft gebruik maken van plastic boeketten uit het buitenland .


Als je iemand vroeg : " " Wanneer heb je voor het laatst een verse bos bloemen gezien ? " " ,


was voor velen die opgroeiden in de burgeroorlog het antwoord : " " Nooit . " " Mohamed zag een kans .


Hij startte een bloemenbedrijf .


Hij zette een boerenbedrijf op net buiten Mogadishu , en begon tulpen en lelies te kweken , die volgens hem zouden overleven in het ruwe klimaat van Mogadishu .


Hij begon bloemen af te leveren op bruiloften , tuinen te maken bij huizen en bedrijven in de stad , tuinen te maken bij huizen en bedrijven in de stad , en nu werkt hij aan de creatie van Mogadishu ' s eerste openbare park in 22 jaar .


Er is geen openbaar park in Mogadishu .


Hij wil een ruimte creëren waar gezinnen , jonge mensen , samen kunnen komen , en de spreekwoordelijke rozen kunnen ruiken .


Hij kweekt trouwens geen rozen , want die gebruiken te veel water . _ _ NULL _ _


De eerste stap is om jonge mensen te inspireren . Mohameds aanwezigheid een verregaande impact op de jeugd in die zaal .


Ze hadden nooit gedacht aan een bedrijf .


Ze hadden gedacht aan werken voor een NGO , voor de overheid , maar zijn verhaal , zijn innovatie , had echt een sterke impact op hen .


Hij deed ze naar hun stad kijken als een plaats van kansen .


Hij overtuigde ze dat ze ondernemer konden worden , dat zij het verschil konden maken .


Aan het einde van de dag bedachten ze innovatieve oplossingen _ _ NULL _ _ voor de grootste problemen in hun stad .


Ze bedachten ondernemende oplossingen voor lokale problemen .


Het inspireren van jonge mensen en creëren van een cultuur van ondernemerschap is een geweldige stap , maar jonge mensen hebben kapitaal nodig om hun ideeën te verwezenlijken .


Ze hebben expertise en mentorschap nodig om ze te begeleiden bij het opzetten van bedrijven .


Verbind jonge mensen met de benodigde middelen , voorzie ze van de steun die ze nodig hebben , dan creëer je katalysatoren voor stedelijke groei .


Voor mij is ondernemerschap meer dan het opzetten van een bedrijf .


Het gaat erom dat je iets teweeg brengt .


Mohamed verkoopt niet alleen bloemen .


Hij verkoopt ook hoop .


Zijn Peace Park , want zo noemt hij het , zal verandering brengen in de manier waarop mensen hun stad zien .


Aden huurde straatkinderen in om voor die bromfietsen te zorgen . _ _ NULL _ _


Hij gaf ze de kans om te ontsnappen aan dat verlammende wachten .


Deze jonge ondernemers hebben een enorme impact op hun steden .


Mijn suggestie is dus : maak van de jeugd ondernemers , broed en voed hun innovatie , dan zul je meer verhalen horen over bloemen en Peace Parks dan over autobommen en dat wachten .


Hartelijk bedankt .


( Applaus )


Oké , ik heb geen idee wat we gaan spelen .


Ik kan jullie niet vertellen wat het is tot het zover is .


Ik realiseerde me niet eerder dat we muziek zouden spelen .


Ik denk dat ik begin met wat ik zojuist gehoord heb .


( Muziek ) ( Applaus ) Oké , eerst en vooral verwelkomen we meneer Jamire Williams op de drums , ( Applaus ) Burniss Travis op de bas , ( Applaus ) en meneer Christian Sands op de piano . ( Applaus )


Het podium , zoals wij het noemen , is een ongelooflijke plaats .


Het is echt een heilige plaats .


Een van de dingen die er echt heilig aan zijn , is dat je geen gelegenheid hebt om aan de toekomst of het verleden te denken .


Je leeft hier echt op dit moment .


Er worden zoveel beslissingen genomen als je op het podium staat .


We hadden geen idee in welke toonaard we zouden spelen .


In het middenstuk deden we zo ' n beetje een lied ' Titi Boem ' . Dat werd het — misschien en misschien ook niet .


Iedereen luistert . We reageren .


Je hebt geen tijd voor geprojecteerde ideeën .


Dus het idee van een fout : vanuit het perspectief van een jazzmuzikant , is het gemakkelijker om over de fouten van anderen te praten .


Mijn idee over fouten op het podium : we zien het in de eerste plaats niet als fout .


Het gaat enkel fout als ik niet in staat ben om waar te nemen wat iemand anders deed .


Elke ' fout ' is een kans in jazz .


Het is moeilijk om te beschrijven wat een rare noot zou zijn .


Bijvoorbeeld : als ik een kleur speel op een palet , dan klinkt dat zo ...


( Muziek ) Dus als Christian een noot speelt , bijvoorbeeld een F. ( Muziek )


Zie je , deze kloppen allemaal binnen het kleurenpalet .


Als je een E zou spelen .


Deze noten liggen allemaal binnen dit emotionele palet dat we ' schilderen ' .


Als je echter een F # zou spelen , ( Dissonant ) zou dit door de meeste mensen als een fout gehoord worden .


Ik zal dit even spelen om het te verduidelijken .


We zullen binnen dit palet spelen .


Op een bepaald punt speelt Christian deze noot


en we zullen er niet op reageren .


Hij zal ze een tweede keer spelen en dan zal ik stoppen en even praten .


We zullen zien wat er gebeurt als we met dit palet spelen .


( Muziek ) Dus iemand zou dit als fout kunnen beschouwen .


Ik zou enkel van een fout spreken omdat we er niet op reageerden .


Het was een kans en we lieten ze voorbijgaan .


Het is dus onvoorspelbaar . We schilderen het palet opnieuw .


Hij speelt het . Ik weet niet hoe we er zullen op reageren maar iets zal veranderen .


We gaan voor zijn voorstellen of niet .


( Muziek ) Hij speelde dus deze noot en


ik maakte er een melodie van .


De textuur veranderde deze keer in de drum .


Het werd wat ritmischer , wat intenser , in antwoord op hoe ik erop reageerde .


Er is dus geen fout .


De enige fout is als ik of elke individuele muzikant zich niet bewust is en onvoldoende zijn collega uit de band accepteert om het idee te verweven en we geen creativiteit toelaten .


Dit jazzpodium is echt ongelooflijk .


Het is een heel louterende ervaring .


Geen van ons beschouwt het als vanzelfsprekend .


We weten dat de mogelijkheid om in de band te spelen een zegen is .


Wat heeft dit alles met behavioral finance te maken ?


We zijn jazzmuzikanten , we hebben typisch niet veel voeling met het financiële .


( Gelach ) Ik wilde maar even een idee geven hoe we er mee omgaan .


De andere dynamiek is dat we jazz niet micromanagen .


Er zijn mensen die dat doen .


Maar dat beperkt eigenlijk onze artistieke mogelijkheden .


Als ik opkom en voorschrijf aan de band dat ik op een bepaalde manier wil spelen en ik begin er onmiddellijk aan ...


klaar , speel maar wat .


Een , twee , een , twee , drie , vier .


( Muziek ) Het is chaotisch omdat ik mijn ideeën opdring ...


Ik vertel hen dat ze mij moeten volgen . Als ik echt wil dat de muziek die weg opgaat , is de beste manier voor mij om te luisteren .


Het is een luisterwetenschap .


Het heeft meer te maken met wat ik kan horen dan wat ik kan doen .


Als ik wil dat de muziek een bepaalde intensiteit bereikt , is de eerste stap voor mij om geduldig te zijn en te luisteren naar wat er gebeurt en iets halen uit wat rond mij gebeurt .


Als je dat doet , engageer en inspireer je de andere muzikanten . Ze geven je meer en het bouwt geleidelijk op .


Kijk : een , twee , een , twee , drie , vier .


( Muziek ) Totaal verschillende ervaring als ik ideeën uit het moment haal .


Het is meer organisch en genuanceerd .


Het gaat niet om mijn visie opdringen .


Het gaat om in het moment zijn , elkaar accepteren en creativiteit laten stromen .


Dankjewel


( Applaus )


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ werden de toespraken toen niet online gezet .


_ _ NULL _ _ een box met dvd ' s , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ en hij sprak over de klimaatcrisis .


_ _ NULL _ _ want ik had toen maar 18 minuten , eigenlijk .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( Gelach ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ En als mensen het niet geloven , zouden ze wat meer naar buiten moeten gaan .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ en waar we met dezelfde mate van urgentie wat aan moeten doen .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ zoals vele sprekers de afgelopen dagen ook al hebben gezegd , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ of dat ze er überhaupt één hebben .


Hij zei , " " Er zijn twee soorten mensen in deze wereld , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Als je tegen hen zegt , ¨ Je kan dit niet meer doen " " , snappen ze niet waar je het over hebt . _ _ NULL _ _


( Applaus ) Eén van de grootste uitdagingen


_ _ NULL _ _ is de tirannie van het gezonde verstand .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( Gelach )


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


We moeten onszelf van onze ketens bevrijden en dan zullen we ons land redden . " " Ik hou van dat begrip , " " van onze ketens bevrijden . " " _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Die we gewoon vanzelfsprekend vinden _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ willen jullie je hand opsteken als je een horloge draagt ?


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ " Het heeft meerdere functies . " _ _ NULL _ _


Maar goed , er zijn zaken waaraan we in educatie aan vastgeketend zitten .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Iedereen die op TED gesproken heeft , vertelt ons impliciet , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Hij zei , " " Altijd , ik ben altijd al een brandweerman geweest . " "


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Eén docent nam het vooral niet serieus .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ en dat ik mijn talent aan het weggooien was , als ik het zou doen . " " _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Hij zei , " " Ik denk dat hij nu beter over me denkt . " " _ _ NULL _ _ ( Applaus ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ niet een enkelvoudig concept van vermogens .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ is om ons gevoel van kunnen opnieuw te definiëren


_ _ NULL _ _ kwam ik een beleidsnotitie tegen , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( Applaus ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ om op de juíste kleuterschool te komen , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ ( Applaus ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ zo ongeveer in dezelfde tijd dat Eric Clapton zijn eerste gitaar kreeg .


En als je de dingen doet waar je van houdt , waar je goed in bent , _ _ NULL _ _


Je weet het , als je iets doet waar je van houdt , _ _ NULL _ _


We moeten erkennen dat menselijke groei _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ maar met externe ondersteuning gebaseerd op een persoonlijk curriculum .


_ _ NULL _ _ zijn er mensen die buitengewoon in multimedia , in het internet .


_ _ NULL _ _ gecombineerd met de buitengewone talenten van docenten , _ _ NULL _ _


Hij schreef dit aan zijn geliefde , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Ik wil echt zeggen , dat na deze ongelofelijke speeches en ideeën die worden verspreid , ik in de lastige positie ben om jullie vandaag toe te spreken over televisie .


Vrijwel iedereen kijkt TV .


Dat vinden we leuk . Sommige elementen ervan vinden we leuk .


Hier in Amerika houdt men echt van TV .


De gemiddelde Amerikaan kijkt bijna 5 uur per dag TV .


Oké ?


Ik verdien tegenwoordig toevallig mijn geld bij de televisie , dus in mijn geval is dat een goede zaak .


Maar veel mensen vinden dit niet zo leuk .


Zij verafschuwen het in feite .


Ze noemen het stom , en erger , geloof me .


Mijn moeder noemde het toen ik klein was , het ' idiotenkastje ' . Maar mijn idee vandaag is niet te bespreken of er zoiets als goede TV of slechte TV is ; mijn idee vandaag is jullie vertellen dat ik geloof dat televisie een geweten heeft .


Waarom ik geloof dat televisie een geweten heeft is omdat ik eigenlijk geloof dat televisie direct de morele , politieke , sociale en emotionele behoeften van onze natie reflecteert — dat televisie is hoe we in feite ons hele waardesysteem verspreiden .


Al deze dingen zijn mensen eigen , en ze leiden allemaal naar ons idee van geweten .


Vandaag praten we niet over goede en slechte TV .


We praten over populaire TV .


We praten over shows uit de Nielsen top-10 in de loop van 50 jaar .


Hoe reflecteren deze Nielsen-waarderingen niet alleen waarover je hebt gehoord , namelijk het idee van ons sociaal , collectief onderbewustzijn , maar hoe reflecteren deze shows uit de Nielsen top-10 gedurende 50 jaar , het idee van ons sociale geweten ?


Hoe evolueert televisie in de loop der tijd , en wat zegt dit over onze samenleving ?


Over evolutie gesproken , uit de fundamentele biologie herinner je je waarschijnlijk dat het dierenrijk , inclusief mensen , vier primaire oer-instincten heeft .


Je hebt honger ; je hebt seks ; je hebt macht ; en je hebt de drang naar hebzucht .


Als mensen is het belangrijk te onthouden dat we ons hebben ontwikkeld , zijn geëvolueerd om deze basale dierlijke instincten te temperen , of te temmen .


We hebben de capaciteit om te lachen en huilen .


We voelen ontzag , we voelen medelijden .


Dat is gescheiden en verschillend van het dierenrijk .


Iets anders van mensen is dat we graag worden vermaakt .


We houden ervan TV te kijken .


Dit is iets dat ons duidelijk afscheidt van het dierenrijk .


Dieren spelen weliswaar graag , maar ze houden er niet van om te kijken .


Dus ik had een ambitie om te ontdekken wat kan worden afgeleid uit deze uniek menselijke relatie tussen televisieprogramma ' s en het menselijke geweten .


Waarom heeft televisievermaak zich op deze manier zich ontwikkeld ?


Ik denk er ongeveer over als een tekenfilmduivel of -engel die op onze schouders zit .


Functioneert televisie letterlijk als ons geweten , door ons gelijktijdig te verleiden en te belonen ?


Om te beginnen deze vragen te beantwoorden , hebben we een onderzoek gedaan .


We gingen 50 jaar terug naar het televisieseizoen van 1959 / 1960 .


We beschouwden shows uit de Nielsen top-20 elk jaar , 50 jaar lang — duizend shows .


We spraken met meer dan 3000 individuen — bijna 3600 — van 18 tot 70 jaar , en we vroegen hen hoe zij zich emotioneel voelden .


Hoe voelde jij je toen je al deze shows bekeek ?


Had je een gevoel van morele ambiguïteit ?


Voelde je woede ? Heb je gelachen ?


Wat betekende dit voor jou ?


Ons wereldwijde TED publiek wil ik zeggen dat dit een Amerikaans onderzoek was .


Maar zoals je kunt zien , zijn deze emotionele behoeften werkelijk universeel .


En op feitelijke basis : meer dan 80 procent van de populairste shows van de V.S. worden wereldwijd geëxporteerd .


Dus ik hoop echt dat dit ons wereldwijde publiek aanspreekt .


Twee erkentelijkheden vóór mijn eerste dia : Voor de inspiratie om zelfs maar over het idee van geweten na te denken en over de trucs die dat geweten dagelijks met ons uit kan halen , dank ik de legendarische rabbijn , Jack Stern .


En voor de manier waarop ik de gegevens ga presenteren , wil ik de superster van de TED-gemeenschap , Hans Rosling , bedanken , die je mogelijk zojuist gezien hebt .


Oké , hier gaan we .


Hier zie je , van 1960 tot 2010 , de 50 jaar van ons onderzoek .


Twee dingen waar we mee gaan beginnen — de staat van inspiratie en de staat van morele ambiguïteit . Voor dit doel definieerden we inspiratie als " " televisieshows die me verheffen , die me een veel positiever gevoel geven over de wereld " " .


Morele ambiguïteit zijn televisie shows waarin ik " " niet begrijp wat het verschil tussen goed en fout is " " .


Wanneer we beginnen , zien jullie dat in 1960 inspiratie stabiel blijft .


Dat is waarvoor we TV kijken .


Morele ambiguïteit begint te klimmen .


Helemaal op het eind van de jaren ' 60 , gaat morele ambiguïteit omhoog , inspiratie is tanende .


Waarom ?


De Cubaanse rakettencrisis , JFK is neergeschoten , De burgerrechten beweging , rassen rellen , de Vietnam oorlog , MLK is neergeschoten , Bobby Kennedy is neergeschoten , Watergate .


Kijk wat er gebeurt .


In 1970 keldert inspiratie .


Morele ambiguïteit neemt toe .


Ze kruisen elkaar , maar Ronald Reagan , een telegenieke president , is in ambt .


Het probeert zich te herstellen .


Maar kijk , dat lukt niet : AIDS , Iran-Contra , De Challenger-ramp , Chernobyl .


Morele ambiguïteit wordt vanaf 1990 20 jaar lang , de dominante ' meme ' op televisie .


Kijk hier eens naar .


Dit overzicht gaat een zeer vergelijkbare trend aantonen .


Maar in dit geval hebben we comfort — de rode bol — sociaal commentaar en oneerbiedigheid in blauw en groen .


Deze periode heb je op TV ' Bonanza " " , vergeet dat niet , je hebt " " Gunsmoke " " , je hebt " " Andy Griffith " " , je hebt huiselijke programma ' s die draaien om comfort .


Dit komt op . Comfort blijft stabiel .


Oneerbiedigheid begint op te komen .


Sociaal commentaar schiet opeens omhoog .


Je komt in 1969 , en kijk wat er gebeurt .


Je hebt comfort , oneerbiedigheid , en sociaal commentaar , die het niet alleen uitvechten in onze samenleving , maar je hebt letterlijk twee establishment-programma ' s — " " Gunsmoke " " en " " Gomer Pyle " " — die in 1969 op nummers twee en drie staan van de waarderingen .


Wat is nummer één ?


Het sociaal onbeschaamde hippie-programma " Rowan en Martin ' s Laugh-In . "


Ze staan op een kluitje , nietwaar ?


Kijkers hadden dramatisch gereageerd


— kijk naar de stijging in 1966 — op een voorlopers-show .


Wanneer jullie deze industrie-term horen : een ' doorbraakhit ' , wat betekent dat ?


Het betekent dat in het televisieseizoen van 1966 , " " The Smothers Brothers " " uit het niets opdoemden .


Dit was de eerste show waar kijkers konden zeggen : " " Mijn God , ik kan commentaar geven op hoe ik me voel over de Vietnamoorlog , over het presidentschap , door middel van televisie ? " " Dat is wat we bedoelen met een doorbraak-show .


Dan , net als in de laatste grafiek , kijk wat er gebeurt .


In 1970 breekt de dam . De dam breekt .


Comfort is niet meer de reden waarom we televisie kijken .


Sociaal commentaar en oneerbiedigheid stijgen gedurende de jaren ' 70 .


En kijk nu hier naar .


De jaren ' 70 betekent wie ? Norman Lear .


Je hebt " " All in the Family , " " " " Sanford and Son , " " en het dominerende programma — in de top-10 gedurende de gehele jaren ' 70 — " " MAS * H " " .


Tijdens de hele 50 jaar van televisie die we bestudeerden , verschenen 7 van de 10 programma ' s die het hoogst scoorden op oneerbiedigheid , op TV tijdens de Vietnamoorlog . Vijf van de top-10 tijdens de Nixon-regering .


Na slechts één generatie , in 20 jaar , ontdekten we : Wow ! Kan TV dat allemaal ?


Het kan me dit laten voelen ?


Het kan ons veranderen ?


Voor dit zeer ingevoerde publiek wil ik ook opmerken dat de digitale lui ' opruiend ' niet hebben uitgevonden .


Archie Bunker is 40 jaar geleden uit zijn luie stoel geduwd , samen met de rest van ons .


Een snelle grafiek ... hier nog een eigenschap : fantasie en verbeelding . Programma ' s gedefinieerd als : " haalt me uit mijn alledaagse realiteit " en " " ik voel me er beter door " " . Die is in kaart gebracht tegen de rode stip , werkloosheid , wat een simpele statistiek van het Departement van Arbeid is .


Jullie zullen zien dat telkens als fantasie- en verbeeldings-programma ' s stijgen , het samenvalt met een piek in werkloosheid .


Willen we programma ' s zien over mensen die zuinig leven en werkloos zijn ?


Nee . In de jaren ' 70 heb je de voorlopers-show " " The Bionic Woman " " die zich in de top-10 vestigde in 1973 , gevolgd door de " " Six Million-Dollar Man " " en " " Charlie ' s Angels . " " Een andere uitschieter in de jaren ' 80 in programma ' s over controle en macht .


Welke shows waren dat ?


Glamoureus en rijk .


" Dallas , " " Fantasy Island . "


Onze nationale psyche ongelofelijk in kaart gebracht met enkele harde en snelle feiten : werkeloosheid .


Dan zijn we in mijn favoriete grafiek , omdat dit onze laatste 20 jaren zijn .


Of je nu wel of niet in mijn vakgebied zit , je hebt vast gehoord of gelezen over de neergang van wat de " " drie-camera-komedie " " heet. en de opkomst van reality-TV .


Zoals we zeggen in vakjargon : het slaat de spijker op zijn kop .


De jaren ' 90 : de grote bollen van humor . We waren " " Friends , " " " " Frasier , " " " " Cheers " " en " " Seinfield " " aan het kijken . Alles is goed , lage werkloosheid .


Maar kijk : het slaat de spijker op zijn kop .


In 2001 , het televisieseizoen van september 2001 , legt humor het definitief af tegen oordelen .


Waarom niet ?


We hadden een presidentsverkiezing in 2000 , beslist door het Hooggerechtshof .


We hadden het barsten van de internetzeepbel .


We hadden 9 / 11 .


Anthrax een onderdeel van het sociale lexicon .


Kijk wat er gebeurt als we door blijven gaan .


Bij de eeuwwisseling komt het internet op , reality-televisie is populair geworden .


Wat willen mensen dan op hun TV ?


Ik zou denken wraak of nostalgie .


Geef me wat troost ; mijn wereld valt uit elkaar .


Nee , ze willen oordelen .


Ik kan je van het eiland afstemmen .


Ik kan de dochter van Sarah Palin laten dansen .


Ik kan de nieuwe American Idol kiezen . Je bent ontslagen .


Dat is allemaal top , toch ?


Dus zo dramatisch verschillend als deze televisieprogramma ' s , puur vermaak , zijn geweest de afgelopen 50 jaar — waar begon ik mee ? — één fundamenteel instinct blijft .


We zijn dieren , we hebben onze moeders nodig .


Er is geen televisie-decennium geweest zonder een definitieve , dominante TV moeder .


De jaren ' 50 : June Cleever in de originele troost show , " " Leave it to Beaver . " " Met Lucille Ball bleef je lachen tijdens de groei van sociaal bewustzijn in de jaren ' 60 .


Maude Findlay , de samenvatting van de oneerbiedige jaren ' 70 , die abortus , scheiding en zelfs menopauze op TV bracht .


In de jaren 80 , hadden we onze eerste oudere mannenverslindster in de vorm van Alexis Carrington .


Murphy Brown werd vicepresident toen ze het idee van eenouderschap op zich nam .


De moeder van dit tijdperk , Bree Van de Kamp .


Nou weet ik niet of dit de duivel of de engel is die op ons geweten zit , zittend op de schouders van de televisie , maar ik weet wel dat ik zielsveel van dit beeld houd .


Dus aan jullie allemaal , de vrouwen van TEDWomen , de mannen van TEDWomen , het wereldwijde publiek van TEDWomen , dank je dat ik mijn idee mocht presenteren over het geweten van televisie .


Maar laat me ook de fantastische makers bedanken , die elke dag opstaan om hun ideeën op onze televisieschermen te planten tijdens al deze televisietijdperken . ¼


Zij blazen het leven in op televisie maar jullie als kijkers geven het , middels ons collectieve sociale geweten , ¼ leven en levensduur , macht ... of niet .


Dus heel erg bedankt .


( Applaus )


We weten allemaal dat het ' World Wide Web ' het adverteren , het uitzenden , de handel en de sociale interactie helemaal getransformeerd heeft . Maar waar is het allemaal begonnen ?


Ik zal drie mensen citeren : Vannevar Bush , Doug Engelbart en Tim Berners-Lee .


Ik loop even het rijtje af .


Dit is Vannevar Bush .


Hij was de belangrijkste wetenschappelijk adviseur van de Amerikaanse overheid


tijdens de oorlog . In 1945 publiceerde hij een artikel in een tijdschrift , de ‘ Atlantic Monthly ’ .


De titel was ‘ As We May Think ’ [ Zoals we denken ] . Vannevar Bush zei dat we informatie niet in een bepaalde volgorde verwerken .


We verwerken het niet zoals bibliotheken en catalogus-systemen , enzovoort .


Het brein werkt via associatie .


Met het ene item in gedachten , springt het brein direct naar het volgende item .


De manier waarop informatie gestructureerd is , is niet geschikt voor dit proces .


Hij stelde een machine voor , die hij de ‘ Memex ’ noemde .


De Memex zou informatie verbinden , een stukje informatie met een ander verwant stukje informatie enzovoort .


Dat was in 1945 .


In die dagen was een computer iets dat de geheime diensten gebruikten om codes te kraken .


Niemand wist er iets over .


Dit was dus voordat de computer werd uitgevonden .


Hij stelde voor deze machine de Memex te noemen .


Hij had een platform waar je informatie koppelde aan andere informatie waarna je ze willekeurig kon oproepen .


We spoelen vooruit naar een van de jongens die dit artikel las : Doug Engelbart . Hij was officier bij de luchtmacht in de VS .


Hij las het in hun bibliotheek in het Verre Oosten .


Hij was zo geïnspireerd door dit artikel dat het min of meer de rest van zijn leven bepaalde .


In het midden van de jaren ' 60 kon hij dit in praktijk brengen . Hij werkte toen in het onderzoekslaboratorium aan Stanford in Californië .


Hij bouwde een systeem .


Het systeem was ontworpen om menselijke intelligentie te vergroten .


In een aanvoelen van de huidige wereld van ' cloud computing ' en ' software as a service ' , heette zijn systeem NLS voor oN-Line Systeem .


Dit is Doug Engelbart .


Hij gaf een presentatie op de Fall Joint Computer Conferentie in 1968 .


Wat hij liet zien - hij zat op een podium als dit en hij liet dit systeem zien .


Hij had dezelfde hoofdmicrofoon als ik nu .


En hij werkt met dit systeem .


Je kunt het zien : hij werkt met documenten en afbeeldingen enzovoort .


Hij bestuurt het allemaal met dit platform hier , met een toetsenbord voor vijf vingers en de allereerste computermuis in de wereld , speciaal door hem ontworpen om met dit systeem te werken .


Hier kwam dus ook de muis vandaan .


Het probleem met het systeem van Doug Engelbart was dat de computers in die tijd meerdere miljoenen ponden kosten .


Een personal computer bezitten van een paar miljoen pond was alsof je je eigen straaljager bezat . Het was niet echt heel praktisch .


We spoelen verder naar de jaren ' 80 toen personal computers hun intrede deden . Dat creëerde ruimte voor dit soort van systeem op personal computers .


Mijn bedrijf , OWL bouwde het Guide-systeem voor de Apple Macintosh .


We leverden het eerste hypertekstsysteem van de wereld .


Dit begon te lopen als een trein .


Apple introduceerde iets dat HyperCard heette en zij maakten er een heel heisa over .


Op de dag van de lancering publiceerden ze 12 pagina ’ s in het Wall Street Journal .


De tijdschriften begonnen erover te schrijven .


Byte-magazine en Communicatie aan de ACM wijdden speciale edities aan hypertekst .


We ontwikkelden een pc-versie van dit product en een Macintosh-versie .


Onze pc-versie werd heel volwassen .


Dit zijn enkele voorbeelden van dit systeem in actie eind jaren ' 80 .


Je kon documenten afleveren en en over netwerken werken .


We ontwikkelden een systeem zodat het een tekstmarkeertaal had , gebaseerd op html .


We noemden het HML : ' HyperText Markup Language ' .


Het systeem was in staat om zeer , zeer grote documentatiesystemen via computernetwerken te verwerken .


Ik nam het systeem mee naar een beurs in Versailles nabij Parijs op het einde van november 1990 .


Ik werd benaderd door een aardige jongeman , Tim Berners-Lee die zei : " " Ben jij Ian Ritchie ? " " en ik zei : " " Ja . " " Hij zei : " " Ik moet met je praten . " " Hij vertelde me over zijn systeem , het ‘ World Wide Web ’ .


Ik dacht dat het een wel heel erg pretentieuze naam had , vooral omdat het hele systeem op zijn computer draaide in zijn kantoor .


Hij was volledig overtuigd dat zijn World Wide Web op een dag de hele wereld zou overnemen .


Hij probeerde me te overtuigen er een browser voor te schrijven , omdat zijn systeem geen afbeeldingen of lettertypen en lay-out of iets had . Het was gewoon platte tekst .


Ik dacht dat het wel interessant was maar een jongen uit CERN is niet van plan om dit te doen .


Dus we deden het niet .


In de daaropvolgende jaren , kreeg hij ook geen erkenning binnen de hypertekstgemeenschap .


In 1992 werd zijn paper afgewezen voor de Hypertekstconferentie .


In 1993 , aan een tafel op de conferentie in Seattle , zat een kerel , Marc Andreessen . Hij toonde zijn browsertje voor het World Wide Web .


Ik zag het , en ik dacht : ja , dat is het .


Het volgend jaar , 1994 , hielden we een conferentie hier in Edinburgh . Ik had er geen bezwaar tegen dat Tim Berners-Lee de belangrijkste spreker was .


Dus dit zet me in heel illuster gezelschap .


Je had Dick Rowe bij Decca Records . Hij wimpelde The Beatles af .


Dan was er een kerel Gary Kildall , die met zijn vliegtuig ging vliegen op het moment dat IBM hem kwam vragen een besturingssysteem voor de IBM-pc te schrijven . Hij was er niet . Dus deden ze beroep op Bill Gates .


12 uitgevers wezen Harry Potter van J.K. Rowling af , denk ik .


Aan de andere kant is er Marc Andreessen die de eerste browser ter wereld voor het World Wide Web schreef .


Volgens Fortune magazine is hij 700 miljoen dollar waard .


Maar is hij gelukkig ?


( Gelach ) ( Applaus )


In 1994 kwam ik in een gevangenis in Cambodja en ontmoette er een 12-jarige jongen die gefolterd was en geen toegang kreeg tot een advocaat .


Terwijl ik in zijn ogen keek , realiseerde ik me dat hoewel ik honderden brieven had geschreven voor politieke gevangenen , ik er nooit een voor hem zou hebben geschreven , omdat het geen 12-jarige jongen was die iets belangrijks had gedaan voor iemand .


Hij was geen politieke gevangene .


Hij was een 12-jarige jongen die een fiets had gestolen .


Wat ik toen ook besefte , was dat dit niet alleen voor Cambodja zo was . Van de 113 ontwikkelingslanden die folteren , hebben 93 ervan al wetten aangenomen die zeggen dat je recht hebt op een advocaat en je het recht hebt om niet gefolterd te worden .


Ik erkende dat hier een ongelooflijke kans voor ons lag om als wereldgemeenschap op te komen tegen foltering als onderzoeksinstrument .


We denken vaak aan foltering als politieke foltering , gereserveerd voor de ergste gevallen , maar in feite treft 95 procent van het folteren vandaag niet de politieke gevangenen .


Het treft mensen die in gebrekkige juridische systemen zitten , omdat foltering helaas de goedkoopste vorm van onderzoek is - het is goedkoper dan een rechtssysteem , goedkoper dan een advocaat en vroege toegang tot rechtshulp . Daarom gebeurt dat het vaakst .


Ik geloof dat het voor ons als wereldgemeenschap mogelijk is , als we een beslissing nemen , om samen te komen en het folteren als onderzoeksinstrument nog tijdens ons leven te beëindigen . Daar zijn drie dingen voor nodig .


Allereerst is er de training , het mondig maken en het onderling verbinden van verdedigers over de wereld .


Het tweede is zorgen voor systematische vroegtijdige toegang tot een advocaat .


Het derde is engagement .


In het jaar 2000 begon ik me af te vragen : “ Wat als we bij elkaar zouden komen ?


Kunnen we dan iets doen voor deze 93 landen ? ”


Ik heb Internationale Bruggen naar Gerechtigheid opgericht met de specifieke taak om foltering als onderzoeksinstrument uit te bannen en te zorgen voor een eerlijk proces in de 93 landen , door geschoolde juristen in een vroeg stadium op politiebureaus en in de rechtszalen aanwezig te laten zijn .


Mijn eerste ervaringen kwamen uit Cambodja . Ik herinner me dat er toen in 1994 in Cambodja nog altijd minder dan 10 advocaten in het land waren , omdat de Rode Khmer ze allemaal had gedood .


Zelfs 20 jaar later waren er nog slechts 10 advocaten in het land . Daarom kon je toen in een gevangenis niet alleen 12-jarige jongens aan treffen , maar ook vrouwen . Als je hen vroeg waarom ze daar zaten , kon je als antwoord krijgen : " " Ik zit hier al 10 jaar , omdat mijn man een misdaad beging , maar ze kunnen hem niet vinden . ” Je vindt daar eenvoudigweg geen rechtsstaat .


De eerste groep verdedigers kwam bij elkaar . Ik herinner me nog dat ik tijdens hun opleiding zei : " Oké , wat doe je bij een onderzoek ? "


Het was even stil in de klas en tenslotte stond een vrouw op , [ onhoorbare naam ] , en ze zei " " Khrew , " " ( wat ' leraar ' betekent ) - " " ik heb meer dan honderd mensen verdedigd en ik heb nooit enig onderzoek moeten voeren , omdat ze allemaal al bekend hadden . ” We hadden het in de klas over het feit dat ten eerste , de bekentenissen misschien niet betrouwbaar waren , en ten tweede , we de politie niet wilden aanmoedigen om hiermee door te gaan , in het bijzonder omdat het nu tegen de wet was .


Het kostte deze verdedigers veel moed om te besluiten dat zij zouden beginnen met ertegen in te gaan en elkaar te steunen bij de uitvoering van deze wetten .


Ik herinner me nog de eerste gevallen . Zij kwamen alle 25 samen . Ze stond op , de anderen stonden achteraan om haar te steunen en de rechters bleven zeggen : " " Nee , nee , nee , nee , we gaan alles op exact dezelfde manier blijven doen als tevoren . ” Maar op een dag kwam het perfecte geval . Het was een vrouw die groenten verkocht . Ze zat op straat .


Ze zei dat ze de persoon zag weglopen waarvan ze dacht dat hij de sieraden had gestolen . Maar de politie kwam , ze arresteerden haar , maar vonden niets op haar .


Ze was op dat moment zwanger . Ze had brandwonden van sigaretten . Ze kreeg een miskraam .


Toen ze voorkwam voor de rechter stond hij voor de eerste keer op en zei : " " Ja , er is geen bewijs behalve uw bekentenis door foltering . U zal worden vrijgelaten . ” De verdedigers begonnen steeds meer zaken aan te nemen en begonnen stap voor stap de loop van de geschiedenis in Cambodja te veranderen .


Maar Cambodja is niet alleen .


Vroeger dacht ik : ligt het aan Cambodja ?


Of aan de andere landen ?


Maar het gebeurt in zo veel landen .


In Burundi ontmoette ik in een gevangenis geen 12-jarige , maar een 8-jarige jongen voor het stelen van een mobiele telefoon .


Of een vrouw , ik pakte haar baby op , een echt schattige baby en zei : " " Je baby is zo leuk . " " Het was geen baby meer , ze was drie jaar .


Ze zei : " " Maar zij is de reden waarom ik hier ben . " " Ze werd beschuldigd van het stelen van twee luiers en een strijkijzer voor haar baby en zat nog steeds in de gevangenis .


Ik ging naar de gevangenisdirecteur en zei : " " Je moet haar vrijlaten .


Een rechter zou haar vrijlaten . ” Hij zei : “ We kunnen erover praten , maar kijk naar mijn gevangenis . Tachtig procent van de tweeduizend mensen hier hebben geen advocaat . Wat kunnen we doen ? " " Advocaten begonnen moedig een systeem te organiseren waar ze zaken konden aannemen .


Maar we beseften dat het niet alleen de training van de advocaten , maar de connectie tussen de advocaten was die het verschil uitmaakte .


Bijvoorbeeld , in Cambodja lukte het omdat [ Onverstaanbare naam ] niet alleen ging , maar 24 advocaten haar steunden . Op dezelfde manier vertellen ze me in China altijd : " " Het is als een frisse wind in de woestijn als we samen kunnen komen . ” In Zimbabwe herinner ik me Innocent , die een gevangenis bezocht waar iedereen rechtstond en zei : " " Ik ben hier al een jaar , acht jaar , 12 jaar zonder advocaat . " " Hij kwam en we hadden samen een training en hij zei : " " Ik heb horen zeggen " " - want hij had mensen horen


mopperen - " " Ik heb horen zeggen dat we geen rechtvaardigheid kunnen creëren omdat we niet over de middelen beschikken . ” Toen zei hij : " " Maar ik wil dat je weet dat het gebrek aan middelen nooit een excuus voor onrecht is . ” Daarmee organiseerde hij met succes 68 advocaten die systematisch de zaken aannemen .


De sleutel is echter training en vroege toegang .


Ik was onlangs in Egypte en werd geïnspireerd door een andere groep advocaten . Ze vertelden me : " " We hebben geen politie meer op straat . De politie was een van de belangrijkste redenen waarom we in opstand kwamen . Ze waren de hele tijd iedereen aan het folteren . ” Ik zei : " " Maar er zijn onlangs tientallen miljoenen dollars naar de ontwikkeling van het rechtssysteem hier gegaan .


Wat is er aan de hand ? ” Ik ontmoette een van de ontwikkelingsagentschappen . Ze waren bezig met het trainen van aanklagers en rechters , wat een begrijpelijke voorkeur is , eerder dan verdedigers .


Ze lieten me een handleiding zien die eigenlijk prima was .


Ik zei : " " Ik ga deze kopiëren . " " Alles stond erin . Advocaten mochten op het politiebureau komen . Het was perfect .


Aanklagers waren perfect getraind .


Maar ik zei tegen hen : “ Ik heb slechts één vraag : wat is er met hen gebeurd tegen de tijd dat iedereen samenkomt in het kantoor van de aanklager ? " " Na een pauze zeiden ze : " Ze werden gefolterd . "


Het gaat dus niet alleen om de opleiding van de advocaten , maar om systematische vroege toegang tot een advocaat , want zij vormen de beveiliging in het systeem voor mensen die gefolterd worden .


Terwijl ik dit vertel , ben ik me er ook bewust van dat het klinkt alsof we het aankunnen , maar kunnen we het echt ? Het lijkt een enorme opgave .


Toch zijn er vele redenen waarom ik geloof dat het mogelijk is .


De eerste reden zijn de mensen ter plekke , die manieren vinden om wonderen te verrichten door hun inzet .


Het is niet alleen Innocent in Zimbabwe , over wie ik jullie vertelde , maar verdedigers over de hele wereld zijn hiernaar op zoek .


We hebben een programma , JusticeMakers ( RechtMakers ) genaamd . We merkten dat er mensen zijn die moedig zijn en dingen willen doen , maar hoe kunnen we hen steunen ?


Het is een online wedstrijd waar je alleen maar vijfduizend dollar kan verdienen als je een innovatieve manier kan vinden om recht te plegen .


Er zijn 30 JusticeMakers over de hele wereld , van Sri Lanka tot Swaziland tot de Democratische Republiek Congo , die met vijfduizend dollar verbazingwekkende dingen doen , via sms-programma ' s , door juridisch-administratieve programma ' s , door alles wat ze kunnen doen .


Het zijn niet alleen deze JusticeMakers , maar mensen die we moedig zien uitzoeken wie hun netwerken zijn en hoe ze het vooruit kunnen doen gaan .


In China , bijvoorbeeld , werden grote wetten uitgevaardigd waardoor de politie geen mensen mag folteren of ze zullen worden gestraft .


Ik sprak met een van onze zeer moedige advocaten en zei : " " Hoe kunnen we dit uitwerken ? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat dit wordt uitgevoerd ?


Het is fantastisch . ” Hij zei : " " Heb je geld ? " " . Ik antwoordde : " " Nee . " " Hij zei : " " Dat is oké , we kunnen er nog steeds een mouw aan passen . ” Op 4 december organiseerde hij een samenkomst van drieduizend leden van de Communistische Jeugdliga , van 14 van de beste rechtsfaculteiten . Ze organiseerden zich , ontwikkelden posters met de nieuwe wetten , gingen naar de politiebureaus en begonnen wat hij een geweldloze juridische revolutie noemt om de burgers te beschermen .


Ik sprak over de noodzaak om verdedigers op te leiden en te steunen .


We moeten systematisch zorgen voor vroege toegang tot een advocaat .


Maar het derde en belangrijkste ding is dat we ons ertoe engageren .


Mensen zeggen vaak tegen me : " " Weet je , dit is geweldig , maar het is te idealistisch .


Het gaat nooit gebeuren . ” Dit zijn interessante woorden , omdat het dezelfde soort woorden zijn die werden gebruikt voor mensen die besloten om de slavernij of de apartheid te beëindigen .


Het begon met een kleine groep mensen die besloten zich te engageren .


Een van onze favoriete gedichten van de verdedigers , die zij elkaar vertellen , is : " " Houd moed vrienden , de weg is vaak lang , het pad is nooit duidelijk en de inzet is zeer hoog , maar diep vanbinnen ben je niet alleen . ” Als we als wereldgemeenschap samen kunnen komen om niet alleen de verdedigers te ondersteunen , maar ook iedereen in het systeem die ernaar kijkt , dan kunnen we foltering als onderzoeksinstrument beëindigen .


Ik weet zeker dat de vraag komt , en ik wil het daar graag met jullie over hebben : " " Maar wat kan ik eigenlijk doen ? " " Ik zou zeggen dit . In de eerste plaats weet je wat je kunt doen . Maar ten tweede eindig ik met het verhaal van Vishna , die eigenlijk mijn inspiratie was om te starten met International Bridges to Justice .


Vishna was een 4-jarige jongen die werd geboren in een Cambodjaanse gevangenis in de provincie Kandal . Maar omdat hij in de gevangenis was geboren , hield iedereen van hem , ook de bewakers . Hij was de enige die door de tralies in en uit mocht lopen .


Je weet wel dat er tralies zijn . Maar Vishna werd steeds groter , vooral zijn hoofd dan toch .


Hij kwam voorbij de eerste tralie , de tweede en vervolgens de derde tralie , en bewoog dan langzaam zijn hoofd om er door te kunnen , en terug te komen , derde , tweede , eerste . Hij pakte mijn pink , want hij wilde elke dag op bezoek gaan .


Het lukte hem nooit om ze elke dag allemaal te bezoeken , maar hij wilde alle 156 gevangenen bezoeken . Ik tilde hem op , en hij stak dan zijn vingers erdoor .


Of als ze in donkere cellen zaten , het was als ijzeren golfplaten , stak hij zijn vingers erdoor .


Voor de meeste gevangenen was hij hun grootste vreugde en hun zonnetje . Ze keken uit naar hem . En kijk , hier is Vishna . Hij is een 4-jarige jongen .


Hij werd geboren in een gevangenis met bijna niets , geen materiële goederen , maar hij had een gevoel voor zijn eigen heroïsche reis , waartoe we , naar mijn mening allemaal zijn geboren . Hij zei : " " Waarschijnlijk kan ik niet alles doen .


Maar ik ben er een . Ik kan iets doen .


Ik zal dat doen , wat ik kan doen . ” Ik dank jullie voor de profetische verbeelding om samen met ons aan de vormgeving van een nieuwe wereld te denken . We nodigen jullie uit om deze reis met ons te maken .


Dank je .


( Applaus ) Dank je . ( Applaus ) Dank je . ( Applaus )


Stel je voor : _ _ NULL _ _ je bent op kantoor , je bereidt je voor op de werkdag , en iemand die je vaag herkent van beneden in de hal loopt naar jouw werkplek en pikt jouw stoel .


Hij zegt niks — hij rolt hem gewoon weg .


Hij zegt niet waarom hij jouw stoel meeneemt en niet een andere .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Dat zou je niet pikken . Je haalt verhaal .


Je zou die man volgen naar zijn werkplek en hem vragen : " " Waarom mijn stoel ? " " Dan wordt het dinsdagochtend en je bent weer op kantoor . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Verstuurd door een vrouw die je kent uit de hal beneden . Het onderwerp is een project waar je ooit wel van gehoord hebt .


Maar er is geen agenda .


Er staat niet waarom ze jou uitnodigt voor de vergadering .


_ _ NULL _ _


Na deze erg improductieve bijeenkomst loop je terug naar je bureau . Je staat daar en zegt : " " Ik wou dat ik die twee uur terug kon krijgen , net als mijn stoel . " " _ _ NULL _ _ Iedere dag mogen onze collega ' s , die overigens heel erg aardig zijn , van ons stelen .


Dan bedoel ik iets veel kostbaarders dan kantoormeubilair .


Ik bedoel tijd . Jouw tijd .


Ik denk dat we midden in een wereldwijde epidemie zitten _ _ NULL _ _ van een vreselijke ziekte die bekend staat als MAS : Meteen Accepteren Syndroom .


( Gelach ) Het eerste symptoom van het Meteen Accepteren Syndroom is het accepteren van een uitnodiging zodra deze opduikt in je agenda . ( Gelach )


Het is een onvrijwillige reflex - pling , klik - hij staat in je agenda . " " Ik moet weg , ik ben al te laat voor een vergadering . " " ( Gelach ) Vergaderingen zijn belangrijk , toch ?


Samenwerken is de sleutel tot het succes van elke onderneming .


Een goede vergadering kan positieve , bruikbare resultaten opleveren .


Door globalisering en de doorgedrongen informatietechnologie is de manier van werken de laatste jaren ingrijpend veranderd .


En we zijn diepongelukkig . ( Gelach ) Niet alleen omdat een collega geen vergadering kan leiden . Het komt door MAS , ons Meteen Accepteren Syndroom , wat een vorm van zelfverwonding is .


Ik kan zelfs bewijzen dat MAS een wereldwijde epidemie is .


Ik zal vertellen waarom .


Jaren geleden zette ik een video op Youtube , waarin ik stukjes naspeelde uit al die erge vergaderingen op afstand die ik heb meegemaakt .


Het duurt ongeveer vijf minuten en er zit alles in dat we haten aan slechte vergaderingen .


Alles ontspoort uiteindelijk in een rampzalige poging om samen te werken .


En iedereen vertrekt heel boos .


Het is best wel grappig .


( Gelach ) We zullen eens even kijken .


( Video ) Vandaag moeten we het eens worden over een belangrijk voorstel .


Als groep moeten we besluiten of ... bloep bloep — Hoi , wie is erbij gekomen ?


Hoi , ik ben Joe . Ik werk thuis vandaag .


( Gelach ) Hoi , Joe . Bedankt dat je erbij bent vandaag .


Ik zei net dat er veel mensen in de groep zitten . We willen door , dus ik noem ze niet allemaal op en ik kom meteen ter zake .


Vandaag moeten we het eens worden over een belangrijk voorstel .


Als groep moeten we besluiten of — Bloep bloep ... ( Gelach ) Hoi , wie is erbij gekomen ?


Niemand ? Ik dacht dat ik een piep hoorde . ( Gelach ) Komt dit je bekend voor ?


Ja , ik herken het ook .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


Nu al bijna een miljoen keer .


Enkele van de grootste bedrijven , je kent ze , maar ik noem geen namen , hebben mij gevraagd of ze deze video mogen tonen aan nieuwe medewerkers om ze te leren hoe een vergadering niet hoort te verlopen in hun bedrijf .


En alsof de aantallen — _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


" " Zo gaat het elke dag bij mij ! " " ,


" Dit is mijn leven . "


Een man schreef : " " Het is grappig , omdat het waar is . _ _ NULL _ _


Ik moest huilen van het lachen .


En ik huilde nog wat door . " " ( Gelach ) Deze zielige man zei : " Mijn dagelijks leven tot mijn pensioen of mijn dood . Zucht . "


Dit zijn echte citaten en het is echt verdrietig .


Een rode draad door al deze reacties _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Maar in werkelijkheid zijn we helemaal niet machteloos .


In feite hebben we de oplossing voor MAS in eigen hand .


Letterlijk op onze vingertoppen .


Ik noem het : ¡ No MAS !


( Gelach ) _ _ NULL _ _ betekent dat zoiets als : " " Het is genoeg geweest , hou op ! " " No MAS werkt als volgt . Het is heel eenvoudig .


Ten eerste . De volgende keer dat je een uitnodiging ontvangt zonder een hoop informatie erin , klik op de Voorlopig-knop !


Dat mag hoor , daar is hij voor .


_ _ NULL _ _


Of de Misschien-knop , of welke knop er is om niet meteen te accepteren .


Neem dan contact op met de persoon die je uitnodigde voor de vergadering .


Vertel dat je hem graag helpt bij zijn werk _ _ NULL _ _ En vertel dat je graag wilt leren hoe je kunt helpen om zijn doel te bereiken .


Als we dat vaak genoeg doen , en met respect , zullen mensen er beter over gaan nadenken hoe ze uitnodigingen moeten opstellen .


Dan kun je weloverwogen besluiten om ze te accepteren .


Mensen zullen misschien zelfs een agenda opstellen . Stel je voor !


Of misschien geen conferentiegesprek met 12 personen over een status als het ook met een korte e-mail afgedaan kan worden .


Andere mensen zouden hun gedrag aan dat van jou kunnen aanpassen .


En misschien brengen ze jouw stoel ook wel terug . ( Gelach ) ¡ No MAS !


Dank je .


( Applaus )


_ _ NULL _ _ om intergalactische objecten te vinden van de planeet Krypton . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ besloot ik een reis in echte wetenschap te ondernemen , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ met een lange termijn studie van 30 jaar aan de Berkley Universiteit van Californië _ _ NULL _ _ Ik probeerde hun succes en welzijn te meten


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ leefden gemiddeld slechts 72,9 jaar , terwijl spelers met een stralende glimlach _ _ NULL _ _


( Gelach ) _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ in het begin vooral in hun slaap .


Zelfs blinde baby ' s glimlachen bij het geluid van de menselijke stem .


_ _ NULL _ _ uitdrukking van alle mensen .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ die volledig losgekoppeld zijn van de westerse cultuur , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


Een recente studie aan de Uppsala Universiteit in Zweden _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ zodat we de emotionele staat


_ _ NULL _ _ aan de Universiteit van Clermont-Ferrand in Frankrijk. moesten personen bepalen terwijl zij een potlood in hun mond hielden


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Naast theoretiseren over de evolutie in " " De Oorsprong der Soorten " " , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ voor en na een Botox injectie


Deze ontdekking ondersteunde Darwins theorie _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ op een manier die ons helpt ons beter te voelen wanneer we glimlachen .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ als 2000 chocoladerepen .


( Gelach ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ je niet slechts aardiger en hoffelijker lijkt , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ of je voelen alsof je net een berg van de lekkerste chocolade hebt gegeten — _ _ NULL _ _ of alsof je 18.000 euro hebt gevonden _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Sommige mensen denken dat er een TED Talk-formule is : _ _ NULL _ _


" Sluit af met een inspirerende oproep tot actie . "


Nee .


Zo moet je niet denken over een TED Talk .


Als je die middelen te veel gebruikt , zal je gewoon overkomen als cliché of emotioneel manipulatief .


Maar er is één ding dat alle geweldige TED Talks gemeen hebben en dat zou ik met jullie willen delen . Want de afgelopen 12 jaar heb ik van op de eerste rij zitten luisteren naar vele honderden fantastische TED-sprekers zoals deze .


Ik hielp ze hun talk voor te bereiden voor prime time en leerde direct van hen _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Ook al lijken deze sprekers en hun onderwerpen volstrekt verschillend , _ _ NULL _ _ ze hebben één sleutelelement gemeen .


Dat is dit : je hoofdtaak als spreker is om in het brein van je publiek een uitzonderlijk geschenk te planten , een vreemd en mooi ding dat we een idee noemen .


Ik toon even wat ik bedoel .


Dit is Haley .


( Video ) Presentator : Haley Van Dyck !


_ _ NULL _ _ Chris Anderson : De volgende 18 minuten zullen 1.200 mensen , van wie de meesten elkaar nog nooit ontmoet hebben , ervaren dat hun brein zich afstemt op dat van Haley en op dat van de anderen .


Ze gaan letterlijk dezelfde hersengolfpatronen vertonen .


Ik bedoel niet alleen dat ze dezelfde emoties ervaren .


Er gebeurt iets dat nog verbluffender is .


Laten we even in het brein van Haley gaan kijken .


Er zijn miljarden onderling verbonden neuronen , intens verstrengeld .


Maar kijk hier , hierzo : een paar miljoen ervan zijn met elkaar verbonden op een manier die één idee voorstelt .


Ongelooflijk , maar exact ditzelfde patroon wordt in realtime aangemaakt in het brein van iedereen die luistert .


Zo is het : in een paar minuten tijd wordt een patroon van miljoenen neuronen geteleporteerd naar 1.200 breinen , louter door te luisteren naar een stem en te kijken naar een gezicht .


Maar wacht even — wat is een idee eigenlijk ?


Je kan het zien als een patroon van informatie waardoor je de wereld beter snapt en er vlotter in navigeert .


Je hebt ideeën in alle maten en gewichten , _ _ NULL _ _ tot simpele en esthetische .


Hier zijn enkele voorbeelden die op het TED-podium werden gedeeld .


_ _ NULL _ _


( Video ) Sir Ken Robinson : Ik beweer dat creativiteit vandaag de dag _ _ NULL _ _ en dat ze allebei dezelfde status zouden moeten krijgen .


( Video ) Elora Hardy : Het groeit overal om ons heen , _ _ NULL _ _


CA : Chimamanda Adichie — mensen zijn meer dan één enkele identiteit .


( Video ) Chimamanda Adichie : Het enkelvoudige verhaal stereotypeert _ _ NULL _ _ maar dat ze onvolledig zijn .


CA : Je brein wemelt van de ideeën , en niet zomaar lukraak .


Ze zijn zorgvuldig met elkaar verbonden .


Samen vormen ze een verbazingwekkend complexe structuur die jouw wereldbeeld uitmaakt .


Jouw besturingssysteem .


Jouw wereldnavigatiesysteem .


Het bestaat uit miljoenen individuele ideeën .


Als bijvoorbeeld één onderdeeltje van je wereldbeeld het idee is dat katjes schattig zijn , dan zal je , als je dit ziet , zo reageren .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ dan zal je als je dit ziet , _ _ NULL _ _


Het is dus nogal duidelijk waarom de ideeën die je wereldbeeld vormen , cruciaal zijn .


Ze moeten zo betrouwbaar mogelijk zijn — een kompas in de angstaanjagende maar wonderlijke echte wereld daarbuiten .


Het wereldbeeld van verschillende mensen kan onderling dramatisch verschillen .


Bijvoorbeeld : hoe reageert jouw wereldbeeld als je dit beeld ziet ? ( Video ) Dalia Mogahed : Wat denk je als je naar me kijkt ?


' Een gelovige vrouw ' ? ' Een deskundige ' ? Misschien zelfs ' een zus ' ?


Of ' onderdrukt ' , ' gehersenspoeld ' , ... ' een terrorist ' ?


CA : Wat je ook antwoordt , er zijn miljoenen mensen die heel anders zouden reageren .


Daarom zijn ideeën echt belangrijk .


Als ze goed worden gecommuniceerd , kunnen ze voorgoed veranderen hoe iemand over de wereld denkt en kunnen ze zijn daden vormgeven , nu en in een verre toekomst .


Ideeën zijn de sterkste kracht die vormgeeft aan de menselijke cultuur .


Als je accepteert dat het je hoofdtaak is als spreker om een idee op te bouwen _ _ NULL _ _ in de geesten van je toehoorders , dan zijn hier vier richtlijnen om die klus te klaren . Eén : beperk je talk tot één hoofdidee .


Ideeën zijn complexe dingen . Je moet je inhoud afslanken zodat je je kan toespitsen op dat ene idee dat je het naast aan het hart ligt en je de kans krijgt om dat ene ding fatsoenlijk uit te leggen .


Je moet de context duiden , voorbeelden geven , het levendig maken .


Kies één idee en maak er de rode draad van door je hele talk heen , zodat alles wat je zegt , er op één of andere manier verband mee houdt .


Twee : geef je luisteraars een reden om om jou te geven .


Voor je dingen kan gaan opbouwen in de hersenen van je publiek _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


Nieuwsgierigheid .


Wek de nieuwsgierigheid van je publiek .


Gebruik intrigerende , provocerende vragen om aan te geven waarom iets geen steek houdt en uitgelegd moet worden .


Als je een leemte in het wereldbeeld van iemand kan blootleggen , zullen ze de nood voelen om die kenniskloof te overbruggen .


Is dat verlangen eenmaal aangestoken , dan is het zoveel gemakkelijker om je idee op te bouwen .


Drie : bouw je idee stapsgewijs op met begrippen die je publiek al begrijpt .


Gebruik de kracht van de taal om begrippen die al bestaan in het brein van je luisteraars , te verweven — _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Hun positie is jouw startpunt .


_ _ NULL _ _ volkomen onbekend zijn voor hun publiek .


Metaforen kunnen een cruciale rol spelen bij het tonen van de samenhang , omdat ze de gewenste vorm van het patroon onthullen , op basis van een idee dat de luisteraar al begrijpt .


Toen Jennifer Kahn bijvoorbeeld de ongelooflijke nieuwe biotechnologie genaamd CRISPR wilde uitleggen , zei ze : " " Het is alsof je voor het eerst een tekstverwerker had om DNA aan te passen .


Met CRISPR kan je genetische informatie heel eenvoudig knippen en plakken . " " Zo ' n levendig verhaal levert een bevredigende aha-ervaring op wanneer het zijn plaats vindt in ons brein .


Daarom moet je je talk uittesten bij vrienden die je vertrouwt en moet je uitvissen op welk moment ze in de war raken .


Vier , hier is mijn finale tip : zorg dat je idee het delen waard is .


Ik bedoel daarmee , stel jezelf de vraag : " Wie komt dit idee ten goede ? "


Je moet een eerlijk antwoord geven .