The politics of saying we are not ready to face ourselves, the fullness of our pain, is the same politics that allows us to ignore it when a Kenyan strips the institution they are given to run, strips it dry, dry, and returns like a zombie, a plastic rubber-band zombie in some new form, to govern somewhere else again.
Kendimizle yüzleşmeye hazır olmayışımızı, acımızın dolup taşmış olduğunu söyleme politikası, bir Kenyalının işletmesi için verilen kuruluşları soyup soğana çevirip, adeta bir zombi olarak, yeni bir tür lastik bant zombisi olarak dönüp, başka bir yeri idare etmek için giderken görmezden gelmemize yer veren politikanın aynısıdır.