Toen ik 11 was , werd ik op een ochtend wakker door vreugdekreten in huis .


Mijn vader luisterde naar het BBC-nieuws op zijn kleine , grijze radio .


Hij had een grote glimlach op zijn gezicht . Dat was ongewoon omdat het nieuws hem meestal depressief maakte .


" " De Taliban zijn weg ! " " , riep mijn vader .


Ik wist niet wat dat betekende , maar ik kon zien dat mijn vader zeer , zeer gelukkig was .


" " Nu kan je naar een echte school " " , zei hij .


Een ochtend die ik nooit zal vergeten .


Een echte school .


Want ik was zes toen de Taliban in Afghanistan het meisjes verbood om naar school te gaan .


De volgende vijf jaar moest ik met jongenskleren mijn oudere zus escorteren . Ze mocht niet langer alleen buitenkomen en kon alleen maar naar een geheime school gaan .


Het was de enige manier waarop we beiden een opleiding konden volgen .


Elke dag namen we een andere route zodat niemand kon vermoeden waar wij naartoe gingen .


We verborgen onze boeken in boodschappentassen zodat het leek dat we gingen winkelen .


De school was in een huis . We zaten met meer dan 100 in een kleine woonkamer .


Gezellig in de winter , maar extreem heet in de zomer .


We wisten allemaal dat we ons leven riskeerden - de leraar , de studenten en onze ouders .


Soms was er een week lang geen school omdat de Taliban iets vermoedden .


Altijd vroegen we ons af wat ze over ons wisten .


Werden we gevolgd ?


Wisten ze waar we woonden ?


We waren bang , maar toch wilden we naar school .


Ik had het geluk op te groeien in een familie waar onderwijs werd geprezen en dochters werden gekoesterd .


Mijn grootvader was voor zijn tijd een buitengewone man .


Een buitenbeentje uit een afgelegen provincie van Afghanistan stond hij erop dat zijn dochter , mijn moeder , naar school ging . Daarom werd hij verstoten door zijn vader .


Maar mijn goed opgeleide moeder werd lerares .


Hier is ze .


Twee jaar geleden stopte ze , maar maakte van ons huis een school voor meisjes en vrouwen in onze buurt .


En mijn vader - dat is hem - was de eerste in zijn familie die een opleiding kreeg .


Er bestond geen twijfel aan dat zijn kinderen een opleiding zouden krijgen , met inbegrip van zijn dochters , ondanks de Taliban , ondanks de risico ' s .


In zijn ogen was het niet opleiden van zijn kinderen een groter risico .


Tijdens de jaren van de Taliban , herinner ik me , was ik vaak zo gefrustreerd door ons leven , altijd bang zijn , geen toekomst zien .


Ik wou ermee ophouden , maar mijn vader zei : maar mijn vader zei : " " Luister , mijn dochter . Je kunt alles wat je hebt , kwijtraken . Je geld kan worden gestolen .


Je kunt gedwongen worden om je huis te verlaten in een oorlog .


Maar het enige dat je levenslang kan bijhouden , zit hier . Maar het enige dat je levenslang kan bijhouden , zit hier . Zelfs als we ons bloed moeten verkopen om je schoolgeld te betalen , dan zullen we dat doen .


Wil je het dan nog altijd niet volhouden ? " " Vandaag ben ik 22 .


Ik ben opgegroeid in een land dat verwoest is door tientallen jaren oorlog .


Minder dan 6 % van de vrouwen van mijn leeftijd hebben de middelbare school afgemaakt . Als mijn familie niet zo ’ n waarde had gehecht aan mijn opleiding , was ik een van hen .


In plaats daarvan sta ik hier trots als afgestudeerde van het Middlebury College .


( Applaus ) Toen ik terugging naar Afghanistan , was mijn grootvader , die verstoten was omdat hij het aandurfde zijn dochters een opleiding te geven , bij de eersten om me te feliciteren .


Hij schept niet alleen op over mijn universiteitsgraad , maar ook dat ik de eerste vrouw was maar ook dat ik de eerste vrouw was die hem door de straten van Kaboel reed .


( Applaus ) Mijn familie gelooft in mij .


Ik heb grote dromen , maar die van mijn familie voor mij zijn nog groter .


Daarom ben ik globale ambassadeur voor 10x10 , een wereldwijde campagne om vrouwen op te leiden .


Daarom heb ik samen met anderen SOLA opgericht . Het is de eerste en misschien enige kostschool voor meisjes in Afghanistan , een land waar het voor meisjes nog steeds riskant is om naar school te gaan .


Blij verrast zie ik dat leerlingen op mijn school ambitieus de kans aangrijpen .


En dat hun ouders net als de mijne , voor hen opkomen , zelfs ondanks de ontmoedigende tegenstand .


Zoals Ahmed . Dat is niet zijn echte naam en ik kan jullie zijn gezicht niet tonen . Ahmed is de vader van een van mijn studentes .


Minder dan een maand geleden waren hij en zijn dochter onderweg van SOLA naar hun dorp . Ze ontsnapten letterlijk aan de dood door een bermbom . Ze ontsnapten letterlijk aan de dood door een bermbom .


Toen hij thuiskwam , ging de telefoon . Een stem waarschuwde hem dat als hij zijn dochter terug naar school zond , ze het opnieuw zouden proberen .


" " Dood me maar , als je wil , " " zei hij , " " maar ik zal de toekomst van mijn dochter niet ruïneren omwille van jullie ouderwetse en achterlijke ideeën . " " Wat ik ben gaan beseffen over Afghanistan , en dit is iets dat in het westen vaak wordt vergeten , is dat achter de meesten van ons die slagen er een vader staat die de waarde van zijn dochter inziet en die begrijpt dat haar succes zijn succes is .


Niet dat onze moeders geen rol spelen in ons succes .


In feite zijn zij vaak de eerste en overtuigende onderhandelaars voor een mooie toekomst voor hun dochters , maar in een samenleving als in Afghanistan , hebben we de steun van de mannen nodig .


Onder de Taliban telde je de schoolgaande meisjes bij honderden . Onder de Taliban telde je de schoolgaande meisjes bij honderden . En was het illegaal .


Vandaag gaan meer dan drie miljoen meisjes naar school in Afghanistan .


( Applaus ) Vanuit Amerika ziet Afghanistan er zo anders uit .


Ik merk dat de Amerikanen kijken naar de kwetsbaarheid van de veranderingen .


Hier vrees ik dat deze veranderingen niet zullen voortduren na de terugtrekking van de Amerikaanse troepen .


Maar terug in Afghanistan , als ik die studenten op mijn school zie en hun ouders die voor hen opkomen , die hen aanmoedigen , zie ik een veelbelovende toekomst en duurzame veranderingen .


Voor mij is Afghanistan een land van hoop en grenzeloze mogelijkheden . Elke dag herinneren de meisjes van SOLA me daaraan . Elke dag herinneren de meisjes van SOLA me daaraan .


Net als ik hebben ook zij grote dromen .


Bedankt .


( Applaus )


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Je ziet nu hoe de dooier en het wit gescheiden worden .


_ _ NULL _ _ dat kan leiden tot nog meer verfijnde dingen , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ dat het universum nooit


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


ze worden verhandeld door een soort Die zijn met elkaar verbonden door handel , reizen en het internet _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ de soort van complexiteit zoals die van jou en mij _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ maar tegen een prijs .


Waar iets complexere dingen verschijnen .


De ingewikkelde dingen worden fragieler , _ _ NULL _ _ de Goudlokjesvoorwaarden worden strenger . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ hoe het heelal _ _ NULL _ _


( Gelach ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Het bevat alles wat je in het universum van vandaag terugvindt . _ _ NULL _ _


In het begin is het vaag , maar al snel gaan _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ valt de energie zelf uit elkaar in afzonderlijke krachten , waaronder elektromagnetisme en zwaartekracht .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


Dat is twee keer zo lang als er mensen zijn op deze planeet .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ omdat we eigenlijk heel veel weten


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ door satellieten zoals de WMAP-satelliet _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ ongeveer een duizendste van een graad koeler zijn _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ en Bang ! _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ al deze elementen combineren , ze zwieren rond , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ en veel meer in staat om nog meer complexiteit te genereren .


Die werkt op kleinere schalen dan de zwaartekracht , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ en planeten , zo blijkt , zijn daarvoor precies geschikt , _ _ NULL _ _


In vloeistoffen _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Diep onder de oceanen bij scheuren in de aardkorst , heb je warmte , die uit het binnenste van de Aarde wegsijpelt , en ook een grote diversiteit aan elementen .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Atomen combineerden tot allerlei exotische combinaties .


Maar natuurlijk is het leven meer


Het accumuleert nieuwe manieren om levende organismen te maken _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Maar geweldig nieuws voor onze zoogdierachtige voorouders , _ _ NULL _ _ ecologische nissen gingen bezetten .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ de mensen die ze hebben gevonden , kan overleven . _ _ NULL _ _


Dat is waarom wij als soort zo creatief _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ maar dan zie je mensen migreren naar nieuwe omgevingen - _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ totdat we nu _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ dat we de Goudlokjesvoorwaarden lijken aan te tasten . _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Dat is waarom een groep van ons _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ een vitaal intellectueel instrument zal zijn , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Mensen stoppen elkaar in hokjes zodra ze elkaar ontmoeten — Is die persoon gevaarlijk ? Zijn ze aantrekkelijk ?


Zijn zij een potentiële partner ? Zijn zij een potentiële netwerkkans ?


Deze vragen stellen we als we mensen ontmoeten om een mentaal cv van hen te maken .


Hoe heet je ? Waar kom je vandaan ?


Hoe oud ben je ? Wat voor werk doe je ?


Daarna wordt het persoonlijker .


Heb je ooit ziektes gehad ?


Ben je ooit gescheiden ?


Stinkt je adem nu je mijn vragen beantwoordt ?


Wat vind je leuk ? Wie vind je leuk ?


Met welk geslacht ga je naar bed ?


Ik snap het .


Wij zijn neurologisch ingesteld om mensen zoals onszelf uit te zoeken .


We beginnen kliekjes te vormen zodra we oud genoeg zijn om te weten hoe het voelt geaccepteerd te worden .


We trekken naar elkaar toe op basis van wat dan ook — muziekvoorkeur , ras , geslacht , de buurt waar we opgroeiden .


Wij kiezen omgevingen die onze persoonlijke keuzes versterken .


Maar soms voelt de vraag " " wat doe je ? " " alsof iemand een klein hokje opendoet en vraagt of je jezelf erin wilt proppen .


Want ik heb vastgesteld dat de categorieën te beperkend zijn .


De hokjes zijn te smal .


Dat kan echt gevaarlijk worden .


Hier een disclaimer over mij , voordat we hier te diep op in gaan .


Ik ben opgegroeid in een zeer beschermde omgeving .


Ik ben opgegroeid in het centrum van Manhattan in de vroege jaren 1980 , om de hoek van het centrum van punkmuziek .


Ik was afgeschermd van de bekrompenheid en de sociale beperkingen van een religieuze opvoeding .


Waar ik vandaan kom , gold dat als je geen travestiet was of radicale denker , of een of andere performancekunstenaar , je vreemd was .


( Gelach ) Het was een onorthodoxe opvoeding maar als kind op straat in New York , leer je te vertrouwen op je eigen instincten , om te gaan met je eigen ideeën .


Dus toen ik zes jaar was , besloot ik dat ik een jongen wilde zijn .


Op een dag ging ik naar school en de kinderen wilden niet met me basketballen


Ze zeiden dat meisjes niet mee mochten doen .


Dus ik ging naar huis , en ik schoor mijn hoofd , en kwam de volgende dag terug en zei : " " Ik ben een jongen . " " Ik bedoel , je weet maar niet ?


Op je zesde kun je dat misschien doen .


Ik wilde dat niemand wist dat ik een meisje was , en ze wisten het niet .


Ik hield deze poppenkast acht jaar vol .


Hier ben ik 11 .


Ik speelde een kind , Walter , in een film genaamd " " Julian Po " " . Ik was een straatschoffie dat Christian Slater achtervolgde en lastigviel .


Ik was dus ook een kindacteur , waardoor ik de lagen van mijn toneelspel verdubbelde omdat niemand wist dat ik eigenlijk een meisje was dat een jongen speelde .


In feite wist niemand in mijn leven dat ik een meisje was — niet mijn leraren op school , niet mijn vrienden , niet de regisseurs met wie ik heb met gewerkt .


Vaak kwamen kinderen naar me toe in de klas en grepen me bij de keel om te controleren of er een adamsappel was of in mijn kruis om te controleren wat daar voor zaakje zat .


Als ik naar de wc ging draaide ik mijn schoenen om in het hokje zodat het eruitzag alsof ik staand plaste .


Tijdens logeerpartijen had ik paniekaanvallen om meisjes zover te krijgen dat ze me niet zouden kussen zonder mezelf te verraden .


Het is belangrijk om te zeggen dat niet ik mijn lichaam of mijn genitaliën haatte .


Ik voelde me niet alsof ik in het verkeerde lichaam zat .


Ik voelde me alsof ik een ingewikkelde show opvoerde .


Ik zou niet hebben in aanmerking komen als transgender .


Als mijn familie echter van het soort was geweest dat gelooft in therapie , zouden ze me waarschijnlijk hebben gediagnosticeerd met zoiets als genderdysforie en me hormonen hebben voorgeschreven om de puberteit uit te stellen


Maar in mijn specifieke geval werd ik gewoon op een dag wakker toen ik 14 was , en besloot ik dat ik weer een meisje wilde zijn .


De puberteit was beginnen , ik wist niet wat het was om een meisje te zijn en ik was klaar om erachter te komen wie ik echt was .


Wanneer een kind zich gedraagt zoals ik , hoeft het niet echt uit te kast te komen , toch ?


Niemand is echt geschokt .


( Gelach ) Maar mijn ouders vroegen me niet om mezelf te definiëren .


Toen ik 15 was , en mijn vader riep om te vertellen hem dat ik verliefd was , kwam het niet bij ons op om de gevolgen te bespreken van het feit dat mijn eerste liefde een meisje was .


Drie jaar later , toen ik verliefd werd op een man , knipperde geen van mijn ouders met hun ogen .


Een van de grote zegeningen van mijn zeer onorthodoxe jeugd is dat mij nooit gevraagd werd mezelf als één ding te definiëren .


Ik mocht gewoon mezelf zijn , ieder moment groeiend en veranderend .


Vier , bijna vijf jaar geleden , was er een hoop commotie in het land rondom Propositie 8 , het debat van huwelijksgelijkheid .


Op dat moment was trouwen niet echt iets waar ik me mee bezighield .


Maar ik werd getroffen door het feit dat Amerika , een land met een geschiedenis van burgerrechtenschendingen , zijn fouten zo schaamteloos zou kunnen herhalen .


Ik herinner me dat ik de discussie op televisie volgde en bedacht hoe interessant het was dat de scheiding van kerk en staat in wezen geografische grenzen trok in het land tussen waar mensen er wel in geloofden en plaatsen waar mensen er niet in geloofden .


En dat deze discussie geografische grenzen om mij heen tekende .


Als dit een oorlog met twee verschillende kanten was , viel ik standaard in het team homo ' s , omdat ik zeker niet 100 procent hetero was .


Op dat moment kwam ik net uit een acht jaar durende persoonlijke identiteitscrisis waarin ik veranderde van een jongen in een vreemd meisje dat eruit zag als een jongen in meisjeskleren tot het tegenovergestelde van een overdreven , over-compenserend mannenjagend meisje-meisje tot uiteindelijk een voorzichtige zoektocht naar wat ik echt was , een jongensachtig meisje dat jongens en meisjes leuk vond , afhankelijk van de persoon .


Ik had een jaar foto ' s gemaakt van een nieuwe generatie meisjes die op mij leken , die er niet helemaal in pasten — meisjes die skateboarden in kanten ondergoed , meisjes met jongenskapsels , maar meisjesachtige nagellak , meisjes met oogschaduw die bij hun kapotte knieën paste , meisjes die meisjes en jongens leuk vonden die allemaal jongens en meisjes leuk vonden die er allemaal een hekel aan hadden in hokjes gestopt te worden .


Ik hield van deze mensen en ik bewonderde hun vrijheid , maar ik zag hoe de wereld buiten onze utopische zeepbel explodeerde in razende debatten waar experts onze liefde op de nationale televisie met bestialiteit vergeleken .


Het krachtige besef begon te dagen dat ik een minderheid was in mijn eigen land , op basis van één facet van mijn persoonlijkheid .


Ik was wettelijk en onbetwistbaar een tweederangsburger .


Ik was geen activist .


Ik zwaai niet met vlaggen in mijn eigen leven .


Maar ik werd geplaagd door deze vraag : hoe kan iemand stemmen om rechten te ontnemen van de grote verscheidenheid aan mensen die ik kende op basis van één element van hun persoonlijkheid ?


Hoe kon ze zeggen dat wij als goep niet evenveel rechten verdienden als iemand anders ?


Waren we zelfs een groep ? Welke groep ?


En hadden deze mensen ooit bewust een slachtoffer van hun discriminatie ontmoet ?


Wisten zij tegen wie ze stemden en wat de impact was ?


Toen bedacht ik : als ze in de ogen konden kijken van de mensen die ze tot tweederangsburgers maakten , zou dit het misschien moelijker voor hen maken .


Het zou ze pauze kunnen geven .


Natuurlijk kon ik 20 miljoen mensen niet voor een feestje uitnodigen dus ik bedacht een manier om ze fotografisch aan elkaar voor te stellen zonder kunstgrepen , zonder enige belichting of zonder wat voor manipulatie dan ook van mijn kant .


Want op een foto kun je de snorharen van een leeuw bekijken zonder bang te zijn dat hij je gezicht eraf bijt .


Voor mij gaat fotografie niet alleen over het blootstellen van film , het gaat er ook om te kijker bloot te stellen aan iets nieuws , een plek waar ze nog niet geweest zijn , maar bovenal aan mensen voor wie ze misschien bang zijn .


Life magazine heeft generaties mensen kennis laten maken met verre , onbekende culturen , door middel van foto ' s .


Dus ik besloot een serie heel simpele portretten te maken , politiefoto ' s als je wil .


Ik besloot om iedereen in dit land te fotograferen die niet 100 procent hetero is , wat een oneindig aantal mensen is .


( Gelach ) Dus dit was een zeer grote onderneming , en om het te doen hadden we wat hulp nodig .


Dus ik ging naar buiten in de vrieskou , en ik fotografeerde elke persoon die ik kon bereiken in februari ongeveer twee jaar geleden .


Ik nam die foto ' s mee naar de Human Rights Campaign en ik vroeg hen om hulp .


Zij financierden twee weken fotograferen in New York .


Toen maakten we dit .


( Muziek ) Video : Ik ben iO Tillett Wright , en ik ben een kunstenaar , geboren en getogen in New York City . ( Muziek )


Self Evident Truths is een fotografische opname van het hedendaagse niet-hetero-Amerika .


Mijn doel is om een simpel portret te maken van iedereen die iets anders dan 100 procent hetero is of voelt dat hij op wat voor manier binnen dat spectrum valt .


Mijn doel is om de menselijkheid die in ieder van ons bestaat , te tonen via de eenvoud van een gezicht .


( Muziek ) " Voor ons zijn deze waarheden vanzelfsprekend dat alle mensen gelijk zijn geschapen . "


Het staat in de onafhankelijkheidsverklaring .


Het lukt ons niet als natie om de normen van onze stichters hoog te houden .


Er is geen gelijkheid in de Verenigde Staten .


[ " " Wat betekent gelijkheid voor jou ? " " ] [ " " Huwelijk " " ] [ " " Vrijheid " " ] [ " " Burgerrechten " " ] [ " " Behandel elke persoon zoals je jezelf zou behandelen " " ] Het is wanneer je er niet over na hoeft te denken , simpel .


De strijd voor gelijke rechten draait niet alleen om het homo-huwelijk .


Vandaag de dag kun je in 29 staten , meer dan de helft van dit land , wettelijk ontslagen worden alleen om je seksualiteit .


[ " " Wie is verantwoordelijk voor gelijkheid ? " " ] Ik heb honderden mensen hetzelfde antwoord horen geven : " We zijn allemaal verantwoordelijk voor gelijkheid . "


Tot nu toe hebben we 300 gezichten gefotografeerd in New York City .


We hadden het allemaal niet kunnen doen zonder de genereuze steun van de Human Rights Campaign .


Ik wil met dit project het land in .


Ik wil 25 Amerikaanse steden bezoeken en 4.000 of 5.000 mensen fotograferen .


Dit is mijn bijdrage aan de burgerrechtenstrijd van mijn generatie .


Ik daag je uit om te kijken naar de gezichten van deze mensen en hen te vertellen dat ze minder verdienen dan andere mensen .


( Muziek ) [ " " Vanzelfsprekende waarheden " " ] [ " " 4.000 gezichten in heel Amerika " " ] ( Muziek ) ( Applaus ) iO Tillett Wright : We waren stomverbaasd over wat er daarna is gebeurd .


Bijna 85.000 mensen zagen dat filmpje . Ze begonnen ons uit het hele land te mailen , om te vragen naar hun steden te komen en hen te helpen hun gezicht te tonen .


Veel meer mensen dan ik had verwacht wilden hun gezicht laten zien .


Dus stelde ik mijn doel bij tot 10.000 gezichten .


Dit filmpje is in de lente van 2011 gemaakt . Tot nu toe ben ik in bijna 20 steden geweest en heb ik bijna 2.000 mensen gefotografeerd .


Ik weet dat dit een praatje is , maar ik zou graag een minuut stilte willen waarin jullie alleen naar deze gezichten kijken want niets dat ik kan zeggen kan er iets aan toevoegen .


Want als een plaatje duizend woorden waard is , dan heeft een plaatje van een gezicht een hele nieuwe woordenschat nodig .


Na het reizen en praten met mensen in plaatsen zoals Oklahoma of Texas , kwamen we erachter dat onze aanname raak was .


Zichtbaarheid is echt de sleutel .


Als je met iemand bekend bent , zul je empathie hebben .


Zodra er iets aan de hand is in je eigen omgeving of je familie zul je er veel sneller sympathie voor opvatten of er een nieuw perspectief aan ontdekken .


Natuurlijk , op mijn reizen ontmoet ik mensen die scheidden van hun kinderen omdat ze niet-hetero waren , maar ik ontmoette ook baptisten die naar een andere kerk overstapten omdat hun kind lesbisch was .


Het oproepen van empathie was het hoofddoel geworden van ' Self Evident Truths ' .


Maar ik leerde nog iets interessants : ' Self Evident Truths ' wist de verschillen tussen ons niet uit .


Sterker nog , het benadrukt ze .


Het laat niet alleen de complexiteit zien die je aantreft in een groep verschillende mensen , maar ook de complexiteit die je binnen ieder individu vindt .


Het was niet zo dat we teveel hokjes hadden , het waren er te weinig .


Op zeker moment realiseerde ik me dat mijn missie om ' homo ' s ' te fotograferen niet klopte , omdat er een miljoen verschillende tinten van gay zijn .


Hier probeerde ik om te helpen , en ik had bevestigd wat ik mijn hele leven had vermeden — weer een nieuw hokje .


Op een gegeven moment zette ik een vraag bij het contractje voor de foto ' s . Ik vroeg mensen zich een score te geven op een schaal van één tot 100 procent homo .


En ik zag zoveel mensen in crisis raken .


( Gelach ) Mensen wisten niet wat ze ermee aan moesten omdat ze die mogelijkheid nooit hadden gehad .


Kunt u uw openheid kwantificeren ?


Zodra zij over de schok heen waren , scoorden de meeste mensen zich tussen de 70 en 95 procent of tussen de 3 en 20 procent .


Natuurlijk waren er veel mensen die links- of rechtsom voor 100 procent kozen , maar ik vond dat een veel groter deel van de mensen zich als iets genuanceerders identificeerden


Ik vond dat de meeste mensen vielen binnen een spectrum datt ik ' Grey ' ben gaan noemen . Ik zal hier duidelijk zijn — en dat is zeer belangrijk — Ik zeg in geen geval dat voorkeur niet bestaat .


En ik zal het helemaal niet hebben over keuze tegenover biologische aanleg , want als iemand van jullie erin gelooft dat seksuele geaardheid een keuze is , dan nodig ik je uit om te proberen ' grey ' te zijn .


Ik zal je foto nemen omdat je het probeert .


( Gelach ) Wat ik wil zeggen is dat mensen niet eendimensionaal zijn .


De belangrijkste les uit dit percentagesysteem is dit : Als homo ' s hier staan en hetero ' s hier , terwijl de meeste mensen zich identificeren als dichter bij deze , of bij deze pool , dan is er een enorm spectrum van mensen die ertussenin leven .


En de gevolgen hiervan zijn ingewikkeld .


Als je bijvoorbeeld een wet zou aannemen waardoor een baas een werknemer mag ontslaan voor homoseksueel gedrag , waar trek je dan de lijn ?


Hier , bij de mensen die een of twee heteroseksuele ervaringen gehad hebben ?


Of is het hier bij de mensen die maar één of twee homoseksuele ervaringen gehad hebben ?


Waar word je precies een tweederangsburger ?


Een ander interessant ding dat ik geleerd heb van mijn project en mijn reizen is wat een slecht bindmiddel seksuele geaardheid is .


Na zoveel reizen en zoveel mensen te ontmoeten , kan ik je vertellen , er zijn evenveel eikels als schatten , evenveel democraten als republikeinen , en elke andere denkbare polarisatie binnen de niet-hetero-gemeenschap als er binnen het menselijk ras zijn .


Afgezien van het feit dat we wettelijk een hand op onze rug gebonden hebben , en als je eenmaal voorbij het gedeelde verhaal van vooroordelen en strijd bent , is er behalve het niet hetero-zijn niets dat we per se gemeen hebben .


Dus terwijl de gezichten van Self Evident Truths steeds blijven toenemen , en hopelijk binnen meer en meer platformen opduiken , bushokjes , billboardsbus , Facebook-pagina ' s , screensavers , terwijl we deze stoet van mensen bekijken , zal er misschien iets interessants en nuttigs gebeuren .


Hopelijk zullen deze categorieën , deze tegenstellingen , deze niet-passende hokjes nutteloos worden en beginnen te verdwijnen .


Want ze beschrijven niets dat we zien en niemand die we kennen en niets dat wij zijn .


Wat we zien , zijn menselijke wezens in al hun gelaagdheid .


En door ze te zien , wordt het moelijker hun menselijkheid te onkennen


Ik hoop op zijn minst dat het moeilijker wordt hen hun mensenrechten te ontnemen .


Ben ik de persoon die je zou uitkiezen om het recht op huisvesting te ontnemen , het recht om kinderen te adopteren , het recht op het huwelijk , de vrijheid om hier te winkelen hier , hier te wonen , hier te kopen ?


Ben ik de persoon die je bewust niet aanvaardt als je kind of je broer of je zuster of je moeder of je vader , je buurman , je neef , je oom , de president , je politieagent of brandweerman ?


Het is te laat .


Want ik ben al die dingen al .


We zijn al die dingen al , en we zijn het altijd geweest .


Dus groet ons alstublieft niet als vreemden , groet ons als jullie medemensen , niets anders


Bedankt .


( Applaus )


Ik zit 150 meter diep in een illegale mijnschacht in Ghana .


De lucht is heet en stoffig en het is moeilijk om te ademen .


Ik voel zweterige lichamen voorbijkomen in de duisternis , maar veel zie ik niet .


Ik hoor stemmen , maar vooral de kakofonie van hoestende mannen en gehak op stenen met primitieve werktuigen .


Net als de anderen heb ik een flikkerende , goedkope zaklamp bij . Ze is met een gescheurde elastiek op mijn hoofd bevestigd . Ik kan nauwelijks de gladde boomstammen zien die het één meter brede , vierkante gat openhouden . Dit gat is wel een honderd meter diep .


Wanneer mijn hand uitglijdt , moet ik plots denken aan de mijnwerker die ik een paar dagen eerder had ontmoet en die zijn greep had verloren waardoor hij vele meters de schacht in viel .


Terwijl ik hier met jullie vandaag sta te praten , zitten deze mannen nog steeds in dat diepe gat , met gevaar voor eigen leven zonder betaling of compensatie en in voortdurend levensgevaar .


Ik kon eruit en naar huis gaan . Zij waarschijnlijk nooit , omdat ze in slavernij worden gehouden .


De laatste 28 jaar documenteer ik inheemse culturen in meer dan 70 landen op zes continenten . In 2009 had ik de grote eer de enige exposant te zijn op de Vancouver Peace Summit .


Onder alle verbazingwekkende mensen die ik er ontmoette , was een activist van ' Bevrijd de Slaven ' , een ngo gewijd aan de uitroeiing van de moderne slavernij .


We begonnen te praten over slavernij . Ik kreeg er meer inzicht in , want al wist ik dat het bestond in de wereld , ik had geen idee van de omvang .


Na ons gesprek voelde ik me slecht en eerlijk gezegd beschaamd over mijn eigen gebrek aan kennis over deze gruwel tijdens mijn leven . Ik dacht : als ik het niet weet , hoeveel andere mensen weten het dan niet ?


Het liet me niet meer los en binnen enkele weken vloog ik naar Los Angeles om de directeur van ' Bevrijd de Slaven ' te ontmoeten en hen mijn hulp aan te bieden .


Zo begon mijn tocht naar de moderne slavernij .


Vreemd genoeg had ik al veel van deze plaatsen bezocht .


Sommige beschouwde ik zelfs als mijn tweede thuis .


Maar dit keer zou ik de verborgen ellende te zien krijgen .


Volgens een conservatieve schatting zouden er in de wereld vandaag 27 miljoen slaven zijn .


Dat is dubbel zoveel mensen als tijdens de gehele trans-Atlantische slavenhandel uit Afrika werden weggehaald .


Honderdvijftig jaar geleden kostte een agrarische slaaf ongeveer drie keer het jaarsalaris van een Amerikaanse werknemer .


Dat komt in hedendaags geld neer op ongeveer 50.000 dollar .


Nog vandaag kunnen hele gezinnen voor generaties tot slaaf worden gemaakt voor een schuld van minder dan 18 dollar .


Verbazingwekkend genoeg genereert slavernij wereldwijd elk jaar meer dan 13 miljard dollar winst .


Velen werden misleid door valse beloften van een goede opleiding of een betere baan om erachter te komen dat ze gedwongen werden om te werken zonder betaling onder dreiging van geweld en zonder kans op ontsnappen .


Hedendaagse slavernij gaat over handel waarbij de goederen die de slaven produceren waarde hebben , maar de mensen die ze produceren wegwerpartikelen zijn .


Slavernij bestaat bijna overal in de wereld en toch is het overal illegaal .


In India en Nepal werd ik bij de baksteenovens gebracht .


Deze afschrikwekkende omgeving riep beelden op van het oude Egypte of Dantes Inferno .


Bij temperaturen van 55 ° C moesten mannen , vrouwen , kinderen , hele gezinnen in feite , in een zeer stoffige omgeving tot 18 bakstenen op hun hoofd stapelen en ze honderden meters ver van de verzengende ovens naar de vrachtwagens dragen .


Versuft door de monotonie en de uitputting werken ze zwijgend gedurende 16 of 17 uur per dag .


Er waren geen pauzes voor voedsel , geen drinkpauzes . Er werd praktisch niet geürineerd door de ernstige uitdroging .


De warmte en het stof waren zo doordringend dat mijn camera te warm werd om aan te raken en het liet afweten .


Elke 20 minuten ging ik terug naar onze terreinwagen om mijn toestel schoon te maken onder een airconditioner en het opnieuw aan de gang te krijgen . Terwijl ik daar zat , bedacht ik dat mijn camera een veel betere behandeling kreeg dan deze mensen .


Terug bij de ovens wilde ik huilen , maar mijn begeleider greep me vast en zei : " " Lisa , niet doen . Doe dat hier niet . " " Hij maakte me duidelijk dat gevoelsuitingen daar erg gevaarlijk waren , niet alleen voor mij , maar ook voor hen .


Ik kon hen geen directe hulp bieden .


Ik kon hen zelfs geen geld geven .


Ik was geen burger van dat land .


Ik kon hun situatie nog erger maken .


Alleen ' Bevrijd de Slaven ' kon iets doen voor hun bevrijding , en ik vertrouwde dat .


Ik zou pas na mijn thuiskomst mijn gevoelens de vrije loop kunnen laten .


In de Himalaya droegen kinderen stenen kilometers ver over bergachtig terrein naar vrachtwagens beneden .


De grote plakken leisteen waren zwaarder dan de kinderen die ze droegen . De kinderen droegen ze met hun hoofd met behulp van deze zelfgemaakte harnassen van stokken , touw en gescheurde doeken .


Het is moeilijk getuige te zijn van iets zo aangrijpends .


Hoe kunnen we iets doen aan deze vreselijke , maar zo alomtegenwoordige toestanden ?


Sommigen weten niet eens dat ze slaven zijn . Ze werken 16 , 17 uur per dag zonder betaling . Ze hebben nooit iets anders gekend .


Ze hebben niets om mee te vergelijken .


Toen de dorpelingen hun vrijheid opeisten , brandden de slavenhouders al hun huizen af .


Deze mensen hadden niets , ze waren als versteend , ze wilden opgeven , maar de vrouw daar in het midden drong aan om te volharden , en de abolitionisten hielpen hen om een eigen steengroeve te huren . Ze doen nu hetzelfde afmattende werk , maar ze doen het voor zichzelf en worden er voor betaald in alle vrijheid .


Meestal denken we aan mensenhandel met seksuele bedoelingen als we het woord slavernij horen . Vanwege dit wereldwijde denkpatroon werd ik ervoor gewaarschuwd dat het moeilijk zou zijn om veilig te werken in deze aparte sector .


In Kathmandu werd ik begeleid door vrouwen die voorheen zelf seksslaven waren geweest .


Ze brachten me langs een smalle trap naar een vuile , vaag verlichte kelder .


Het was niet eens een bordeel .


Eerder een restaurant .


' Cabin restaurants ' zoals ze in het beroep bekend staan , zijn plaatsen voor gedwongen prostitutie .


Met kleine , aparte kamers , waar de slaven , vrouwen , samen met jonge meisjes en jongens , sommigen slechts zeven jaar oud , gedwongen worden om de cliënten te vermaken , om hen aan te zetten om meer voedsel en alcohol te verbruiken .


Elk kamertje is donker en groezelig met een op de muur geschilderd nummer en onderverdeeld met multiplex en een gordijn .


De werkers doorstaan hier vaak tragisch seksueel misbruik door toedoen van hun klanten .


Daar in die bijna duisternis herinner ik me die plotse , knellende angst . Ik kon me slechts verbeelden wat gevangenzitten in die hel moest inhouden .


Er was slechts één uitweg : de trap waarlangs ik was binnengekomen .


Er waren geen achterdeurtjes .


Geen ramen groot genoeg om erdoor te klimmen .


Deze mensen hebben geen mogelijkheid om te ontsnappen . Als wij het hebben over dergelijke moeilijke materie is het belangrijk te beseffen dat slavernij , ook mensenhandel voor seks , evengoed in onze eigen achtertuin gebeurt .


Tientallen of honderden mensen werken als slaven in de landbouw , in restaurants , in huishoudens . De lijst is lang .


Onlangs vermeldde de New York Times dat tussen de 100.000 en 300.000 Amerikaanse kinderen elke jaar als seksslaven worden verkocht .


Het is overal om ons heen . We zien het gewoon niet .


De textielindustrie is een andere tak waarin slavenarbeid voorkomt .


Ik bezocht dorpen in India waar hele gezinnen werden geknecht in de zijdehandel .


Dit is een familieportret .


De geverfde zwarte handen zijn van de vader , terwijl de blauwe en rode handen van zijn zonen zijn .


Ze mengen kleurstof in deze grote vaten , en ze dompelen de zijde in de vloeistof tot aan hun ellebogen , maar de kleurstof is giftig .


Mijn tolk vertelde me hun verhalen .


" " We hebben geen vrijheid , " " zeiden ze .


" " We blijven hopen dat we hier ooit wegkunnen en ergens anders naartoe gaan waar we betaald worden voor ons verfwerk . " " Er is geschat dat meer dan 4000 kinderen als slaaf werken op Lake Volta , het grootste kunstmatige meer in de wereld .


Toen we er voor het eerst kwamen , keek ik er even rond .


Ik zag wat leek op een familie die op een boot aan het vissen waren , twee oudere broers , wat jongere kinderen , normaal niet ?


Verkeerd . Het waren allemaal slaven .


Kinderen worden uit hun gezinnen weggehaald , worden verhandeld en verdwijnen . Ze worden gedwongen om eindeloze uren op deze boten op het meer te werken , ook al kunnen ze niet zwemmen .


Dit kind is acht jaar oud .


Hij beefde toen onze boot naderde . Hij had schrik dat we over zijn kleine kano zouden varen .


Versteend van angst dat hij in het water zou vallen .


De visnetten blijven soms haken in boomstronken onder het water . Bange kinderen worden in het water gegooid om de lijnen los te maken .


Velen verdrinken .


Zo lang hij het zich kon herinneren , werd hij gedwongen om op het meer te werken .


Doodsbang van zijn meester loopt hij niet weg en omdat hij nooit iets anders dan wreedheid heeft gekend , behandelt hij de jongere slaven op dezelfde manier .


Ik ontmoette deze jongens om vijf uur ' s morgens terwijl ze hun laatste netten binnenhaalden . Ze waren al sinds één uur ' s nachts aan het werk


in de koude , winderige nacht .


Bedenk dat deze netten meer dan 500 kilogram wegen wanneer ze vol zijn .


Ik wil jullie met Kofi laten kennismaken .


Kofi werd gered uit een vissersdorp .


Ik ontmoette hem in een schuiloord waar ' Bevrijd de Slaven ' slachtoffers van de slavernij rehabiliteert .


Hier neemt hij een bad bij de put en giet grote emmers water over zijn hoofd . Het beste nieuws is dat hij vandaag terug is bij zijn familie . Nog beter : zijn familie heeft nu de middelen om in veiligheid een bestaan op te bouwen .


Kofi is de belichaming van de mogelijkheid daartoe .


Wie zal hij worden doordat iemand een initiatief nam en een verschil maakte in zijn leven ?


Op een weg in Ghana met partners van ' Bevrijd de Slaven ' , kwam een collega-abolitionist op een bromfiets plots naast onze terreinwagen rijden en tikte op het venster .


Hij vroeg ons hem te volgen langs een onverharde weg in de jungle .


Aan het eind van de weg deed hij ons uitstappen en vroeg de chauffeur weg te rijden .


Hij wees vervolgens naar dit nauwelijks zichtbaar pad en zei : " " Dit is het pad , dit is het pad . Ga . " " De lianen opzij duwend , merkten we na ongeveer een uur lopen dat het pad overstroomd was door recente regens . Met mijn fotogerei boven mijn hoofd liepen we verder .


Na nog eens twee uur wandelen , eindigde het kronkelende pad abrupt op een open plek . Voor ons waren gaten zo groot als een voetbalveld . Ze waren allemaal vol mensen die als slaaf aan het werk waren .


Veel vrouwen met kinderen vastgebonden op hun rug op zoek naar goud , wadend in door kwik vergiftigd water .


Kwik wordt gebruikt in het extractieproces .


Deze mijnwerkers werken als slaven in een mijnschacht in een ander deel van Ghana .


Toen ze uit de schacht kwamen , waren ze drijfnat van hun eigen zweet .


Ik herinner me hun moeë , bloeddoorlopen ogen . Velen waren 72 uur ondergronds geweest .


De schachten zijn tot 100 meter diep . Ze brengen zware zakken met stenen naar boven . Die stenen worden vervoerd om ergens anders kapotgeslagen te worden om het goud eruit te halen .


Op het eerste gezicht lijkt het of daar alleen maar krachtige mannen werken , maar bij nader toezicht zien we aan de rand zwakkeren en zelfs ook kinderen werken .


Allemaal zijn ze blootgesteld aan verwondingen , ziekte en geweld .


Heel waarschijnlijk zal deze gespierde man binnen een paar jaar eindigen zoals deze hier , uitgemergeld door tuberculose en kwikvergiftiging .


Dit is Manuru . Toen zijn vader stierf , verkocht zijn oom hem om samen met hem in de mijnen te werken .


Toen zijn oom stierf , erfde Manuru zijn schuld . Daardoor werd hij gedwongen om verder als slaaf in de mijnen te blijven werken .


Toen ik hem ontmoette , had hij 14 jaar in de mijnen gewerkt . De beenwonde hier komt van een ongeval in de mijn . Artsen zeggen dat zijn been geamputeerd moet worden .


Daarbij heeft Manuru tuberculose . Toch moet hij nog steeds dag in dag uit in de mijn werken .


Ooit hoopt hij vrij te komen en met de hulp van lokale activisten zoals ' Bevrijd de Slaven ' een opleiding te krijgen . Dit soort vastberadenheid ondanks alle tegenspoed vervult me met onvoorstelbaar ontzag .


Ik wil slavernij in het daglicht halen .


Toen ik daar aan het werk was , had ik hopen kaarsen bij . Met de hulp van mijn tolk maakte ik het de mensen die ik fotografeerde duidelijk dat ik hun verhalen en hun benarde situatie aan het licht wilde brengen . Toen het zowel voor hen als voor mij veilig was , schoot ik deze beelden .


Ze wisten dat jullie over de hele wereld hen zouden zien .


Ik wilde dat ze wisten dat we voor hen zullen getuigen en dat we zullen doen wat we kunnen om hun leven te verbeteren .


Ik geloof echt dat , als we elkaar maar kunnen zien als medemensen , het heel moeilijk wordt wreedheden zoals slavernij te tolereren .


Deze beelden gaan niet over gevallen . Ze gaan over mensen , echte mensen , zoals jij en ik , die allemaal in hun leven dezelfde rechten , waardigheid en respect verdienen .


Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan deze prachtige , mishandelde mensen . Ik had de enorme eer ze te ontmoeten .


Ik hoop dat deze beelden een kracht zullen doen ontwaken bij wie ze bekijkt , mensen zoals jullie . Ik hoop dat deze kracht een vuur zal doen ontbranden dat een licht zal werpen op de slavernij . Zonder dat licht kan het beest van de slavernij in de schaduwen blijven voortleven .


Hartelijk dank .


( Applaus )


Het decoratief gebruik van draden in Zuidelijk Afrika bestaat al honderden jaren .


Maar modernisatie bracht communicatie en een geheel nieuw materiaal , telefoondraad .


Migratie van het platteland naar de stad zorgde ervoor dat nieuwe industriële materialen de moeilijk verkrijgbare natuurlijke grassen begonnen te vervangen .


Hier kunt u de veranderingen zien van gebruik — beginnend met hedendaagse materialen .


Deze voorwerpen dateren uit de jaren ' 40 en ' 50 .


In de jaren ' 90 leidde mijn interesse en passie voor veranderende kunstvormen mij naar een nieuwe vorm. die uit een kamp buiten Durban kwam .


En ik kreeg de kans om te werken met deze gemeenschap op dat moment , en begon te ontwikkelen en hen te begeleiden op het gebied van schaal en design .


En het project groeide al snel van 5 tot 50 wevers in ongeveer 1 jaar .


Al snel kon de vuilnisbelt niet meer aan onze behoefte voldoen , dus gingen we samenwerken met een draadfabrikant , en niet alleen voor het leveren van de materialen op de klossen maar om te produceren naar onze kleurenspecificaties .


Op hetzelfde moment dacht ik dat er een goede mogelijkheid was om hedendaagse producten te maken , iets minder etnisch , iets moderner .


Dus ik ontwikkelde een hele serie rond massaproductie , die duidelijk beter paste bij een decoratieve markt geschikt voor de export , maar ook voor de lokale markt .


We begonnen te experimenteren , zoals je kan zien , op het gebied van vorm , de schaal werd belangrijk , en het werd ons hobbyproject . Het is succesvol , het loopt al 12 jaar , en we leveren aan de Conran winkels , en aan Donna Karan , dus dat is erg leuk .


Dit in onze groep , onze hoofdgroep van wevers .


Ze komen wekelijks naar Durban .


Ze hebben allemaal bankrekeningen .


Ze zijn allemaal teruggegaan naar de plattelandsgebieden waar ze vandaan komen .


Het is een wekelijkse productie .


Dit is de gemeenschap die ik jullie oorspronkelijk liet zien ,


En die is nu ook gemoderniseerd , en levert werk aan 300 wevers .


En de rest maakt het helemaal duidelijk .


Dank u wel .


( Applaus )


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


In een tijd van wereldwijde strijd en klimaatverandering , ben ik hier om de allerbelangrijkste vraag te beantwoorden : Waarom is seks zo lekker ?


Wie lacht , weet wat ik bedoel .


Chris is een goede vriend van de universiteit , _ _ NULL _ _


Dit is waarom . Op de universiteit was er een kort project , om een klok op zonne-energie te ontwerpen .


Dit is mijn klok .


Ze gebruikt de dwergzonnebloem , die ongeveer 30 centimeter groot wordt .


Zoals jullie weten volgen zonnebloemen de zon gedurende de dag .


' s Ochtends zie je naar welke kant de zonnebloem wijst , en je geeft dit aan op het lege stuk onderaan .


Om 12 uur geef je aan hoe de bloem gedraaid is . ' s Avonds doe je dit weer en zo heb je een klok .


Ik weet dat mijn klok je niet precies vertelt hoe laat het is , maar ze geeft je een idee .


Volgens mijn onbevooroordeelde en subjectieve mening , is het briljant . Volgens mijn onbevooroordeelde en subjectieve mening , is het briljant .


Hier is de klok die Chris maakte .


Hij heeft 5 vergrootglazen met steeds een borrelglas eronder .


In ieder borrelglas zit een andere geurolie .


' s Ochtends schijnt de zon op het eerste vergrootglas waardoor een lichtstraal schijnt op het glas eronder .


Dit verwarmt de geurolie in het glas en er wordt een bepaalde geur afgegeven .


Een paar uur later schijnt de zon _ _ NULL _ _


Gedurende de dag worden vijf geuren afgegeven , in de omgeving .


Iedereen in huis weet hoe laat het is , aan de hand van de geur .


Jullie begrijpen nu waarom ik Chris haat .


Ik dacht dat mijn idee best goed was , _ _ NULL _ _ Ik wist toen dat zijn idee beter was dan het mijne , maar ik kon niet uitleggen waarom .


Wat jullie van mij moeten weten , is dat ik verliezen haat .


Dit probleem houdt me al meer dan 10 jaar bezig .


Terug naar de vraag waarom seks zo lekker is .


Jaren na het project met zonne-energie , opperde een jonge vrouw dat seks zo goed is vanwege de vijf zintuigen .


Toen ze dat zei , had ik een ingeving .


Ik besloot om verschillende ervaringen in mijn leven te beoordelen op basis van de vijf zintuigen .


Ik ontwikkelde een grafiek voor de zintuigen .


Op de Y-as heb je een schaal van 0 tot 10 . Op de X-as staan natuurlijk de zintuigen .


Iedere keer dat ik een gedenkwaardige ervaring had , gaf ik ze weer op de grafiek , een soort zintuigendagboek .


Hier is een video om te laten zien hoe het werkt .


( Video ) Jinsop Lee : Mijn naam is Jinsop , en vandaag laat ik zien hoe motorrijden is , _ _ NULL _ _


Ontwerper : ik ben Denvar , ontwerper van motoren op maat .


( Motorgeraas ) ( Geluid ) ( Tastzin ) ( Gezichtsvermogen ) ( Reuk ) ( Smaak ) JL : Zo werkt de grafiek van de zintuigen .


Drie jaar lang heb ik gegevens verzameld , niet alleen van mezelf , maar ook van wat vrienden . En op de universiteit waar ik lesgaf , dwong ik — _ _ NULL _ _


Hier zijn wat resultaten .


De eerste is voor instant noedels .


Natuurlijk scoren smaak en reuk vrij hoog , maar gehoor scoort een drie .


Veel mensen zeiden dat het slurpende geluid essentieel is voor de noedelervaring . _ _ NULL _ _


Jullie kennen het wel . ( Slurpt ) Ik hoef niet te zeggen dat ik niet meer met deze mensen eet .


Volgende ervaring is uitgaan .


Wat ik hier interessant vond , is dat smaak een 4 scoort en veel respondenten zeiden dat het vanwege de smaak van de drankjes is . _ _ NULL _ _


Met deze mensen ga ik nog steeds op stap .


Dan roken .


Hier merkte ik dat tastzin een 6 scoort , omdat rokers me vertelden dat het vasthouden van een sigaret en die naar je lippen brengen een groot deel van de rookervaring is . Dat laat zien , en ik vind het een beetje griezelig , hoe goed sigaretten ontworpen zijn .


Hoe zou de perfecte ervaring eruit zien op deze grafiek ? Hoe zou de perfecte ervaring eruit zien op deze grafiek ?


Dat is natuurlijk een horizontale lijn bovenaan .


Jullie kunnen zien dat zelfs een intense ervaring als motorrijden , er niet aan kan tippen .


In alle jaren dat ik gegevens verzameld heb , is er maar één ervaring die dicht bij perfectie komt .


Dat is natuurlijk seks . Geweldige seks .


Respondenten zeiden dat geweldige seks op alle vijf zintuigen extreem hoog scoort .


Ik citeer een van mijn studenten die zei : _ _ NULL _ _


De vijf-zintuigen-theorie helpt verklaren waarom seks zo lekker is .


Tijdens mijn werk aan de 5 zintuigen , herinnerde ik me het project van de zonnewijzer uit mijn jeugd. herinnerde ik me het project van de zonnewijzer uit mijn jeugd .


Ik realiseerde me dat deze theorie ook verklaart waarom Chris ´ klok zoveel beter was dan de mijne .


Mijn klok richt zich alleen op het gezichtsvermogen en een klein beetje op tastzin .


Hier is Chris ´ klok .


Het is de eerste klok ooit die reukzin gebruikt om te tijd aan te geven .


Op het gebied van de zintuigen is zijn klok baanbrekend .


Dat heeft deze theorie mij geleerd over mijn vak .


Tot op heden hebben wij ons als ontwerpers vooral gericht op dingen die er mooi uitzien met een beetje tastzin . De andere drie zintuigen hebben we genegeerd .


De klok van Chris laat zien dat je met maar één zintuig meer , een briljant product kunt maken .


Wat als we de vijf-zintuigen-theorie in al onze ontwerpen zouden toepassen ? Wat als we de vijf-zintuigen-theorie in al onze ontwerpen zouden toepassen ?


Hier zijn drie ideeën die bedacht heb .


Dit is een strijkijzer , voor je kleding , waaraan ik een sproeimechanisme heb toegevoegd . Je vult het reservoir met je favoriete geur en je kleding zal lekkerder ruiken . Ik hoop dat het ook de strijkervaring leuker maakt . _ _ NULL _ _


Het zou ' de geurmaker ' kunnen heten . Dan de volgende .


Ik poets mijn tanden twee keer per dag . Wat als we een tandenborstel zouden hebben die naar snoep smaakt , Wat als we een tandenborstel zouden hebben die naar snoep smaakt , en wanneer de snoepsmaak weg is je zou weten dat het tijd is voor een nieuwe ?


Ik heb een voorliefde voor de kleppen op een dwarsfluit of klarinet .


Niet alleen om hoe ze eruit zien , maar ik hou van hoe ze voelen als je ze indrukt .


Ik speel geen dwarsfluit of klarinet , en besloot deze kleppen te combineren met een instrument dat ik wel bespeel : de afstandsbediening van de televisie .


Als we naar deze drie ideeën samen kijken , dan zien jullie dat de vijf-zintuigen-theorie , niet alleen het gebruik van deze producten verandert , maar ook het uiterlijk .


Ik heb gemerkt dat de vijf-zintuigen-theorie een hele bruikbare manier is om de verschillende ervaringen te evalueren , _ _ NULL _ _ en deze in mijn ontwerpen mee te nemen .


Ik realiseer me dat niet alleen de zintuigen het leven interessant maken .


Je hebt ook de zes emoties , en die ongrijpbare x-factor .


Dat kan het onderwerp van mijn volgende praatje zijn .


Intussen wens ik jullie veel plezier met de vijf zintuigen in jullie eigen leven en jullie eigen ontwerpen .


Een laatste punt voordat ik wegga .


Dit is de ervaring die jullie hebben tijdens het luisteren naar de TED-toespraken . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


De beste manier om dat te doen is met gratis snoep . De beste manier om dat te doen is met gratis snoep .


Zijn jullie er klaar voor ?


Goed zo .


( Applaus )


Toen ik zes jaar was , kreeg ik mijn geschenken .


Mijn leerkracht had een briljant idee .


Ze wilde ons de ervaring geven van het ontvangen van geschenken , _ _ NULL _ _


We moesten allemaal vooraan staan in de klas . Ze had voldoende geschenken gekocht en opgestapeld in de hoek .


Als je je naam hoort , haal dan je geschenk en ga zitten . " " Een geweldig idee , toch ?


Wat kon er misgaan ?


( Gelach ) Wel : we startten met 40 en elke keer ik iemands naam hoorde , juichte ik heel luid .


Toen waren er nog 20 kinderen over nog 10 nog 5


nog 3 ...


En ik was een van hen .


De complimenten stopten .


Op dat moment was ik aan het huilen


De leerkracht sloeg in paniek .


Ze zei : " " Wil iemand iets aardigs zeggen over deze kinderen ? " " _ _ NULL _ _ " " Niemand ? Ok , neem je geschenk en ga zitten .


Wees braaf volgend jaar — iemand zou iets aardigs over je kunnen zeggen . " " ( Gelach ) Terwijl ik dit aan jullie vertel , besef je allicht dat ik me dit zeer goed herinner . ( Gelach )


Ik weet niet wie er zich slechter voelde die dag .


Ik of de leerkracht ?


Ze moet zich gerealiseerd hebben dat ze een teambuilding-moment deed omslaan in een publieke vernedering van drie zesjarigen .


En zonder de humor .


Als je mensen door de mangel ziet halen op tv , is het grappig .


Er was echter niets grappigs aan die dag .


Dat was één versie van mij , en ik sterf nog liever dan opnieuw die publieke afwijzing te voelen .


Dat is één versie .


Acht jaar later


kwam Bill Gates naar mijn stad , Bejing , China , om er te spreken . Ik zag zijn overtuigingen


en ik werd verliefd op hem .


Ik dacht : nu weet ik wat ik wil doen .


Die avond schreef ik een brief aan mijn familie dat ik op mijn 25e het grootste bedrijf ter wereld zou gebouwd hebben , en dat bedrijf zou Microsoft opkopen . ( Gelach ) Het idee om de wereld te veroveren , had mij in zijn ban — dominantie , juist ? _ _ NULL _ _


Ik verzin dit niet , ik schreef die brief echt .


Hier is hij . ( Gelach ) Je hoeft niet alles te lezen . ( Gelach ) Het is onduidelijk geschreven , maar ik lichtte enkele woorden op .


Je snapt het .


( Gelach ) Dus ...


dat was een andere versie van mij : degene die de wereld zou veroveren .


Twee jaar later , kreeg ik de kans om naar de VS te gaan .


Ik sprong erop , want daar woonde Bill Gates !


( Gelach ) Ik dacht : dit wordt de start van mijn ondernemerschap !


Snel 14 jaar vooruit .


Ik was 30 .


Nee , ik bouwde dat bedrijf niet ,


ik startte zelfs niet .


Ik werd marketingmanager voor een Fortune 500-bedrijf .


Ik zat vast , ik stagneerde .


Waarom ?


Waar is die tiener met zijn brief ?


Het is niet omdat ik niet probeerde .


Telkens ik een idee had , elke keer ik iets nieuw probeerde , zelfs op het werk — als ik een voorstel wilde maken , als ik voor een groep wilde spreken , voelde ik dit constante gevecht tussen de tiener en de zesjarige .


De ene wilde de wereld veroveren , een verschil maken , de andere had angst voor afwijzing .


Elke keer won de zesjarige ,


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Als je Bill Gates wilt zijn , moet je op een of andere dag toch starten , niet ?


Toen ik ondernemer was , kreeg ik de kans om een investering te doen. en ik werd afgewezen .


De afwijzing deed pijn ,


zoveel pijn dat ik onmiddellijk wilde stoppen .


Maar ik dacht : zou Bill Gates stoppen na een simpele afwijzing voor een investering ?


Zou een ander succesvolle ondernemer zo stoppen ?


Absoluut niet .


Daar maakte ik de klik .


Ok , ik kan een beter bedrijf maken ,


ik kan een beter team en product maken , maar één ding is zeker : ik moet een betere leider worden .


ik moet een beter mens worden .


Ik kan me niet blijvend laten dicteren door een zesjarig kind .


Ik moet hem terug op zijn plaats zetten .


Ik zocht hulp online ,


met Google als mijn vriend .


( Gelach ) _ _ NULL _ _ Ik vond een hoop psychologische artikelen , over waar de angst en de pijn vandaan komt .


Ik vond een hoop inspirerende ' hoera ' -artikelen " Neem het niet persoonlijk en overwin het gewoon . " Wie weet dat niet ?


( Gelach ) Waarom had ik nog steeds angst ?


Toen vond ik toevallig een website


rejectiontherapy.com


( Gelach ) ' Afwijzingstherapie ' is een spel uitgevonden door de Canadese ondernemer


Jason Comely .


Zijn idee is om 30 dagen de afwijzing op te zoeken , om elke dag voor iets afgewezen te worden en je zo ongevoelig te maken voor de pijn .


Ik vond het geweldig !


( Gelach ) Ik dacht : dit ga ik doen !


Ik zal 100 dagen de afwijzing voelen . Ik bedacht mijn eigen afwijzingsideeën , en maakte een vlog .


En zo gebeurde het .


Zo zag het eruit .


Dag één


( Gelach ) ' Leen 100 Dollar Van Een Vreemde . '


Ik ging naar beneden waar ik werkte .


_ _ NULL _ _ Ik zag een grote man , zittend achter een bureau .


Hij zag eruit als een bewaker .


Ik benaderde hem .


Dat was de langste wandeling die ik ooit in mijn leven maakte _ _ NULL _ _ Het haar in mijn nek stond rechtop , Ik zweette en mijn hart klopte uit mijn borst .


Ik was er en vroeg : " Meneer , kan ik 100 dollar van je lenen ? "


( Gelach ) Hij keek op en zei : " " Nee . Waarom ? " "


Ik zei : " " Nee ? Sorry . " " Ik draaide me om en vluchtte .


_ _ NULL _ _ Ik voelde me zo beschaamd .


Maar omdat ik het filmde , zag ik ' s avonds hoe bang ik was voor de afwijzing . _ _ NULL _ _


Ik zag eruit als het kind uit ' The Sixth Sense . ' " Ik zag dode mensen . "


( Gelach ) Toen zag ik die man .


Hij zag er niet zo bedreigend uit .


Hij was een mollige , aardige kerel En hij vroeg zelfs " " Waarom " " ? Hij nodigde mij uit om het uit te leggen .


Ik had veel dingen kunnen zeggen .


Ik had het kunnen uitleggen , onderhandelen .


Ik deed niets .


Enkel vluchten .


Ik besefte dat dit de microkosmos van mijn leven was .


Elke keer ik maar de minste afwijzing voelde , vluchtte ik zo snel ik kon .


En weet je wat ?


De volgende dag , wat er ook gebeurde , ik zou niet vluchten ,


ik zou doorzetten .


Dag twee : ' Vraag Een Extra Hamburger ' ( Gelach ) Ik ging naar een hamburgertent . Na de lunch vroeg ik aan de kassier : " Kan ik een extra hamburger krijgen ? " ( Gelach )


Hij was in de war : " " Een extra hamburger ? " " ( Gelach ) Ik zei : " " Ja , zoals een extra koffie , een extra hamburger . " " Hij antwoordde : " " Sorry , daar doen we niet aan . " " ( Gelach ) Ik werd afgewezen en had kunnen vluchten , maar ik bleef .


Ik zei : " " Ik houd van jullie hamburgers , en ik houd van jullie tent . Als jullie een extra hamburger zouden geven , houd ik nog meer van jullie . " " ( Gelach ) Hij antwoordde : " " Ok , ik vraag het aan mijn manager , en misschien doen we het , maar vandaag niet . " " Toen vertrok ik .


Tussen haakjes : ik denk niet dat ze al ooit extra hamburgers gaven .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ was er niet meer . Enkel omdat ik doorzette , omdat ik niet vluchtte .


Ik zei : " " Geweldig , ik leer al bij ! " "


Hier werd mijn leven op zijn kop gezet .


Ik ging naar Krispy Kreme een donutketen


Misschien zijn er hier ook .


Daar vroeg ik _ _ NULL _ _


Je linkt de donuts aan elkaar ... Ik bedoel : ze zou toch nooit ja zeggen , niet ?


De donutmaker nam me zo serieus .


( Gelach ) Ze haalt papier , en begint de kleuren en ringen te tekenen . Ze vraagt zich af : " " Hoe kan ik dit maken ? " " 15 minuten later , komt ze af met een doos in de vorm van olympische ringen .


Ik was ontroerd .


Ik kon het niet geloven .


De video kreeg 5 miljoen views op Youtube .


De wereld kon het ook niet geloven .


( Gelach ) Ik kwam ermee in de kranten , in talkshows , overal .


Ik werd beroemd .


Veel mensen begonnen me te e-mailen : " Wat je doet , is geweldig . " Beroemd en bekend zijn , deden me niets .


Ik wilde echt leren en mezelf veranderen . _ _ NULL _ _


De volgende periode van mijn 100 dagen afwijzing werden mijn speelterrein en mijn onderzoeksproject .


Ik wilde zien wat ik kon leren .


En ik leerde heel veel .


Ik ontdekte veel geheimen .


Ik ontdekte dat als ik niet vluchtte bij afwijzing , _ _ NULL _ _ ik een ' nee ' in een ' ja ' kon doen veranderen . En het magische woord is ' waarom ' . Op een dag stapte ik naar een willekeurig huis met een bloem in mijn hand , klopte op de deur en zei : " Kan ik deze bloem in je achtertuin planten ? "


( Gelach ) Het antwoord was nee . Voor de man kon weggaan , vroeg ik : " Mag ik weten waarom ? "


" " Ik heb een hond , " " zei hij " " en die zou de bloem toch maar opgraven .


Ik wil je bloem niet verkwisten .


Als je dit echt wilt doen , ga naar Connie , aan de overkant .


Ze houdt van bloemen . " " Dus dat deed ik .


Ik stak over en klopte op Connies deur .


Ze was heel blij me te zien .


( Gelach ) En en half uur later stond er in Connies achtertuin een bloem .


Ze ziet er nu zeker beter uit .


( Gelach ) Was ik na de eerste afwijzing vertrokken , zou ik gedacht hebben , dat de man mij niet vertrouwde , of dat het was omdat ik gek was , omdat ik niet goed genoeg gekleed was .


Het was niets van dat alles .


Wat ik aanbood , paste hem niet .


Hij vertrouwde mij genoeg voor een verwijzing , om een verkoopterm te gebruiken .


Ik zette een verwijzing om .


Op een dag — en ik leerde ook dat ik iets kon zeggen om het tij te keren en mijn kansen op succes te vergroten .


Zo ging ik op een dag naar Starbucks en vroeg de manager of ik zijn Starbucks-begroeter mocht zijn . " " Starbucks-begroeter ? " " vroeg hij . " " Ja , je kent wellicht de Walmart-begroeters ?


De mensen die ' hallo ' zeggen als je de winkel binnenkomt , _ _ NULL _ _


Ik wil de Walmart-ervaring naar de Starbucksklanten brengen . " " ( Gelach ) Ik weet niet of het iets goed is , ik ben er zeker van dat het geen goed idee is .


En hij zegt : " " Oh " " — Ja , zo keek hij , Eric — Hij twijfelde : " " Ik ben niet zeker . " " Hij voelde mijn twijfel aan . " " Vind je het gek ? " " vroeg ik . Hij weer : " " Ja , man , echt gek . " " Zodra hij dit gezegd had , veranderde zijn hele houding .


Alsof zijn twijfel als sneeuw voor de zon wegsmolt


" " Je mag het doen , doe gewoon niet te gek . " " ( Gelach ) Het volgende uur was ik de Starbucks-begroeter .


Ik zei ' hallo ' tegen elke klant en wenste hen fijne feesten .


Tussen haakjes : ik weet niet welke carrière je wil , maar wordt geen begroeter .


( Gelach ) Het is heel saai .


Ik leerde dat ik dit kon doen omdat ik het benoemde als ' gek ' . Ik benoemde zijn twijfel


en dat betekende dat ik niet gek was .


Het betekende dat we hetzelfde dachten , dat het gek was .


En steeds opnieuw leerde ik dat als ik de twijfel van mensen benoemde , voor ik de vraag stelde , ik hun vertrouwen won .


Ik kreeg meer ja ' s .


Toen leerde ik dat ik mijn levensdroom kon waarmaken


door te vragen .


Ik kom van vier generaties leerkrachten , en mijn grootmoeder vertelde me altijd dat ik alles kon worden wat ik wilde , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Maar ik wilde ondernemer worden .


Toch droomde ik er altijd van iets te kunnen doorgeven .


Ik bedacht : wat als ik een les aan de universiteit zou geven ? Ik leefde toen in Austin en stapte naar de Universiteit Austin Texas , klopte op de deur van een prof en vroeg ik les mocht geven . Ik kwam nergens de eerste keren .


Ik vluchtte niet en vroeg het steeds opnieuw . De derde keer was de prof heel erg onder de indruk .


" " Niemand deed dit ooit , " " zei hij . Ik kwam goed voorbereid met een powerpoint en mijn les .


Hij zei : " " Ik kan dit gebruiken .


Kom binnen twee maanden terug . Ik neem je op in het lessenpakket . " " Twee maanden later gaf ik mijn les .


Dit ben ik , moeilijk te zien op de slechte foto .


Soms wordt je afgewezen door licht .


( Gelach ) Maar wow — aan het einde van de les , liep ik huilend naar buiten , want ik dacht dat ik mijn levensdroom kon vervullen door gewoon te vragen .


Vroeger dacht ik dat ik allerlei moest bereikt hebben ondernemer zijn , een diploma hebben om les te geven — Nee , ik vroeg het gewoon , en ik kon lesgeven .


Op de foto zie je een quote van Martin Luther King Jr .


Omdat ik ontdekte dat mensen die écht de wereld en onze manier van denken en leven veranderen , mensen zijn die oorspronkelijk en vaak gewelddadig werden afgewezen .


Mensen zoals Martin Luther King , Jr . Mahatma Gandhi , Nelson Mandela , of zelfs Jezus Christus .


Deze mensen lieten afwijzing niet hun leven bepalen .


Hun eigen reactie op afwijzing bepaalde hun leven .


Ze omarmden afwijzing .


We moeten die mensen niet zijn om te leren over afwijzing In mijn geval was afwijzing mijn vloek , mijn boeman .


Ik had er gans mijn leven last van omdat ik ervoor vluchtte .


Ik leerde het te omarmen ,


en draaide het om tot het grootste geschenk in mijn leven .


Ik begon mensen te leren hoe ze afwijzing in kansen konden omzetten .


Ik gebruik mijn blog , mijn voordrachten , het boek dat ik net gepubliceerd heb en technologie waarmee mensen hun angst voor afwijzing kunnen overwinnen .


Als je afgewezen wordt , als je voor het volgende obstakel staat , of de volgende struikelblok , bekijk de mogelijkheden .


Loop niet weg .


Omarm het . Het kunnen ook je geschenken worden .


Dank je .


( Applaus )


_ _ NULL _ _


Mijn vader was vijf jaar oud toen hij zijn vader verloor , maar toen ik werd geboren , was hij al een zakenman .


En het maakte hem niet uit , of zijn kinderen nou jongens of meisjes waren : ze zouden naar school gaan .


Dus ik denk dat ik geluk gehad heb .


Mijn moeder was 16 keer zwanger .


Van die zestien zijn vijf kinderen nog in leven .


Je kunt je misschien voorstellen hoe mijn jeugd eruit zag .


Dag in , dag uit , zag ik hoe vrouwen naar de begraafplaats werden gebracht , of zag ik hoe kinderen naar de begraafplaats gingen .


In die tijd , toen ik van de middelbare school af kwam , wilde ik heel graag dokter worden .


Ik wou dokter worden om vrouwen en kinderen te helpen .


Dus ik maakte mijn school af , en ik wilde gaan studeren .


Helaas was er in mijn land geen studentenhuisvesting voor meisjes . Ik was toegelaten bij geneeskunde , maar kon niet bij de universiteit verblijven .


Als gevolg stuurde mijn vader me naar Amerika .


Ik kwam naar Amerika .


Ik maakte mijn studie af .


Terwijl ik mijn studie afmaakte , _ _ NULL _ _


En jullie moeten weten dat terwijl ik studeerde , ik niet wist hoe het met mijn familie of met mijn land was .


Er waren maanden , jaren , dat ik er niets van wist .


Mijn familie zat in een vluchtelingenkamp .


Dus zodra ik was afgestudeerd , liet ik mijn familie naar Amerika komen .


Ik wilde dat ze veilig waren .


Maar waar lag mijn hart ?


Mijn hart lag in Afghanistan .


Dag in , dag uit , als ik naar het nieuws luisterde , en de gebeurtenissen in mijn land volgde , had ik zo ' n verdriet .


Ik wou heel graag terug naar mijn land , maar tegelijkertijd wist ik dat ik er niet naar toe kon gaan , omdat er geen plaats voor me was .


Ik had een goede baan .


Ik was professor aan een universiteit .


Ik kreeg een mooi salaris .


Ik had een goed leven .


Mijn familie was hier .


Ik kon bij hen zijn .


Maar ik was niet gelukkig .


Ik wou terug naar huis .


Dus ik ging naar het vluchtelingenkamp .


Toen ik bij het vluchtelingenkamp in Pakistan kwam , zaten daar 7,5 miljoen vluchtelingen . 7,5 miljoen vluchtelingen .


Rond 90 procent van hen waren vrouwen en kinderen . De meeste mannen waren omgekomen of ze vochten in de oorlog . Weet je , in het vluchtelingenkamp ,


_ _ NULL _ _ en zag ik werkelijk onvoorstelbare dingen .


Ik zag een weduwe met vijf tot acht kinderen die daar maar zat te huilen , _ _ NULL _ _


Ik zag een jonge vrouw die nergens naartoe kon , geen opleiding , geen vermaak , zelfs geen plek om te wonen .


Ik zag jonge mannen die hun vader en hun huis hadden verloren , jongens van tussen de 10 en 12 jaar oud onderhielden de gezinnen . Ze waren nu het gezinshoofd , en probeerden hun zussen , hun moeder en de kinderen te beschermen .


Het was een afschuwelijke situatie .


Mijn hart klopte voor mijn volk , en ik wist niet wat te doen .


Op dat moment , we hebben het over de kracht van dat moment .


Op dat moment dacht ik : wat kan ik voor deze mensen doen ?


Hoe kon ik deze mensen helpen ?


Ik ben maar een individu . Wat kan ik voor hen doen ?


Maar op dat moment wist ik , dat onderwijs mijn leven had veranderd .


Het had me omgevormd . Het had me status gegeven .


Het had me vertrouwen gegeven . Het had me een carrière gegeven .


Het had me geholpen mijn familie bij te staan , om mijn familie naar een ander land te laten komen , om veilig te zijn .


En ik wist op dat moment dat ik de mensen onderwijs en gezondheidszorg moest geven , _ _ NULL _ _


Maar denk je dat het gemakkelijk was ?


Nee , want in die tijd was onderwijs voor meisjes verboden .


En door de Russische invasie in Afghanistan , vertrouwden de mensen niemand meer .


Het was heel moeilijk om aan te komen met : " " Ik wil dit doen . " " Wie ben ik ?


Iemand uit de Verenigde Staten .


Iemand die hier opgeleid was .


Vertrouwden ze mij ? Natuurlijk niet .


Dus ik moest echt vertrouwen winnen in die samenleving .


Hoe ging ik dat doen ?


Ik observeerde en keek en keek .


Ik stelde vragen .


Ten slotte vond ik een man .


Hij was 80 jaar oud .


Hij was een moellah .


Ik ging naar zijn tent in het kamp , _ _ NULL _ _ " Ik wil dat u een leraar wordt . "


Hij keek me aan , en hij zei : " " Gek mens , ( Gelach ) _ _ NULL _ _ Ik zei tegen hem : " " Ik zorg dat u leraar wordt . " " Uiteindelijk ging hij akkoord , en toen ik eenmaal een les had georganiseerd in zijn wijk , _ _ NULL _ _


In een jaar tijd , hadden we 25 scholen opgezet , en 15.000 kinderen die naar school gingen , het was geweldig .


( Applaus ) _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Natuurlijk deden we alles zelf ; we deden de lerarenopleiding . We gaven scholing in vrouwenrechten , mensenrechten , democratie , de rechtsstaat . We gaven allerlei soorten cursussen . En op een dag , echt waar ,


op een dag was ik op het kantoor in Peshawar , in Pakistan .


Opeens zag ik de medewerkers naar hun kamers rennen en de deuren op slot doen . Ze riepen tegen me : " " Rennen , verstop je ! " " En wat doe je dan , als leidinggevende ?


Je bent bang . Je weet dat er gevaar is .


Je eigen leven staat op het spel .


Maar als leidinggevende moet je de boel bij elkaar houden .


Je moet de boel bij elkaar houden en krachtig zijn .


Dus ik zei : " " Wat is er aan de hand ? " " En al deze mensen stroomden mijn kantoor binnen .


Dus ik nodigde ze uit .


Ze kwamen binnen , het waren er negen ... negen taliban .


Het waren de lelijkste mannen ooit .


( Gelach ) Ze zagen er heel gemeen uit , zwarte kleding , zwarte tulband , en ze stroomden mijn kantoor binnen .


Ik bood ze een stoel aan en een kop thee .


Ze zeiden nee . Ze wilden geen thee .


De manier waarop ze het zeiden _ _ NULL _ _ en ik was echt wel bang .


Maar ik was ook sterk , hield mezelf goed .


En ik was toen natuurlijk gekleed in een zwarte hidjab , van top tot teen .


Het enige dat je kon zien waren mijn ogen .


Ze vroegen me : " " Wat doet u ?


Weet u niet dat meisjes niet naar school mogen ?


Wat bent u hier aan het doen ? " " Ik keek ze gewoon aan , en zei : " " Welke school ? Waar is de school ? " " ( Gelach ) ( Applaus ) Ze keken me aan en zeiden : " " U geeft hier les aan meisjes . " " Ik zei : " " Dit is iemands huis .


Er komen hier een paar studenten ; ze bestuderen de Koran , het heilige boek .


En in de Koran staat dat als een vrouw het heilige boek bestudeert , ze een goede echtgenote kan zijn en haar man kan gehoorzamen . " " ( Gelach ) Ik zal je één ding vertellen : dat is hoe je met die mensen omgaat ... ( Gelach ) Toen begonnen ze Pasjtoe te spreken .


Ze spraken tegen elkaar , _ _ NULL _ _ Toen bood ik ze weer thee aan , en ze namen een slok en ze vertrokken .


Daarna stroomden alle medewerkers mijn kantoor binnen .


Ze waren doodsbang .


Ze begrepen niet dat ik niet gedood was .


Ze begrepen niet dat ik niet meegenomen was .


Maar iedereen was blij me te zien .


Heel blij , en ik was natuurlijk blij dat ik nog leefde .


( Gelach ) Natuurlijk was ik blij dat ik nog leefde .


Wij bleven doorgaan met de school tijdens de val van de taliban . Tijdens de taliban ging het natuurlijk heel anders .


We doken onder en verzorgden onderwijs voor 80 meisjes , 3.000 studenten ondergedoken en we gingen gewoon door met de lessen .


Na de val van de taliban gingen we naar het platteland en we openden de ene school na de andere .


We openden een educatief centrum voor vrouwen .


We openden voortdurend klinieken .


We werkten met moeders en kinderen ,


reproductieve gezondheidstraining ...


We gaven allerlei soorten cursussen .


Ik was heel blij . Ik was zo tevreden met het resultaat van mijn werk .


Op een dag ging ik met vier docenten en een beveiliger naar het noorden van Kabul . En plotseling werd ik midden op de weg gestopt door 19 jonge mannen .


Geweren over hun schouders ... ze blokkeerden de weg .


Ik zei tegen mijn chauffeur : " " Wat is er aan de hand ? " " En de chauffeur zei : " " Weet ik niet . " " Hij vroeg het ze . Ze zeiden : " " Het gaat niet om jou . " " Ze riepen mijn naam . Ze zeiden : " " We willen haar . " " Mijn beveiliger stapte uit en zei : " " Zeg het maar tegen mij .


Wat willen jullie ? " " Ze zeiden : " " Niets . " " Ze riepen mijn naam .


Inmiddels zaten de vrouwen in de auto te gillen .


Ik was heel overstuur en zei tegen mezelf : dit is het .


Deze keer gaan we er allemaal aan .


Daar twijfelde ik niet aan .


En toch , als het moment daar is , vind je de kracht in wat je ook maar gelooft en in wat je ook maar doet .


Het zit diep van binnen .


Je gelooft in je eigenwaarde en daar kan je iets mee .


Dus ik grijp de auto vast .


Mijn been trilde en ik stapte uit .


Ik vroeg ze : " " Wat kan ik voor jullie doen ? " " Weet je wat ze zeiden ?


Ze zeiden : " " We weten wie je bent .


We weten waar je naar toe gaat .


Elke dag ga je overal naar toe , hier in het noorden .


Je verzorgt cursussen voor vrouwen en je geeft ze kans op een baan .


Je helpt ze vaardigheden te ontwikkelen . En wij ? " " ( Gelach ) ( Applaus ) " " Wie denkt er aan ons ?


Wat moeten wij doen ? " " Ik keek ze aan en zei : " " Weet ik niet . " " ( Gelach ) Ze zeiden : " " Het geeft niet .


Het enige dat wij kunnen , kennen , _ _ NULL _ _


Dat is alles . " " _ _ NULL _ _


Daar kon ik niet omheen .


Dus ik vertrok . Ze zeiden : " " We laten je gaan , ga maar . " " _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Tot dan toe hadden we alleen de meisjes geholpen .


We hadden alleen geld om meisjes les te geven , om hen naar school te krijgen , verder niets .


Tegen de tijd dat we bij het kantoor aankwamen , _ _ NULL _ _


Die waren allemaal naar huis gegaan . Er was niemand meer .


Alleen mijn beveiliger was er nog . Ik had totaal geen stem meer .


Ik was van streek en zat aan mijn bureau en ik zei : " " Wat ga ik doen ? " " Hoe ga ik dit probleem oplossen ?


We hadden in het noorden al cursussen lopen .


Honderden vrouwen kregen er al les .


Dus ik zat daar en plotseling , op dat moment , we hebben het weer over momentum , op dat moment belt een van mijn donateurs over een rapport .


Ze vraagt me : " " Sakena ? " " Ik gaf antwoord .


Ze zei : " " Dit klinkt niet als jou . Wat is er ? " " Ik zei : " " Niets . " " Ik probeerde het te verbergen .


Wat ik ook deed , ze geloofde me niet , en ze vroeg me opnieuw .


" Kom op , vertel me wat er is ? "


Ik vertelde haar het hele verhaal .


En zij zei : " " Als je er weer naartoe gaat , help je ze .


_ _ NULL _ _ Toen ik twee dagen later dezelfde weg nam , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ Dezelfde jonge mannen stonden daar met hun geweren en gebaarden ons dat we moesten stoppen


Dus we stopten .


Ik stapte uit . Ik zei : " " Kom maar met me mee . " " En zij zeiden : " " Ja . " " Ik zei : " " Op één voorwaarde : wat ik ook zeg , jullie moeten het accepteren . " " En ze zeiden : ja , dat doen we .


Dus ik nam ze mee naar de moskee , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


En nu zijn zij de beste trainers .


Ze leerden Engels , ze leerden om leraren te zijn , ze leerden over computers , en ze zijn mijn gidsen .


Elk gebied dat we niet kennen in de bergen : zij gaan met me mee , ze wijzen me de weg .


En ze beschermen ons .


En ... ( Applaus ) Dank je wel . ( Applaus )


Dat illustreert hoe onderwijs mensen omvormt .


Als je mensen schoolt , zullen ze anders zijn , en vandaag moeten we overal , werken aan gelijkheid van mannen en vrouwen .


We kunnen niet alleen de vrouwen scholen en de mannen vergeten , want de mannen zijn echte mensen , die het de vrouwen zo moeilijk maken .


( Gelach ) Dus we begonnen cursussen te verzorgen voor de mannen , want zij moeten weten wat vrouwen kunnen , wat zij zelf kunnen zijn , en hoe vrouwen hetzelfde werk kunnen doen als zij .


Dus we verzorgen nog steeds cursussen voor mannen en ik geloof er echt in .


Ik woon in een land dat een prachtig land was .


Ik wil dit gewoon met u delen .


Het was een prachtig land , mooi en vredig .


We konden overal naar toe .


Vrouwen werden opgeleid : in rechten , voor ingenieur , voor lerares . We gingen bij iedereen langs ,


we deden nooit de deur op slot .


_ _ NULL _ _


Maar we willen het Afghanistan van vroeger .


Tegenwoordig werken vrouwen in Afghanistan heel erg hard .


Ze halen diploma ' s . Ze studeren voor advocaat .


Ze studeren weer voor dokter .


Ze studeren voor lerares en ze runnen bedrijven .


Het is geweldig om te zien hoe deze mensen _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Ik wil dit met jullie delen : vanwege liefde , _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Wij hebben een dichter , Mevlana Rumi .


Hij zei dat we met compassie en liefde de hele wereld kunnen veroveren .


En als wij het konden in Afghanistan , dan weet ik 100 procent zeker dat iedereen het kan , waar dan ook ter wereld .


Heel hartelijk bedankt .


_ _ NULL _ _ Dank je wel . Dank je . _ _ NULL _ _


Dit is waar ik woon , ik woon in Kenia aan de zuidelijke kant van het Nairobi National Park .


De koeien op de achtergrond zijn van mijn vader en achter de koeien , zie je het Nairobi National Park .


Het zuidelijke deel van het park is niet helemaal omheind wat ervoor zorgt dat wilde dieren , zoals zebra ' s , vrij uit het park kunnen migreren .


Roofdieren zoals leeuwen volgen hen , met dit als gevolg .


Ze doden ons vee .


Dit is een van onze runderen dat ' s nachts gedood werd . Ik stond ' s ochtends op en vond het dood . Het voelde zo slecht , omdat het onze enige stier was .


Mijn volk , de Masaï , wij geloven dat we uit de hemel zijn komen met al onze dieren en al ons land om het te hoeden . Daarom hechten we veel waarde aan die dingen .


Ik groeide op met veel haat voor de leeuwen


De Il-Murran zijn de krijgers die ons volk en ons vee beschermen en ook zij hebben last van dit probleem .


Dus doden ze de leeuwen .


Dit is één van de zes leeuwen die gedood zijn in Nairobi .


Daarom zijn er waarschijnlijk zo weinig leeuwen in het Nairobi National Park .


Een jongen tussen 6 en 9 jaar oud is in mijn dorp verantwoordelijk voor de koeien van zijn vader . Zo ook ik .


Ik moest een manier zien te vinden om dit probleem op te lossen .


Mijn eerste idee was om vuur te gebruiken omdat ik dacht dat leeuwen schrik hebben van vuur .


Maar ik realiseerde mij al snel dat dat niet hielp omdat de leeuwen hierdoor door de stallen heen konden kijken .


Maar ik gaf niet op . Ik ging door .


Mijn tweede idee was om een vogelverschrikker te gebruiken .


Ik wou de leeuwen laten geloven dat ik naast de koeienstal stond .


Maar leeuwen zijn heel slim . ( Gelach ) De eerste dag dat ze komen , zien ze de vogelverschrikker en gaan ze weg . Maar op de tweede dag komen ze terug en denken : " " Maar die beweegt helemaal niet , die staat daar altijd . " " ( Gelach ) Hij springt en doodt de dieren .


Op een nacht liep ik met een toorts rond de stal en die dag zijn de leeuwen niet gekomen .


Ik ontdekte dat leeuwen bang zijn voor bewegend licht .


Ik kreeg een idee .


Omdat ik een kleine jongen was , was ik heel de dag op mijn kamer in de weer . Ik haalde zelfs mijn moeders nieuwe radio uiteen . Ze kon me die dag wel vermoorden , maar ik had veel geleerd over elektronica . ( Gelach ) Ik haalde er een oude autobatterij en een knipperlicht bij . Een motorrijder gebruikt dat om aan te geven of hij links of rechts wil afslaan .


Ik haalde ook een schakelaar om de lichten aan en uit te zetten .


Dit is een lampje van een kapotte zaklamp .


Ik zette alles in elkaar .


Het zonnepaneel laadt de batterij op en de batterij zorgt voor stroom naar het knipperlicht . Ik noem het de transformator .


Het knipperlicht laat het licht knipperen .


Zoals jullie kunnen zien , zijn de lampen naar buiten gericht , want daar komen de leeuwen vandaan .


Zo zien de leeuwen het .


De lichten knipperen en laten de leeuw denken dat ik rond de koeienstal loop met een zaklamp , terwijl ik eigenlijk in bed lig .


( Gelach ) ( Applaus ) Dank u .


Dit deed ik 2 jaar geleden en sindsdien hebben we geen problemen meer gehad met leeuwen .


Mijn buren hoorden van mijn idee .


Eén van hen was deze grootmoeder .


Ze had al veel dieren aan leeuwen verloren en ze vroeg me of ik voor haar lichten kon installeren .


Ik zei : " " Ja . " " Ik installeerde de lichten . Dat zijn de leeuw-lichten .


Ik heb er zeven huizen in mijn gemeenschap mee uitgerust en ze werken echt .


Mijn idee wordt nu over heel Kenia gebruikt om roofdieren zoals hyena ' s en luipaarden weg te jagen . Het wordt ook gebruikt om olifanten bij de boerderijen weg te houden .


Dankzij deze uitvinding kreeg ik een beurs om in één van de beste scholen van Kenia , Brookhouse International School , te gaan studeren . Ik kijk hier echt naar uit .


Mijn nieuwe school schiet hier ook te hulp door fondsen te werven en mensen hierop te wijzen .


Ik nam zelfs mijn vrienden mee naar mijn dorp . We installeren lichten op de huizen die er nog geen hadden . Ik leer hen ze zelf te installeren .


Een jaar geleden was ik nog een jongen op de savanne die zijn vaders koeien hoedde , en keek naar overvliegende vliegtuigen . Ik zei tegen mezelf : “ Op een dag zal je daar inzitten . ”


En hier ben ik vandaag .


Ik kreeg de kans om voor het eerst met een vliegtuig naar TED te komen .


Mijn grote droom is om later vliegtuigingenieur en piloot te worden .


Vroeger haatte ik leeuwen maar nu , dankzij mijn uitvinding , worden mijn vaders koeien én de leeuwen gespaard . Wij kunnen er blijven leven zonder conflict met de leeuwen .


Ashê olên . Het betekent ' hartelijk dank ' in mijn taal .


( Applaus ) Chris Anderson : Je hebt geen idee hoe opwindend het is om een verhaal zoals het jouwe te horen .


Je hebt dus een studiebeurs gekregen . Richard Turere : Yep


CA : Je bent aan de slag met andere elektrische uitvindingen .


Wat is het volgende op het lijstje ?


RT : Mijn volgende uitvinding is om een elektrisch hek te maken . CA : Een elektrisch hek ?


RT : Ik weet dat elektrische hekken al zijn uitgevonden maar ik wil het mijne maken .


( Gelach ) CA : Je hebt het één keer geprobeerd , juist , en nu ... RT : Ik heb het al eens geprobeerd , maar ik ben gestopt omdat ik een schok kreeg . ( Gelach ) CA : Richard Turere , je bent me er eentje .


We moedigen je aan bij elke stap , mijn vriend .


Hartelijk bedank . RT : Dank u . ( Applaus )


We gaan diepzeeduiken . Iedereen die ooit die prachtige kans heeft gehad , weet dat je tweeënhalf uur lang naar beneden _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Je ziet dat de bioluminescentie deels wordt gebruikt _ _ NULL _ _ Maar alles is vanuit artistiek standpunt fantastisch . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ hier is een vis met gloeiende , kloppende ogen .


_ _ NULL _ _ Prachtige ontwerpen . En dan deze laatste :


_ _ NULL _ _ een van mijn favorieten , dit draaimolentjesontwerp .


Absoluut verbazingwekkend , elke duik weer .


Dat is de onbekende wereld . We hebben nog maar 3 procent ontdekt _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ onderwatermeren en -watervallen — _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Hij vindt een vestigingsplek , rolt zich op en verdwijnt in de achtergrond .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ dus het vrouwtje ziet alleen zijn vriendelijke pijlinktviskant .


_ _ NULL _ _ Kijk nog eens . Kijk naar de kleurstelling : wit aan de rechterkant , bruin aan de linker .


Hij doet een stap terug en houdt de andere mannetjes uit de buurt _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ Inktvis . Ik ben er gek op . Dit is een gigantische Australische inktvis .


_ _ NULL _ _ kijk naar zijn tentakels . Hij trekt ze gewoon in en laat ze eruit zien als zeewier .


Verdwijnt volledig in de achtergrond .


_ _ NULL _ _ Het trucje van de bewegende steen . We leren dus een hoop van ondiepe wateren .


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ En een octopus . Is dat niet verbazingwekkend ? Roger liet hem schrikken ,


_ _ NULL _ _ Als de octopus landt , zegt hij : " " Ik ben gezien .


Ik kan nu best zo groot mogelijk worden . " " _ _ NULL _ _


Hij bluft . Laten we het achterstevoren bekijken .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Eén . Twee . Drie . ( Applaus )


Klant : Eh , eens even kijken .


Bediende : We hebben aangebraden registerfout bestrooid met heerlijke gegevensfouten , binaire broodjes , RAM sandwiches , configurateurs , en een scriptsalade met of zonder polymorfe dressing , en een gegrilde codeerkebab .


Klant : Ik wil graag een RAM sandwich en een glas van je beste Code 39 . _ _ NULL _ _


Bediende : Wilt u nog iets na , meneer ?


Het nagerecht van de dag is tracking cookie .


Klant : Ik wil graag een partij zombie tracking cookies , bedankt .


Bediende : Het komt eraan , meneer .


Het komt eraan .


( Applaus ) Maya Penn : Ik teken al zolang als ik een krijtje kan vasthouden . Ik maak al geanimeerde flipboekjes sinds mijn derde .


Op die leeftijd leerde ik ook wat een animator was .


Er was een programma op tv over banen die de meeste kinderen niet kennen .


Toen ik begreep dat een animator de tekenfilms maakte die ik op tv zag , zei ik meteen : " " Dat wil ik worden . " " Ik weet niet of ik het dacht of hardop zei , maar het was een zeer bepalend moment in mijn leven .


Animatie en kunst zijn altijd mijn eerste liefde geweest .


Het was mijn liefde voor techniek die me het idee gaf ' Geniepige Gerechten ' te maken . Ik had een virus op mijn computer , en probeerde er vanaf te komen , en opeens dacht ik gewoon : wat als virussen hun eigen wereldje in de computer zouden hebben ?


Een restaurant misschien , waar ze afspreken en virusachtige dingen doen .


Zo ontstond ' Geniepige Gerechten ' .


Toen ik vier was , liet mijn vader zien hoe je een computer uit elkaar haalt en weer in elkaar zet .


Daar begon mijn liefde voor techniek .


Ik bouwde mijn eerste website zelf in HTML , en ik leer JavaScript en Python .


Ik werk ook aan een animatieserie , ' De Bestuivers ' , over bijen en andere bestuivers in onze omgeving en waarom die zo belangrijk zijn .


Als planten niet bestoven worden door de bestuivers , zullen alle wezens , inclusief wijzelf , die afhankelijk zijn van die planten , verhongeren .


Dus besloot ik om met deze coole wezens een superheldenteam te vormen .


( Applaus ) ( Stamp ) ( Muziek ) ( Brul ) Bestuiver : Ontbossosaurus ! Ik had het kunnen weten !


Ik moet de hulp inroepen van de andere Bestuivers !


( Muziek ) Bedankt . ( Applaus ) Al mijn animaties beginnen met ideeën , maar wat zijn ideeën ?


Ideeën kunnen een beweging in gang zetten .


Ideeën zijn kansen en innovatie .


Ideeën zijn echt hetgeen waar de wereld om draait .


Zonder ideeën , zouden we niet zijn waar we nu zijn met techniek , geneeskunde , kunst , cultuur en zelfs hoe we ons leven leven .


Toen ik acht was , nam ik mijn ideeën en begon mijn eigen bedrijf , Maya ' s Ideeën , en mijn non – profitorganisatie , Maya ' s Ideeën voor de Planeet .


( Gelach ) Ik maak milieuvriendelijke kleding en accessoires .


Ik ben nu dertien en al begon ik mijn bedrijf in 2008 , mijn artistieke reis begon veel eerder .


Ik werd erg beïnvloed door kunst en wilde het opnemen in alles wat ik deed , zelfs in mijn bedrijf .


Als ik thuis stoffen vond , zei ik : " " Dit zou een sjaal kunnen zijn , of een hoed . " " Ik had allemaal design-ideeën .


Ik merkte als ik mijn creaties droeg , dat mensen me aanhielden en zeiden : " Wow , wat schattig . Waar kan ik die krijgen ? "


En ik dacht : ik kan mijn eigen bedrijf beginnen .


Ik had geen businessplannen op mijn achtste .


Ik wist alleen dat ik mooie dingen wilde maken die milieuvriendelijk waren en dat ik iets terug wilde geven .


Mijn moeder leerde me naaien , en in de veranda achter ons huis maakte ik haarbandjes van lint en schreef de naam en de prijs ervan op .


Ik begon meer dingen te maken , zoals hoeden , sjaals en tassen .


Al gauw verkocht ik dingen over de hele wereld . Ik had klanten in Denemarken , Italië , Australië , Canada en meer .


Ik moest veel leren over mijn bedrijf : zoals merken en marketing , met mijn klanten in contact blijven , en kijken wat het meest en het minst verkocht .


Algauw begon mijn bedrijf echt goed te lopen .


Op een dag , toen ik tien was , nam het tijdschrift Forbes contact met me op .


( Gelach ) Ze wilden mij en mijn bedrijf opnemen in hun artikel .


Veel mensen vragen me : Waarom is je bedrijf milieuvriendelijk ?


Mijn passie voor milieu- en dierenbescherming heb ik al sinds ik klein ben .


Mijn ouders leerden me al jong over iets teruggeven en een goed rentmeester voor het milieu zijn .


Ik hoorde hoe de verf in sommige kleding of zelfs al het productieproces schadelijk voor de mensen en de planeet was , dus begon ik mijn eigen onderzoek te doen . Ik ontdekte dat er zelfs na het verven , een afvalprobleem is dat het milieu negatief beïnvloedt . _ _ NULL _ _


Bijvoorbeeld het vermalen van materialen , of het dumpen van droge poeders .


Dat kan de lucht zo verontreinigen , dat het giftig wordt om in te ademen voor alles en iedereen .


Dus toen ik mijn bedrijf begon , wist ik twee dingen . Al mijn dingen moesten milieuvriendelijk zijn . En tien tot twintig procent van mijn winst ging naar goede doelen en milieuorganisaties .


( Applaus ) Ik voel me deel van de stroming nieuwe ondernemers die niet alleen een succesvol bedrijf willen , maar ook een duurzame toekomst .


Ik denk dat ik mijn klanten kan bedienen zonder toekomstige generaties in de weg te staan op weg naar een groener leven .


Onze wereld is zo groot , divers en prachtig _ _ NULL _ _


Maar het is nooit genoeg om alleen maar te snappen wat er in onze wereld gebeurt .


Het moet tot je hart doordringen , want als het tot je hart doordringt , dan worden bewegingen in gang gezet .


Dat is wanneer kansen en innovatie worden gecreëerd en wanneer ideeën tot leven komen .


Bedankt , vrede en het allerbeste .


( Applaus ) Bedankt . ( Applaus ) Pat Mitchell : Jullie hebben Maya horen praten over de verbluffende ouders _ _ NULL _ _


Alstublieft , Mr en Mw Penn . Zouden jullie — Ah !


( Applaus )


Eén van de intense plezieren van reizen en van etnografisch onderzoek is de mogelijkheid om te leven tussen hen die de oude gewoontes niet vergeten zijn , die hun verleden nog voelen in de wind , het aanraken in door regen gepolijste stenen , het proeven in bittere plantenbladeren .


De wetenschap dat Jaguar-shamans nog steeds voorbij de Melkweg reizen , of dat de mythes van Inuit-ouderen nog met betekenis weerklinken , of dat in de Himalaya boeddhisten nog steeds jacht maken op de adem van Dharma , herinnert je echt dé openbaring van de antropologie : de wereld waarin wij leven bestaat niet in een absolute zin , maar is slechts één model van de werkelijkheid , het gevolg van een toevallige set aanpassingskeuzes die onze voorouders generaties geleden maakten .


Natuurlijk , we delen allemaal dezelfde aanpassende vereisten :


Worden geboren . Brengen kinderen ter wereld .


We maken allen inwijdingsrites door .


Omgaan met de onverbiddelijke scheiding door de dood . Het kan dus geen verrassing zijn dat we allen zingen , dansen en kunst hebben .


Maar interessant is de unieke kadans van het lied en het ritme van de dans in elke verschillende cultuur .


Of dat nu gaat om de Penan in de wouden op Borneo , of de Voodoo-acolieten in Haïti , of de strijders in de Kaisut-woestijn in Noord-Kenia , de Curandero in het Andes-gebergte of de Caravanserai in het hart van de Sahara . — Dit is de man met wie ik reisde door de woestijn , een maand geleden . — of nu een yakherder op de hellingen van Qomolangma , Everest , de godin-moeder van de wereld .


Zij leren ons allemaal dat we anders kunnen zijn , anders kunnen denken , ons anders op aarde kunnen oriënteren .


Als je erover nadenkt , kan dit idee je alleen maar hoop geven .


Samen vormen de ontelbare culturen ter wereld een web van spiritueel en cultureel leven dat de planeet omhult en voor haar net zo belangrijk is als het biologische levensweb : de biosfeer .


Dit culturele levensweb kun je je voorstellen als een etnosfeer . De etnosfeer kun je definiëren als het totaal van alle gedachtes , dromen , mythes , ideeën , inspiraties en intuïties die voortgebracht zijn door de menselijke verbeelding sinds het begin van ons bewustzijn .


De etnosfeer is de grote nalatenschap van de mensheid .


Zij is het symbool van al dat wij zijn en al dat wij kunnen zijn , als verbazingwekkend nieuwsgierige diersoort .


Net zoals de biosfeer zwaar aangetast is , is de etnosfeer dat ook — en nog in veel grotere mate .


Geen bioloog zou durven beweren dat minstens de helft van alle soorten op het punt van uitsterven staat , omdat dat simpelweg niet waar is . En juist dat , het meest apocalyptische scenario voor biodiversiteit , komt niet eens in de buurt van het meest optimistische scenario voor culturele diversiteit .


De beste indicator hiervan is het verlies aan talen .


Toen iedereen hier aanwezig geboren werd , werden er zesduizend talen op aarde gesproken .


Een taal is meer dan haar woordenschat of haar grammaticale regels .


Een taal is een opflikkering van de menselijke ziel .


Het is het voertuig waardoor de ziel van elke unieke cultuur de materiële wereld bereikt .


Elke taal is een eeuwenoud geesteswoud , een scheiding , een gedachte , een ecosysteem aan spirituele mogelijkheden .


Van die zesduizend talen wordt vandaag de dag de helft daarvan niet meer in kinderoren gefluisterd .


Ze worden baby ' s niet langer aangeleerd . Effectief betekent dat , tenzij een verandering optreedt , dat ze al dood zijn .


Is er iets eenzamers dan omhuld te worden door stilte , de laatste van jouw volk te zijn jouw taal te spreken , geen kans te hebben de wijsheid van de voorouders door te geven of de beloftes van de kinderen tegemoet te zien ?


Precies dat tergende lot is iemands benarde toestand elke twee weken ergens op aarde , want elke twee weken sterft er een oudere en met hem sterven de laatste lettergrepen van een oude taal .


Sommigen van jullie zeggen : ' Zou de wereld geen betere plek zijn als we allen dezelfde taal zouden spreken ? ' . Ik zeg : ' Super , laten we Yoruba nemen . Of Kantonees .


Of Kogi . ' Je zult je opeens realiseren hoe het zou zijn niet je eigen taal te kunnen spreken .


Dus wat ik eigenlijk wil doen vandaag is jullie meenemen op een korte reis door de etnosfeer , die een beeld moet schetsen van wat in feite verloren is gegaan .


Velen van ons vergeten dat wanneer ik het over ' een andere manier van zijn ' heb , ik ook echt heel andere manieren bedoel .


Neem bijvoorbeeld dit Barasana-kind in de Noordwest-Amazone , het volk van de anaconda , dat gelooft dat zij uit stroomopwaarts de melkrivier op voeren , vanuit het oosten , in de buik van heilige slangen .


Dit is een volk dat cognitief de kleuren blauw en groen niet onderscheidt , omdat het gewelf van de hemelen gelijk staat aan het gewelf van het oerwoud , waar het volk afhankelijk van is .


Ze hebben een opvallende taal-en-huwelijksregel , die linguïstische exogamie wordt genoemd : je moet iemand trouwen die een andere taal spreekt .


Dit heeft zijn wortels in het mythologische verleden , maar het bijzondere voltrekt zich in hun huizen , waar zes of zeven talen worden gesproken , door deze kruiselingse huwelijken , maar je nooit iemand een taal hoort oefenen .


Ze luisteren simpelweg en beginnen dan te spreken .


Eén van de fascinerendste stammen waarmee ik heb geleefd , de Waorani in Noordoost-Ecuador , een verbluffend volk waarmee in 1958 vreedzaam contact werd gelegd .


In 1957 probeerden vijf missionarissen contact te leggen , maar ze maakten een kritieke fout .


Uit de lucht strooiden ze foto ' s van zichzelf met -naar ons idee- vriendelijke gebaren , waarbij ze vergaten dat dit volk nog nooit een tweedimensionaal beeld had gezien .


Ze raapten de foto ' s op en probeerden de vorm achter het gezicht te vinden . Toen ze niets vonden , concludeerden ze dat de duivel hen hiermee riep , waarna de missionarissen met speren doorboord werden .


Maar de Waorani doorboorden niet alleen buitenstaanders ,


maar ook elkaar .


54 % van hun sterftecijfer kwam voort uit doorboringen .


We konden genealogieën tot acht generaties terug traceren , waarbij we twee gevallen van een natuurlijk dood vonden . Toen we doorvroegen , gaven ze toe dat één man ooit van ouderdom stierf , waarna hij toch maar doorboord werd . ( Publiek lacht ) Maar tegelijkertijd hadden ze een verbazingwekkend scherpzinnige kennis van het oerwoud .


Hun jagers konden urine op 40 passen afstand ruiken en vertellen van welke diersoort het was .


Begin jaren ' 80 kreeg ik een verbluffende opdracht , toen mijn professor mij vroeg of ik naar Haïti wilde gaan om daar geheime genootschappen te infiltreren die de basis vormden van de macht van president Duvalier als ook zijn presidentiële elitecorps en zo het gif veilig te stellen waaruit zombies gemaakt worden .


Om van deze sensationele zaken wat te kunnen begrijpen , moest ik eerst iets leren over dit bijzonder geloof van Vodoun ( Voodoo ) , dat geen cult van zwarte magie is .


Het is daarentegen een complex metafysisch wereldbeeld ,


erg interessant .


Zou ik je vragen de grote wereldreligies te noemen , wat zou je dan zeggen ?


Christendom , islam , boeddhisme , jodendom , etc .


Eén continent wordt altijd buiten beschouwing gelaten , vanuit de aanname dat Afrika beneden de Sahara geen religieus geloof had . Natuurlijk hadden ze dit wel . Voodoo is simpelweg het destillaat van deze diepgaande religieuze ideeën , verspreid in de tragische diaspora tijdens de slavernijperiode .


Wat voodoo zo interessant maakt , is de levende verhouding tussen de levenden en de doden .


De levenden baren de geesten .


De geesten kunnen aangeroepen worden van onder het Grote Water , antwoordend op het dansritme waarmee de ziel van de levende tijdelijk verplaatst wordt , zodat tijdens dat ene schitterende moment de volgeling even de god wordt .


Daarom zeggen voodooïsten graag : ' Jullie blanken gaan naar de kerk en praten over God .


Wij dansen in de tempel en worden God . ' En omdat je zo bezeten bent door de geest , wat kan je gebeuren ?


Dit leidt tot een verbluffende vertoning : Voodoo-volgelingen in trance die straffeloos gloeiende kolen betasten . Deze vertoning demonstreert de mogelijkheid van de geest om het lichaam te beïnvloeden wanneer deze in extreme extase is .


Van alle volken waar ik ooit mee heb geleefd , zijn de Kogi het meest buitengewoon , een volk uit het noorden van Colombia .


Afstammelingen van de Tairona-beschaving , die ooit de Caribische kustvlakte van Colombia hebben bevolkt in de nasleep van de verovering . Zij trokken zich terug in een geïsoleerd vulkanisch massief dat boven de kustvlakte uittorent .


In een met bloed doordrenkt continent werd alleen dit volk nooit veroverd door de Spanjaarden .


Nog steeds worden ze door ritueel priesterschap geregeerd , maar de training tot priester is nogal bijzonder .


De jonge acolieten worden weggehaald bij hun families als ze drie of vier zijn . Ze worden afgezonderd in een wereld van duisternis , in stenen hutten aan voeten van gletsjers , 18 jaar lang . Twee periodes van negen jaar , bewust gekozen om de negen maanden vorming na te bootsen die zij in de schoot van hun moeder doorbrengen . Nu zijn ze bij wijze van spreken in de schoot van de grote moeder .


Deze hele tijd worden hen de maatschappelijke waarden bijgebracht , waarden die de aanname in zich dragen dat alleen hún gebeden de kosmische -of ecologische- balans in stand kunnen houden .