Ale obecnie czuję się bardzo dobrze .


Chciałbym się dzisiaj nią z wami podzielić .


W mojej rodzinie jest siedmioro dzieci .


Same siostry , poza mną .


To ja z tatą , gdy byłem małym chłopcem .


Zanim odkryłem cuda nauki byłem prostym rolnikiem w kraju biednych rolników .


Tak jak wszyscy uprawialiśmy kukurydzę .


Pewnego dnia los się od nas odwrócił .


W 2001 roku nadeszła klęska suszy .


W przeciągu pięciu miesięcy Malawijczycy zaczeli umierać z głodu .


Moja rodzina jadała raz dziennie , wieczorem .


Po trzy garście nsimy na osobę .


Jedzenie przez nas przelatywało .


Byliśmy jak własne cienie .


W Malawi za szkołę średnią trzeba opłacać czesne .


Głód zmusił mnie do opuszczenia szkoły .


Spojrzałem na mojego ojca i na wysuszone pola .


Nie mogłem zaakceptować takiej przyszłości .


Szkoła przynosiła mi dużo radości , więc byłem gotów zrobić wszystko by zdobyć edukację .


Chodziłem więc do biblioteki .


Czytałem książki naukowe , zwłaszcza z fizyki .


Nie znałem angielskiego zbyt dobrze .


Z diagramów i obrazków uczyłem się znaczenia słów .


Z kolejnej książki dowiedziałem się ,


że wiatrak może pompować wodę i generować prąd .


Pompa wodna oznaczała nawadnianie , ochronę przed głodem , którego wówczas doświadczaliśmy .


Zdecydowałem więc , że zbuduję sobie wiatrak .


Ale nie miałem żadnych materiałów , dlatego poszedłem na złomowisko i znalazłem potrzebne rzeczy .


Wiele osób , w tym moja matka , uważało , że zwariowałem .


( Śmiech ) Zdobyłem wentylator z ciągnika , amortyzator , rury PCV .


Używając ramy rowerowej i starego dynamo od roweru , zbudowałem moją maszynę .


Najpierw było jedno światełko .


Potem cztery lampki z przełącznikami i nawet wyłącznikiem obwodu , wzorowanym na elektrycznym dzwonku .


Kolejna maszyna pompowała wodę do nawadniania .


Przed moim domem zaczęły ustawiać się kolejki . ( Śmiech ) Ludzie chcieli naładować telefony komórkowe .


( Brawa ) Nie mogłem się ich pozbyć .


( Śmiech ) Potem przyszli reporterzy , po nich bloggerzy , co doprowadziło do telefonu od czegoś , co nazywa się TED .


Nigdy wcześniej nie widziałem samolotu .


Nigdy nie spałem w hotelu .


Wtedy na scenie w Aruszy zapomniałem angielskiego i powiedziałem coś jakby " Spróbowałem . I udało się . "


Chciałbym więc powiedzieć wszystkim ludziom takim jak ja , Afrykańczykom i ludziom ubogim , którzy zmagają się ze swoimi marzeniami .


Niech wam Bóg błogosławi .


Może kiedyś obejrzycie to w Internecie .


Mówię wam , zaufajcie sobie i uwierzcie .


Cokolwiek się stanie , nie poddawajcie się .


Dziękuję .


( Brawa )


W latach 80. w komunistycznym NRD , kupując maszynę do pisania , musiałeś ją zarejstrować w rządzie


wraz z próbką jej tekstu. wraz z próbką jej tekstu. wraz z próbką jej tekstu .


Robiło się to , żeby władze mogły namierzyć dokumenty .


Jeżeli znaleźliby papiery z nieodpowiednimi przemyśleniami , tak mogliby trafić na ich twórcę .


Na Zachodzie nie mogliśmy zrozumieć jak mogli to robić , jak bardzo ogranicza to wolność słowa .


Nigdy byśmy tak nie postąpili w naszych krajach . Nigdy byśmy tak nie postąpili w naszych krajach .


Ale dziś w 2011 , gdy kupisz kolorową drukarkę laserową od większego producenta i wydrukujesz stronę , będą tam niewielkie żółte kropki będą tam niewielkie żółte kropki na każdej jednej stronie tworzące unikalny wzór prowadzący do ciebie i twojej drukarki .


Tak dzieje się dziś . Tak dzieje się dziś .


I nikt nie robi wokół tego zamieszania .


Ale to przykład w jaki sposób rząd używa technologii rząd używa technologii przeciwko nam , obywatelom .


I jedno z trzech głównych źródeł dzisiejszych problemów z siecią .


Przyglądając się wydarzeniom w wirtualnym świecie , możemy podzielić ataki na podstawie napastników .


Mamy trzy podstawowe grupy .


Wirtualni przestępcy


jak Dimitri Golubov z Kijowa na Ukrainie .


Motyw tych przestępstw jest zrozumiały .


Oni robią na tym kasę .


Używają wirtualnych ataków , żeby zarobić masę pieniędzy . Bardzo dużo pieniędzy .


Jest kilka przykładów milionerów i multimilionerów , którzy się na tym wzbogacili .


Vladimir Tsastsin z Tartu w Estonii ,


Alfred Gonzalez ,


Stephen Watt ,


Bjorn Sundin ,


Matthew Anderson , Tariq Al-Daour , itp . , itd .


Te typy zbiły fortunę , Te typy zbiły fortunę , używając nielegalnych trojanów używając nielegalnych trojanów by kraść gotówkę z kont internetowych , by kraść gotówkę z kont internetowych , albo by za pomocą keyloggerów zebrać nasze informacje kredytowe kiedy robimy zakupy z zainfekowanego komputera .


Amerykańska Tajna Służba , dwa miesiące temu , zamroziła szwajcarskie konto bankowe pana Sama Jain , na którym było 14,9 milionów $ amerykańskich w momencie zamrożenia .


Pan Jain został wypuszczony , i nikt nie wie gdzie się podziewa .


I zapewniam was , że już od teraz jest dużo bardziej prawdopodobne , że padniemy ofiarą wirtualnego , a nie realnego przestępstwa. że padniemy ofiarą wirtualnego , a nie realnego przestępstwa .


I to ewidentnie posuwa się ku gorszemu .


W przyszłości większość wykroczeń będzie zdarzać się on-line .


Druga grupa napastników którą się zajmiemy , nie interesuje się pieniędzmi .


Kierowani innym bodźcem , protestami , opinią publiczną , protestami , opinią publiczną , i humorem .


Grupa Anonymous ożywiała atmosferę przez ostatnie 12 miesięcy , stając się głównym graczem na polu ataków wirtualnych .


Trzy grupy : przestępcy finansowi , portestujący haktywiści jak Anonymous protestujący haktywiści jak Anonymous , ostatnia grupa to rządy państwowe. ostatnia grupa to rządy państwowe .


Przypatrzmy się co stało się z DigiNotar .


To pierwszorzędny przykład ataku państwa na swych własnych rezydentów .


DigiNotar jest organem wydającym certyfikaty z Holandii , a właściwie nim było .


Jesienią ogłosili bankructwo , Jesienią ogłosili bankructwo , bo ktoś się do nich włamał .


Ktoś się dostał i zupełnie ich obrabował .


Tydzień temu na spotkaniu z holenderskimi przedstawicielami , zapytałem jednego z szefów zespołu czy uważa , że zginęli ludzie czy uważa , że zginęli ludzie przez włamanie do DigiNotar .


Odpowiedział , że tak .


Jak giną ludzie w takim włamaniu ?


DigiNotar to organ


wystawiający certyfikaty .


Co z nimi robimy ?


Są nam one potrzebne , do stron internetowych https , z zaszyfrowanym SSL , do takich usług jak Gmail .


Wszyscy lub większa część z nas , używa Gmaila lub innej poczty , ale usługi te są szczególnie popularne w państwach totalitarnych , jak Iran , gdzie dysydenci korzystają z usług zagranicznych , bardziej wiarygodnych niż miejscowe i zaszyfrowanych przeciw połączeniom SSL , żeby lokalne władze nie mogły węszyć w ich rozmowach .


Z wyjątkiem gdy władze włamią się do obcego organu


i wyemitują fałszywy certyfikat .


Właśnie tak zdarzyło się z DigiNotar . Właśnie tak zdarzyło się z DigiNotar .


A co z Arabską Wiosną i z wydarzeniami , np. w Egipcie ?


W Egipcie protestanci napadli na kwatery główne egipskiej służby tajnej . W kwietniu 2011 , kiedy plądrowali budynki znaleźli mnóstwo papierów .


Między nimi był segregator z tytułem : " " FINFISHER " " . Tam były zapiski od niemieckiej firmy , która sprzedała egipskiemu rządowi komplet narzędzi do przechwytywania informacji na bardzo dużą skalę . Wszystkie rozmowy , wszystkich obywateli kraju .


Sprzedali ten przyrząd za 280,000 € egipskiegmu rządowi .


Siedziba firmy jest tutaj .


Zachodnie państwa udostępniają totalitarnym narzędzia do walki z ich obywatelami .


Te rządy robią tak samo ze swoimi obywatelami .


Na przykład , w Niemczech , kilka tygodni temu , znaleziono tak zwanego Scuinst Trojana używanego przez niemieckich urzędników politycznych do badań nad niemieckim społeczeństwem .


Jeżeli jesteś podejrzany za nadużycie kryminalne to oczywiste , że twój telefon będzie na podsłuchu .


Ale dziś , idzie to dalej .


Będą śledzić twoje połącznia internetowe .


Użyją narzędzi jak Sciunst Trojan do infekcji twojego komputera , co pozwoli im na podglądanie wszystkich kontaktów , słuchanie wirtualnych rozmów , i zebranie twoich haseł .


Kiedy pomyślimy o tym głębiej , normalną odpowiedzią ludzi będzie " " Tak , to brzmi źle , ale to mnie nie dotyczy , bo jestem prawym obywatelem .


Dlaczego powinienem się martwić ?


Przecież nie mam nic do ukrycia " " . I jest to argument zupełnie bez sensu .


Prywatność jest dorozumiana .


Nie podlega dyskusji .


To nie kwestia między prywatnością a bezpieczeństwem. między prywatnością a bezpieczeństwem .


To kwestia między wolnością i kontrolą . To kwestia między wolnością i kontrolą .


I ufając politykom tu i teraz w 2011 , uświadomijmy sobie , że każde prawo które nam odbiorą , odbiorą je na dobre .


Czy możemy ślepo wierzyć rządom przyszłości i politykom jakich będziemy mieli za 50 lat ?


Oto pytania które powinny nas martwić przez następne pół wieku .


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Zapamiętujemy tylko 25 procent tego , co usłyszymy .


_ _ NULL _ _ obiecałem żonie , że będę jej słuchał każdego dnia _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ ( Hałas ) z tą całą kakofonią otaczającą nas po prostu trudno się słucha , słuchanie jest męczące .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Sztuka konwersacji _ _ NULL _ _


świat w którym nikt nikogo nie słucha , _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ resetującym i kalibrującym wasze uszy , _ _ NULL _ _


Polega na zachwycaniu się zwykłymi dźwiękami .


To jest dźwięk mojej pralki .


Więc codzienne odgłosy mogą być interesujące , jeśli zwrócicie na nie uwagę . _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Dźwięk jest moją pasją , moim życiem .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


( Muzyka ) ( Brawa ) ( Muzyka ) ( Brawa )


Mam zamiar dziś mówić o relacjach pomiędzy nauką a ludzkimi wartościami .


Uważa się za powszechne , że pytania dotyczące moralności , pytania dotyczące dobra i zła czy prawości i złego postępowania są pytaniami , na które nauka oficjalnie się nie wypowiada .


Uważa się , że nauka może pomóc w uzyskaniu tego co cenimy ale nigdy nie powie nam co powinniśmy cenić .


I w konsekwencji większość ludzi — myślę , że większość ludzi tutaj prawdopodobnie uważa , że nauka nigdy nie odpowie na najważniejsze pytania w życiu człowieka , pytania takie jak , " " Jaki jest sens życia ? " " " Jaki jest sens śmierci ? "


" Co składa się na dobre i udane życie ? "


Tak więc , zamierzam wykazać , że jest to iluzja i że rozdział pomiędzy nauką , a ludzkimi wartościami jest również iluzją . I to całkiem niebezpieczną w aktualnym momencie historii człowieka . ♫


Często mówi się , że nauka nie może dać nam podstaw moralności i ludzkich wartości ponieważ nauka opiera się na faktach . A fakty i wartości wydają się znajdować na dwóch odmiennych biegunach .


Uważa się często , że nie ma opisu określającego czym jest świat , mówiącego nam jak świat powinien być urządzony .


Ale ja myślę że to raczej nieprawdziwe stwierdzenie .


Wartości są pewnym rodzajem faktu .


Istnieją fakty określające dobre samopoczucie świadomych istot .


Jak to możliwe że nie posiadamy etycznych zobowiązań w stosunku do skały ?


Dlaczego nie mamy współczucia dla skał ?


Ponieważ wierzymy , że skały mogą cierpieć . I jeśli jesteśmy bardziej przejęci losem naszych człekokształtnych kolegów , niż przejmujemy się losem insektów , a tak jest , ponieważ uważamy , że ssaki naczelne są narażone na większy zakres potencjalnego szczęścia i cierpienia .


Kluczową rzeczą jest to aby dostrzec tutaj , że jest to rzeczywiste stwierdzenie . I jest to coś w związku z czym możemy mieć rację lub się mylić . A jeśli opacznie zrozumiemy związek między biologiczną różnorodnością , a możliwością zdobywania doświadczenia wtedy możemy się również mylić się na temat wewnętrznego życia insektów .


OK . Nie istnieje pojęcie , nie istnieje wersja ludzkiej moralności i ludzkich wartości , z którymi się spotkałem , nie dająca się w pewnym stopniu zredukować do spraw związanych z doświadczeniem świadomości i jej możliwych zmian .


Nawet jeśli czerpiesz swoje wartości z religii . Nawet jeśli myślisz że dobro i zło ostatecznie ma związek ze stanem po śmierci czy to z wiecznym szczęściem u boku boga czy też z wiecznym potępieniem w piekle , jesteś w dalszym ciągu zainteresowany świadomością i jej zmianami .


I stwierdzenie że takie zmiany świadomości mogą trwać po śmierci jest samo w sobie roszczeniem , które oczywiście może być prawdziwe lub nie .


Mówiąc o warunkach dobrego samopoczucia w tym życiu , dla istot ludzkich , wiemy że istnieje pewna ciągłość zdarzeń .


Wiemy że możliwe jest aby nasze życie było nieszczęśliwe , kiedy wszystko dookoła nie dzieje się tak jak powinno gdzie matki nie są w stanie wykarmić swoich dzieci , gdzie obcy sobie ludzie nie potrafią ze sobą współpracować w pokoju , gdzie ludzie bez wyjątku są mordowani .


I wiemy , że jest możliwe aby odsunąć tą ciągłość zdarzeń , i zmierzać w kierunku czegoś bardziej sielankowego , do miejsc gdzie zorganizowanie właśnie takiej konferencji jak ta jest możliwe .


I wiemy , że istnieją dobre i złe odpowiedzi na to jak poruszać się w tym obszarze .


Czy dodanie zarazków cholery do wody pitnej byłoby dobrym pomysłem ?


Prawdopodobnie nie .


Czy dobrym pomysłem jest aby wszyscy wierzyli w złe oko diabła , i za każdym razem kiedy coś złego im się przytrafi , bez namysłu obwinić o to swoich sąsiadów ? Prawdopodobnie nie .


Istnieją prawdy które powinniśmy znać , o tym jak ludzkie społeczności rozkwitają , niezależnie od tego czy rozumiemy te prawdy .


I moralność nawiązuje do tych prawd .


Tak więc rozmawiając o wartościach rozmawiamy o faktach .


Nasza sytuacja na świecie może być rozumiana na wielu płaszczyznach . Od poziomu naszego kodu genetycznego , aż do poziomu systemu ekonomicznego i politycznych układów .


Ale jeśli mamy zamiar rozmawiać o ludzkim szczęściu powinniśmy rozmawiać o ludzkim umyśle .


Ponieważ wiemy że nasze rozumienie świata i nas samych w tym zakresie jest realizowane w umyśle . Cokolwiek się stanie po śmierci


nawet jeśli terrorysta otrzyma 72 dziewice po śmierci , w tym życiu , jego osobowość , jego raczej skrzywiona osobowość , jest produktem jego mózgu .


Tak więc , zasługą kultury , jeśli kultura nas zmienia , a zmienia nas na pewno , jest zmiana naszego sposobu myślenia .


I niezależnie od tego z jaką kulturą mamy do czynienia , w jakim stopniu prosperuje rasa ludzka , może być to zasadniczo zrozumiane w kontekście dojrzewającej nauki o umyśle , neurobiologii , psychologii , itd .


Zmierzam do tego , że wartość jest zredukowana do faktów , do faktów dotyczących świadomych doświadczeń świadomych istot .


I możemy wyobrazić sobie przestrzeń możliwych zmian w życiu tych świadomych istot .


I myślę o tym jako o moralnym krajobrazie ze wzniesieniami i dolinami które nawiązują do różnic w odczuwaniu stanów szczęścia świadomych istot , zarówno osobistych jak i społecznych .


I należy zauważyć , że być może istnieją stany ludzkiego szczęścia , które bardzo rzadko osiągamy , których doświadczają tylko nieliczni .


One czekają na nasze odkrycie .


Możliwe że niektóre z tych stanów świadomości mogą być nazywane mistycznymi lub duchowymi .


Możliwe że istnieją inne stany , których nie możemy osiągnąć ponieważ nasz umysł na to nie pozwala ale inne umysły mogą to osiągnąć .


Pozwólcie mi wyjaśnić o czym nie mówię . Nie mówię , że tylko nauka może wyjaśnić te zawiłości , czy też że otrzymamy naukowe odpowiedzi na wszystkie możliwe moralne pytania .


Nie wierzę na przykład , że pewnego dnia poprosisz o radę super-komputer by dowiedzieć się czy powinieneś mieć drugie dziecko , czy powinniśmy zbombardować irańskie elektrownie atomowe , albo czy możesz odliczyć od podatku koszt działalności biznesowej TED .


Śmiechy Ale jeśli pytania te dotyczą ludzkiego szczęścia to istnieją odpowiedzi na te pytania , nawet jeśli nie możemy ich znaleźć .


I po prostu przyznając to , po prostu przyznając , że istnieją dobre i złe odpowiedzi dotyczące pytania jak powinien rozwijać się człowiek , zmienimy sposób rozmowy o moralności , i zmienimy nasze oczekiwania co do współpracy ludzi w przyszłości .


Oto przykład , istnieje 21 stanów w naszym kraju gdzie stosowanie kar cielesnych w szkole jest legalne . Nauczyciel zgodnie z prawem może bić dziecko drewnianą linijką , mocno powodując obszerne siniaki i pęcherze , a nawet przeciąć skórę .


I nawiasem mówiąc , setki tysięcy dzieci doświadcza tego każdego roku .


Oto położenie tych oświeconych stanów , myślę że was nie zaskoczę .


Nie mówimy o Connecticut .


Usprawiedliwieniem takiego postępowania jest religia .


Stwórca wszechświata sam powiedział abyśmy nie żałowali rózgi , aby nie rozpuścić swoich dzieci . Księga Przysłów , rozdział 13 : 20 i 23 jak sądzę .


Ale możemy zadać oczywiste pytanie , dobrze ? Czy to dobry pomysł , ogólnie mówiąc , aby wystawiać dzieci na ból i przemoc oraz publiczne poniżenie jako sposób stymulowania zdrowego emocjonalnego rozwoju i dobrego zachowania ?


Śmiechy Czy istnieje jakakolwiek wątpliwość , że to pytanie ma odpowiedź i ma to znaczenie ?


Wielu z was może się obawiać , że pojęcie szczęścia jest trudne do zdefiniowania , i na pozór permanentnie otwarte na reinterpretacje .


Tak więc , w jaki sposób może istnieć obiektywne pojęcie szczęścia ?


Rozważcie to poprzez analogię do pojęcia zdrowia fizycznego .


Pojęcie zdrowia fizycznego jest niezdefiniowane ,


co właśnie usłyszeliśmy od Michaela Spectera . Pojęcie ewoluowało przez lata .


Kiedy w końcu się ukształtowało , przeciętna długość życia wynosiła prawdopodobnie 30 lat .


Obecnie wynosi 80 lat w krajach rozwiniętych .


Może nadejść czas kiedy będziemy mieszać w naszych genach w taki sposób , że nieumiejętność przebiegnięcia maratonu w wieku 200 lat będzie uważane za głęboką niepełnosprawność .


Ludzie będą wysyłać ci darowizny jeśli będziesz w takim stanie .


Śmiechy Zauważcie , że pojęcie zdrowia jest otwarte , autentycznie otwarte na zmianę co nie powoduje , że staje się bezsensowne .


Różnica między zdrowym człowiekiem , a zmarłym jest tak oczywista jak każda różnica , którą zauważamy w nauce .


Następną sprawą jest prawdopodobieństwo występowanie wielu wzniesień w krajobrazie moralności . Może istnieć wiele równorzędnych sposobów na rozwój życia . Może istnieć wiele sposobów na rozwój społeczeństw , tak aby zmaksymalizować ludzki rozwój .


Tak więc , dlaczego nie miałoby to osłabiać obiektywnej moralności ?


Pomyśl o tym jak rozmawiamy o jedzeniu . Nigdy nie odważyłbym się kłócić z wami o to , że istnieje tylko jeden rodzaj odpowiedniego jedzenia .


Oczywiście istnieje wiele produktów , które zaliczają się do zdrowego jedzenia .


Ale pomimo tego istnieje przecież wyraźny podział pomiędzy żywnością , a trucizną .


Fakt , że istnieje wiele odpowiedzi na pytanie " " Co to jest żywność ? " " nie kusi nas do stwierdzenia że nie ma prawdy mówiącej o ludzkim odżywianiu .


Wielu ludzi martwi się , że ta uniwersalna moralność wymagałaby moralnych przykazań które należałoby bezwzględnie przestrzegać .


Na przykład , jeśli kłamstwo jest naprawdę złe , to kłamanie powinno być zawsze złe , a jeśli uda ci się znaleźć jakiś wyjątek , to równie dobrze nie ma takiego czegoś jak moralna prawda .


Dlaczego myślimy w ten sposób ?


Porównaj to , poprzez analogie , do gry w szachy .


Jeśli zamierzasz grać dobrze w szachy to strategia taka aby nie tracić swojej królowej jest bardzo dobrą strategią .


Ale oczywistym jest , że istnieją wyjątki .


Istnieją takie momenty w grze gdy poświęcenie królowej jest znakomitym posunięciem .


Istnieją chwile kiedy jest to jedyne mądre posunięcie w grze .


A mimo to , szachy są domeną perfekcyjnego obiektywizmu .


Fakt że występują w tej grze wyjątki nie zmienia ogólnej zasady postępowania


To przybliża nas do źródła postępowania , do którego ludzie są skłonni w swojej moralnej przestrzeni .


Rozważ wielki problem kobiecego ciała . Co można z tym zrobić ?


Oto jeden ze sposobów aby sobie z tym poradzić , ciało kobiety można szczelnie okryć .


Zgodnie z ogólnie rozumianą mądrością społeczeństwa może nam się to nie podobać możemy uważać , że to jest złe w Bostonie czy Palo Alto kim jesteśmy aby mówić , że dumni obywatele starożytnej kultury mylą się zmuszając swoje żony i córki do życia w worku ?


I kim jesteśmy aby mówić , że się mylą kiedy biją swoje żony i córki stalowym kablem czy oblewają ich twarze kwasem jeśli odrzucają zaszczyt bycia tłamszoną w ten sposób ?


Czy też kim nie jesteśmy aby tego nie mówić ?


Kim jesteśmy aby udawać , że wiemy tak mało o ludzkim szczęściu , że nie mamy prawa oceniać tego rodzaju praktyk ?


Nie mówię o dobrowolnym noszeniu chusty , kobiety powinny mieć prawo ubierać się w to co chcą .


Ale co oznacza dobrowolność w społeczeństwie gdzie gdy dziewczyna zostaje zgwałcona pierwszą reakcją jej ojca jest zamordowanie jej aby uniknąć wstydu .


Pozwólcie faktom eksplodować w waszym mózgu przez minutę . Twoja córka zostaje zgwałcona a ty chcesz ją za to zabić .


Jakie są szanse , że to reprezentuje szczyt ludzkiego rozwoju ?


I nie chodzi o to aby powiedzieć , że posiadamy jakieś idealne rozwiązania w naszym społeczeństwie .


Na przykład , tak wygląda prawie każde stoisko z gazetami cywilizowanym świecie .


Pewnie dla wielu mężczyzn potrzebny jest dyplom z filozofii aby dostrzec coś złego w tych zdjęciach .


Śmiechy Ale jeśli jesteśmy w refleksyjnym nastroju , może pojawić się pytanie , " " Czy jest to najlepszy przejaw psychologicznej równowagi w odniesieniu do czynników takich jak młodość i piękno i kobiece ciała ? Mam na myśli , czy to jest najlepsze środowisko , w którym powinniśmy wychowywać nasze dzieci ?


Prawdopodobnie nie . Tak więc , być może istnieje jakieś miejsce na tym wykresie pomiędzy tymi dwoma ekstremizmami , które przedstawia bardziej zbalansowaną opcję ?


Oklaski Może istnieje wiele takich miejsc . I znowu , przytaczając inne przykłady z ludzkiej kultury może istnieć wiele szczytów w krajobrazie moraności .


Ale rzeczą , którą należy zauważyć jest to , że znamy o wiele więcej sposobów aby nie znaleźć się na takim szczycie .


Ironią z mojej perspektywy jest to , że jedynymi ludźmi którzy ogólnie się ze mną zgadzają i którzy wierzą , że istnieją proste odpowiedzi na moralne pytania są różnego rodzaju religijni demagodzy .


I oczywiście oni są przekonani że mają właściwe odpowiedzi na te pytania ponieważ uzyskują te odpowiedzi z odgłosów trąby powietrznej , a nie w wyniku inteligentnej analizy przyczynowo-skutkowej oraz właściwości ludzkiego i zwierzęcego szczęścia .


Faktycznie , trwanie religii jako swoistej soczewki przez którą większość ludzi widzi moralność , oddzieliła większość aspektów natury moralnej od prawdziwych pytań dotyczących cierpienia ludzi i zwierząt .


Dlatego tracimy czas rozmawiając o takich sprawach jak śluby osób tej samej płci , a nie o ludobójstwie czy rozpowszechnianiu się energii nuklearnej , ubóstwie czy też o innej kontrowersyjnej sprawie .


Lecz demagodzy maja rację w jednej kwestii , potrzebujemy uniwersalnej koncepcji ludzkich wartości .


Tak więc , co nas od tego powstrzymuje ?


Jedną z rzeczy którą należy zauważyć jest to , że robimy coś innego gdy mówimy o moralności , zwłaszcza w formie świeckiej , akademickiej i naukowej .


Kiedy dyskutujemy o moralności cenimy różnicę zdań co nie zdarza się nam w innych aspektach naszego życia .


Na przykład Dalai Lama budzi się każdego ranka i medytuje o miłosierdziu . I wierzy w to że pomaganie inny ludziom jest integralnym składnikiem ludzkiego szczęścia .


Z drugiej strony mamy kogoś takiego jak Ted Bundy . Ted Bundy bardzo lubił porywać i gwałcić , torturować oraz mordować młode kobiety .


Tak więc , mamy do czynienia z głęboko odmienną opinią na temat tego jak spędzać swój wolny czas .


Śmiechy Większość zachodnich intelektualistów spojrzy na tą sytuację i powie : " " Nie ma żadnego powodu aby Dalai Lama , miał rację , rzeczywiście miał rację w tym wypadku , również nie ma żadnego powodu aby Ted Bundy mylił się w czymkolwiek , to dopuszcza do dyskusji rzeczywisty argument , który potencjalnie upadnie w obszarze nauki .


Jeden z nich lubi czekoladę , drugi z nich woli wanilię .


Nie ma nic co jeden powinien powiedzieć drugiemu aby przekonać go do swoich racji . Proszę zauważyć , że my tego nie robimy w nauce .


Po lewej stronie jest Edward Witten .


Zajmuje się teorią strun .


Jeśli zapytacie najbystrzejszych fizyków kto jest obecnie najbystrzejszym fizykiem z mojego doświadczenia wiem , że połowa z nich powie Ed Witten .


Druga połowa powie wam , że nie podoba im się to pytanie .


Śmiechy Tak więc , co by się stało gdybym pojawił się na zjeździe fizyków i stwierdził , że " " Teoria strun jest nieprawdziwa .


Nie przemawia do mnie . To nie jest sposób w jaki postrzegam wszechświat w małej skali .


Nie jestem fanem tej teorii " " Śmiechy Nic by się nie stało ponieważ nie jestem fizykiem , nie rozumiem teorii strun .


Jestem Tedem Bundy w teorii strun .


Śmiechy Nie chciałbym należeć do klubu teorii strun nawet jeśli by mnie chcieli .


I właśnie o to chodzi .


Zawsze gdy rozmawiamy o faktach pewne opinie powinny być wykluczone .


Na tym właśnie polega domena ekspertyzy .


Na tym polega przewaga wiedzy .


W jaki sposób przekonaliśmy samych siebie , że w sferze moralności nie ma czegoś takiego jak moralna ekspertyza , czy moralny talent , czy też nawet moralny geniusz ? W jaki sposób przekonaliśmy samych siebie ,


że każda opinia powinna się liczyć ? W jaki sposób przekonaliśmy samych siebie ,


że każda kultura ma swój punkt widzenia w tym temacie i że należy się z tym liczyć ?


Czy Talibowie mają swój punkt widzenia na fizykę , który jest wart rozważenia ? Nie .


Śmiechy Jak to możliwe , że ich ignorancja jest mniej oczywista w temacie dotyczącym szczęścia ludzkości ?


Oklaski Tak więc , uważam że tego właśnie potrzebuje teraz świat .


Potrzebuje ludzi takich jak my aby przyznać , że istnieją dobre i złe odpowiedzi dotyczące ludzkiego szczęścia i rozwoju , a moralność odnosi się do domeny faktów .


Jest możliwe dla jednostek i nawet dla całych kultur zajmować się niewłaściwymi rzeczami . Mówiąc inaczej , możliwe jest że dla nich posiadanie swoich wierzeń i pragnień niezawodnie prowadzi do niepotrzebnego ludzkiego cierpienia .


Zwyczajne przyznanie się do tego zmieni naszą rozmowę o moralności .


Żyjemy w świecie , w którym granice między narodami znaczą coraz mniej i pewnego dnia nie będą nic znaczyły .


Żyjemy w świecie przepełnionym destrukcyjną technologią , i ta technologia taka pozostanie , zawsze jest łatwiej zepsuć coś niż naprawić .


Dlatego wydaje mi się w oczywisty sposób , że nie możemy więcej respektować i tolerować wielkich różnic w pojęciu szczęścia ludzkiego , że nie możemy respektować czy tolerować wielkich różnic w kwestii rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych , czy też w kwestii bezpieczeństwa budowy domów i samolotów .


Po prostu musimy się skupić na odpowiedziach , które udzielimy na najbardziej istotne pytania życia ludzkiego .


I aby to zrobić musimy najpierw przyznać , że istnieją odpowiedzi na te pytania .


Dziękuję bardzo .


Oklaski Chris Anderson : Mamy tutaj do czynienia z materiałem wybuchowym .


Uczestnicy konferencji lub ludzie gdziekolwiek na świecie , słysząc ten wykład mogą także krzyczeć z wściekłości , przynajmniej część z nich .


Sposób mówienia wydaje się tutaj bardzo ważny .


Kiedy opowiadasz o burkach , mówisz o kobietach ubranych w worki ,


Żyłem w kraju muzułmańskim , rozmawiałem z wieloma muzułmańskimi kobietami .


Niektóre z nich mówiły coś innego . Mówiły " " Nie , to jest celebracja kobiecej wyjątkowości , to buduje naszą wyjątkowość i jest rezultatem .. " " i poniekąd jest to wyszukany psychologicznie pogląd , " tego że mężczyznom i ich żądzy nie można ufać . "


Mam na myśli , czy można rozmawiać z taką kobietą bez poczucia pewnego kulturowego imperializmu .


Sam Harris : Tak , próbowałem zawrzeć ten wątek w jednym zdaniu patrząc na tykający zegar ale pytanie brzmi , czym jest dobrowolność w sytuacji gdzie mężczyzna ma sprecyzowane oczekiwania i mamy gwarancje , że kobieta będzie traktowania w pewien określony sposób jeśli nie zakryje twarzy .


Tak więc , jeśli ktokolwiek na tej sali chciałby zakryć twarz nakładając welon czy śmieszny kapelusz lub wytatuować swoją twarz — myślę że powinniśmy być wolni i robić cokolwiek chcemy , ale musimy szczerze mówić o presji , pod którą te kobiety się znajdują .


Tak więc , uważam że nie powinniśmy tak chętnie i zawsze przyjmować to co akurat mówią , szczególnie kiedy za oknem jest ponad 40C a ty masz na sobie pełną burkę .


C.A. : Dużo ludzi chce uwierzyć w pojęcie moralnego rozwoju .


Ale czy można to wszystko pogodzić ?


Myślę że zrozumiałem to w ten sposób , że można pogodzić to wszystko w świecie , który nie staje się jednowymiarowy , gdzie wszyscy musimy myśleć tak samo .


Wyobraźcie sobie , że przesuwamy zegar o 50 lat do przodu , 100 lat do przodu , jak chciałbyś myśleć o świecie , pogodzić moralny rozwój z bogactwem .


S.H. : Myślę że kiedy przyznasz , że jesteśmy na drodze do lepszego poznania naszych umysłów poprzez poznanie pracy mózgu , w pewnych ważnych aspektach , wtedy musisz zgodzić się z tym , że zmierzamy do tego aby zrozumieć wszystkie pozytywne i negatywne cechy nas samych w zdecydowanie bardziej szczegółowy sposób .


Tak więc , zrozumiemy pozytywne społeczne emocje takie jak empatia i współczucie . I zrozumiemy czynniki które je powodują , czy będą to czynniki genetyczne czy też sposób w jaki ludzie komunikują się ze sobą , lub w jakim systemie ekonomicznym żyją . O ile dopiero zaczynamy to odkrywać to nieuchronnie zmierzamy do tego aby skupić się na tym zakresie faktów .


Tak więc , nie wszystko będzie łatwe do zrealizowania .


Nie będzie wyglądało to tak , że zasłanianie mojej córki burką jest tak samo dobre jak uczenie jej , że powinna pewna siebie i dobrze wykształcona , mając do czynienia z mężczyzną , który ją pożąda .


Zmierzam do tego , że nie musimy być laureatami nagrody naukowej aby nabrać przekonania , że przymusowe zakładanie burki jest złe . Ale w niedalekiej przyszłości będziemy w stanie skanować umysł człowieka i efektywnie go badać .


Czy ludzie kochają swoje córki tak samo mocno w innych systemach społecznych ?


Myślę że istnieją pozytywne odpowiedzi na te pytania .


C.A. : A jeśli wyniki potwierdzą że kochają tak samo , czy jesteś gotowy zmienić swoją obecną odruchową ocenę przynajmniej w kilku kwestiach ?


S.H. : Tak , to oczywiste że możesz kochać kogoś w kontekście prawdziwie urojonego systemu .


Tak więc , możesz mówić że : " " Ponieważ wiedziałem , że mój syn gej pójdzie do piekła jeśli znajdzie sobie chłopaka , więc odciąłem mu głowę . To była najbardziej litościwa rzecz jaką mogłem zrobić . " " Jeśli uporządkujesz wszystkie szczegóły , to myślę że mógłbyś odczuwać miłość popełniając ten czyn .


Ale musimy mówić o szczęściu ludzkości w szerszym kontekście .


Dotyczy to nas wszystkich tu nie chodzi o jednego człowieka czującego ekstazę i wysadzającego się w autobusie .


C.A. : Wygląda na to , że jest to dyskusja , którą z przyjemnością mógłbym kontynuować godzinami .


Nie mamy tyle czasu , może następnym razem . Dziękuję za przybycie na TED .


S.H. : To był dla mnie zaszczyt . Dziękuję


Oklaski


( Muzyka ) ( Brawa ) Dziękuję bardzo . ( Brawa ) Być tutaj to wyjątkowy zaszczyt .


Kilka tygodni temu widziałem na YouTube film o Gabrielle Giffords , posłance w USA , pokazujący , jak odzyskiwała zdrowie po tym okropnym postrzale .


Kula weszła w lewą półkulę mózgu i zniszczyła ośrodek Broki , centrum mowy .


Podczas sesji Gabby pracuje z logopedką i z trudem wymawia proste słowa. i z trudem wymawia proste słowa . Widać , że jest coraz bardziej zrozpaczona , aż wreszcie wybucha płaczem , bez słowa , w objęciach logopedki .


Po chwili logopedka obiera nowy kurs i zaczynają śpiewać . Gabby śpiewa przez łzy i wyraźnie wymawia słowa piosenki opisującej jej uczucia . W skali opadającej śpiewa : " " Niech świeci , niech świeci " " .


To potężne i przejmujące przypomnienie o tym , że piękno muzyki potrafi przemawiać tam , gdzie zawodzą słowa , a tu dosłownie pomaga mówić .


Ten film przypomniał mi o pracach znanego neurologa , dr. Gottfrieda Schlauga , który studiował na Harvardzie muzykę i neurobiologię . Schlaug wypromował popularną muzykoterapię : terapię intonacją melodyczną .


Schlaug odkrył , że pacjenci po wylewie z afazją nie potrafią budować zdań z 3 czy 4 słów , ale umieją wyśpiewać słowa piosenek , takich jak " " Sto lat " " , albo przebojów The Eagles czy Rolling Stones .


Po 70 godzinach intensywnej nauki śpiewu odkrył , że muzyka zmieniła połączenia w mózgu chorego i stworzyła nowe centrum mowy w prawej półkuli , żeby skompensować uszkodzenia w lewej .


Jako siedemnastolatek odwiedziłem laboratorium Schlauga . Objaśnił mi wiodące badania na temat muzyki i mózgu . Otóż muzycy mają zupełnie inną strukturę mózgu niż osoby niebędące muzykami . Słuchanie muzyki rozświetla cały mózg , od płatów czołowych aż do móżdżku . Muzyka stosowana jest w neuropsychiatrii w pracy z dziećmi z autyzmem i pacjentami z depresją i zaburzeniami lękowymi . U chorych na Parkinsona muzyka zmniejsza drżączkę i problemy z poruszaniem się ,


a w późnych stadiach choroby Alzheimera pacjenci , którzy nie poznają już własnej rodziny , potrafią przypomnieć sobie utwór Chopina , którego nauczyli się w dzieciństwie .


Odwiedzając Schlauga , miałem ukryty motyw . Znalazłem się wtedy na rozdrożu , próbując wybrać między muzyką a medycyną .


Właśnie zrobiłem licencjat i podjąłem pracę jako asystent w laboratorium Dennisa Selkoe ' a , na Uniwersytecie Harvarda , gdzie badałem chorobę Parkinsona . Zakochałem się w neurobiologii , chciałem zostać chirurgiem ,


jak Paul Farmer czy Rick Hodes , śmiałkowie , którzy na Haiti czy w Etiopii pomagają chorym na AIDS w walce z gruźlicą wielolekoodporną , oraz dzieciom chorym na oszpecającego raka .


Chciałem być lekarzem pracującym dla Czerwonego Krzyża lub w Lekarzach Bez Granic .


Z drugiej strony , całe życie grałem na skrzypcach .


Muzyka była dla mnie więcej niż pasją - była obsesją .


Była tlenem . Miałem szczęście studiować w szkole Julliarda na Manhattanie . Debiutowałem z Zubinem Mehtą i Filharmonią Izraelską w Tel Awiwie . Okazało się , że Gottfried Schlaug studiował grę na organach w Konserwatorium Wiedeńskim , ale zostawił muzykę dla kariery medycznej . Tamtego dnia musiałem go zapytać , jak podjął tę decyzję .


Odparł , że czasem nadal marzy , by wrócić do organów , jak dawniej , i że medycyna może zaczekać , ale skrzypce nie .


Po dwóch latach dalszych studiów muzycznych postanowiłem porwać się z motyką na słońce zanim zdam na medycynę , jak dobry hinduski syn , by zostać kolejnym doktorem Guptą . ( Śmiech ) Odważyłem się stanąć do przesłuchań do Filharmonii w Los Angeles .


Robiłem to po raz pierwszy . Po trzech dniach grania za parawanem , dostałem ofertę pracy .


To było jak marzenie . Występy w słynnej sali koncertowej Walta Disneya , w orkiestrze obecnie pod batutą słynnego Gustavo Dudamela , a co ważniejsze , w otoczeniu muzyków i mentorów , którzy stali się dla mnie nową rodziną , nowym muzycznym domem .


W rok później spotkałem innego muzyka z Julliarda , który bardzo pomógł mi odnaleźć własny głos i tożsamość muzyka .


Nathaniel Ayers studiował w Julliard w klasie kontrabasu , ale jako 20-latek przeszedł szereg psychoz . Leczono go w Bellevue chloropromazyną . 30 lat później skończył na ulicy , jako bezdomny , w centrum Los Angeles .


Jego historia przyświecała kampanii na rzecz zdrowa psychicznego w USA , o czym opowiada książka i film " " Solista " " . Zaprzyjaźniliśmy się i zacząłem uczyć go skrzypiec . Obiecałem , że jeśli będzie miał skrzypce , zawsze odbędę z nim lekcję .


Odwiedziłem go w Skid Row wiele razy i przy każdym naszym spotkaniu muzyka wywoływała go z najciemniejszych chwil , które dla mojego niewytrenowanego oka wyglądały na początek napadu schizofrenii .


Granie dla Nathaniela nabrało głębszego znaczenia , bo chodziło o porozumienie tam , gdzie zawiodły słowa . O głębsze od słów przesłanie , które odbierał na pierwotnych poziomach psychiki . Ja ofiarowałem mu od siebie muzykę .


Oburzało mnie , że ktoś taki jak Nathaniel może żyć na ulicy w Skid Row z powodu choroby , ale choć dziesiątki tysięcy innych mieszkało w takich samych warunkach , nie powstanie książka ani film o tragedii , przez którą znaleźli się na ulicy .


W samym sercu swojego kryzysu pomyślałem , może naiwnie , że muzyka mnie wybrała , ale tak naprawdę Skid Row potrzebuje raczej kogoś takiego jak Paul Farmer , a nie kolejnego wykonawcy muzyki klasycznej .


W rezultacie to Nathaniel pokazał mi , że moją pasją jest zmiana , a jeśli chcę coś zmienić , mam przecież idealny instrument . Muzyka to pomost między naszymi światami .


Robert Schumann , niemiecki kompozytor romantyczny , powiedział kiedyś : " " Wlewanie światła w serca ludzkie , oto obowiązek artysty " " . To wyjątkowo wzruszający cytat , bo sam Schumann cierpiał na schizofrenię i zmarł w przytułku .


Zainspirowany przez Nathaniela , założyłem organizację muzyków ze Skid Row pod nazwą Symfonia Uliczna , żeby rozświetlić najciemniejsze miejsca koncertami dla bezdomnych i psychicznie chorych w przytułkach i klinikach Skid Row . Graliśmy dla kombatantów z zaburzeniami lękowymi , dla więźniów i niepoczytalnych przestępców .


Po występie w stanowym szpitalu Pattona w San Bernardino podeszła do nas kobieta , zalana łzami . Cierpiała na porażenie mózgowe , trzęsła się i pięknie uśmiechała , mówiąc , że pierwszy raz słyszała muzykę klasyczną . Myślała , że jej się nie spodoba , ale czuła się , jak skąpana w świetle słonecznym . Powiedziała , że nikt ich dotąd nie odwiedzał i że dzięki muzyce pierwszy raz od 6 lat opanowała drżączkę bez leków .


Okazało się , że przez te koncerty z dala od scen , świateł rampy i fraków , muzycy stają się przekaźnikami olbrzymich korzyści terapeutycznych , dzięki wpływowi muzyki na mózg , dotarciu do tych , którzy nie mieliby dostępu do rodzaju muzyki , który my wykonujemy .


Medycyna leczy więcej niż tylko ciało . Podobnie potęga i piękno muzyki Podobnie potęga i piękno muzyki to nie tylko rozrywka .


Muzyka to więcej niż estetyka piękna .


Synchronizacja emocji , jakich doświadczamy , słuchając opery Wagnera lub symfonii Brahmsa albo muzyki kameralnej Beethovena , uwidacznia to , co dla nas , ludzi , wspólne , dogłębnie powiązaną świadomość empatyczną , która , zdaniem neuropsychiatry Iaina McGilchrista , jest wbudowana w prawą półkulę mózgu .


W pozbawiających osoby chore psychiczne człowieczeństwa sytuacjach bezdomności czy uwięzienia piękno muzyki daje szansę na przekroczenie ograniczeń . Przypomina , że doznawanie piękna i człowieczeństwo nadal są dla tych ludzi dostępne .


Iskra piękna i tego , co ludzkie , zmienia się w nadzieję . Czy to poprzez medycynę , czy poprzez muzykę , to właśnie musimy zbudować w naszym społeczeństwie , w słuchaczach , by zainspirować wewnętrzne ozdrowienie .


Chcę zakończyć cytatem z Johna Keatsa , angielskiego poety romantycznego , który pewnie wszyscy znacie .


Keats także poświęcił karierę medyczną , dla poezji , ale zmarł mając rok więcej niż ja teraz .


" " Piękno to prawda , a prawda to piękno .


oto co wiesz na ziemi i co wiedzieć trzeba " " . ( Muzyka ) ( Brawa )


Dziękuję wszystkim z TED , w szczególności Chrisowi i Amy .


Nie mogę uwierzyć , że tu jestem .


Nie spałem od tygodni .


Licytowalismy się z Neilem , który z nas mniej spał ostatnio . Jestem strasznie zdenerwowany . Robię wtedy tak , właśnie to zauważyłem . Opowiem , co zrobiliśmy w organizacji zwanej 826 Valencia , a następnie o tym , jak się przyłączyć i robić podobne rzeczy .


W roku 2000 mieszkałem na Brooklynie . Próbowałem skończyć pierwszą książkę , błąkałem się nieprzytomnie każdego dnia , bo pisałem od północy do 5 rano .


Za dnia snułem się półprzytomny .


Brakowało mi bystrości umysłu , ale miałem elastyczne godziny pracy .


W Park Slope , części Brooklynu gdzie mieszkałem , mieszka wielu pisarzy . Bardzo wysoki stosunek per-capita pisarzy do normalnych ludzi .


Dorastałem wśród nauczycieli .


Moja mama była nauczycielką , siostra także , wielu kolegów z college ' u zaczęło uczyć .


Wciąż mówili o swoim życiu ile im daje inspiracji . Byli to najbardziej pracowici i niezmiennie inspirujący ludzie , jakich znałem .


Wiedziałem , jak wiele spotyka ich trudności , problemów , z którymi musieli sobie radzić .


Wielu kolegów narzekało , że ucząc w miejskich szkołach mają trudności z uczniami nie nadążającymi za poziomem klasy , zwłaszcza w czytaniu i pisaniu .


Wielu uczniów pochodzi z domów , gdzie nie mówi sie po angielsku , wielu ma różne specjalne potrzeby , problemy z nauką . Oczywiście te szkoły są bardzo często niedofinansowane .


Opowiadali mi o tym i mówili : " " Potrzeba więcej ludzi , więcej pracy sam na sam z uczniami , więcej godzin , więcej osób biegłych językowo , gotowych pracować z uczniami sam na sam . " " Pytałem : " " Dlaczego wy nie pracujecie z nimi sam na sam ? " " " " Mamy 5 klas po 30 , 40 studentów każda .


To daje 150 , 180 , 200 uczniów dziennie .


Jak poświęcić każdemu uczniowi choćby godzinę tygodniowo ? " " Trzeba by wydłużyć tydzień i sklonować nauczycieli .


Zaczęliśmy o tym rozmawiać .


Jednocześnie myślałem o wielkiej grupie znajomych : pisarzach , redaktorach , dziennikarzach , absolwentach , docentach i innych .


Wszyscy mieli elastyczne godziny pracy i zainteresowanie językiem . Chciałbym mieć swój wkład w język angielski , chociaż teraz nie za dobrze mówię . Staram się . To przez ten zegar .


Wszyscy znajomi uznawali wyższość słowa pisanego w podtrzymywaniu demokracji i oświeconego życia .


Mieli więc czas i zainteresowanie , ale jednocześnie nie znałem kanału , który połączyłby te dwie społeczności .


Wróciłem do San Francisco i wynajęliśmy budynek .


Chcieliśmy , żeby McSweeney ' s Quarterly wychodzący 2 - 3 razy do roku , i kilka innych magazynów przeniosły się po raz pierwszy do biura .


Dotąd używaliśmy mojej kuchni na Brooklynie .


Mieliśmy przenieść się do biura i dzielić przestrzeń z centrum nauczania .


Pomyśleliśmy : " " Mamy tu pisarzy , redaktorów itp , którzy i tak codziennie przychodzą do biura . Może by tak udostępnić front budynku po godzinach szkolnych na udzielanie pomocy z pracami domowymi , łącząc sprawnie te dwie społeczności ? " " Pomysł polegał na tym , że pracujemy jak zwykle , a o 14 : 30 przychodzą uczniowie . Odkładasz pracę , zamieniasz się z kimś lub pracujesz trochę dłużej .


Poświęcasz popołudnia uczniom z sąsiedztwa .


Mieliśmy wynajęte miejsce . Właściciel nas popierał . Mieliśmy na ścianie malowidło Chrisa Warea , wyjaśniające historię słowa drukowanego . Trzeba dużo czasu , żeby je przyswoić i musisz stanąć na środku drogi .


Wynajęliśmy więc tę przestrzeń .


Właściciel zaznaczył , że to przestrzeń przeznaczona handel detaliczny : " " Musicie coś wymyślić .


Musicie coś sprzedawać .


Samo centrum nauczania nie wystarczy . " " Pomyśleliśmy : " " Ha ha ! Doprawdy ! " " Nie mogliśmy wymyślić żadnego towaru , ale przeprowadziliśmy badania .


Dawniej była tu siłownia , stąd gumowe podłogi , dźwiękoszczelne płytki na sufitach , jarzeniówki .


Usunęlismy to i pod spodem znaleźliśmy piękne drewniane podłogi i pobielone belki . Ktoś powiedział : " To wygląda jak kadłub statku . "


Rozejrzelismy się i ktoś dodał : " " Tu powinien być sklep do piratów " " . Wszystkich to rozbawiło . Uznaliśmy , że to ma sens .


Niech to będzie sklep dla piratów .


Zrobiłem szkic na serwetce ,


a wspaniały cieśla wszystko zbudował . Wygląda odpowiednio .


Tutaj sprzedajemy deski na metry , mamy środki do zwalczania szkorbutu ,


drewniane nogi , wykonywane ręcznie na miarę ,


a u góry wystawa przepasek na oczy : czarna na codzień , tradycyjna , wersje pastelowe i inne kolory na wieczór , specjalne okazje , bar mitzwy itp .


Otworzyliśmy sklep . To jest beczka , którą wypełniają skarby znalezione przez uczniów :


zapasowe oczy na wypadek , gdybyście jedno zgubili ;


Tu są znaki rozwieszone w pomieszczeniu : " Kawały do robienia piratom . "


Kiedy czytasz ten znak , my ciągniemy linę za kasą i osiem mopów spada ci na głowę .


To był mój pomysł , żeby koniecznie coś spadało ludziom na głowę .


Wybraliśmy mopy . A to jest teatr rybek , czyli po prostu zbiornik ze słoną wodą i 3 krzesła , a tuż za nim ta przestrzeń , czyli centrum nauczania .


Tu jest centrum nauczania , a z tyłu biura McSweeney ' s , gdzie mieliśmy pracować nad magazynem , książkami itp .


Dzieci miały przychodzić tak przynajmniej sądziliśmy . Muszę się cofnąć .


Urządziliśmy się , otworzyliśmy . Remont zajął długie miesiące .


Mieliśmy stoły , krzesła , komputery , wszystko .


Z aukcji dot-com w Holiday Inn w Palo Alto przywiozłem 11 G4 za jednym zamachem .


Wszystko podłączyliśmy i czekaliśmy .


Zacząłem z 12 kolegami , których znałem od lat , pisarzami z sąsiedztwa .


Siedzimy . O 14 : 30 postawiliśmy reklamę na chodniku : " " Darmowe korepetycje : angielski i wypracowania . Wejdź , wszystko za darmo . " " Myśleliśmy : " " Będą sztormować bramy , pokochają to . " " Nie pokochali .


Siedzimy przy stolikach , czekamy .


Wszystkich ogarnia zniechęcenie bo mijały tygodnie , a nikt nie przychodził .


Wtedy ktoś zwrócił uwagę , że może chodzi o brak zaufania , bo funkcjonujemy za sklepem dla piratów . Jakoś nigdy tych faktów nie zestawiliśmy .


W tym czasie namówiłem Nineveh Caligari wieloletnią wychowawczynię z San Francisco Uczyła w Mexico City , miała niezbędne doświadczenie , wiedziała wszystko o nauczaniu , znała wszystkich nauczycieli i mieszkańców z okolicy . Przekonałem ją , żeby przeprowadziła się do nas


i zajęła stanowisko dyrektora .


Natychmiast nawiązała znajomości z nauczycielami , rodzicami i uczniami , i nagle zrobiło się pełno każdego dnia .


Próbowaliśmy oferować co dzień uwagę sam na sam .


Chcieliśmy , żeby na każdego studenta przypadał jeden korepetytor .


Zostało udowodnione , że 35 do 40 godzin rocznie poświęcania uwagi sam na sam pomaga podnieść oceny o jeden stopień .


Wielu z tych ucznów nie mówi po angielsku w domu .


Przychodzą tutaj , nierzadko z rodzicami . Nie widać , ale jest tam ława kościelna , którą kupiłem na aukcji w Berkeley . Rodzice czasem przyglądają się korepetycjom .


Podstawą wszystkiego była uwaga sam na sam .


Nagle codziennie oblegały nas dzieci .


Jeśli znajdziesz się w okolicy około 14 : 00 możesz zostać stratowany przez pędzące dzieci z dużymi plecakami . W sumie to dziwne , bo przecież to rodzaj szkoły .


Ale zaszło coś psychologicznego , co trochę się jednak różniło .


Poza tym nasze zajęcia nie piętnowały .


Dzieci nie chodziły do " " Centrum-dla-Dzieci-Potrzebujących-Pomocy " " To była Valencia 826 .


Po pierwsze , to był sklep z zaopatrzeniem dla piratów , wariactwo .


Po drugie , na tyłach jest firma wydawnicza .


W ten sposób nasi praktykanci pracowali bardzo często przy tych samych stołach , ramię w ramię , komputer obok komputera z uczniami .


Miejsce to stało się centrum nauczania . Nazywaliśmy to centrum wydawniczym i centrum pisarskim .


Można pracować z licealistą piszącym książkę , bo mieliśmy także bardzo zdolne dzieci .


Zatem nie ma piętna .


Wszyscy pracują obok siebie . Pracują twórczo .


Widzą dorosłych . Wzorują sie na nich .


Ci dorośli pracują w swoich dziedzinach .


Można nachylić się i zadać któremuś pytanie i wszystko ze sobą współdziała .


Mamy dużo zapylania krzyżowego . Ku niezadowoleniu pracowników McSweeney ' s , którzy niekoniecznie pisali się na to wszystko podejmując pracę , mieliśmy tylko jedną łazienkę . Przy 60 dzieciach dziennie to problem .


Jest coś w dzieciach kończących pracę domową obdarzonych całą tą uwagą . Idą do domu i mają wszystko zrobione . Nie ociągają się ,


nie odrabiają lekcji przed telewizorem .


Mogą wrócić do domu o 17 : 30 , cieszyć się rodziną , uprawiać hobby , wyjść , bawić się .


To tworzy szczęśliwą rodzinę .


Szczęśliwe rodziny tworzą szczęśliwe społeczności .


Szczęśliwe społeczności tworzą szczęśliwe miasto i szczęśliwy świat .


Kluczem do wszystkiego jest praca domowa ! Teraz już wiecie — uwaga sam na sam .


Zaczynaliśmy z 12 wolontariuszami , potem mieliśmy około 50 . Następnie kilka setek .


Teraz mamy 1400 wolontariuszy na liście .


Bardzo ułatwiamy sprawę wolontariuszom .


Nawet jeśli masz tylko kilka godzin w miesiącu , te dwie godziny ramię w ramię , obok jednego ucznia , skoncentrowana uwaga , rzucanie światła na ich pracę , na ich myśli i autoekspresję , potrafi mnóstwo zmienić , bo tak wielu uczniów tego wcześniej nie miało .


" " Nawet jeśli masz 2 godziny w niedzielę co 6 miesięcy , nie ma problemu . To wystarczy . " " Dzięki temu grupa korepetytorów rosła tak szybko .


Zaczęlismy myśleć , co zrobić z przestrzenią podczas dnia , bo trzeba ją wykorzystać przed 14 : 30 . Zaczeliśmy więc organizować zajęcia dzienne .


Co dzień przychodzą wycieczki szkolne i wspólnie tworzą książkę . Tu widać , jak się ją pisze .


To jedna z grup , za bardzo podekscytowana pisaniem .


Kierujesz na nich kamerę i to zawsze tak wygląda .


To jest jedna z ich książek .


Zwróćcie uwagę na tytuł : " Książka , której nikt nie wypożyczył : Titanic . "


Pierwsze zdanie : " " Była raz sobie książka imieniem Cindy , która była o Titanicu . " " W międzyczasie dorosły to spisuje , zupełnie na poważnie , co ich zatyka .


Mieliśmy coraz więcej nauczycieli .


To jest zdjęcie nauczycieli podczas jednych z zajęć .


Nauczyciele , z którymi współpracujemy , wszystko jest dla nich inne , mówią nam , co robić .


Weszliśmy tam z myślą : " " Jesteśmy całkowicie plastyczni . Powiecie nam .


Rodzice nam powiedzą .


Nauczyciele powiedzą , w czym się najbardziej przydamy . Zaproponowali , żebyśmy przychodzili do szkół .


Co zrobić ze studentami , którzy nie przyjdą do was , których rodzice sami nie przyprowadzą , lub mieszkają za daleko . Odpowiedzieliśmy : " " Mamy 1400 osób na liście nauczycieli .


Rozgłośmy to . Nauczyciel mówił " " Potrzebuję 12 korepetytorów na następne 5 niedziel .


Pracujemy nad wypracowaniami . Przyślijcie ich . " " Zamieściliśmy informację : 1400 nauczycieli .


Kto może - zapisuje się . Przychodzą na pół godziny przed zajęciami .


Nauczyciel mówi im co i jak mają robić , co potrafią , jak wygląda dotychczasowa praca .


Pracują pod nadzorem nauczyciela , a wszystko w jednej dużej sali .


Na tym polega impet tego , co robimy . Ludzie wprost z pracy czy z domu idą do klas i pracują bezpośrednio z uczniami .


W ten sposób można pracować z tysiącami uczniów .


Inna szkoła zaproponowała , że udostępni klasę naszym korepetytorom przez cały dzień . Tak powstał Pokój Pisarzy Gimnazjum Everett , który udekorowaliśmy w stylu pirackim .


Jest zaraz przy bibliotece . Tam obsługujemy wszystkich 529 gimnazjalistów .


To jest ich gazeta : " " Wiadomości Prosto z Mostu " " , ze stałą rubryką burmistrza Gavina Newsoma w obu językach — angielskim i hiszpańskim .


Napisała do nas Isabela Allende : " " Może umówicie się na książkę z licealistami ?


Niech napiszą , jak osiągnąć pokój w brutalnym świecie . " " Pojechaliśmy do liceum Thurgood Marshall , z którym pracowaliśmy już wcześniej i daliśmy ich uczniom to zadanie .


Powiedzieliśmy : " " Isabel Allende przeczyta wszystkie wasze wypracowania .


Opublikuje je w książce .


Będzie sponsorowała druk , w wersji z miękką okładką ,


w sprzedaży we wszystkich księgarniach w regionie i na całym świecie przez Amazon . " " Dzieci pracowały ciężej , niż kiedykolwiek w życiu , bo istniała zewnętrzna publiczność i Isabel Allende na drugim końcu .


Chyba 170 nauczycieli pracowało z nimi nad książką i wyszło naprawdę dobrze .


Na koniec urządziliśmy wielką imprezę .


Tę książkę można znaleźć wszędzie . Zapoczątkowała serię .


Amy Tan sposorowała następną . " Mogę do czegoś dojść . "


Kontynuujemy to . Coraz więcej książek .


Trochę uzależnilismy się od tych książek .


Dzieci będą pracować naprawdę ciężko , jeśli wiedzą , że coś z tego zostanie , że będzie leżało na półce , wiedziały , że nikt nie umniejszy ich myśli i słów , że okazujemy szacunek ich słowom i myślom setkami godzin kolejnych kopii roboczych . Cała ta uwaga , którą poświęcamy ich myślom .


Kiedy raz napiszą coś na tym poziomie , już nigdy się nie cofną .


To absolutna transformacja .


Sprzedajemy książki w sklepie . Obok desek .


Sprzedajemy wszystkie książki uczniów .


Gdzie byłoby lepsze miejsce ?


Zaczęliśmy sprzedawać i coś dziwnego stało się ze sklepem . Chociaż założony dla żartu , zaczął przynosić zyski .


Opłacał czynsz .


Może to możliwe tylko w San Francisco , nie wiem , nie chcę oceniać .


Ludzie przychodzili , i to przed filmami o piratach !


Przynosił zyski . Może nie za duże , ale opłacał czynsz , opłacał pracowników .


Na lewo widać mapy oceanów .


Stał się bramą do społeczności .


Ludzie wchodzili i mówili : " " Co , do ... ?


Co to jest ? " " Nie chcę przeklinać . Czy to zasada ? Nie wiem .


Mówili : " " Co to jest ? " " Wchodzili i dowiadywali się więcej .


A dalej — tutaj zwykle jest mały łańcuch , mogli zobaczyć dzieci z nauczycielami .


Akurat przyszła wycieczka . Klienci wtedy chętniej kupowali trochę smalcu lub prosa dla swojej papugi , albo hak , albo ochraniacz na hak na noc , nasz asortyment .


Sklep radził sobie bardzo dobrze .


Przyciągał mnóstwo ludzi : nauczycieli , dawców , wolontariuszy , wszystkich . Można wejść z ulicy . Był otwarty dla wszystkich .


To nie był jakiś nonprofit , zagrzebany na 30 piętrze jakiegoś budynku w śródmieściu . Był w sąsiedztwie , któremu służył i był otwarty cały czas dla wszystkich .


Stał się swego rodzaju dziwnym , szczęśliwym przypadkiem .


Wszyscy znajomi z Brooklynu mówili : " Może tu też założymy takie miejsce ? "


Wielu z nich to byli dawni wychowawcy lub aspirujący nauczyciele więc połączyli siły z lokalnymi projektantami , pisarzami i podjęli ten pomysł niezależnie i zrobili coś własnego .


Nie chcieli sprzedawać zaopatrzenia dla piratów ;


uważali , że to u nich nie zadziała .


Znając walczącą z przestępczością społeczność Nowego Jorku , otrzworzyli Brooklyńską Firmę Zaopatrzeniową dla Superbohaterów .


To dzięki świetnemu projektowi Sama Pottsa .


Miało przypominać zakład ślusarski , który musi mieć i inne usługi , wszystko na miejscu .


Wnętrze przypomina cash ' n ' carry dla bohaterów , zaopatrzenie w podstawowej formie .


Wszystko wykonane ręcznie .


Różnego rodzaju przystosowane produkty .


Opakowania roboty Sama Pottsa .


Mają celę do zamykania łotrów , gdzie dzieci zostawiają rodziców . Masz biuro .


To jest mały sejf — tu wkłada się produkty , które jedą do góry windą elektryczną . Kasjer każe ci obowiązkowo wyrecytować przysięgę heroizmu , Szczerze mówiąc , to im zmniejsza sprzedaż .


Osobiście uważam , że to problem ,


bo trzeba przysięgać z ręką na sercu itd .


Oto niektóre produkty . Wszystkie robione ręcznie .


To jest tajny zestaw tożsamości .


Jeśli chcesz przybrać tożsamość Sharon Boone , pewnej dyrektorki marketingu z Hoboken , New Jersey . To pełne dossier o wszystkim , co trzeba wiedzieć o Sharon Boone .


Tu jest pelerynownia , gdzie przymierzasz peleryny , wchodzisz po 3 stalowych stopniach i włączamy 3 hydrauliczne wentylatory żebyś mógł zobaczyć pelerynę w akcji .


Nie ma nic gorszego niż kiedy lecisz , a peleryna ci się owija .


Teraz , sekretne drzwi . Półka , której nie widać od razu ale jak wchodzisz , to sie powoli otwiera .


Widać ją w środku , obok haków abordażowych .


Otwiera się , a za nią znajduje się centrum nauczania . Widzicie teraz całościowy efekt !


Chcę tylko podkreślić , że wszystko jest finansowane i budowane lokalnie .


Wszyscy projektanci , wszyscy budowniczy , mieszkają w okolicy i poświęcili czas bezpłatnie .


Odwiedziłem i mówię : " " Świetnie sobie radzicie . " " I już . Na ścianie zegary ze strefami czasowymi wszystkich 5 gmin Nowego Jorku . Tak to wygląda w godzinach nauki .


Duży ruch . Te same zasady : indywidualna uwaga , całkowite oddanie pracy ucznia , nieograniczony optymizm i atmosfera sprzyjająca kreatywności i pomysłowości .


W głowach dzieci coś sie przełącza , kiedy przechodzą przez maleńki , dziwaczny sklep .


To szkoła , ale nie szkoła .


To nie szkoła , mimo że siedzą przy stołach , używając ołówków i papieru .


To jeden z uczniów , Khaled Hamdan .


Przeczytajcie ten cytat .


Uzależniony od gier wideo i telewizji . W domu nie mógł się skupić .


Przyszedł . Otrzymał tą skoncentrowaną uwagę .


I nie mógł przed tym uciec .


Wkrótce zaczął pisać . Szybko kończył pracę domową . Uzależnił się od odrabiania lekcji .


To uzależnia : odrobić lekcje , i mieć je sprawdzone , wiedzieć , że jest przygotowany na następny dzień .


Uzależnił się i potem zaczął robić inne rzeczy .


Został już opublikowany w pięciu książkach .


Współtworzył prześmiewczy dokument o nieudanych superbohaterach , pt. " " Super-Byli " " . Napisał serię o " " Pingwinie Balboa " " , czyli pingwinie - bokserze .


Niedawno miał odczyt przed 500 osobami w Symphony Space , na benefisie 826 Nowy Jork . Jest tam codziennie .


Jest na tym punkcie zagorzały . Teraz przyprowadza kuzynów .


4 członków rodziny przychodzi każdego dnia .


Teraz po krótce .


To jest L.A. , sklep " " Podróże w czasie w Echo Park " " . " Kiedykolwiek jesteś , jesteśmy już wtedy . " Rodzaj całodobowego sklepu dla podróżników w czasie .


Sklep jest jak należy .


Pijawki . Kawałki mamuta . Maszyna do napojów : " Nieczynna . Wróć wczoraj . " Teraz skoczę naprzód .


Te miejsca są tylko z nami stowarzyszone . Robią to samo . Word St. w Pittsfield , Massachusetts . Ink Spot w Cincinnati . Youth Speaks , San Francisco , Kalifornia , które nas zainspirowały . Studio St . Louis w St . Louis . Austin Bat Cave w Austin . Fighting Words w Dublinie , Irlandia , zainicjowany przez Roddiego Doylea ; będzie otwarty w kwietniu .


Teraz wypowiem swoje życzenie TED .


Mam jeszcze minutę . Życzenie TED : Chciałbym , żebyście wy osobiście i każda znana wam twórcza osoba lub organizacja , znalazła sposób by zaangażować się w lokalną szkołę publiczną . Potem opowiecie , jak się to wyglądało , żebyśmy w ciągu roku mieli tysiąc przykładów , tysiąc przeobrażających spółek .


Kolosalne skoki w przód !


Może już to robicie .


Wiele osób na sali robi już naprawdę interesujące rzeczy .


Opowiedzcie o tym i zainspirujcie innych przez internet .


My stworzyliśmy stronę ,


przejdę na " " my " " wierzymy , a nie " " ja " " wierzę : Mamy nadzieję , że uczestnicy tej konferencji zapoczątkują nową erę współpracy ze szkołami .


Mamy nadzieję , że będziecie stać na czele łączenia innowacyjnego ducha i doświadczenia z nowatorskimi wychowawcami z waszych społeczności .


Pozwalajcie nauczycielom prowadzić .


Mam nadzieję , że się przyłączycie i pomożecie .


Są miliony sposobów ..


Możecie pójść do pobliskiej szkoły i skonsultować się z nauczycielami . Zawsze powiedzą wam , jak można pomóc .


To jest Hot Studio w San Francisco , zrobili coś fenomenalnego .


Ta strona ma już garść opowieści , wiele pomysłów . Nazywa się " " Pewnego razu w szkole " " , co uważam za świetny tytuł .


Ta strona będzie dokumentowała wszelkie projekty , owocujące z tej konferencji na całym świecie . Logujecie się , widzicie inspirujące pomysły , możecie dodać własne projekty .


Hot Studio błyskawicznie zrobiło świetną stronę , więc zajrzyjcie .


Wszelkie pytania kierujcie do tego gościa , dyrektora programów ogólno-krajowych . Będzie przy telefonie .


Odpowie na każde pytanie .


Zainspiruje , zachęci do działania i poprowadzi przez proces tak , umożliwić zmiany .


To świetna zabawa ! To właśnie chcę powiedzieć : to nie musi być jałowe . Bez biurokracji nie do obrony .


Możecie wykorzystać posiadane umiejętności .


Szkoły was potrzebują . Nauczyciele was potrzebują .


Uczniowie i rodzice was potrzebują . Potrzebują waszej osobowości : waszej fizycznej obecności i waszych otwartych umysłów , otwartych uszu i nieograniczonego współczucia , siedzenia obok nich , słuchania i potakiwania , zadawania pytań , czasem godzinami .


Niektóre z tych dzieci po prostu nie wiedzą jak są dobre , mądre , jak dużo mają do powiedzenia .


Możecie im to powiedzieć , rzucić na nich swiatło . Mamy nadzieję , że do nas dołączycie .


Dziękuję bardzo .


( Muzyka ) ( Brawa ) Dziękuję , że tu jesteście .


I mówię , że dziękuję wam za bycie tu , ponieważ nie odzywałem się przez 17 lat .


I pierwsze słowa , jakie wymówiłem , wypowiedziałem w Waszyngtonie na 20 rocznicę Dnia Ziemi .


Moja rodzina i przyjaciele zgromadzili się tam , żeby słuchać , jak mówię .


I powiedziałem : " " Dziękuję wam , że tu jesteście . " " Moja matka , na widowni , podskoczyła : " Alleluja , Johnny mówi ! "


( Śmiech ) Wyobraźcie sobie , jakbyście byli cicho przez 17 lat , a wasza matka była na widowni .


Mój tata powiedział do mnie : " " To jedno ... " " Wytłumaczę to .


Ale odwróciłem się , ponieważ nie rozpoznałem , skąd dochodzi mój głos .


Nie słyszałem mojego głosu od 17 lat , więc odwróciłem się , spojrzałem i powiedziałem : " Boże , kto wypowiada to , co myślę ? "


I wtedy zdałem sobie sprawę , że to ja i rozbawiło mnie to .


I mogłem zobaczyć mojego ojca ... " " Tak , on naprawdę zwariował . " " Więc , chcę was zabrać w tę podróż .


Ta podróż jest , jak wierzę , metaforą dla wszystkich naszych podróży .


Nawet jeśli ta właśnie jest nieco nietypowa . Chcę , żebyście pomyśleli o swojej własnej podróźy .


Moja podróż rozpoczęła się w 1971 r . , kiedy byłem świadkiem jak dwa tankowce zderzyły się pod Golden Gate , a pół miliona galonów ropy wylało się do zatoki .


To mną tak wstrząsnęło , że zdecydowałem , że zrezygnuję z jeżdżenia czy prowadzenia pojazdów zmotoryzowanych .


To duża rzecz w Kalifornii .


I była to duża rzecz dla mojej małej społeczności w Point Reyes Station. w Inverness , w Kalifornii , ponieważ było tam tylko około może 350 ludzi zimą - to było w 71 roku .


Więc kiedy przyszedłem i zacząłem przechadzać się , ludzie ... po prostu wiedzieli , co się działo .


Ludzie podjeżdżali do mnie i pytali : " " Co robisz , John ? " " Odpowiadałem : " " Cóż , chodzę dla ochrony środowiska . " " A oni odpowiadali : " " Nie , chodzisz , żebyśmy źle wyglądali , co nie ? " "


" Chodzisz , żebyśmy się źle poczuli . " I może było w tym ziarno prawdy , ponieważ myślałem , że jeśli zacznę chodzić , to wszyscy powinni , wiecie , podążyć za tym .


Z powodu ropy , wszyscy mówili o zanieczyszczniach .


Więc spierałem się o to z ludźmi , i spierałem , i spierałem .


Zadzwoniłem do moich rodziców .


I powiedziałem : " " Zrezygnowałem z jeżdżenia samochodami . " " Mój tata odpowiedział : " " Czemu nie zrobiłeś tego , kiedy miałeś 16 lat ? " " ( Śmiech ) Nie wiedziałem wtedy o środowisku .


Oni są w Filadelfii .


Więc powiedziałem mojej matce : " " Jestem szczęśliwy , jestem naprawdę szczęśliwy . " " Odpowiedziała : " " Gdybyś był szczęśliwy , synu , nie musiałbyś tego mówić . " " Takie są matki .


Więc , na moje 27 urodziny zdecydowałem , że ponieważ tak dużo się kłócę , i tak dużo mówię , że przestanę mówić na tylko jeden dzień - jeden dzień , żeby odpocząć .


I tak zrobiłem .


Wstałem rano i nie powiedziałem ani słowa .


Muszę wam powiedzieć , że to było bardzo poruszające doświadczenie , ponieważ po raz pierwszy ... od bardzo dawna , zacząłem słuchać .


A to co usłyszałem , wstrząsnęło mną .


Ponieważ to co zwykle robiłem , kiedy myślałem , że słucham , to słuchałem tylko tyle , żeby usłyszeć , co ludzie mają do powiedzenia i myśleć , że mogę ... wiedziałem , co mają zamiar powiedzieć , więc przestawałem słuchać .


W swojej głowie , po prostu wybiegałem do przodu i zastanawiałem się , co odpowiem , kiedy oni jeszcze kończyli .


I wtedy się wstrzelałem .


Cóż , to po prostu kończyło komunikację .


Więc to był pierwszy dzień , kiedy rzeczywiście słuchałem .


To było dla mnie bardzo smutne , ponieważ zdałem sobie sprawę , że przez tyle lat nie uczyłem się .


Miałem 27 lat . Myślałem , że wiem wszystko .


Nie wiedziałem .


Więc zdecydowałem , że lepiej przeciągnę to jeszcze o dzień i kolejny , i kolejny , aż w końcu obiecałem sobie , że zachowam ciszę przez rok , ponieważ zacząłem się uczyć coraz więcej i potrzebowałem nauczyć się więcej .


Więc powiedziałem , że przez rok zachowam ciszę i potem w moje urodziny , zrewiduję to , czego się nauczyłem i może znowu zacznę mówić .


Cóż , trwało to 17 lat .


Podczas tego czasu - tych 17 lat - chodziłem i grałem na banjo i malowałem i pisałem mój dziennik i próbowałem uczyć się o środowisku czytając książki .


Zdecydowałem , że pójdę do szkoły . I tak zrobiłem .


Poszedłem do Ashland , w Oregonie , gdzie mieli studia z zakresu ochrony środowiska .


To tylko 500 mil .


Więc poszedłem do sekretariatu i ... Co , co , co ?


Miałem wycinek z gazety .


Oh , więc naprawdę chcesz chodzić tu do szkoły ?


Ty nie ... ?


Mamy dla ciebie specjalny program . I mieli .


Podczas tych dwóch lat , zdobyłem swój pierwszy stopień naukowy - licencjat .


Mój ojciec pojawił się , był taki dumny .


Powiedział : " " Słuchaj , jesteśmy z ciebie , synu , naprawdę dumni , ale co zamierzasz zrobić z tym licencjatem ?


Nie jeździsz samochodem , nie mówisz , będziesz musiał robić te rzeczy . " " ( Śmiech ) Zgarbiłem ramiona , podniosłem znowu mój plecak i zacząłem chodzić .


Przeszedłem całą drogę aż do Port Townsend , w stanie Waszyngton , gdzie zbudowałem drewnianą łódź , przemierzyłem nią Puget Sound . Idaho ... Przeszedłem przez Waszyngton , Idaho i do Missoula , w Montanie .


Napisałem do Uniwersytetu w Montanie dwa lata wcześniej i powiedziałem , że chciałbym się tam uczyć .


I że będę tam za około dwa lata .


( Śmiech ) I byłem tam . Pojawiłem się po dwóch latach i oni ... Opowiadam tę historię , bo naprawdę mi pomogli .


Są dwie historie z Montany .


Pierwsza - że nie miałem żadnych pieniędzy ... to znak , którego dużo używałem .


A oni powiedzieli : " " Nie martw się o to . " " Dyrektor programu powiedział : " " Wróć jutro . " " Dał mi 150 dolarów. i powiedział : " " Zarejestruj się na jedne zajęcia .


Wybierasz się do Ameryki Południowej , co nie ? " " I powiedziałem ... Jeziora i rzeki , systemy hydrologiczne , Ameryka Południowa .


Więc to zrobiłem .


Wrócił i powiedział do mnie , powiedział : " " OK John , teraz , jak już się zarejestrowałeś na te zajęcia , możesz mieć klucz do biura , możesz zdawać egzaminy ... Zdajesz egzaminy , więc możesz korzystać z biblioteki .


Więc to co zrobimy , to namówimy wszystkich profesorów , żeby pozwolili ci chodzić na zajęcia ,


zapiszą twoje oceny i kiedy wymyślimy , skąd wziąć resztę pieniędzy , zarejestrujesz się na te zajęcia i dostaniesz oceny . " " Wow , nie robią tego w szkołach wyższych , nie sądzę .


Ale przytoczyłem tę historię , ponieważ naprawdę chcieli mi pomóc .


Zobaczyli , że naprawdę interesuję się środowiskiem i naprawdę chcieli mi przy tym pomóc .


Przez ten czas , uczyłem nie mówiąc .


Miałem 13 studentów , kiedy pierwszy raz wszedłem do klasy


i wytłumaczyłem przez przyjaciela , który mógł tłumaczyć mój język znaków , że jestem John Francis , że chodziłem po świecie , że nie mówię i że to ostatni raz , kiedy ktoś będzie dla mnie tłumaczył .


Wszyscy studenci usiedli i zrobili ...


( Śmiech ) Widziałem , że patrzą na rozkład zajęć , żeby zobaczyć , kiedy będą mogli się wycofać .


Musieli wziąć te zajęcia ze mną .


Dwa tygodnie później , wszyscy próbowali dostać się na nasze zajęcia .


I nauczyłem się w tej klasie ... ponieważ robiłem takie rzeczy ...


i wszyscy siedzili dookoła , zgadując , co on próbuje powiedzieć ? Nie wiem , myślę , że mówi o wycince . Tak , o wycince .


Nie , nie , nie , to nie jest wycinka , to jest ... on używa piły .


Cóż , nie możesz zrobić wycinki z ...


Tak , możesz zrobić wycinkę ...


Nie , myślę , że on mówi o leśnictwie selektywnym .


To były zajęcia dyskusyjne i dyskutowaliśmy .


Ja po prostu wycofywałem się z tego i wiecie , pilnowałem , żeby nie doszło do bójki .


Ale nauczyłem się , że czasami , kiedy robiłem jakiś znak , oni mówili rzeczy , których zupełnie nie miałem na myśli , a powinienem mieć .


Więc doszedłem do tego , że jeśli jesteś nauczycielem i jeśli uczysz , to jeśli nie uczysz się sam , prawdopodobnie uczysz niezbyt dobrze .


Więc kontynuowałem .


Mój tata pojawił się , żeby zobaczyć , jak kończę studia i , wiecie , dobiłem interesu , więc mój ojciec powiedział : " " Jesteśmy z ciebie naprawdę dumni , synu , ale ... " " Wiecie , jak to szło. powiedział : " " Musisz zacząć jeździć i zacząć mówić


Co zrobisz z tą magisterką ? " " Zgarbiłem się , wziąłem plecak i poszedłem na Uniwersytet Wisconsin .


Spędziłem tam dwa lata pisząc o wyciekach ropy .


Nikt się nie interesował wyciekami ropy .


Ale coś się wydarzyło ... Exxon Valdez .


A ja byłem jedynym w Stanach piszącym o wyciekach ropy .


Mój tata znowu się pojawił .


Powiedział : " " Nie wiem , jak to , synu , robisz , znaczy , nie jeździsz samochodami , nie mówisz .


Moja siostra powiedziała , że może powinienem dać ci spokój. bo wydaje się , że idzie ci o wiele lepiej , kiedy nic nie mówisz . ( Śmiech ) Cóż , znowu założyłem mój plecak .


Wziąłem banjo i przeszedłem aż na Wschodnie Wybrzeże , zanurzyłem stopę w Atlantyku — Przejście przez Stany zajęło mi siedem lat i jeden dzień .


I w Dniu Ziemi , 1990 , w dwudziestą rocznicę Dnia Ziemi , wtedy zacząłem mówić .


I dlatego powiedziałem : " " Dziękuję , że tu jesteście . " " Ponieważ to tak , jak z tym drzewem upadającym w lesie , jeśli nie ma nikogo , kto by je słyszał , czy naprawdę wydaje dźwięk ?


Dziękuję wam i dziękuję mojej rodzinie , ponieważ przyszli usłyszeć , jak mówię .


I to jest komunikacja .


Oni również nauczyli mnie o słuchaniu , że słuchali mnie .


I to jedna z tych rzeczy , które wynikają z ciszy , słuchanie się wzajemnie .


Naprawdę , bardzo ważne ... powinniśmy słuchać się wzajemnie .


Cóż , moja podróż trwała .


Mój tata powiedział : " " To jedno " " a ja nadal nie odpuściłem .


Pracowałem dla Straży Wybrzeża , zostałem Ambasadorem Dobrej Woli UNICEF .


Pisałem rozporządzenia dla Stanów Zjednoczonych ... To znaczy , pisałem rozporządzenia dotyczące wycieków ropy .


To znaczy , gdyby 20 lat temu ktoś do mnie powiedział : " John , chcesz zrobić coś naprawdę znaczącego ? "


" Tak , chciałbym zrobić coś znaczącego . "


On na to : " " Po prostu zacznij iść na wschód , wyjdź z samochodu i po prostu zacznij iść na wschód . " " A jakbym już kawałek przeszedł , powiedziałby : " " Tak , i jeszcze się zamknij . ( Śmiech ) Zrobisz coś znaczącego , bracie . " "


Jak to możliwe , jak to możliwe ?


Jak to możliwe , że zrobienie takiej prostej rzeczy jak chodzenie i nie mówienie robi różnicę ?


Cóż , czas jaki spędziłem w Straży Wybrzeża był naprawdę dobry .


A po tym - pracowałem tylko jeden rok - powiedziałem : " " To już wystarczy , rok to dla mnie dosyć na robienie tego . " " Wszedłem na żaglówkę i pożeglowałem na Karaiby i przeszedłem przez całe wyspy i do Wenezueli .


I wiecie , zapomniałem najważniejszej rzeczy , czyli dlaczego zacząłem mówić , co muszę wam powiedzieć .


Zacząłem mówić , ponieważ studiowałem ochronę środowiska ,


badałem ochronę środowiska na tym poziomie , na poziomie oficjalnym , ale był jeszcze poziom nieoficjalny .


A na poziomie nieoficjalnym — Uczyłem się o ludziach , co robimy i jacy jesteśmy .


Ochrona środowiska zmieniła się od bycia po prostu o drzewach i ptakach i zagrożonych gatunkach do bycia o tym , jak się wzajemnie traktujemy .


Ponieważ jeśli to my jesteśmy środowiskiem , wtedy wystarczy , jeśli rozejrzymy się dookoła i zobaczymy jak traktujemy siebie samych i jak traktujemy innych .


I to jest przesłanie , które miałem .


Powiedziałem : " " Cóż , będę musiał szerzyć to przesłanie . " " Więc wsiadłem na moją żaglówkę , przepłynąłem całą drogę przez Karaiby — To nie była tak naprawdę moja żaglówka , tak jakby pracowałem na tej łodzi — dotarłem do Wenezueli i zacząłem chodzić .


To ostatnia część tej historii , ponieważ w ten sposób dotarłem tutaj , ponieważ nadal nie jeździłem pojazdami zmotoryzowanymi .


Szedłem przez El Dorado — to miasto więzienne , sławne więzienie , lub niesławne więzienie — w Wenezueli , i nie wiem , co mnie opętało , ponieważ to było zupełnie nie jak ja .


Jestem tam , przechodzę przez bramę i strażnik zatrzymuje się i mówi : " " Pasaporte , pasaporte " " z M16 skierowanym w moją stronę .


Spojrzałem na niego i powiedziałem : " " Paszport , hm ,


nie musze pokazywać ci mojego paszportu , jest z tyłu plecaka .


Jestem Dr. Francis , jestem Ambasadorem UNICEF i chodzę po świecie . " " I zacząłem odchodzić .


Co mnie opętało , żeby to powiedzieć ?


Droga zmieniła się w dżunglę .


Nie zastrzelono mnie .


I dotarłem do — Zacząłem mówić , nareszcie wolny , dzięki Bogu Wszechmogącemu , jestem nareszcie wolny . O co w tym chodziło , mówię , o co chodziło ?


Zabrało mi 100 mil , żeby zrozumieć , że w głębi serca , we mnie , stałem się więźniem .


Byłem więźniem i potrzebowałem uciec .


Więzieniem , w którym byłem , był fakt , że nie jeździłem czy nie używałem pojazdów zmotoryzowanych .


Jak to możliwe ?


Ponieważ kiedy zaczynałem , wydawało mi się bardzo odpowiednie , żeby nie używać pojazdów zmotoryzowanych .


Ale to , co było inne , to że w każde urodziny , pytałem siebie samego o ciszę , ale nigdy nie zapytałem siebie o moją decyzję , by używać tylko stóp .


Nie miałem pojęcia , że zostanę Ambasadorem UNICEF .


Nie miałem pojęcia , że będę miał doktorat .


Więc zdałem sobie sprawę , że odpowiadam za więcej niż tylko siebie , i że będę musiał się zmienić .


Wiecie , możemy to zrobić .


Musiałem się zmienić .


I bałem się zmienić , ponieważ tak się przyzwyczaiłem do kogoś , kto tylko chodził .


Tak bardzo się przyzwyczaiłem do tej osoby , że nie chciałem przestać .


Nie wiedziałem , kim będę , jeśli się zmienię .


Ale wiedziałem , że muszę .


Wiedziałem , że potrzebuję się zmienić , ponieważ to jedyny sposób , abym mógł dzisiaj być tutaj .


Wiem , że wielokrotnie znajdujemy się w tym wspaniałym miejscu , do którego dotarliśmy , ale jest kolejne miejsce dla nas do pójścia .


I musimy jakby opuścić bezpieczeństwo tego , kim się staliśmy , i iść tam , gdzie jest ten , kim się dopiero stajemy .


Dlatego chcę zachęcić was , byście szli do tego kolejnego miejsca , byście wydostali się z każdego więzienia , w jakim moglibyście się znaleźć , jak by nie było wygodne , ponieważ musimy coś zrobić teraz .


Musimy się zmienić teraz .


Jak nasz poprzedni Vice-prezydent powiedział : " Musimy się stać aktywistami . "


Więc , jeśli mój głos może was poruszyć , jeśli moje czyny was mogą poruszyć , jeśli moje bycie tutaj może was poruszyć , proszę , pozwólcie na to .


I wiem , że wy wszyscy poruszyliście mnie , kiedy tutaj byłem .


Więc wyjdźmy w świat , biorąc tę troskę , tę miłość , ten szacunek , które okazywaliśmy sobie wzajemnie tutaj na TED , i wynieśmy to w świat .


Ponieważ my jesteśmy środowiskiem , a to jak się wzajemnie traktujemy , to jak będziemy tak naprawdę traktować środowisko .


Więc chcę wam podziękować za bycie tutaj i chcę zakończyć na pięciu sekundach ciszy .


Dziękuję .


( Brawa )


Opowiem wam o najnowszym odcinku telenoweli najdłużej emitowanej w Indiach , a może na całym świecie . Jest nią krykiet .


Niech trwa wiecznie , bo daje prace ludziom takim jak ja .


Jest w niej wszystko , co powinna mieć telenowela : miłość , radość , szczęście , smutek , łzy , śmiech , oszustwa i intrygi .


I jak dobra telenowela , bierze w nawias 20 lat kiedy widzowie potrzebują zmian .


To właśnie zrobił krykiet .


Przeskoczył 20 lat i zmienił się w T20 .


To właśnie o tym wam opowiem . Jak mała zmiana prowadzi do rewolucji .


Nie zawsze tak było .


Krykiet nie zawsze był grą pokolenia nastawionego na prędkość .


Był czas , kiedy graliśmy przeciągające się mecze testowe , kiedy grało się aż do końca .


W marcu 1939 roku odbył się mecz , który zaczął się 3 marca a skończył 14 .


Zakończył się tylko dlatego , że angielska drużyna musiała jechać z Durban do Cape Town , co zajmuje dwadzieścia godzin , na statek odpływający 17 marca , bo następny nie odpływał przez długi czas .


Mecz przerwano .


Jeden z angielskich odbijających powiedział : " " Wiecie co ?


Jeszcze pół godziny i wygralibyśmy . " " ( Śmiech ) Kolejne pół godziny po 12 dniach .


W międzyczasie były 2 niedziele , ale oczywiście niedziele to świeta , a w święta się nie gra , a jeszcze jednego dnia padało . Gracze przesiadywali razem i nawiązywali przyjaźnie .


Jest więc powód , dla którego Indie pokochały krykiet . Żyjemy tym samym tempem .


( Śmiech ) Ilustruje to Mahabharata .


Walczyło się za dnia , o zachodzie słońca wszyscy szli do domów .


Pracowali nad strategią , wracali walczyć kolejnego dnia , potem znowu szli do domów .


Jedyna różnica między Mahabharatą a naszym krykietem to fakt , że w krykiecie nikt nie umiera i kolejnego dnai może grać dalej .


Chętnie grywali w niego książęta . Nie dlatego , że go uwielbiali , tylko dlatego , że dzięki niemu mogli się przypodobać brytyjskim politykom .


Ale Indie kochają krykiet z jeszcze jednego powodu : do gry wystarczą drewniana deska , gumowa piłka , a dowolna liczba osób może grać gdziekolwiek .


Spójrzcie . Można grać na wysypisku , na kamieniach . Można grać w wąskich alejkach , choć nie da się wtedy grać polem , bo przeszkadzają ściany , klimatyzatory i przewody od kablówki .


( Śmiech ) Można grać na brzegu Gangesu . Czystszy nie był już dawno .


Można rozegrać wiele meczy na jednym małym boisku nawet jeśli do końca nie wiesz w którą grę grasz .


( Śmiech ) Jak widzicie , można grać wszędzie .


Powoli , ale jednak gra się rozwijała .


Nie zawsze można grać 5 dni , więc poszliśmy dalej i wprowadziliśmy szybsze mecze - T50 .


Wtedy zdarzyło się coś niesamowitego .


W indyjskim sporcie wszystko jest przypadkowe . Czasem jesteśmy we właściwym miejscu o właściwym czasie .


Wygraliśmy Puchar Świata w 1983 roku .


I nagle pokochaliśmy odmianę T50 . Graliśmy w nią praktycznie codziennie .


U nas była najbardziej popularna .


Jest też inna ważna data .


W 1983 wygraliśmy Puchar Świata .


W 91 i 92 wybraliśmy ministra finansów i premiera , którzy otworzyli Indie na świat zamiast dalej przedstawiać je jako zamknięty i niedostępny kraj tajemnic .


Otworzyliśmy granice dla międzynarodowych firm ,


obniżyliśmy cło na eksport i import , przyciągnęliśmy multinarodowe korporacje z ich multinarodowymi budżetami , które przeanalizowały nasz dochód per-capita , podekscytowały się możliwościami , jakie dają Indie , i szukały sposobu na dotarcie do każdego mieszkańca .


Były na to dwa sposoby . Jeden prawdziwy i jeden wymyślony .


Wymyślony to ten , który widać w filmach . Prawdziwym był krykiet .


Jeden z moich przyjaciół , który siedzi tu przede mną , Ravi Tarival z Pepsi , postanowił , że krykiet zapanuje nad światem .


Pepsi zaczęła tą wielką rewolucję , bo rozpowszechnili krykiet wszędzie .


Był coraz popularniejszy , pojawiły się pieniądze .


Telewizja zaczęła transmisje . Długo upierali się : " " Nie będziemy , jeśli nam nie zapłacicie . " " Potem mówili : " " Prawa do transmisji kosztowały 55 mln. dolarów .


Kolejne - 612 milionów dolarów . " " Niezły wzrost .


I znowu stało się coś niezwykłego .


Anglicy wymyślili wersję T20 i oznajmili : " " Świat musi w nią grać . Tak jak wymyślili sam krykiet i sprawili , że gra w niego reszta świata .


Dzięki Bogu .


( Śmiech ) Indie musiały więc zagrać w Mistrzostwach Świata T20 .


Indie nie chciały w nich grać ,


ale zostały zmuszone w głosowaniu 8-1 .


Wówczas stało się coś dramatycznego .


Doszliśmy do finału i ten oto moment został uświęcony na zawsze dla wszystkich . Spójrzcie :


( Tłum wiwatuje ) Pakistański batsmen próbuje wyautować łapacza


Spiker : Zishan łapie ! Indie wygrywają !


Co za mecz na finał T20 .


Indie mistrzami świata .


( Wiwatowanie ) Indie mistrzami T20 .


Co to był za mecz . M. S. Dhoni złapał w powietrzu ale Misbah-ul-Haq , co za gracz ,


Wielki , wielki sukces . Indie mistrzami świata w T20 .


Harsha Bhogle : Nagle Indie odkryły potęgę tej odmiany krykieta .


Sęk w tym , że batsmen myślał , że miotach rzuci szybką piłke .


( Śmiech ) Gdyby tak zrobił , piłka poleciałaby tam , gdzie powinna , ale tak się nie stało . Nagle odkryliliśmy , że możemy być dobrzy w tą grę .


Staliśmy się też dumni , że Indie mogą być mistrzami świata .


Był to okres kiedy zaczęły napływać inwestycje , a Indie nabierały pewności siebie .


Zaczęliśmy być dumni z tego , co możemy zrobić .


Na szczęście dla nas wszystkich Anglicy są bardzo dobrzy w wynalazkach , a jako łaskawi ludzie pozwolili innym także się rozwijać .


( Śmiech ) Anglicy wynaleźli więc krykiet T20 i pozwolili nam przejąć nad nim kontrolę .


To nie było jak rekonstrukcja w medycynie , my po prostu przejęliśmy krykiet .


( Śmiech ) Wprowadziliśmy własną ligę T20 .


6 tygodni , miasto na miasto .


Była to dla nas nowość . Wspieraliśmy nasz kraj tylko we dwóch strefach , z których Indie były niesamawicie dumne ze sposobu w jaki się prezentowały .


Pierwsza to wojna , nasza armia , ale nie lubimy , gdy zdarza się często .


Druga to indyjski krykiet .


Nagle musieliśmy wspierać ligi miastowe .


Ludzie , którzy dostali się do tych lig , to ludzie , którzy brali przykład z zachodu .


Ameryka jest domem lig . Oznajmili więc : " Zbudujemy tu w Indiach efekciarskie ligi . "


Ale czy Indie były na to gotowe ?


Przez długi czas , krykiet w Indiach po prostu był .


Nie był nigdy promowany . Nie był sprzedawany , po prostu był .


Spójrzcie na to , co zrobili z naszą piękną , prostą grą familijną .


Ni z tego ni z owego , oto co się stało :


( Muzyka ) Ceremonia otwarcia przed każdym meczem .


To były Indie kupujące Corvety i Jaguary .


Kupujące w ciągu miesiąca dwa razy więcej telefonów komórkowych niż cała populacja Nowej Zelandii .


Były to więc inne Indie .


Były jednak także bardziej konserwatywne . Cieszyły się z modernizacji , choć nie chciały tego przyznać .


Ludzie byli osłupieni , gdy cheerleaderki wychodziły na boisko .


Wszyscy sekretnie je obserwowali , mimo , że nikt się do tego nie przyznawał .


( Muzyka ) ( Śmiech ) Nowymi właścicielami krykieta nie byli starzy książęta .


Nie byli to biurokraci zmuszani do gry której nie lubili . Byli to ludzie , którzy prowadzili poważne firmy .


Rozpoczęli więc wielką promocję krykieta i klubów . Rozpoczęli więc wielką promocję krykieta i klubów .


Inwestowali w tą promocję duże sumy pieniędzy .


Indyjska liga była warta 2.3 miliarda dolarów zanim jeszcze piłka pojawiła się na boisku . 1.6 miliarda dolarów od telewizji za 10-letni kontrakt , a później ponad 70 milionów za franczyzę . Musieli też przypodobać się miastom . Musieli to zrobić tak jak robi to zachód , ponieważ tworzyli ligi , czyż nie ?


Byli bardzo dobrzy w tworzeniu lokalnych lig .


Podam wam przykład promocji nie w stylu Manchester United ale w stylu Mumbaju :


( Muzyka ) Niektórzy mówili , że lepiej tańczą niż grają . ( Śmiech ) Ale to nic . Zmieniło to także sposób , w jaki postrzegamy krykiet .


Jeśli potrzebowałeś młodego gracza brałeś go z lokalnego boiska , z własnego miasta i byłeś dumny z systemu , który pomaga wypromować tych graczy .


Nagle , jeśli Mumabi potrzebował rzucającego , Nagle , jeśli Mumabi potrzebował rzucającego , nie musiał iśc do Kalbadevi lub Shivaji Park , żeby ich pozyskać . Mogli szukać w Trynidadzie .


To były nowe Indie , czyż nie ? Nowy świat , w którym można mieć wszystko , o ile potrafi się zapłacić właściwą cenę .


Nagle , wszyscy w indyjskim sporcie zrozumieli , że mogą pozyskać najlepszych za najlepszą cenę , z całego świata .


Więc drużyna Mumbai Indians sprowadziła Dwayne Bravo z Trynidadu i Tobago w ciągu jednej nocy . Kiedy musiał on wrócić do Zachodnich Indii , żeby je reprezetować zapytali się go " " Kiedy musisz tam być " " ? Powiedział " " Muszę tam być niedługo , więc muszę wyjechać dzisiaj . " " Oni na to : " " Nie chodzi o to kiedy musisz wyjechać , ale kiedy musisz tam być . " " Więc powiedział " " Musze tam być takiego a takiego dnia . " " Powiedzieli " " Świetnie , będziesz grał do dnia X minus jeden dzień . " " Zagrał więc w Hyderabad i zaraz po meczu


pojechał ze stadionu na lotnisko w Hyderabad i usiadł w prywatnym odrzutowcu . Pierwsze tankowanie w Portugalii , drugie w Brazylii . Był w Zachodnich Indiach na czas .


( Śmiech ) Nigdy wcześniej Indie nie myślały na taką skalę .


Nigdy wcześniej nie powiedziały " " Chcę gracza na jeden mecz , więc użyję firmowego odrzutowca , żeby przetransportować go do Kingston w Jamajce żeby zagrał mecz . Pomyślałem sobie : " " Osiągnęliśmy coś .


Zaczynamy działać na wielką skalę . " " Rozpoczęło to także proces dwóch najważniejszych rzeczy : krykieta i indyjskich filmów .


Jest krykiet i są filmy .


Połączyły się one , ponieważ ludzie z branży filmowej zaczęli kupować kluby .


Ludzie zaczęli chodzić na krykiet , żeby oglądać Preity Zinta .


Zaczęli chodzić na krykiet , żeby oglądać Shahrukh Khan .


Dało to początek czemuś bardzo interesującemu .


Wprowadziliśmy piosenki i taniec do indyjskiego krykietu .


Zaczął on więc coraz bardziej przypominać indyjskie filmy .


Jeśli byłeś członkiem drużyny Preity Zinta i jeśli dobrze się spisałeś , nagrodą był uścisk Preity Zinty. i jeśli dobrze się spisałeś , nagrodą był uścisk Preity Zinty .


Był to główna motywacja . Popatrzcie . Wszyscy patrzą na Preity Zinta .


( Muzyka ) Oczywiście był jeszcze Shahrukh rozgrzewający tłum w Kalkucie .


Wszyscy widzieliśmy mecze w Kalkucie , ale nigdy nic takiego . Shahrukh przy akompamencie bengalskiej piosenki , zabawia tłum . Nie dla Indii , ale dla Kalkuty .


Spójrzcie na to .


( Muzyka ) Indyjski gwiazdor ściskający pakistańskiego krykietera , ponieważ wygrali w Kalkucie .


Wybrażacie to sobie ?


Wiecie , co powiedział pakistański krykieter ?


( Aplauz ) Żałuję , że nie gram dla Priety Zinty .


( Śmiech ) Pomyślałem , że skorzystam z tej okazji - jest tu trochę osób z Pakistanu .


Cieszę się , że tu jesteście , bo myślę , że możemy pokazać , że jesteśmy w stanie być przyjaciółmi .


Możemy grać razem w krykiet i być przyjaciółmi


Bardzo dziękuję za przyjazd z Pakistanu .


( Aplauz ) Było również sporo krytyki , mówiono : " Gracze są kupowani i sprzedawani ? "


Czy są oni zbożem ?


Czy są oni bydłem ? " " Odbyła się ta aukcja .


Jak oszacować wartość gracza ?


Podczas aukcji ludzie dosłownie wołali : Podczas aukcji ludzie dosłownie wołali : Tyle i tyle milionów za tego czy tamtego gracza .


Spójrzcie .


( Muzyka ) Licytator : 1.500.000 dolarów . Chennai .


Shane Warne sprzedany za 450.000 dolarów .


Wcześniej gracze zarabiali 50 rupii za dzień to daje 250 za mecz testowy , 200 jeśli trwał on tylko 4 dni .


Najlepsi indyjscy gracze , którzy grali w każdy mecz testowy , każdy mecz międzynarodowy , najlepsi gracze w lidzie , zarabiali około 220.000 dolarów w ciągu roku .


Teraz dostają 500.000 za 6 dni pracy .


Andrew Flintoff przyjechał z Anglii i dostał 1,5 mln dolarów . Wrócił i powiedział : " " 4 tygodnie i zarabiam więcej niż Frank Lampard i Steven Gerrard , zarabiam więcej niż piłkarze . " " Gdzie zarabiał tyle pieniędzy ? W małym klubie w Indiach .


Czy można było przewidzieć taki dzień ?


1,5 mln dolarów za 6 dni pracy .


Całkiem nieźle .


2,3 milarda dolarów zanim piłka pojawiła się na boisku .


Indie musiały zmierzyć się z najlepszymi tego świata i zdołały stać się wielką marką .


Lalit Modi był na okładce Business Today .


IPL stała się największą marką w Indiach i , z powodu wyborów , została przeniesiona do Południowej Afryki na 3 tygodnie przed rozpoczęciem zawodów .


Przenieść całe zawody do Południowej Afryki w 3 tygodnie .


Udało się . Wiecie jak ?


Ponieważ żadne inne państwo nie pracuje tak wolno jak my aż do 3 tygodni przed rozpoczęciem i nikt nie pracuje tak szybko w ciągu ostatnich 3 tygodni .


( Aplauz ) Nasza populacja , którą przez długi czas postrzegaliśmy jako problem nagle stała się naszym największym atutem . Więcej ludzi oglądało krykiet , ta ogromna masa konsumentów , wszyscy przyjechali na mistrzostwa .


Doprowadziliśmy także do tego , że krykiet stał się jedynym sportem w Indiach , zaćmiewającym każdą inną dyscyplinę , co jest tragedią naszych czasów .


Na koniec opowiem wam , o kilku skutkach ubocznych tego wszystkiego .


Przez długi czas Indie były krajem biedoty , kurzu , żebraków , zaklinaczy węży , brudu . Ludzie słyszeli historie o biegunce zanim pojawili się w kraju .


I nagle pojawiło się morze możliwości .


Krykieterzy dookoła świata mówili : " Kochamy Indie , chcemy tam grać . "


Napawa to dumą .


Mówiliśmy : " " Dolar jest całkiem potężny . " " Zdobyliśmy dolary i nagle nie mamy problemów z biegunką .


Nie ma brudu , nie ma żebraków . Zaklinacze węży pierzchli . Ilustruje to jak działa kapitalizm .


W końcu angielska gra , którą Indie przywłaszczyły W końcu angielska gra , którą Indie przywłaszczyły , T20 stają się nowym misjonarzem .


Jeśli chcecie rozpowszechnić tę grę na świecie , musi to być jej najszybsza odmiana .


Nie można 14 dni grać bez końca mecz testowy w Chinach , świat tego nie przyjmie .


W tym właśnie pomaga szybka wersja T20 .


Miejmy nadzieję , że wzbogaci ona wszystkich i że gra się rozrośnie , a komentatorzy będą mieli więcej pracy .


Dziękuję bardzo .


( Aplauz )


Wyobraźcie sobie , że stoicie na ulicy w Ameryce podchodzi do was Japończyk i mówi , „ Przepraszam , jak nazywa się ten kwartał ” ?


Odpowiadacie : „ Przykro mi , ale to jest ulica Dębowa , a to Wiązowa .


To numer 26 , a to 27 . ” A on mówi : „ Dobrze , ale jak nazywa się ten kwartał ? ” A wy na to : „ Kwartały nie mają nazw .


Ulice za to mają ; kwartały to tylko nienazwane przestrzenie między ulicami . " " On odchodzi , nieco zmieszany i zawiedziony .


A teraz wyobraźcie sobie , że stoicie na ulicy , gdzieś w Japonii , i zwracacie się do osoby stojącej obok , „ Przepraszam , jak nazywa się ta ulica ? " "


A ten ktoś odpowiada : ” Tam jest kwartał 17 , a tu jest 16 . " " A wy mówicie : „ Dobrze , ale jak się nazywa ta ulica ? " " Na to on : „ Ulice nie mają nazw .


Kwartały mają nazwy .


Spójrzcie na Mapy Google . Tu są kwartały 14 , 15 , 16 , 17 , 18 , 19 .


Wszystkie mają nazwy . Ulice zaś to tylko nienazwane przestrzenie pomiędzy nimi .


Wtedy wy mówicie : „ Skąd wiesz jaki jest adres twojego mieszkania ? " " A on na to : „ To proste , tutaj jest dzielnica ósma .


To kwartał nr 17 , dom nr 1 . " " A wy : „ Ale idąc tą dzielnicą , zauważyłem , że numery domów są pomieszane . " " On mówi : „ Ależ nie są . Są uporządkowane według kolejności ich powstawania .


Pierwszy dom zbudowany w kwartale ma numer 1 .


Drugi ma numer 2 .


Trzeci dom ma numer 3 . To proste i oczywiste . " " Uwielbiam to , że czasem musimy udać się na drugą stronę świata aby zdać sobie sprawę z założeń , o których istnieniu nie mieliśmy pojęcia , i uświadomić sobie , że ich przeciwieństwa też są prawdziwe .


Na przykład , lekarze w Chinach wierzą , że ich praca polega na utrzymaniu ludzi w zdrowiu .


Dlatego płacisz za każdy miesiąc , w którym jesteś zdrowy , a kiedy jesteś chory , nie musisz im płacić , ponieważ to ich porażka zawodowa . Wzbogacają się , kiedy jesteś zdrowy , nie chory .


( Brawa ) W muzyce na ogół myślimy , że " " raz " " to pierwszy takt , początek muzycznej frazy . Raz , dwa , trzy , cztery .


ale w muzyce Afryki Zachodniej " " raz " " jest uważany za koniec frazy , tak jak kropka na końcu zdania .


Można to usłyszeć nie tylko we frazowaniu , ale w ich sposobie liczenia w muzyce . Dwa , trzy , cztery , raz .


Ta mapa też jest prawidłowa .


( Śmiech ) Mówi się , że cokolwiek można powiedzieć prawdziwego o Indiach , jego przeciwieństwo także jest prawdą .


Więc nigdy nie zapominajmy , czy na TED , czy gdziekolwiek , że gdy pomyślisz lub usłyszysz coś mądrego , jego przeciwieństwo też może być prawdą .


Domo arigato gozaimashita ( po japońsku - bardzo dziękuję ) .


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


_ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _ _ _ NULL _ _


Możecie w to wierzyć , albo nie , ale przyszedłem zaoferować rozwiązanie bardzo ważnej części tego problemu , skupiając się na klimacie .


I rozwiązanie , które oferuję skierowane jest do największego winowajcy w tym masowym niszczeniu ziemi przez rasę ludzką i , w rezultacie , zaniku biosfery .


Tym winowajcą jest biznes i przemysł . I tak się składa , że właśnie tam spędziłem ostatnie 52 lata od czasu mojego ukończenia studiów w Georgia Tech w 1956 .


Jako inżynier przemysłowy , z ambicją wysokiej średniej ocen , a potem odnoszący sukcesy przedsiębiorcze .


Po założeniu mojej firmy Interface od zera w 1973 , 36 lat temu , żeby produkować dywany w Ameryce dla firm i instytucji i prowadzić ją przez rozpoczęcie działalności i przetrwanie na rynku do rozkwitu i światowej dominacji w swej dziedzinie , przeczytalem książkę Paula Hawkena " " Ekologia Handlu " " , latem 1994 .


W swojej książce Paul zarzuca biznesowi i przemysłowi że są , po pierwsze , głównym winowajcą przyczyniającym się do zaniku biosfery i , po drugie , jedyną instytucją , która jest wystarczająco duża , dominująca i potężna , żeby naprawdę wyprowadzić ludzkość z tego bałaganu .


I przy okazji uznał mnie za winnego grabieży ziemi .


I wtedy wyzwałem ludzi z Interface , mojej firmy , żeby poprowadzili naszą firmę i cały świat przemysłu do ekorozwoju , który zdefiniowaliśmy , jako prowadzenie naszej firmy , zużywającej dużo ropy , ostatecznie w taki sposób , żeby wydobyć z ziemi tylko to , co może być odnowione przez ziemię naturalnie i szybko , ani jednej swieżej kropli ropy więcej i żeby nie wyrządzać szkody biosferze .


Nic nie zabierać . Nie szkodzić .


Po prostu powiedziałem - " " Jeśli Hawken ma rację i biznes i przemysł maja przewodzić , kto będzie przewodził biznesowi i przemysłowi ?


Jeśli nie znajdzie się ktoś , kto będzie przewodził , to nikt nie będzie " " . To jest aksjomatyczne . Czemu nie my ?


I dzięki ludziom z Interface , Nawróciłem się od grabieży .


( Śmiech ) ( Brawa ) Kiedyś powiedziałem dziennikarzowi z Fortune Magazine , że pewnego dnia tacy ludzie jak ja pójdą do więzienia .


I to zostało nagłówkiem artykułu w Fortune .


Potem opisali mnie jako najbardziej zielonego dyrektora generalnego w Ameryce .


Od grabieżcy to nawrócenia się od grabieży to najbardziej zielony dyrektor naczelny w Ameryce w pięć lat . Szczerze mówiąc , to był naprawdę smutny komentarz amerykanskich dyrektorów generalnych w 1999 .


Zapytano mnie później w kanadyjskim filmie dokumentalnym - " " Korporacja " " - co miałem na myśli mówiąc " " pójdą do więzienia " " Odpowiedziałem , że kradzież jest przestępstwem .


I kradzież przyszłości naszych dzieci będzie kiedyś przestępstwem .


Ale zrozumiałem , że aby to stało się prawdą , żeby kradzież przyszłości naszych dzieci była przestępstwem , musi istnieć jakaś jasna alternatywa dla systemu przemysłowego " " weź-zrób-wyrzuć " " , która tak bardzo dominuje naszą cywilizację , i która jest głównym winowajcą okradającym nasze dzieci z przyszłości , wykopując ziemię i przetwarzając ją w produkty , które szybko stają się odpadami na wysypisku albo spalarni śmieci . W skrócie , wykopując ziemię i przetwarzając ją w zanieczyszczenie .


Według Paula i Anne Ehrlich i znanego równiania wpływu na środowisko , wpływ - zła rzecz - jest produktem populacji , dostatku i technologii .


To znaczy , że wpływ na środowisko jest wytwarzany przez ludzi , przez to co konsumują będąc zamożnymi i sposób , w jaki jest to produkowane .


I chociaż to równanie jest w dużej mierze subjektywne , można , być może , policzyć ludzi i zmierzyć zamożność , ale technologia jest nadużywana na zbyt wiele sposobów , żeby zostać zmierzona .


Więc to równanie jest koncepcyjne .


Ale pomaga nam zrozumieć problem .


Więc w Interface zdecydowaliśmy się , w 1994 , stworzyć wzór , żeby zmienić sposób w jaki robiliśmy wykładzinę , produkt wymagający dużo ropy do produkcji materiałów i energii i zmienić nasze technologie , tak żeby zmniejszyły wpływ na środowisko , a nie mnożyły go .


Równianie na wpływ na środowisko Paula i Anne Ehrlich : I równa się P razy A razy T. Populacja , dobrobyt i technologia .


Chciałem , żeby Interface przepisało to równanie w następujący sposób : I równa się P razy A podzielone przez T.


Teraz , uzdolnieni matematycy zobaczą od razu , że T w liczniku zwiększa wpływ - zła rzecz . Ale T w mianowniku zmniejsza wpływ .


Więc pytam się " " co mogłoby przenieść T , technologię , z licznika , nazwijmy go T1 , gdzie zwiększa wpływ , do mianownika , nazwijmy go T2 , gdzie zmniejsza wpływ ?


Myślałem o charakterystykach pierwszej rewolucji przemysłowej , T1 , w formie w jakiej używaliśmy ją w Interface , i miała ona następujące charakterystyki :


Wydobywcza : wydobywać surowce z ziemi .


Liniowa : weź , zrób , wyrzuć .


Napędzana energią z paliw kopalnianych .


Nieekonomiczna : szkodliwa i skupiona na produktywności pracy .


Więcej wykładziny przez roboczą godzinę .


Po głębszym przemyśleniu , zdałem sobie sprawę , że te atrybuty muszą zostać zmienione , żeby przenieść T do mianownika .


W nowej rewolucji przemysłowej , wydobywcze musi zostać zastąpione przez odnawialne , liniowe przez cykliczne , energia z paliw kopalnianych przez energię odnawialną - światło słoneczne , nieekonomiczny przez ekonomiczny i szkodliwy przez korzystny i wydajność pracy przez wydajność środków .


I stwierdziłem , że jeśli moglibyśmy dokonać tych transformacji i całkowicie pozbyć się T1 , moglibyśmy zredukować nasz wpływ do zera. włączając nasz wpływ na klimat .


I to stało się planem Interface w 1995 i pozostało nim do teraz .


Bardzo rygorystycznie mierzyliśmy nasz postęp ,


więc mogę Wam powiedzieć jak daleko zaszliśmy w następnych 12 latach .


Emisje netto gazów cieplarnianych spadły o 82 procent w wartości bezwzględnej .


( Brawa ) W tym samym okresie sprzedaż wzrosła o dwie-trzecie i zyski się podwoiły .


Więc redukcja o 82 procent równa się 90 procentowemu spadkowi intensywności gazów cieplarnianych względem sprzedaży .


To jest wielkość redukcji , jaką cała globalna technosfera musi osiągnąć do roku 2050 , aby uchronić się przed katastrofą klimatyczną , tak mówią nam naukowcy .


Zużycie paliw kopalnianych spadło o 60 procent na jednostkę produkcji dzięki wydajności odnawialnych źródeł energii .


Najtańsza , najbezpieczniejsza beczka ropy to taka , która nie została zużyta .


Zużycie wody spadło o 75 procent w naszym ogólnoświatowym biznesie dywanowym ,


o 40 procent w naszym biznesie produkującym dywany tkane na szerokim krośnie , który zakupiliśmy w 1993 tutaj w Kalifornii - mieście przemysłu , gdzie woda jest tak cenna .